ตอนที่ 26

ผู้ที่เดินทางออกไปหลังจากเชี่ยวชาญเวทมนตร์

ภาพประกอบ: คังโค ต้นฉบับ: ซากาคิบาระ มอนโช

เอลฟ์เกิดใหม่ ด้วยอายุขัยที่รอไม่ได้ ได้กลายเป็น ตำนาน ที่มีชีวิต

ครุปโป!

ครุปโป!

—พิเศษรายงาน

...เอทินาว

นักเดินทางผู้ปรารถนาจะเป็นปาร์ตี้ผู้กล้า

การพิชิตดันเจี้ยนระดับ SS ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรอูล!

【รอยจารึกแห่งผู้กล้า】เช็คจำนวนมอนสเตอร์ที่ปราบของสมาชิก!

ฉบับที่ 8! —อืมม...

【ผู้กล้าประจำวัน】เบื้องหลังการตื่นขึ้นของผู้กล้าจิน ฟริทซ์

ก็ยังคงเป็น เรื่องของจินคุง เป็นส่วนใหญ่!

สามปีหลังจากที่ผู้กล้าโค่นล้มราชาปีศาจ

นับตั้งแต่ที่ฉันเกิดใหม่เป็นเอลฟ์ มันก็เป็นกว่า 111 ปีแล้ว —

ฉันกับมิโนริก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่งในป่าใหญ่วาสเตรา

เพราะมีคุณกุรเกอาคอยช่วยเป็นผู้พิทักษ์

ในอาณาเขตของเผ่าปีศาจ

จำนวนมอนสเตอร์ที่ใกล้เข้ามาถึงปราการคูเครก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ที่บ้านคุณควอต้าคุณย่า

หลานๆ ที่ใจดีเหมือนเดิมก็กลับมาแล้วล่ะ

ทุกปี มีของจากหมู่บ้านควอต้าถูกนำมาให้เรา

แต่มันก็เป็นของดีจากหมู่บ้านควอต้า

ถึงแม้ว่าผลผลิตที่เก็บเกี่ยวมาจะมีพลังงานชั่วร้ายปะปนอยู่บ้าง

ถ้าเราสอนเวทมนตร์กำจัดพลังงานชั่วร้ายให้คุณกาลิอุส

เขาอาจจะกลายเป็นสะพานเชื่อมระหว่างโลกมนุษย์กับอาณาเขตเผ่าปีศาจได้ด้วย

การสร้างดินแดนปีศาจใหม่ก็ใกล้เข้ามาแล้วสินะ —

เวทมนตร์ธาตุไฟขั้นสูง —

อินเฟลเนีย ดาบละอองคลื่นร้อน

จี๊

...อื้อ!

ไม่มีข้อโต้แย้งเลย

ครับ!

ขอบคุณมากเลยค่ะ!

...อื้อ น่ารักจังเลย

แล้วการฟาดดาบของเธอก็สวยงามมากด้วย

—สำหรับมิโนริที่มีฝีมือขนาดนี้

การที่คุณรีส ได้เห็นความโดดเด่นของน้องสาว

ก็มอบรางวัลให้ด้วย!!

ก็คิดว่าตัวเองคงจะปวดหนึบๆ แล้วซะอีกนะ—

—มิคุริซัง

ในที่สุด คุณก็มาอยู่กับพวกเราด้วยใช่ไหมครับ?

หลังสงครามกับราชาปีศาจจบลง

จินคุงก็ชวนมิโนริให้มาร่วมปาร์ตี้ด้วย

ถึงแม้ว่าฉันจะถูกชวนด้วยก็ตาม

แต่ก็ปฏิเสธไปเพราะยังมีสิ่งที่ต้องทำต่อ ในวันถัดมาน่ะครับ

●●●●

อยากจะหยุดไว้เลยนะ

ว่าแล้วมันจะเป็นประโยชน์ต่อมิโนริจริง ๆ หรือ...

ฉันน่ะ—

ตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตอยู่ข้างคุณรีส

ทั้งชีวิตเลยค่ะ!

จะคอยสนับสนุนความโดดเด่นของคุณน้องสาวจากตรงนี้ไปนะคะ

อย่างนั้นหรือคะ...

...แล้วฉันเองก็ด้วย

ทำในสิ่งที่อยากทำได้แล้วค่ะ—

—แล้วก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม

มิโนริก็อยู่เคียงข้างฉันตลอดเลยนะ

ฉบับวันนี้เหรอคะ?

หัวข้อพิเศษคือ...

อืม

พูดถึงปาร์ตี้ของจินคุงกับเพื่อนๆ ตลอดเลยนะ

เพราะคุณกาลิอุสเป็นคนคิดเอาใจใส่

ส่งนกพิราบสื่อสารเวทมนตร์มาถึงกลางป่าแบบนี้ น่าขอบคุณจังเลยนะ

—ฝึกดาบกันอยู่

ทำอาหารด้วยกัน

กินอาหารด้วยกัน

พร้อมกับพูดคุยเรื่องไร้สาระ

พร้อมกับอ่านตำราเวทมนตร์

นอนด้วยกัน

ชีวิตที่แสนธรรมดานั่นก็ดำเนินต่อไป—

คุณรีสครับ/คะ

มีเรื่องอยากจะขอปรึกษาค่ะ

ทำได้แล้วเหรอ?

......เรื่องที่อยากทำ—

—อยากจะเปิดโรงฝึกดาบครับ

โรงฝึก...?

ฉันน่ะ—ไม่อยากจะปล่อยให้ทักษะที่ได้เรียนจากคุณรีส

มันสูญเปล่าไปที่นี่หรอกค่ะ...

ขออนุญาตเผยแพร่ทักษะที่ได้รับจากคุณรีสได้ไหมคะ?

...ให้ฉันได้ไหมคะ?

...ถึงจะไม่อยากขออนุญาตหรอกนะ...

``

ก็น่าจะดีนะ

มีอะไรที่คิดไว้หรือยังล่ะ?

จริง ๆ แล้วเมื่อก่อนตอนที่ไปซื้อของที่ปราสาท คุณกาลิอุสได้แนะนำที่ดินที่ว่างอยู่ให้ฉันค่ะ!

—ครับ!

......ที่นี่คือ...

—ถ้าฉันตายไปแล้วล่ะก็

หลังจากโรงอาหารของฉัน

ก็เอาไปใช้ตามใจมิโนริจังได้เลยนะ!

ตอนที่มิโนริจังทำในสิ่งที่อยากทำได้แล้ว

ก็เอาไปใช้ในแบบที่ชอบเลยนะ...

......ที่นี่คงจะทำให้เธอดีใจแน่ๆ เหมือนอยู่สวรรค์

......เข้าใจแล้ว

......เวลาที่ได้ไปเจอคุณชิลฟาทางโน้น

ก็ต้องทำให้มันเป็นโรงฝึกที่ไม่น่าอายสิคะ!

—เวลาก็ไม่หยุดนิ่ง มันยังคงดำเนินต่อไป

แต่ว่าความเร็วของมัน ดูเหมือนจะไม่คงที่สำหรับฉันกับมิโนริ

เวลาของมนุษย์นั้น เร็วกว่าพวกเอลฟ์เยอะเลย

เวลาของพวกมนุษย์นั้น เร็วกว่าพวกเอลฟ์

เยอะแยะมากมายเลยล่ะ

อายุขัยของฉันเหลืออีกเกือบ 900 ปีเลยนะ

แต่ว่ามิโนริไม่ได้มีเวลาเหลือขนาดนั้นล่ะนะ

ถ้าจะมีวิธีอยู่—

《ปัจจัยการเวียนว่ายตายเกิด》

ถ้าเราสามารถวิเคราะห์พลังนี้ที่แย่งมาจากจอมมาร

แล้วปลูกถ่ายเข้าไปในตัวมิโนริได้...!

—นะ

ถ้าหากว่า...

ถ้าหากว่าจะเหมือนจอมมาร

มิโนริ

เราจะสามารถกลับมามีชีวิตอีกครั้งในโลกนี้ได้

...จะทำยังไงดีล่ะ?

...ถ้าหากว่าสักวันหนึ่งในโลกอนาคต

อืมมมมม...ก็ไม่รู้สิคะ...

เราได้เกิดใหม่อีกครั้ง—

ฉันก็อยากจะเห็นโลกในอนาคตเหมือนกันค่ะ

—ครับ!

เราอาจจะได้พบกับคุณรีสอีกครั้งก็ได้นะคะ

แล้วการได้เดินทางไปที่ต่างๆ ด้วยกันทั้งสองคนก็น่าจะดีเหมือนกันนะคะ

งั้นก็...

—แต่ว่า

ถ้าจะต้องรอคอยคุณรีสไปจนถึงช่วงเวลาในอนาคตนั้น...

ฉันน่ะ อยากจะทะนุถนอมช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคุณรีสให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยค่ะ

……อุ่นจัง...

ฉันได้เรียนรู้มาตลอด 3 ปีแล้วว่า 《ปัจจัย》นี้จะแสดงออกมาได้ก็ต่อเมื่อตัวคนเองปรารถนาอย่างแรงกล้า

คนที่มีปัจจัยทุกคน

ต่างก็แสดงปัจจัยนั้นออกมาด้วยความตั้งใจอันแน่วแน่และความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่ง

……อย่างนั้นเองเหรอ

ด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่ธรรมดาและความตั้งใจอันแรงกล้า เธอจึงปลดปล่อยปัจจัยนั้นออกมา

......งั้นเหรอ

มากกว่านั้นอีก

ฉันก็พูดไม่ออกเลย...

สามปีต่อมา—

มิโนริได้รับความร่วมมือจากคุณกาลิอุส

และสร้างโรงฝึกดาบอันสง่างามในเมืองหน้าปราสาทคุกเล

โรงฝึกก็รุ่งเรืองอย่างรวดเร็วเพราะคำบอกเล่าของทหารในปราสาท

ฉันก็ดูแลการรักษาบาดแผลเล็กน้อยหรืออาการป่วยของมิโนริและลูกศิษย์

แล้วก็มุ่งมั่นอยู่กับการวิจัยเวทมนตร์ต่อไป

หลังจากปราบจอมมารไป 25 ปี

โลกนี้ก็ยิ่งสงบสุขมากขึ้น

ปาร์ตี้ผู้กล้า 《นักเดินทางแห่งความหวัง》 ก็ได้ยุบลง

ก่อนที่ปาร์ตี้จะยุบลงไม่นาน

ตอนนั้น คุณจิน

ไม่คาดคิดว่า นอกจากคุณลาฮาบแล้ว

สมาชิกคนอื่น ๆ จะแวะมาที่ บ้านของเรา มาเยี่ยม เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

เขาได้แนะนำเด็กผู้ชายที่เกิดกับอนาสตาเซียให้รู้จักด้วย

สาม8 ปีหลังจากการปราบจอมมาร

คุณกาลิอุส ผู้เป็นเจ้าของปราสาทคุกเลคนปัจจุบันได้เสียชีวิตลง

ท่านได้รับการยกย่องว่าสามารถปกป้องราชอาณาจักรอูลจากจอมมารไว้ได้อย่างสมบูรณ์

พร้อมกับคุณกริเลตต์ การ์ลันดาผู้เป็นพ่อ

และก็ได้มีการจัดพิธีศพอันยิ่งใหญ่ขึ้น

ส่วนคุณไวซ์ผู้สืบทอดตำแหน่งก็

ยังคงเข้าใจพวกเราเป็นอย่างดีไม่เปลี่ยนแปลง

ปีละครั้ง พวกเราจะไปที่หน้าหลุมศพของคุณกริเลตต์ คุณชิลฟา และคุณกาลิอุส

การได้ฟังเรื่องราวของคุณไวซ์พร้อมกับดื่มเหล้าก็กลายเป็นกิจวัตรประจำไปแล้ว

และมิโนริก็ในฐานะครูฝึกโรงฝึกดาบนั้นได้ทำมาเป็นเวลา 30 ปี

ไม่ว่าจะเป็นวันฝนตกหรือวันลมพัด พวกเราก็ยังคงไปที่โรงฝึกอย่างต่อเนื่อง

สำนักที่รับมือกับศัตรูด้วยการรวมกันของ 《เวทมนตร์》 และ 《วิชาดาบ》 ที่มิโนริได้สร้างขึ้น ได้พัฒนามาตามกาลเวลา

จนก่อให้เกิดอาชีพนักผจญภัยใหม่ที่เรียกว่า 《นักดาบมาร》

ในโลกอันสงบใต้ต้นยักษ์ยุดก์ดราซิล

พวกเราก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขต่อไป—

ห้าสิบสองปีหลังจากการปราบจอมมาร

...มิโนริ

......คุณรีส

เรื่องที่เราได้พบกันเป็นครั้งแรกน่ะ

คุณยังจำได้ไหมคะ?

กระแสแห่งกาลเวลานั้นช่างโหดร้ายเสียจริง