ตอนที่ 28

อีกคนหนึ่ง ก็รอดจากองค์เทพ

ขออภัย

วิญญาณ

ขออภัย

โอ้!

อ๊า...!

จะขอบคุณยังไงดีนะ...

ไม่ครับ พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด

ทั้งหมดเป็นเพราะพระประทานจากพระเจ้า...

เป็นพลังของท่านพระผู้กอบกู้ทั้งหมดเลยครับ

เอาล่ะ มาอธิษฐานกันเถอะ

ภาพ: คังโกะ

ตอนที่ 28

ออกเดินทางเพื่อฝึกฝนเวทมนตร์

ต้นฉบับ: ซากาคิบาระ มอนโช

เอลฟ์เกิดใหม่ผู้ถึงขีดสุดแห่งเวทมนตร์ ได้ออกเดินทาง และกลายเป็นตำนานด้วยอายุขัยที่เหลือเฟือ

เอลฟ์เกิดใหม่

ด้วยอายุขัยที่มากเกินไป

กลายเป็นตำนานด้วยอายุขัย

หู่วว

นี่เป็นตัวที่สี่แล้วสินะ...

พวกมันก็เป็นพวกตัวเก่งๆ ทั้งนั้นแหละ

ถึงจะอยู่ใกล้ชายแดนอาณาเขตปีศาจแค่ไหน มันก็มากเกินไป...

นับตั้งแต่ที่ออกเดินทางจากบ้านที่เคยอยู่กับมิโนริ

ก็สิบกว่าปีแล้ว

ข้าก็เดินทางต่อไปพร้อมกับตำราเวทมนตร์ที่ได้มาในอาณาเขตปีศาจ

แบบนี้แล้ว โดยเนื้อแท้แล้ว

การมีปฏิสัมพันธ์กับคนก็จะน้อยลงไปเรื่อยๆ สินะ

จำได้ไหมว่าครั้งสุดท้ายที่คุยกับใครคือเมื่อไหร่...

เพื่อฝึกฝนเวทมนตร์ที่เกี่ยวข้องกับไอพิษ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

สถานที่ฝึกของข้ามันก็มักจะเป็นที่ที่มีไอพิษเยอะๆ เสมอ

มันก็ไม่ต่างจากตอนที่เพิ่งเกิดใหม่เลยนะเนี่ย

เอาเป็นว่าซากพวกนี้มันดึงดูดสัตว์อสูรมา เลยจะโยนมันเข้าไปในคลังเก็บของมิติรองละกัน

亜空間の保管庫に放り込もう

ฮันเนะ

ถึงแม้ว่าจะโค่นจอมมารไปแล้วก็ตาม...

พวกตัวเก่งๆ พวกนี้ก็ปกคลุมไปด้วยไอพิษที่เข้มข้นอีกด้วย

ตั้งแต่ออกเดินทาง

ไอพิษก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

โลกของเผ่ามนุษย์ตอนนี้

เป็นยังไงกันนะ

หืม!?

เสบียงที่พ่อให้มา

มันเหลือน้อยกว่าที่คิดไว้เยอะเลย!

ว่าไปแล้ว 15 ปีหลังจากสูญเสียมิโนริไปแล้ว ข้าก็อยู่ในห้วงแห่งความสิ้นหวัง

ก็อยู่รอดได้ด้วยเงินที่พ่อให้เป็นของกำนัลสินะ...

ตอนที่เป็นมนุษย์ ก็กลับจากที่ทำงานแล้ว

กินบะหมี่ถ้วยเป็นหลักเลยนี่นา...

แม้แต่ในโลกนี้ การมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีก็มีแค่

ช่วงเวลาที่อยู่กับมิโนริเท่านั้นเอง

อ่า

รสชาตินั้นมันช่างน่าคิดถึงจริงๆ เลย...

!?

—โธ่เว้ย!

ผุดขึ้นมาไม่หยุดเลยนะ

ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ เลยนะเนี่ย!

อะ คุณ...

อะไรวะ เดินตระเวนมาแถวนี้เนี่ย!?

มันเป็นเขตหวงห้ามนะ!?

...เขตหวงห้ามเหรอ?

มีอะไรผิดพลาดไปรึเปล่านะ?

ผิดพลาดอะไรกัน! ที่นี่มันคือรังของสัตว์อสูรที่บ้าคลั่งต่างหาก!

คนทั่วไปไม่ควรเข้ามาได้นะ

ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยครับ...

เดินเฉื่อยๆ อยู่แบบนี้

ชีวิตมันจะーー...

ไม่ต้องมาถามหรอก รีบหนีไปเลย!

อุ๊ย!?

สัตว์อสูรระดับเอ! สุนัขล่าอสูร!

ในบรรดาสัตว์อสูร มันจะมารุมโจมตีเหยื่อเป็นฝูง

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะว่ามันได้สัมผัสกับไอพิษมาเป็นเวลานาน

มันก็เป็นสัตว์อสูรประเภทสุนัขที่มีสติปัญญาสูงด้วยนะ

ก็เรียกได้ว่ามันกำลังอยู่ในช่วงคลุ้มคลั่ง

ถ้าฉันพาคุณไปถึงที่ปลอดภัยได้แล้ว

ฉันก็จะกลับไปหาฝูงสัตว์อสูรนะ!

ดังนั้น ขอให้คุณอดทนวิ่งต่อไปอีกหน่อยนะ!

...ถึงจะพูดแบบนั้น มันก็ใกล้จะตามทันแล้วนะ

ที่นี่ควรจะหยุดแล้วสู้ดีกว่า

ฉันก็จะช่วยด้วยเองน่า

ด้วยร่างกายที่ผอมบางแบบนั้น จะทำอะไรได้กันเชียว!

ผอมเหรอ!?

ดูสิ!

—คลื่นพลังนี้!

เป็นไปไม่ได้...!

......วิชาดาบมารสายมิโนริ หรือว่าจะเป็นวิชาดาบสายลมแห่งสายฟ้าแห่งวิชาดาบมารรึ?

ทรายพายุดาบ!

โอ้...

โอ้!

วิชาดาบนั้นเรียนมาจากที่ไหนเหรอครับ!?

คุณนักดาบ!

คุณ...

ไม่เคยเห็นนักดาบเวทย์แบบนี้มาก่อนเลยเหรอ!!

ที่มาจากไหนกันนะ

อย่างน้อยก็ช่วยถ่วงเวลาไว้ได้นี่นา...!

โฮ่งๆๆๆ

—โธ่

งั้นคราวนี้ขอให้คุณนักดาบช่วยดูให้หน่อยนะ

หา!?

คุณพูดอะไรของคุณเนี่ย!

ไม่น่าเชื่อเลยว่า—

แม้จะมีร่างกายที่ผอมบาง ก็ยังพอทำอะไรได้อยู่นะ

ฉันจะแสดงให้คุณดูเองล่ะ

เวทมนตร์ของเผ่าความมืด เวทมนตร์ธาตุยมโลก

แส้โคลนเหนียว!

แก๊งง!

นี่...!?

เวทมนตร์เสริมความแข็งแกร่ง —

หมัดกระดูกอสูร!

หืม? การเสริมความแข็งแกร่งมันตื้นไปนี่นา

......!?

คงต้องไปฝึกฝนใหม่สินะ...

ฉันคือเอลฟ์นักเดินทาง

อะ คุณนี่

นี่มัน...

รีส คลายน

เมื่อกี้ช่วยฉันไว้ด้วยนะ

คุณนักดาบเวทย์

ขอบคุณมากเลยนะ

......เอ๊ะ

เผ่าเอลฟ์......!?

ฮะ...ฮะฮ่า!

ก็...ก็พอรู้ตามข่าวลือและกฎหมายอยู่แล้วว่ามีเผ่าเอลฟ์

แต่ว่าการได้เห็นด้วยตาตัวเองนี่เป็นครั้งแรกของฉันเหมือนกันนะ...

อ๊ะ! ถ้าเป็นเผ่าเอลฟ์ ก็ต้องให้ผลไม้เป็นของขวัญขอบคุณสิเนอะ...?

ผลไม้ ผลไม้...

ต้องเป็นความผิดของอาจารย์ราฮาบแน่ๆ...

ขอโทษนะ

โอ้

สำหรับฉันมีแค่เบาะแสร้านเหล้าดีๆ ให้เท่านั้นแหละ

ก็ชอบผลไม้เหมือนกันนะ แต่ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับผลไม้เท่านั้นหรอก

อยากจะไปกับคุณที่ร้านเหล้ามากๆ เลยล่ะ!

จริงเหรอ!?

รับรองว่าอร่อยแน่นอน!

รสชาติรับรองเลยนะ!

แนะนำตัวช้าไปหน่อยนะ

ชื่อของฉันคือ ลุยเซ่ วาลท์

เป็นนักดาบเวทย์ผู้ใช้วิชาดาบมารสายลมแห่งมิโนริจ้ะ

สายมิโนริ...

อาจารย์ของฉันคือ ไคล์ ออสแมน

ในสำนักของเราเขาเป็นคนที่โด่งดังมากเลยนะ

``

ไคล์ ออสแมน...!?

เป็นเจ้าตัวร่างยักษ์เคราดำนั่นรึเปล่า?

ด้วยพละกำลังล้วนๆ และเวทมนตร์ธาตุลมมาเสริม

เห๊ะ เอ๋!

ทำให้ความเร็วในการชักดาบเพิ่มสูงขึ้น

ถึงจะไม่รู้จักคุณนักดาบ ก็รู้จักอาจารย์ของเขาได้ด้วยเหรอเนี่ย

ถ้าอย่างนั้นก็ไปที่เมืองกันเลยดีกว่า

ตามมาสิ

อืม

...งั้นสินะ

ความตั้งใจและทักษะของมิโนริเนี่ย

มันถูกส่งต่อมาถึงรุ่นหลังได้อย่างมั่นคงเลยสินะ

คุณรีสครับ/ค่ะ

คุณรีส!

วันนี้มีคุณหนุ่มนักดาบที่เต็มไปด้วยเลือดและความสดชื่นมาที่โรงฝึกเลยครับ/ค่ะ!

เขาบอกว่ามาเพื่อทำลายโรงฝึกน่ะครับ/ค่ะ

เลยขออนุญาตไปฝึกซ้อมด้วยสักหน่อย

เขาต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ เลย

ไม่หรอกครับ/ค่ะ! ให้ผม/ฉันเป็นคนพิสูจน์ให้เห็นเองครับ/ค่ะ—!

กล้าพูดว่าตัวเองมีชื่อเสียงก่อนผม/ฉันอีกเชียว!

คุณยังเอ่ยชื่อตัวเองนำหน้าฉันอีกเหรอเนี่ย—

สมกับเป็นมิโนริจริงๆ เลย...!

ที่นี่คือเมืองที่เป็นฐานที่มั่นของฉันนะ--

1

ถึงที่แล้ว!

ฉันคือ เบอร์มิน่า

ฮึ่

เหรอ...

คึกคักจังเลยนะเนี่ย

โย่

ขนมกลมๆ ที่นี่มันอร่อยสุดๆ ไปเลยล่ะ

...นี่มันอร่อยจริงๆ

...สุดยอดเลยแฮะ

มีทั้งเผ่าหลอมเผ่ามนุษย์นก

ไปจนถึงเผ่าเกราะมังกรด้วย...!

จะเรียกว่าเป็นมหานครการค้าเลยนะ

แถมยังเป็นเมืองที่ทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมต่อการแลกเปลี่ยนกับต่างชาติและเผ่าพันธุ์ลูกครึ่งด้วย

ในแง่ของการจัดลำดับแล้ว ที่นี่มัน

ก็เหมือนกับเขตพิเศษสำหรับการทดลองสำหรับพวกผู้ใหญ่ระดับสูงนั่นแหละล่ะ

ถึงแม้ว่าพวกเอลฟ์จะเป็นตัวประหลาดในบรรดาตัวประหลาดก็ตาม

ก็ไม่ได้มีแต่เผ่ามนุษย์เท่านั้น ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลนะ

ในช่วง 25 ปีที่ฉันเก็บตัวอยู่

โลกได้เปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้แล้ว

เป็นโลกที่อยู่ร่วมกับพวกมนุษย์กึ่งคนสินะ

คุณรีส... เอ่อ

จะเรียกคุณว่าคุณไคล์ดีไหมครับ/คะ

ขอแวะไปที่กิลด์ผู้รับจ้างก่อนล่ะ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า!

แวะที่กิลด์ก็ได้นะ

เรื่องของแกมันไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย ถึงจะเป็นพวกเอลฟ์ แต่ในโลกของเราเนี่ย ถ้าเอ่ยชื่อนั้นแบบสบายๆ น่ะ--

เรียก "รีส" ก็ได้แล้วล่ะ

ก็มีพวกที่ไม่เงียบอยู่เหมือนกันนะ

--ชื่อนั่นน่ะ

ถ้าจะใช้แถวนี้ก็ระวังไว้หน่อยก็ดีนะ

...หมายความว่ายังไงเหรอ?

ชื่อของแกน่ะ--

ผู้กอบกู้แห่งศาสนาคุณรีส—

เพราะว่าชื่อมันเหมือนกันเลยไง

ฟุ่ว...

ศาสนาคุณรีส...!?