ตอน 434: Chapter 434

ไซชินคอมมิกส์ ฉบับล่าสุด

ออกอากาศทาง Eテレ แล้ว!

ตอนที่ 434 ปีศาจ อาซาเซล แอนรี ⑦

อ่านตัวอย่างได้ที่นี่

★สีหน้าเปิดเล่มจากหน้า 4 ก็ห้ามพลาดนะ!!

แอนรีคุง!?

เมื่ออยู่ต่อหน้าเลือดมนุษย์แล้ว แอนรีจะเป็นยังไงกันนะ...!?

อะไรน่ะ!?

แรงกระตุ้นที่มันพลุ่งพล่านขึ้นมานี่...!!

หอมจัง...

เหมือนถูกดูดเข้าไปเลย...

จากฉบับที่แล้ว→แอนรีเคยสื่อสารกับมนุษย์อย่างเมรีได้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเลือดมนุษย์ที่ถือเป็นยาพิษร้ายแรงสำหรับปีศาจ ร่างกายของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น...!?

แอนรี...ค...

กลับสู่สติได้แล้ว

อาซาเซล

!!

...!!

แอนรีคุง...ค...

อยู่นิ่งๆ

แขน

!

ครับ

ฟื้นตัวแล้วครับ

!

จะทำการตรวจอย่างละเอียดสักหน่อย

ตามมานี่

อาซาเซล

แก ไปกักตัวไว้ที่ห้องอื่นก่อนนะ

ไปสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะ

กระดูกก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลยนะ

ดีแล้ว

อ๊ะ

ขอบคุณมากเลยครับ...

...เอ่อ

แอนรีคุงน่ะ...

-- ตอนนี้เขาใจเย็นแล้วล่ะ

ช้าหรือเร็ว

ก็นึกว่าจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

!

โดยพื้นฐานแล้วสำหรับปีศาจ

มนุษย์คือ【อาหาร】ชั้นเลิศ

อาหาร...เหรอ?

แค่ได้กลิ่นเลือดก็เสียสติไป

ความดุร้ายก็เพิ่มขึ้นราวกับวงจรชีวิตที่เลวร้าย

ปีศาจที่ได้กินมนุษย์เข้าไป ก็ได้รับพลังมหาศาล

จนอาจจะทำให้สมดุลของโลกปีศาจสั่นคลอนได้

ดังนั้นแกจึงถูกควบคุมไว้ที่นี่

ถ้าแกหลงออกไปในโลกปีศาจ

ก็จะเกิดการแย่งชิงที่น่าเกลียดชังขึ้นมาเพราะแก

แกคือสิ่งมีชีวิตที่สำคัญที่สุดที่ต้องได้รับการคุ้มครอง

และเป็นอาหารที่อันตรายด้วยนะ

อาซาเซลตอนนี้...

คงกำลังสิ้นหวังที่ความรู้สึกที่คิดว่าเป็น

“ความรักใคร่” นั้น แท้จริงแล้วคือ “ความอยากอาหาร”

เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว...

ก็ต้องให้เขาถอนตัวจากภารกิจเฝ้าดูด้วย

!

แอนรีคุงน่ะ...

จะไม่ได้พบกันอีกแล้วเหรอคะ?

ไม่พบกันน่าจะฉลาดกว่านะ

ไม่ว่าแกกับอาซาเซลจะดึงดูดกันมากแค่ไหนก็ตาม

ก็ไม่มีทางได้ผูกพันกันได้หรอกนะ

อย่างน้อยก็เก็บเลือดได้แล้ว

แบบนี้คงจะทำให้ผู้อำนวยการพอใจแล้วล่ะ

แต่ในบรรดาสิ่งที่คิดได้ทั้งหมด

มันก็เป็นบทสรุปที่น่าเบื่อที่สุดเลยนะ

ถึงแม้จะชักจูงคุณซาริแวนให้เข้ามาเกี่ยวข้อง

และฝีมือในการพัฒนาเวทมนตร์แปลภาษาของเขาก็ยอดเยี่ยมมาก...

และปีศาจแห่งตระกูลอาซาเซลนั้น ด้วยความที่เขาคิดเอาเองมากเกินไป

เมื่อความรู้สึกของตัวเองถูกปฏิเสธจากรากฐาน ก็จะเปราะบางและพังทลายลงได้ง่าย...

ตั้งแต่ตอนที่เขามีความรู้สึกมากเกินไปกับมนุษย์ ก็ถือว่าสายเกินไปแล้ว

แต่ถ้าจิตใจที่สั่นคลอนแค่ระดับนี้ ก็ไม่น่าพูดถึงเลยนะ...

สำหรับพลังในการฉุดลากผู้อำนวยการคนนั้นลงมา

มันยังไม่พอ...

มาทำงานหลังจากหกวันเลยนะ

ที่ทำให้คุณลำบาก

ต้องขออภัยด้วยครับ

เรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกถึงความอ่อนแอของตัวเองเลยครับ

ในอนาคตยังไม่สามารถยืนยันได้เลยว่าตัวเองจะไม่ทำอันตรายต่อเธอ

แล้วยังไงเหรอ?

ในกรณีที่แย่ที่สุด

ตัวผมเองซึ่งควรจะรักษาระเบียบของโลกปีศาจ

อาจจะทำให้สมดุลของโลกปีศาจสั่นคลอนได้

นั่นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด... และไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นเลยครับ

...อย่างนั้นเหรอ

เอกสารเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วครับ

ตามความสะดวก ผมจะให้ลบความทรงจำบางส่วนออกไปนะครับ

โดยคำนึงถึงสถานการณ์แล้ว จะย้ายไปแผนกที่เหมาะสมของสำนักงานปีศาจด้วยครับ

แล้วภารกิจครั้งนี้ก็คือ...

จะไม่ย้าย

เด็ดขาด

หลังจากนี้ก็จะไม่ห่างจากเธออีกแล้ว

ไม่คิดจะยกหน้าที่นี้ให้ใครคนอื่นเด็ดขาด

เธอคือ

ของผม

แกเข้าใจไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่?

ครับ

แกกำลังหลงใหลในมนุษย์คนนั้น

จะปล่อยให้เขาอยู่ข้างๆ ต่อไปไม่ได้แล้ว...

ไม่เป็นไรครับ

ช่วงสองสามวันนี้

ก่อนที่จะตกสู่ช่วงขาลง

ผมได้พยายามค้นหาคำตอบว่าความรู้สึกที่ผลิบานในใจเธอคืออะไร

และแล้ว

ข้อสรุปที่ได้ก็คือ

ก็คือความรักสินะครับ

ผมชอบเมรีเซ่แบบบริสุทธิ์ใจอย่างไม่ต้องสงสัยเลยครับ

ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ตาม

ความรู้สึกที่หวามไหวนี้มันไม่ใช่แค่ความอยากอาหารแน่ๆ

ชีวิตที่ตั้งใจจะอุทิศเพื่อโลกปีศาจ

ผมอยากจะอุทิศมันให้กับเธอ

ความรู้สึกนี้

ผมตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เรียกมันว่าความอยากอาหาร

ขอบคุณที่ให้เวลาผมได้คิดนะครับ

ด้วยความช่วยเหลือนี้ ตอนนี้ผมสามารถยืนยันได้อย่างไม่ลังเลเลยครับ

ผมเป็นของจริง

ที่กำลังหลงรักเธออยู่!

ตัวตนที่แท้จริงของความรู้สึกที่มาถึงแล้ว นั่นคือความรักที่มั่นคง!

ต่อเนื่องในฉบับหน้า NO.15