มังงะฉบับที่ ๑ ถึง ๑๖ วางจำหน่ายแล้วค่ะ!!
ไม่น่าเชื่อเลย
ว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้...
เมื่อหลายชัคคุที่แล้ว
แค...แคบจัง
อ๊ะ อิ...
เอ่อ...
คุณกระจก...
คุณไม่ได้เชื่อใจฉันเหรอคะ?
เผื่อไว้ก่อนนะ
แล้วก็ช่วยเล่าให้ฟังเยอะๆ หน่อยสิ
...เท่าที่ทำได้เลย
คิดมาตลอดตั้งแต่ข้ามทะเลมาแล้ว...
ตรงนี้มีสัตว์อยู่
แต่ทำไมถึงไม่มีสัตว์ประหลาดหรือเผ่าพันธุ์อื่นล่ะ?
ทาร์ได้บูชาพวกมันทั้งหมดให้แล้ว
...บูชาเหรอ?
พูดจาแปลกๆ นะเนี่ย
หมายความว่าโค่นล้มได้ทั้งหมดเลยเหรอคะ?
เพราะว่าเผ่าต่างสายพันธุ์เป็นสิ่งที่คุณคามิสึสร้างขึ้นมาเอง...
เข้าใจตรงกันค่ะ ไม่มีข้อแตกต่างตรงไหนเลย
ว่าแต่ ที่นี่ไม่มีเขาเลยนะคะ
ถ้างั้น...
รัสเซียก็คือสงบสุขใช่ไหมคะ?
ถ้าจะให้พูดว่ารัสเซียคือความสงบสุขเลยน่ะ ก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกค่ะ
แม้แต่ในสถานีใต้ดินการ์เดียนของรัสเซีย
เช่นเดียวกับผู้คนที่อยู่ในโนอาของญี่ปุ่น พวกเขาก็กำลังฝันที่จะได้ทวงคืนผืนแผ่นดินบนพื้นดิน
และใช้ชีวิตอยู่ลึกๆ ใต้ดินค่ะ
ใต้ดินลึกๆ เหรอคะ?
ถ้าไม่มีศัตรูแล้ว ทำไมถึงไม่ออกไปข้างนอกล่ะ
นั่นก็คือ...
ดูสิ
เริ่มมองเห็นแล้วค่ะ
ฉันเองก็เพิ่งได้เห็นจริงๆ ด้วย
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ยอมออกไปข้างนอก
แต่เป็นเพราะพวกเขาออกไปไม่ได้น่ะสิ
สถานีใต้ดินการ์เดียนแห่งรัสเซียตั้งอยู่ใต้ซากสิ่งก่อสร้างนั้นค่ะ
ถึงแม้ว่าจะออกไปข้างนอกไม่ได้เลยก็ตาม
ถ้าใครสักคนปีนขึ้นไปถึงชั้นบนสุดของสิ่งก่อสร้างนั้นได้ ก็จะสามารถหลบหนีได้
ผู้คนในที่นี่ก็ถูกขังอยู่ค่ะ
ให้มีความหวังเล็กๆ ขึ้นมา...
เหรอ?
ความหมายมันไม่รู้เลย นั่นมันอะไรกันเนี่ย?
ตั้งแต่ระดับชั้นใต้ดินลึกๆ จนถึงชั้นบนสุดน่ะ
ทั้งหมดเป็นดันเจี้ยนที่มีสัตว์ประหลาดจำนวนมากอาศัยอยู่ค่ะ
เมื่อไปถึงชั้นใดแล้ว ก็สามารถเดินทางไปมาได้อย่างอิสระโดยการถ่ายโอนจากการ์เดียน
พิชิตจนถึงชั้นสาม
สามารถเข้าสู่การต่อสู้ได้จากชั้นสาม
เพราะสามารถกลับไปได้ตลอดเวลา ความเสี่ยงที่จะตายจึงต่ำ
...อย่างไรก็ตาม
ถึงจะไปถึงชั้นบนสุด
ก็ไม่มีใครเลยที่จะได้รับการปลดปล่อย
อะไรกัน...นั่น
ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ
ระหว่างรัสเซียกับญี่ปุ่นน่ะ
พื้นฐานมันต่างกันต่างหาก
น่าจะทราบกันอยู่แล้วนะคะว่า
ส่วนญี่ปุ่นนั้น
พวกคนของเอิร์ธเคลียร์ได้ทำการทดสอบด้วยการให้ต่อสู้กับเผ่าต่างสายพันธุ์
มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ด้วยการมอบพลังให้กับเผ่าต่างสายพันธุ์ของผู้ที่มีความสามารถน่าทึ่งได้อีกด้วย
ถ้าญี่ปุ่นเป็นสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การสร้างสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง
รัสเซียก็...
ก็คือสภาพแวดล้อมที่เหมาะแก่การสร้างมนุษย์ที่ทรงพลังนั่นเองค่ะ
ถือว่ามันเป็นส่วนต่อขยายของเอิร์ธเคลียร์ได้เลยนะคะ
ถ้าปีนขึ้นไปถึงชั้นบนสุดได้
ลูกหลานเหล่านั้นก็จะถูกส่งไปยังเอิร์ธเคลียร์
ก็จะได้รับถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมด แล้วก็มีลูกหลานสืบไป
เติบโต แล้วก็กลับมายังการ์เดียนนี้อีก เพื่อทำแบบเดิมซ้ำๆ
การ์เดียนก็คือ
เพื่อเสริมสร้างให้เผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งขึ้น
...นั่นแหละคือจุดประสงค์ค่ะ
เส้นทางสู่ชั้นบนสุดนั้น
เป็นเพียงการทดสอบเพื่อวัดว่ามีพลังมากแค่ไหนเท่านั้นเองค่ะ
ใครที่รู้ความจริง จะไม่หนีพ้นจากความสิ้นหวัง
คนที่ไปถึงจุดนั้นหลังจากรู้ความจริงจะเป็นยังไงเหรอครับ?
แม้จะให้สืบเชื้อสายต่อไป ก็จะไม่มีการบังคับนะคะ
หมายความว่าต้องถูกบังคับให้สืบพันธุ์ต่อไปเรื่อยๆ งั้นเหรอครับ?
เรื่องนั้นเป็นอิสระของเขาเลยค่ะ
ว่าจะกลับไปยังเอิร์ธเคลียร์โดยที่สูญเสียความทรงจำไป หรือ
จะเลือกอยู่ต่อในการ์เดียนเพื่อสืบทอดลูกหลาน
ผู้ที่ไปถึงชั้นต่างๆ สามารถสืบพันธุ์กันเองได้นะ
หรือก็มีวิธีอื่นๆ อีกด้วย
แล้วคุณล่ะ?
จริงๆ แล้วคุณเป็นแม่หรือยังครับ/คะ?
เปล่าค่ะ...ฉันน่ะ
คือว่า...
เพราะไม่ชอบการปฏิสนธิแบบเทียม ก็เลยกำลังหาคู่อยู่ค่ะ
ต้องช่วยทำงานของการ์เดียนหลายอย่างด้วยนะ
แต่ก็ตกลงกันไว้ว่าจะรอได้สักระยะหนึ่งค่ะ
การติดต่อกับผู้อยู่อาศัยที่อยู่ใต้ดินนั้นเป็นข้อห้ามนะคะ
ตอนนี้ก็ยังมีผู้ที่ไปถึงชั้นต่างๆ อยู่ภายในการ์เดียนอยู่มากมายเลยค่ะ
อาจารย์...
มากมายเลยเหรอ
ฟลอเน่
เธออยู่ระดับไหนล่ะ?
คือหมายเลข 221 ค่ะ
เนื่องจากการได้รับการเสริมความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์โดยการ์เดียนแล้ว
ค่าสถานะของเขาจะเทียบเท่ากับ 263 ในส่วนของเอิร์ธเคลียร์ค่ะ
ถึงจะยังไม่ทราบจำนวนทั้งหมดค่ะ
ผู้ที่ไปถึงจุดนั้นคนอื่นๆ ก็มีพลังที่ใกล้เคียงกันค่ะ
อย่างน้อยก็
น่าจะมีคนที่ไปถึงจุดนั้นอยู่เป็นพันคนเลยค่ะ
เอาล่ะ...
จะทำยังไงดีคะ?
...แล้วยังไงล่ะ?
จะเข้าไปข้างในนั้นได้ยังไงเหรอ?
คุณคุริสุอยู่ตรงไหนเหรอ?
ดำเนินการต่อเหรอครับ/คะ...
คุณคุริสุอยู่บนชั้นบนสุดค่ะ
สำหรับการ์เดียนนั้น ที่ชั้นแรกของพื้นดิน
จะทุบกำแพงไปถึงชั้นบนสุดเลยได้ไหมครับ/คะ?
มีประตูที่ผู้ที่ไปถึงสามารถเข้าออกได้
และยังมีช่องเปิดสำหรับจุดสุดท้ายด้วยครับ/ค่ะ
พูดเรื่องน่ากลัวจังเลยนะคะ...
แต่ว่ามันเป็นไปไม่ได้ค่ะ
ไม่ว่าคุณทากาโกะจะถือสสารอะไรก็ตาม ก็คงไม่สามารถทะลุผ่านสกิลที่สร้างแรงกระแทกได้สินะคะ
งั้นเราจะทะลวงเข้าไปตรงๆ จากประตูสำหรับผู้ที่ไปถึงจุดนั้นดีกว่า
การจะเข้าไปจากจุดที่รอการเผชิญหน้าสุดท้ายน่ะ โง่เกินไปแล้ว
ถ้าเข้าไปข้างในได้แล้ว ก็เป็นของเราเลย
ใช่ไหม ทากาโกะจัง?
ไม่มีปัญหาค่ะ
คุณพูดว่าอะไรเหรอครับ/คะ?
ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ถ้าฉัน
เร็กซ์
ปาล
อ๋อ รู้แล้วค่ะ อาจารย์
รับทราบค่ะ รับทราบ
ค่ะ
งั้นลงไปแล้วนะ
จะขับให้ก็จริง แต่จะไม่ช่วยนะ
เอ๊ะ?
เอ๊ะ เอ๊ะ!?
หึ
ครับๆ
เอี๊ยยยยย!?
ทำไมล่ะ...
ก็ควรจะเชื่อใจฉันไม่ใช่เหรอคะ?
แค่คุณทรยศพวกเราเท่านั้น
ก็นึกว่าคุณจะให้ข้อมูลพวกเราเยอะๆ ซะอีก
ถ้าถูกทรยศแล้วอาจจะเกิดปัญหาที่รับมือไม่ไหวในสถานการณ์สำคัญได้
เดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะพาคนนอกเข้าไปด้วยหรอกนะ
รวมถึงบัลมุนก์ด้วย
แล้วก็อีกอย่างนะ
ถึงจะว่ายังไง สุดท้ายก็เป็นคำสั่งของคุณคุริสุสินะ?
ไม่ใช่ค่ะ! ฉัน...
นี่เธอ
เธอมีอะไรที่ปิดบังอยู่นี่นา?
ไม่นะ...
ให้ทำตามคำสั่งทุกคน แล้วก็วางจุดเผชิญหน้าสุดท้ายไว้ตรงนั้นด้วย
นายบอกว่าจะถอยกลับ ถ้าไม่ได้เป็นคนตามที่จินตนาการไว้ไม่ใช่เหรอ?
ตอนที่ลงจากที่นั่งขับครั้งแรกน่ะ
ไม่ได้คิดเลยเหรอว่าจะโดนตัดหัวทิ้งไปเลยล่ะ?
ตอนนั้นตั้งใจจะกลับไปที่นั่งขับแล้วถอยกลับทันทีเลยค่ะ
อย่าโกหกสิ
แค่รู้รายละเอียดสกิลของคุณทากาโกะเท่านั้นเอง
เธอก็สืบเรื่องของฉันมาอย่างดีแล้วใช่ไหมล่ะ?
เธอบอกว่ารู้เรื่องราวทั้งหมด
ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะพอจินตนาการได้ว่าคนที่เพื่อนถูกฆ่าอย่างฉันอยู่ในสถานการณ์แบบไหนแล้วสิ
ถ้าไม่ตอบรับบทสนทนา ก็อาจจะกลายเป็นการต่อสู้ก็ได้
แล้วตอนนั้นมันจะเป็นไปได้ยังไง ถึงจะจากฉันได้
ตั้งใจจะหนีไม่ใช่เหรอ?
...อ๋อ เข้าใจแล้ว
ณ จุดนั้นฉันก็เสียความเชื่อใจไปแล้วสินะ
ต้องมีวิธีหลบหนีบางอย่าง
อยู่ในจุดเผชิญหน้าสุดท้ายนั่นสินะ?
ก็เลยคิดว่าจะให้คุณลงไปหลังจากที่ดึงข้อมูลได้มากที่สุดบนนี่ไง
นึกว่าเธอจะคิดอะไรอยู่ล่ะ
นี่เธอ...เป็นแบบนี้จริงๆ เลยนะ เอาแต่ใจอยู่เสมอ
อย่าคิดว่าใครก็ปรับตัวเข้าหาได้นะ?
...ก็เป็นอย่างที่ท่านว่าเลยค่ะ
ฉันมีเพื่อนร่วมทางที่ใช้สกิลล่องหนได้ค่ะ...
เอาล่ะ
เธอก็ใช้เวทได้นี่นา
แล้วก็มีบัลมุนก์ไปด้วย ไม่ต้องตายหรอกมั้ง
ตรงนั้นก็รอเพื่อนๆ ไว้เลยนะ
เดี๋ยวก่อนนะ
ไม่ฆ่าฉันเหรอคะ...
อืมมม...
นายก็ต้องทำในแบบของนายสิใช่ไหมล่ะ?
ฉันไม่ได้แค้นนายสักหน่อยนะ
ฉันไม่มีความแค้นอะไรกับเธอหรอกนะ
หวานจังเลยนะคะ
คุณคิดว่าแค่นี้จะพลิกสถานการณ์ได้เหรอคะ?
ฉันอาจจะหลบหนีจากที่นี่แล้วกลับมาขัดขวางก็ได้นะคะ?
ฉันเองก็เมื่อก่อนตั้งใจจะฆ่าพวกที่ร่วมมือกับคุริสุให้หมดเลยนะ
...แบบนั้นแหละ
แต่พอได้ฟังข้อมูลของเธอแล้วก็เปลี่ยนความคิดไปนิดหน่อย
...หืม?
พลังของพวกเธอเนี่ย
มันจำเป็นต่อการที่คุริสุจะ 'กอบกู้โลก' ในอนาคตใช่ไหมล่ะ?
ถ้างั้นก็ฆ่าแบบไม่ลังเลไม่ได้นะ
คนคนนี้...
ถ้างั้นก็...
คุณจะให้อภัยคุณคุริสุไหมคะ?
พวกเขาก็ไม่รู้หรอกว่าจะเป็นยังไง
จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
คนคนนี้...ช่างมองโลกในแง่ดีจัง
เพราะว่ายังฆ่าได้ ตราบใดที่ยังมีประโยชน์อยู่ก็ใช้ประโยชน์ไปก่อน
บอกว่าจะไม่ฆ่าให้นะ...!
คุณเป็นคนแปลกๆ นะครับ
...ก็จริงนะ
นั่นแหละถึงทำให้ฉันอยากจะมองดูให้เห็นด้วยตาตัวเอง
คิดว่าเป็นคนเพื่อนพ้องที่ท่าทางกวนๆ แต่ก็มีรอยยิ้มที่อ่อนโยน
แต่กลับพยายามจะทำให้อีกฝ่ายยอมจำนนด้วยพลังมหาศาล
นั่นคือการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตที่ก้าวข้ามแนวคิดของ 'ชาวบ้าน' ไปแล้ว
รู้สึกแบบไม่แน่ใจนะ
ว่ารู้สึกเหมือนเข้าใจสิ่งที่คุณคุริสุรู้สึกแล้วล่ะค่ะ
นี่สินะ...สิ่งที่เรียกว่าความหวัง
มันช่างไม่แน่นอนเหลือเกิน
ฉันเองก็อยากรู้แล้วเหมือนกันว่ามันซ่อนความเป็นไปได้ไว้มากขนาดไหนกันเชียว
ว่าแต่ว่านะ...
ขุดให้หน่อยได้ไหม?
สัญญาไว้ว่าจะไม่ให้เขาช่วย และจะไม่เกะกะด้วย
ทำไม่ได้
มันไม่ยืดหยุ่นเลย
นึกว่าไปไกลแล้วซะอีก
กลายเป็นสภาพที่งี่เง่าไปแล้วนะนี่หว่า
เข้ากับเธอจังเลยนะ
ที่ปรากฏตัวคือ
ต่อเนื่องจากฉบับเดือนกันยายนครับ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/50)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
ซาซากิกับพีจัง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
เกิดใหม่เป็นขุนนางขึ้นเป็นใหญ่ด้วยสกิลประเมิน
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
