ตอนที่ 25

ตอนที่ 25

งานภาพ: 8kanco ต้นฉบับ: คามิฮาระ มอนโช

ปกติก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วนะ แต่พอถึงคราวนั้นล่ะก็—!

ผู้ที่ออกเดินทางเพื่อฝึกฝนศาสตร์เวทมนตร์

ด้วยอายุขัยที่เหลือเฟือ

เอลฟ์เกิดใหม่ผู้เชี่ยวชาญเวทมนตร์ ผู้ที่สามารถใช้ชีวิตไปได้ด้วยอายุขัยนั้น กลายเป็นตำนานไปแล้ว

—อึก...

ตุบ!

—ล้มแล้ว

ค่อก...

งั้นเหรอ...?

จอมมาร...!!

อาาา

ใช่แล้ว...!

————————————————

……คุณอาจารย์ลีส

อาาา

ดูเหมือนว่าการต่อสู้กับกองทัพจอมมารจะยังดำเนินต่อไปอยู่เลยนะ

ไปดีมาดีนะ

ผมจะไปหาทุกคนครับ!

คุณอาจารย์จะไป...

ส่วนผมยังมีเรื่องต้องทำอยู่

—เอ่อ... ว่าแต่...

เวทมนตร์วิญญาณผี

ป้ายบอกทางสู่วาระสุดท้าย

ที่นี่คือ...

—ใช่แล้ว...

......ครั้งก่อนหน้านี้ก็ครึ่งหนึ่งของโลกมนุษย์...

ครั้งที่แล้วเราสามารถบุกเข้าไปในส่วนลึกของโลกมนุษย์ได้นะ...

คราวนี้เพิ่งฟื้นคืนชีพ...สินะ

การฟื้นคืนชีพในครั้งนี้ ทำให้ผู้กล้าแห่งยุคปัจจุบัน...

ไม่สิ

มีเอลฟ์อย่างแกอยู่ด้วย

ดูเหมือนว่าจะเป็นจุดจบของโชคชะตาครั้งใหญ่เลยสินะ

...ถึงแม้จะต้องตายก็ตาม

จอมมารค่อนข้างสงบดีนี่นา

ไม่รู้รึไง

ข้าถูกเรียกกลับมาโดยกฎเกณฑ์ของโลก

และสามารถฟื้นคืนชีพได้เป็นระยะๆ

คราวนี้อูวาเรียกผมให้ตื่นขึ้นมาก่อนที่ผู้กล้าจะตื่นขึ้นมา

พยายามจะจัดการเรื่องต่างๆ ให้เรียบร้อย แต่กลับพลาดไป

การฟื้นคืนชีพในครั้งหน้า ก็หวังไว้ว่าลูกน้องที่เก่งกาจจะทำได้สำเร็จ

เหรอ แค่รู้สึกว่าชินกับการตายสินะ

—แต่ว่า

เธอก็ยังไม่รู้เรื่องอยู่

ว่าถ้าผมทำแบบนี้

!?

เธอจะไม่มีวันสามารถ

ฟื้นคืนชีพได้อีกตลอดไป

อะไรกันเนี่ย—!?

เวทมนตร์ดูดกลืน—

ดูดเอาแก่นแท้!

อะ!?

—ต่อด้วย เวทมนตร์ประเมิน เวทมนตร์ตรวจจับ

วิเคราะห์ส่วนประกอบ!

``

วิเคราะห์ส่วนประกอบ: แก่นแท้แห่งการเวียนว่ายตายเกิด《輪廻転生因子》

......อย่างที่คิดไว้

เป็นไปตามที่คิดไว้สินะ...!

นี่แหละคือสิ่งที่ข้าตามหาอยู่—!

โล่งอกไปที...

แก...

ทำอะไร...!?

จะบอกให้เป็นของฝากจากแดนปรโลกเลย

ท่านจอมมาร

ที่ว่าทำไมเธอถึงสามารถฟื้นคืนชีพมาได้จนถึงตอนนี้

ก็เพราะมีช่องโหว่ปริศนาที่หลุดพ้นไปจากกฎเกณฑ์ของโลกน่ะ

นี่เป็นเพราะพลังของ《แก่นแท้แห่งการเวียนว่ายตายเกิด》นี่แหละ

บ้าไปแล้ว...

ดึง《แก่นแท้》ของข้าออกไปได้แล้วรึ!?

ขออภัยในความไม่สะดวกใจ แต่ว่า

ข้าต้องการสิ่งนี้อยู่

อีกอย่าง การที่แกจะฟื้นคืนชีพอีกในอีก 700 ปีข้างหน้ามันน่ารำคาญ

ด้วยสิ่งนี้แล้ว เจ้าจะไม่มีวันได้ฟื้นคืนชีพตลอดไป

งั้นเหรอ

เป็นแบบนั้นเอง

—อะไรกันเนี่ย!?

......ร่างกายมันหายไปเหรอ!?

จอมมารผู้นี้จะหลุดออกจากวงล้อแห่งการเวียนว่ายตายเกิดได้ด้วยเหรอ!?

เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้เชียวนะ...!

มีเอลฟ์อย่างแกจะมาเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ของโลกได้เนี่ยนะ...!

果然 คุณริสไม่ใช่แค่เอลฟ์ธรรมดาสินะ...!

......ข้าคือ ริสที่ 2 คลายน์

และผู้ที่มาจากอีกโลกหนึ่งที่เป็นมนุษย์เก่า

คิโด มิโนรุ

ตัวข้าก็เช่นเดียวกับเธอ—

ที่มี《แก่นแท้》อยู่ด้วยสินะ

......ฮ่าฮ่าฮ่า......

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าッ!!

งั้นเหรอ เจ้าคือ...

...? มีอะไรผิดปกติล่ะ?

เจ้าเป็นผู้ที่ทำให้เทพผู้สร้างตนนั้นพังพินาศ

กระแสลมใหม่...!

หมายความว่ามันคือกฎเกณฑ์ของโลกใบใหม่สินะ...!

...... เทพผู้สร้าง... เทพผู้สร้าง......?

ทั้งเจ้าและข้าก็เป็นได้แค่หุ่นเชิดที่ต้องเต้นรำอยู่บนฝ่ามือของเทพผู้สร้าง

เป็นแค่หุ่นเชิดนั่นเองสินะ...

ลองดิ้นรนให้เต็มที่ก็แล้วกัน

ข้ามาจากแดนปรโลก

จะเฝ้ามองจุดจบของแกให้ดูเลยล่ะ...

เทพผู้สร้าง...

และแก่นแท้...

ท้ายที่สุด ข้าก็

—เป็นเช่นนั้นเอง

เพื่ออะไรกัน...

ถึงถูกดึงมายังโลกใบนี้โดยเจตนา...!?

คุณริส!

มิโนรุ!

จี้—

ชิ—

สำเร็จแล้ว! แกทำได้ซะทีนะ!!

ถ้าแกตายไปล่ะก็ คงจะแค้นแกไปตลอดชีวิตเลยล่ะ!!

คุณจิน เหนื่อยมากเลยครับ! ทำได้จริงๆ นะครับ!

ทุกคนก็ปลอดภัยดีแล้วสินะ

บาดเจ็บเหรอครับคุณราฮับ...

อะวะวะ

อ๊าาาา

เอ๊ะ! บาดเจ็บไม่มากเลยนี่ครับ!?

เพราะว่าอาจารย์ริสเป็นคนรักษาให้...

คุณราฮับ...?

—ตึ้บ

อาจารย์ราฮับ!?

โย่ว คุณริส

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย!?

ก็สังเกตเห็นเองน่ะครับ

ก็แค่เดินทางเรื่อยเปื่อยน่ะครับ

แล้วก็มีปาร์ตี้ที่น่าสนใจปรากฏตัวขึ้นมาบูชาคุณนี่เอง

เบื่อจะแย่แล้ว!

จริง ๆ แล้วสองปีที่ผ่านมามันสนุกมากเลยนะ

...อาจารย์ริส

เลยมาตามมาฆ่าเวลาไงล่ะ

อึก...!?

เจ้าแสบจริง...

...เอ่อ คือว่า สองคนนี้ไม่ใช่แค่คนรู้จักกันธรรมดา

แต่แท้จริงแล้วเป็นอาจารย์ของอาจารย์ของท่านด้วยใช่ไหมครับ?

เอี๊ยยยยยย อึก!?

ฟุฟุฟุ แค่ได้เห็นสีหน้าของศิษย์คนนี้

ก็คุ้มค่าสองปีแล้วนะ

ช่าง...

เป็นเพราะข้าเก็บงำมันไว้เองต่างหาก!

คุณราฮาบก็ยังคงมีประสาทรับรู้เรื่องเวลาที่เพี้ยนไปอยู่เลยนะครับ...

เพื่อเรื่องแบบนี้เอง ที่ต้องมาสองปี...

คุณริสครับ/ค่ะ!

สัญญากับคุณกุริเรต

ทำได้แล้วสินะ

—อา!

ข้าที่ในชาติก่อนไม่สามารถทำอะไรสำเร็จได้เลย

คน หนึ่ง ก็ได้ทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของเพื่อนเป็นจริง

ก็ได้สิ่งที่เรียกว่า《แก่นแท้แห่งการเวียนว่ายตายเกิด》มาครอบครอง

และ—

ถ้ามี《แก่นแท้》นี้แล้ว

กับมิโนรุที่เป็นเผ่ามนุษย์แล้ว—

ให้นานกว่านี้อีกหน่อย

อยู่ด้วยกัน—ด้วยกันนนน...

ข่าวการโค่นล้มจอมมารก็แพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว

ชื่อของนักเดินทางผู้เปี่ยมความหวังได้ดังก้องไปทั่วอาณาจักรอูล

จิน ฟริตซ์ อายุ 20 ปี

หลังจากได้พบกับเอลฟ์แล้ว สามปีผ่านไป—

ก็ได้กลายเป็น《วีรชน》

อีก 52 ปีต่อมา

แคร็กกะ

เมื่อเวลาผ่านไป 52 ปี ภาพลักษณ์ก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย—