ตอนที่ 52

ชอนเคน แชมเปี้ยน คอมิกส์

【มาริริตตะ! อิริมาคุง】

เชือกแห่งความทรงจำของเธอติดอยู่กับบางสิ่ง

ถ้าไม่มีจุดเริ่มต้นมันก็คลายไม่ได้เลยนะ

แหวนนักกินพูดถึง "อีกนิดเดียวเองค่ะ~" ของประธานอเมริ

จากฉบับก่อนหน้า → อเมริที่เคยหมดความมั่นใจเพราะถูกกองกำลังรักษาความสงบจัด "การเลือกตั้งยุบ" แต่... เมื่อได้รับการให้กำลังใจจากอิริมา ก็ตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับการต่อสู้กับโรโนเวอย่างเต็มตัว!!

อเลฟ

กิมเมล

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริง (303)

ทาเลสเฮาว

เซอิน

เกโต เทโตโยโดะ!!!

ตอนที่ 52★สายตาของประธานนักเรียน

เรามาตัดสินเจ้านายของเรากันเถอะ!!

โรโนเวโรมิเอ

ฉบับรวมเล่มที่ 4 วางจำหน่ายแล้ว รับประกันความยอดเยี่ยม

เปิดการเลือกตั้งเสรีแล้ว!!

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายแสดงความสามารถแล้ว ก็จะเข้าสู่การลงคะแนนเสียงเลยครับ!

เวลาจำกัดคือ 3 นาที ฝ่ายนำคือ...

โรโนเวโรมิเอ!!

สิ่งที่ผมจะเสนอให้พวกคุณก็คือ...

สนุกสุดเหวี่ยงเลย

มาทำให้โรงเรียนแห่งนี้เป็นแดนสวรรค์กันเถอะ!

หน้าที่ของนักเรียนน่ะ

คือการสนุกกับการเรียนรู้ต่างหาก!

สิ่งที่โรโนเวโรมิเอมุ่งหวังคือสวนสนุก!!

ถึงจะโดนบอกว่าเป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน เป็นแค่อุดมคติ แต่ผมก็ไม่ย่อท้อ!

ตลอดชีวิตนี้ ผมไม่เคยย่อท้อเลยสักครั้ง

"น่าเบื่อ"น่ะไร้ค่าที่สุดเลย!!

เอาล่ะ มาเล่นกับฉันเถอะ! มุ่งหน้าสู่สวรรค์ในอุดมคตินั่นกันเถอะ!!

อย่าโอ้อวดความทุกข์เลย! จงบูชาความสุขเถอะ!!

ชื่ออะไรน่ะ!?

โรโนเวโรมิเอ

โรโนเวーーーー!!

เสียงเชียร์สุดยอดเลย...!

เปลี่ยนบุคลิกของประธาน และใช้ความสามารถ ให้เต็มที่ เพื่อได้รับความนิยม

ทั้งหมดอยู่ในมือของโรโนเวเลย...

ถ้ามีหลักฐานล่ะก็...

ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อ

ว่าประธานจะ...ชนะโรโนเวได้

ฝ่ายตามหลัง อาซาเซล อเมริ

ก็อดไม่ได้

ฉัน... ฉันนี่นะ...

เพื่อทุกคน...

อะ... เพื่อทุกคน... อ๊ะ!

果然... ด้วยเสียงของฉันแล้ว...

ไม่ถึงเลย...

หน้า

เงยขึ้นหน่อยครับ

อาาาา

ภาพตรงหน้านี้

โนะเว!

ฉันรู้จัก

...ฉัน

อ่อนแอค่ะ

โรโนเว!

ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง ก็คงทำอะไรไม่ได้เลย

น่าสงสารจัง แถมยังน่าละอายอีก... เลยพยายามจะหนี

แต่ก็มีคนบางคนที่เชื่อในตัวฉัน

คนที่เชื่อในตัวฉันน่ะ คือตัวฉันเอง

ความปรารถนาของฉันน่ะนะ

อยากทำอะไรกันแน่

มายืนตรงนี้แล้วมองหน้าทุกคน...ก็คิดได้แล้วล่ะ

เพราะฉันปรารถนาที่จะทำให้ที่นี่เป็นโรงเรียนที่ดีที่สุด

ความคาดหวังของคนรอบข้าง...และเหนือกว่านั้นอีก!

ว่าทำไมตัวฉันที่อ่อนแอถึงยังยึดติดกับตำแหน่งประธานนักเรียนอยู่

นั่นก็คือ

ที่สำคัญที่สุดก็คือ!

พวกคุณน่ะ ก่อนจะเป็นนักเรียนแล้ว ก็คือปีศาจต่างหาก!

ความปรารถนาของพวกคุณมันคืออะไร!? แล้วตอนนี้มันเอื้อมถึงแล้วหรือยังล่ะ?

แก่นแท้ของปีศาจก็คือความโลภ!!

อย่ามัวแต่พึงพอใจกับ "ความสุข" ที่ได้รับมา! แต่จงภาคภูมิใจในความปรารถนาของตัวเองต่างหาก!!

ถ้าไม่ถึงล่ะก็! ก็จงเรียนรู้วิธีการยื่นมือออกไปสิ!

โรงเรียนปีศาจควรเป็นสถานที่ที่บ่มเพาะเหล่าปีศาจผู้มีความทะเยอทะยานต่างหากครับ!!

ดังนั้น! ถ้าหากพวกคุณต้องการที่จะคว้าความปรารถนาของตัวเองไว้ในมือ... ล่ะก็...

หุบปาก แล้วจงฟังความทะเยอทะยานของฉัน

ฮิโรริโร

ーー... เหมือนหมอกในหัวมันจางลงแล้ว

กลับมา... ได้แล้วเหรอ?

ทุกคนร้องไห้กัน...

เป็นภาพที่แปลกตาจัง...

โรโนเว...ล้มลงไปเพราะอาการช็อก...

คุณโรมิ!!

ทำเรื่องไม่ดีเข้าแล้วสิ

คุณโรมี่!!

รู้สึก...เหมือนจะหลุดลอยไปแล้ว แต่ต้องบอกนักเรียนคนสำคัญก่อน

ว่าลำบากแล้วก็ไม่เป็นอะไรแล้ว...เดี๋ยวนี้เลย...

อาาาา รอเดี๋ยวก่อน

ในเวลาที่สำคัญแบบนี้...

ถึงกับทำแบบนั้น...

ก็รู้ตัวแล้วสินะ

ขอบคุณก็ขอโทษก็

การได้สัมผัส การได้ยิ้มให้ มันทั้งหมด...

นายคือที่สุดเลยนะ

ตั้งแต่แรกเลยนี่นา

ฉันนี่แหละ ที่อยู่ตรงหน้าแก

ในที่สุดก็สังเกตเห็นแล้วล่ะ ความทะเยอทะยานที่แท้จริง กับความรู้สึกที่แท้จริง! ฉบับหน้า "ภาคคณะกรรมการนักเรียนอเมริ" ปิดฉากสมบูรณ์!!