ตอน 122: Chapter 122

ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะ!! ทะลุ 1.2 ล้านเล่ม!!

ตอนที่ 122 ซาอิชู

กลับกันเถอะ

เพื่อนในโลกปีศาจ

เริ่มตั้งแต่วันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม ทาง เอสเอชเคอี และ NHK Eテレ

เริ่มออกอากาศแล้ว!! (ตามกำหนดการ)

เปิดตัวภาพสี 12 หน้า พร้อมเพลงเปิดและภาพหลัก!!

คว้า "เมล็ดแห่งการเริ่มต้น" ได้สำเร็จ!! การเก็บเกี่ยว "ใบไม้ในตำนาน" ใกล้เข้ามาแล้วหรือนี่!?

เอาล่ะ!

งั้นไปกันเลย!

การทดสอบเอาชีวิตรอด 6666 ของนักเรียนปี 1 โรงเรียนปีศาจ แข่งขันกันด้วยคะแนนจากวัตถุดิบที่เก็บเกี่ยวได้ ถ้าทำผลงานได้ดีก็จะเลื่อนขั้นตามลำดับ ตอนนี้เป็นค่ำวันที่ 2 แล้ว

จากฉบับก่อน→ อิริมาที่แสดง "ความทรงจำครั้งแรก" และได้รับการยอมรับจากเทพปีศาจทูโตะ ได้ "เมล็ดแห่งการเริ่มต้น" มาแล้ว ถ้าจับคู่กับ "กระถางแห่งจุดจบ" ที่ลีดกำลังตามหา ก็จะเป็นวัตถุดิบที่ได้คะแนนสูงมาก!

ดีจังเลยที่ได้คุณทูโตะบอกทางให้ตอนกลับ...

นี่ไง!

แล้วก็...

จะติดต่อกันไหมเนี่ย

มีโทรศัพท์เหรอ!?

ตอนที่เขาถามเบอร์ติดต่อก็ทำให้ประหลาดใจนิดหน่อยนะ...

การทดสอบนี่ใช้เวลาไปเยอะเลยนะ!

ความทรงจำครั้งแรก

ละครเวที 10 เล่ม~

ข้างนอกคงจะเป็นตอนกลางคืนแล้วล่ะ...

ไปรวมกับลีด...

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง (164)

จะพูดถึงคุณนาฟรายังไงดีนะ...

ก็เป็นคู่แข่งอยู่นะ

แต่ว่าเขาช่วยเก็บเกี่ยวให้ด้วยนี่นา...

เก็บเกี่ยวให้แบ่งสามส่วนเหรอ?

แบ่งครึ่งกับลีดคุงก่อน แล้วเรากับคุณนาฟราแบ่งครึ่งอีกรอบเหรอ...?

ค่อยคิดตอนที่เราไปรวมกันแล้วกัน

พักไว้ก่อน

ว่าแต่ว่านะ...

สึสึ

กลิ่นของคุณนาฟุระ ไม่รู้สึกรำคาญเลย แล้วสิ...

คงจะชินไปแล้วสินะ...

การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม...

เทศกาลเก็บเกี่ยวทำให้ฉันนึกถึงความรู้สึกเก่าๆ ขึ้นมาเลยนะ...

สมัยก่อนๆ...

ถูกพ่อแม่พาไปเจอเรื่องวุ่นวายมาเยอะแยะเลย...

8.

ต่อไปก็ทางโน้นแล้วล่ะ

มันเป็นวันที่ต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดมาตลอด

แต่ว่า...

พอมาถึงโลกปีศาจแล้ว...ก็มีเรื่องยากๆ เกิดขึ้นเยอะแยะเลย

ทั้งเรื่องที่ไม่คุ้นเคย

เรื่องแปลกๆ เต็มไปหมดเลย...

และ...

แต่ว่าการพยายามในโลกปีศาจมันก็มาจากความตั้งใจของตัวเองนี่นา

มันทำให้ใจเต้นตึกตัก

แล้วก็ตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย!

อู้ววว~

ก็เลยฉันว่า...

ไม่เป็นไรหรอก!

อีก

ในโลกปีศาจ

นะ...

อ๊ะ

ดั๊บะ มะโระ 5

อิริมา

เห็นแล้ว~ เจอแล้ว~

สบายดีไหม~ พ่อกับแม่แข็งแรงสุดๆ เลยล่ะ~!!

เอ๊ะ ทำไมล่ะ!? แล้วก็...ทำได้ยังไง!?

เดินเหรอ?

ก็เพราะว่าที่นี่มันโลกปีศาจนี่นา...

โลกปีศาจ... แต่ว่า!! ถ้าเป็นคนพวกนี้ล่ะก็ ก็เป็นไปได้นะ...!!

มาแล้ววว...!!

หมดเงินอีกแล้วสิ~

พ่อกับแม่กำลังเร่งหาเงินอยู่เลย~

ดูสนุกใช่ไหมเนี่ย อิรุมา!

เนี่ยนะ...

ไม่ใช่แบบนั้นสิ! ต้องบอกก่อนสิ!

ต้องตะคอกไปว่า "นี่เจ้า!" ถึงจะดุได้ว่าขายฉันไปได้...

อือวว~

ต่อไปเป็นทะเลทราย หาเลี้ยงชีพกันดีไหมล่ะ!? อาร์กติกก็เบื่อแล้ว!

ดีจังเลย!

แมงป่องกินได้ใช่ไหมล่ะ! ข้างในพีระมิดอาจจะมีสมบัติเต็มไปเลย!

ดีจังเลย~ งั้นก็มีแรงงานแล้วสินะ!

ไม่ฟังเรื่องอะไรเลย...

ก็เป็นคนแบบนี้แหละ

อาาา แบบนี้ก็เหมือนเดิมอีกแล้ว...

ก็เป็นแบบนั้นน่ะ...

กลับกันเถอะ อิริมา

เอ๊ะ

นั่นมัน...นิดหน่อยนะ

เหรอ?

?

ทำไมล่ะ ปกติแล้วถึงจะตามมาพร้อมกับคำว่า "เข้าใจแล้ว" น่ะ

อิริมาเป็นเด็กดีที่รับคำขอได้นี่นา

นะ

ใช่แล้ว

ไปกันเถอะ อิริมา

นะ

ได้โปรดเถอะนะ...

……อึก! ฮึ้ก!!

อากิยากิยุอิ

โอ้โห~

ตกลงไปเลยนะเนี่ย!!

จิจิ!

ความสามารถที่ทำให้คู่ต่อสู้เกิดภาพหลอนบาดแผลทางใจแบบนั้น...

สมกับเป็นคุณโอโรบัสเลยนะ!!

ร่ายเวทมนตร์ที่ค่อนข้างแรงเลยนะ... ถึงจะตกลงไปแล้วก็สมมติว่าปลอดภัยนะ...

ร่วงหล่นลงไปอย่างงดงามเลย

ฉากจบแบบนี้!! ประทับใจจริงๆ เลยล่ะ~

การตกมันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเอง...

ตลอดงานเทศกาลเก็บเกี่ยว อิริมาคงจะถูกภาพหลอนแห่งบาดแผลทรมานสินะ

1

สมกับเป็นโอโรบัสจริงๆ นะ...

หือ? นี่มันอะไรกันเนี่ย...

อ้วก! เหม็นจัง! เอ๊ะ ท่านโอโรบัสคะ ช่วยจัดการเจ้าตัวนี้ด้วยสิคะ!!

เป้าหมายของเราคือพวกตัวปัญหาเท่านั้น

ส่วนอย่างอื่นช่างมันเถอะ...