นั่นมัน...ความทรงจำเมื่อวันวาน
มือของท่านสามี
ไม่ต่างจากตอนที่เพิ่งได้เจอกันเลยนะ
ยังขาวเนียนสวยเหมือนเดิม
...ตอนที่ผมมาถึงโลกนี้
เพื่อนคนแรกของผมเลย—
สัมผัสสุดท้ายที่ได้จับ
มือเหี่ยวย่นของคุณกริเล็ตต์
มันยังคงอยู่กับผมจนถึงตอนนี้...
คุณรีสครับ...!
มิโนริ...?
ถึงอย่างนั้นนะ
มือของคุงเองก็ในที่สุด
...คุณรีส
จำได้ไหมครับ ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก
ครับ?
ภาพวาด...คันโกะ...ต้นฉบับ...ซากากิบาระ มอนโจ...
ออกเดินทางเพื่อฝึกฝนเวทมนตร์จนถึงขีดสุด
สถานที่ที่รู้สึกอุ่นใจ
อายุขัยที่เกินตัว
เอลฟ์ผู้กลับชาติมาเกิดที่ฝึกฝนเวทมนตร์จนถึงขีดสุด ด้วยอายุขัยที่เหลือเฟือจนกลายเป็นตำนาน
ตอนนั้นน่ะ
เป็นตอนที่ผมลองใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายครั้งแรกเลยครับ
มันวาร์ปไปหาพ่อกับแม่
ก็เพราะคิดว่าจะทำให้พวกท่านประหลาดใจ
ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับมนุษย์
อย่างที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ
ไม่มีทางที่จะลืมได้หรอก
เหมือนกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เลย
...ผมนึกออกเลย
คงเป็นเรื่องบังเอิญสินะครับ
—เดิมทีแล้ว
ชีวิตของผมมันก็กำลังจะดับสูญลงเมื่ออายุครบ 10 ขวบ
ด้วยตราทาสที่ไม่อาจขัดขืนได้
และอยู่ในความมืดมิด
ที่ไม่ได้รับแสงอาทิตย์นั้น ผู้ที่มาช่วยชีวิตผมไว้คือ
—คุณรีสครับ
คุณรีสครับ ในช่วง 67 ปีที่ผ่านมา
มิโนริได้รับความช่วยเหลือจากคุณรีส
และได้ใช้เวลาอย่างมีความสุขมากเลยครับ
คุณยายที่เหี่ยวย่นขนาดนี้
—ที่รักมาจนถึงที่สุด
ขอบคุณมากเลยครับ
—อึก...
จนถึงที่สุด
อะไรกันเนี่ย...
ตั้งแต่วันหนึ่ง
เกือบจะห้าสิบปีแล้ว
เวทมนตร์ฟื้นฟูของมิโนริก็เริ่มออกฤทธิ์ได้น้อยลง
มิโนริที่ตื่นมาฝึกดาบตอนตี 5 ทุกวัน
ก็เริ่มมีวันที่ไม่ตื่นจนถึงเก้าโมงเช้ามากขึ้น
แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แน่นอน ทำให้ผมที่เป็นห่วงอยู่แล้ว
อย่างช้าๆ
ก็จมดิ่งลงไปในการวิจัย《ปัจจัยการเวียนว่ายตายเกิด》มากยิ่งขึ้น
...ยังมีจุดที่ไม่ชัดเจนอยู่เยอะแยะ
—มันรู้สึกน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก
ถึงแม้จะสามารถกลับชาติมาเกิดได้ แต่ถ้าไม่ได้พบเจอ ก็จะไม่มีความหมายเลย
ชีวิตประจำวันที่เคยเป็นเหมือนเรื่องธรรมดา
มันกำลังจะหายไปในไม่ช้าแล้ว...!
...ใบหน้าของมิโนริ
ที่ได้มองใกล้ขนาดนี้
รู้สึกเหมือนจะเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย...
ถึงอย่างนั้นผมก็—!
มิโนริ
อยากให้ลองคิดดูอีกทีนะ
เรื่องของการ《เวียนว่ายตายเกิด》
สนใจไหมล่ะ?
...ถ้าสามารถกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้
นี่คือเรื่องนั้นใช่ไหมครับ?
ใช่แล้ว
มันคือ《ปัจจัย》ที่ดึงออกมาจากราชาปีศาจเลยนะ
ถ้าเราปลูกถ่ายมัน มิโนริก็จะสามารถกลับชาติมาเกิดในโลกอนาคตได้อีกครั้ง
แม้ว่าจะต้องใช้เวลาหลายร้อยปีก็ตาม
พวกเราก็จะสามารถพบกันอีกครั้งได้นะ
......
ถ้ามิโนริต้องการล่ะก็
ในอนาคตอันไกลโพ้น
ในกาลเวลาอันเนิ่นนาน
เราก็จะสามารถใช้เวลาร่วมกันได้อีกครั้ง...!
....ผมเนี่ยนะ—
จนกว่าจะได้พบกับคุณรีส
ผมรอมาตั้ง 7 ปีเต็มเลยครับ
พรุ่งนี้มั้ง
วันนี้มั้ง
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกนะ
ก็คิดแบบนั้นอยู่เรื่อยๆ น่ะครับ
มันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ?
เป็นช่วงเวลาที่ฝึกดาบอย่างเดียวเลยล่ะ
สำหรับผมแล้ว—
เจ็ดปีนั้น
คือช่วงเวลาอันยาวนานเลยล่ะครับ
—ต่อให้ผมจะได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง
ถ้ามันลงเอยแบบนั้น
ก็เท่ากับว่าต้องให้คนที่รักรอคอยไปอีก
ตัวผมเอง
จะให้อภัยตัวเองไม่ได้เลยครับ
ตุ้บ...
จะรอเธอนะ
พวกเอลฟ์ถนัดการรอมากๆ เลยล่ะ!
เพราะคุณรีส ทำให้สิ่งที่ผมอยากทำ
เรื่อง "จงค้ำจุนคนที่ต้องการให้ค้ำจุน"
ที่บ้านของคุณเอลล่า
ได้เรียนรู้ทักษะการทำงาน
จึงสามารถทำให้สำเร็จได้ทั้งหมด
เพื่อจะได้อยู่กับคุณโอจิได้ครับ
หลังจากนั้น ในโลกอีกฝั่งหนึ่ง
ก็อยากจะกับทุกคนที่เคยเจอมามากมาย
นั่งคุยกันพลางรอคุณรีส
แล้วก็อยากจะฟังเรื่องราวการมาถึงของคุณรีสคนสุดท้าย
เป็นแบบนั้นน่ะครับ
—จนกว่านายจะไปสู่สุคติอย่างสมบูรณ์
จะหาเหล้าพื้นเมืองอร่อยๆ จากอีกฝั่งไปรอด้วยนะ
ค่อยๆ มานะ...
ในชีวิตครั้งแรก
ผมก็ไม่เคยพอใจสักครั้งเลย
—แต่ว่า
มิโนริไม่มีความเสียใจใดๆ กับชีวิตครั้งแรกเลยนะ
...มีอะไรไหม
ที่ผมยังพอจะทำได้อีก...
หรือเปล่า...?
คุณได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่แล้วนะ
......งั้นก็
ไง
ขอร้องอย่างเดียว
นะ
วันนี้อยู่
ข้างๆ นะครับ
จนกว่าผมจะหลับได้
......แน่นอนอยู่แล้ว
คียู!
จะอยู่ด้วยตลอดเลยนะ—
กลางดึกของวันนั้น
มิโนริ ได้สิ้นลมหายใจในอ้อมแขนของผม
1
ด้วยความสงบ
มีอายุ 77 ปี
ฮึ่ก...
...ขาวจังเลย
ราตรีสวัสดิ์นะ มิโนริ
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งนะ
แต่มันก็...
ไม่ว่าจะเจอมากี่ครั้ง
มันก็ยังรู้สึกเหงาอยู่ดี...
ห่างจากตอนปราบจอมมารไป 56 ปี
จิน ฟริทซ์ เสียชีวิต
การตายของ "วีรบุรุษ" ไม่เพียงแต่ทำให้ราชอาณาจักรอูลเท่านั้น
แต่ยังทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือน
โดยมีสโลแกนว่า "ดุจดั่งวีรบุรุษ!"
กลุ่มเยาวชนที่ต้องการจะเป็นวีรบุรุษคนต่อไป
เริ่มจะเพิ่มจำนวนขึ้นและบุกเข้าป่าอย่างไม่เกรงกลัวในช่วงนี้
ห่างจากตอนปราบจอมมารไป 58 ปี
ไวลส์ การ์ลันดา เสียชีวิต
เขา ผู้ซึ่งรับช่วงเจตนารมณ์ของท่านเจ้าเมืองรุ่นก่อน และรุ่นก่อนหน้า
ส่วนใหญ่แล้ว ได้ชื่อว่าเป็นนักการทูตผู้เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาบุคลากรภายในราชอาณาจักรอูล
และการกระชับความสัมพันธ์
หลังจากช่วงนั้นเป็นต้นมา
ผมก็เลิกที่จะรับนกพิราบแห่งปาฏิหาริย์จากป้อมปราการคุเคเล่า
แล้วล่ะครับ
ทุกคนน่ะ
เขาก็ต้องจากไปก่อนนี่นา...
นี่ก็เลยบอกไปตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ?
เผ่ามนุษย์น่ะมันดุร้าย เจ้าเล่ห์
และเป็นเผ่าที่ชอบเล่นสกปรก
เผ่ามนุษย์มันตายง่ายจะตาย
พอตัวเองพอใจแล้วน่ะนะ สิ่งที่เหลืออยู่ข้างหลัง
ก็ไม่คิดถึงเลยด้วยซ้ำ
เป็นสิ่งมีชีวิตที่เอาแต่ใจตัวเองจริงๆ
คุณราฮาบ...
มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...
ไม่ให้หน้ากับท่านหัวหน้าเผ่า
ไม่เข้าร่วมพิธีศพของศิษย์ตัวเองด้วย
จะเกียจคร้านเรื่อยเปื่อยแบบนี้ไปอีกกี่สิบปีกันนะ?
การที่เจ้าสูญเสียมิโนริที่เป็นที่พึ่งนั้น
พวกเขาก็รู้ดีนี่นา
●●●●
ได้รับคำขอจากคุณผู้หญิงซิลฟิเอตต้าให้ไปดูอาการมานะ
ซิลฟิ...เอตต้าเหรอ?
เป็นคุณหนูเจ้าเมืองคนใหม่ที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากคุณไวลส์นะ
นี่เจ้า...
ไม่รู้เรื่องแบบนี้เลยเหรอเนี่ย
ส่วนแบ่งค่าตอบแทนจากคุณหนูน้อยนี่ล่ะ
เดี๋ยวก็กินของแนวโลลิต้าอยู่ดีนี่
เดิมทีเป็นส่วนของฉันนะ กินอย่างรู้คุณค่าซะล่ะ
อ้อ
...เปรี้ยวจังเลยค่ะ
เมื่อก่อนฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันนะ แต่ก็ชอบเข้าให้แล้วล่ะ
ก็เพราะว่าเดิมทีก็ชอบท่านสามีอยู่แล้วนี่นา
ท่านสามีเหรอ!?
ฉันก็เคยมีคนที่ชอบมาเป็นร้อยปีก่อนนะ
โหมะ โหมะ
ยังทำตัวเหมือนฉันเป็นเด็กอยู่เรื่อย
เป็นผู้ชายที่ถึงแม้จะแก่ชราแล้ว ก็ยังพยายามปกป้องฉัน
ก็แก่ไปตามทาง แล้วก็ตายไปเองน่ะสิ
...คุณราฮาบนี่ก็...
เป็นอะไรเหรอครับ...?
ร้องไห้มา 150 ปีแล้วนะ
สุดท้ายก็ยังเป็นผู้ชายเอาแต่ใจอยู่ดี
ดื้อดึง
วนเวียนไปทั่วโลก
เดินเตร็ดเตร่อยู่ด้วย
บางทีอาจจะสามารถทำให้สามีฟื้นคืนชีพได้นะ
ว่าจะมีวิธีอะไรไหม...น่ะ
ตำนานของคุณราฮาบ
ยังคงหลงเหลืออยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลกเลย...
ในการเดินทางนั้น
คงจะ...
...สุดท้ายแล้ว
เผ่าเอลฟ์กับเผ่ามนุษย์มันก็อยู่ร่วมกันได้ไม่เต็มที่สินะ
ถึงแม้ว่าจะให้มีลูกด้วยกันไม่ได้
แม้แต่จะอนุญาตให้ตายไปด้วยกันก็ยังไม่ได้
ถึงอย่างนั้น ในชีวิตที่สั้นกว่าพวกเรามากนัก
พวกเขาก็ยังค้นพบวิถีชีวิตที่ได้ประสิทธิภาพสูงสุด—
นั่นคงเป็นสิ่งที่เรียกว่าสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่ามนุษย์สินะ
นี่เจ้า...
มือ...
คุณราฮาบ...
ทำไมคุณราฮาบถึง
เป็นห่วงผมล่ะครับ?
ผมมัน...
ตั้งแต่สูญเสียมิโนริไป 15 ปี
ก็แค่เก็บตัวอยู่เฉย ๆ...
ส่วนฉันน่ะ
ก็เพราะถูกคุณรีสช่วยไว้
...ผมเหรอ?
ตอนนั้นคุณน่ะ
สำหรับฉันที่กำลังแบกเงาของท่านสามีอยู่
คุณพยายามสนุกกับโลกอย่างบริสุทธิ์ใจ จนเต็มไปด้วยความหวังเลยนะ
สว่างจนเกินพอเลยล่ะ
สำหรับเจ้า...
คงจะสนุกกับโลกมนุษย์ได้มากกว่าฉันแน่ๆ
โลกที่น่าสนุกนี้
แบบเต็มที่ไปเลยนะ
เอาล่ะ ต่อจากนี้ไปเป็นอิสระของเธอนะ
ถ้ามีเด็กคนไหนพยายามจะออกไปยังโลกมนุษย์
ครั้งหน้าก็เป็นตาเธอ
ก็ขอให้ช่วยควบคุมระดับให้เหมาะสม แล้วมาเป็นผู้ดูแลการทดสอบให้หน่อยก็ยินดีนะ
...ไปซะแล้ว
ช่างเป็นอาจารย์ที่รีบร้อน อิสระ
และยอดเยี่ยมที่สุดเลยจริงๆ
...โลกมนุษย์น่ะ
แบบเต็มที่
สนุกไปเลย...
—เพราะคุณรีส
ผมทำในสิ่งที่อยากทำได้ทุกอย่างเลยล่ะครับ
หลังจากนั้นก็อยากจะฟังร่องรอยของคุณรีสที่เดินทางมาถึงที่นั่น
เป็นคนสุดท้ายที่สุดน่ะ
ก็เลยคิดแบบนั้นขึ้นมา
ว่าจะใช้ชีวิตอย่างจริงจัง
ทิ้งหลักฐานเอาไว้
สักวันหนึ่ง—
จะเดินต่อไปเพื่อให้ได้ไปพบคุณอย่างภาคภูมิใจ
...งั้นก็
จะไปนะ
มิโนริ
รีส คลายน์
ชีวิตเอลฟ์ที่เหลือ
800 ปี—
จะใช้ชีวิตให้คุ้มค่า จนกว่าจะพอใจเลยให้ได้!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
