ตอนที่ 32

ภาพ: คันโกะ

ต้นฉบับ: ซากาคิบาระ มอนโช

ตอนที่ 32

ด้วยอายุขัยที่มากเกินไป

จะกลายเป็นตำนานผู้มีชีวิต

ออกเดินทางหลังจากเชี่ยวชาญเวทมนตร์

เอลฟ์เกิดใหม่

หอพักของศาสนจักรรีส

ขอบคุณมากครับ คุณนักบวช!

มาบุกรุกหอพักเลยนะครับ...

ต้องขอบพระคุณจริงๆ ครับ...!

นี่เป็นเพราะการนำทางของคุณรีสเลยครับ

โย...

อึก...!

ฮ่า...

ฮ่า...

วันนี้ไม่ต้องรักษาอะไรนะ แค่พักผ่อนก่อน

ฮ่า...

—เซซิล

พรุ่งนี้เรามาทำหน้าที่กันต่อเถอะ

อย่าฝืนตัวเองเด็ดขาดนะ

พี่อลิเซีย... ถึงจะเป็นห่วงผม แต่ว่า

ผมรักษาตัวเองได้แล้วนะ...

อะไรกันเซซิล! ดูแข็งแรงจังเลยนะ!

สั่งอะไรก็ได้ที่อยากกินเลยนะ!

พี่ลูอีเซ...

...ผมเองนะ

เธอใจดีกับผมเหมือนน้องชายเลย...

อารา...

พรุ่งนี้จะพยายามให้เต็มที่เลยนะ

อย่างคุณรีส

ผม... ยัง...

สามารถช่วยผู้ที่กำลังเดือดร้อนได้สินะ...

เอ๊ะ—

ภัยพิบัติอสูรในเส้นทางไม้ลารูทน่ะเหรอ...!?

คุณลูอีเซ!?

เดี๋ยวก่อนครับ!

เซซิลกำลังนอนซมอยู่ที่หอพักโน่นใช่ไหม!?

—อั่ก!

เจ้าตัวเล็กนี่นะ

ถึงจะตัวเล็ก แต่ก็คอยปกป้องพวกนักผจญภัยอยู่เสมอเลย

ต้องช่วยให้ได้แน่ๆ...!

เมื่อกี้เพิ่งจะหยุดออกไปรบไม่ใช่เหรอ

ให้ตายสิ!

...ผมจะตามลูอีเซไป

เอ๊ะ แต่ว่า...!

ส่วนอลิเซีย ให้อยู่ตรงนี้ก่อน

คนที่เป็นผลจากไอพิษนี่

ถ้าไม่มีเธอ คงช่วยไม่ได้หรอก

...ไม่เป็นไร

เรื่องของเซซิล เดี๋ยวผมกับลูอีเซจะจัดการเอง

เส้นทางไม้ลารูท

เจ้าโง่

...นี่มันแย่จังเลยนะ

ไอนพิษมันเผาในลำคอเล็กน้อย

ตอนที่เผชิญหน้ากับจอมมารน่ะ—

ลูอีเซ!

ไม่สิ ความเข้มข้นของไอนพิษมันมากกว่านั้นอีกเหรอ...?

หอพักเหรอ?

นี่มัน...!

เหมือนมีรอยเล็บอยู่บนกำแพง...

นี่มันเทียบไม่ได้กับภัยพิบัติอสูรที่ผ่านมาเลยนี่นา

ไม่ควรดูดซับพลังงานมลทินมากเกินไป

ถึงจะร่ายเวทมนตร์ชำระล้างระดับสุดยอดไปแล้ว

แต่ก็ยังทรงตัวอยู่ได้แค่นั้นเองเหรอ?

อุเอะ~

คุณคลายน์ทำอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย

แล้วเซซิลล่ะ?

ปริมาณไอนพิษขนาดนี้—ที่นี่คงทนไม่ไหวแน่

ไม่เป็นไรใช่ไหม?

...ลูอีเซ

กะระ...

—อั่ก!?

โคโคโคโค

มีรูปร่างคล้ายคนเหรอ...?

คุณไคลน์ ทางซ้ายครับ!

ไม่ใช่อย่างเดียวว่ะ มีอสูรตัวอื่นมาด้วย!

คุณลูอีเซ ให้ผมจัดการอสูรฝั่งนั้นได้ไหมครับ?

แค่นั้นน่ะ ผมไหวอยู่แล้ว!

...คุณไคลน์ต่างหากล่ะ

ไม่เคยเห็นตัวประหลาดขนาดนั้นมาก่อนเลยนะ?

...ผมคิดว่าจะพยายามเต็มที่เลยดีกว่า

ฮะ!

ตรงนี้ให้ผมจัดการเอง!

ทนไว้ก่อนจนกว่าจะเจอเซซิลนะ!

วะ?

ว๊าาาาาาา!!

อุ๊ย!

ไอนพิษมันแทรกเข้าไปในเวทมนตร์แข็งตัวด้วย...!

ปฏิกิริยาปฏิเสธต่อไอนพิษ...

การที่เป็นเผ่าเอลฟ์นั่นแหละคือดีบัฟเลยนี่นา

เวทมนตร์ฟื้นฟูระดับสุดยอด

แสงแห่งการกำเนิด!

เห็นแล้ว

ตอนนี้ไหวแล้ว—!

เวทมนตร์ธาตุดินระดับสุดยอด—

ฟันหลัก

ว๊าาาา...!!

ถ้าเวทมนตร์ธรรมดาไม่ได้ผล

ก็คงเหลือแค่นั่นสินะ...?

ในฐานะฮีโร่—

เวทมนตร์ของฮีโร่นั้นจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเป็นผู้ที่มี《ปัจจัยฮีโร่》

เวทมนตร์ฮีโร่

แต่ระหว่างช่วงฝึกฝนหลังจากออกจากบ้าน พวกเขาได้ผสมผสานเวทมนตร์ที่มีอยู่เดิมเข้าด้วยกัน

ก็พอทำได้อยู่บ้างถ้าให้ทำสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุด

แต่จะใช้ได้กับคลาสนี้หรือเปล่าก็ไม่แน่...

ขอให้สำเร็จด้วยเถอะ...!

ว๊าาาาาา!

เวทมนตร์ธาตุไฟขั้นสูง เวทมนตร์ชำระล้างระดับสุดยอด

ลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ปัดเพลิง!

ผ่านแล้ว!

วะ?

—ถาโถมเข้ามาเลย!

ลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์แห่งการชำระไฟ!

ว๊า...โอ้...โอ้โฮ...ซึ!!

แม้ว่าจะมีการใช้พลังเวทมนตร์เยอะมาก แต่ว่า

สำหรับวิธีรับมือในตอนนี้ นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว...

—เอ๊ะ?

เด็กคนนี้

แขน...เหรอ?

ว๊าาาาาาา!!

แย่แล้ว!

เปล่าเลยสิ สิ่งนั้นมากกว่า

เห็นแขนของเด็กอยู่ข้างในไอนพิษของปีศาจด้วย...!

แถมแหวนนั่นน่ะ

ต้องตรวจสอบให้ได้สิ—!

เซซิล...!!

เซซิล...

อลิเซีย...!?

ปรากฏตัวแล้วสินะ...

คุณกามิรัส!

เซซิลล่ะ...?

คุณเซซิลถูกอัญเชิญไปยังเบื้องหน้าของเทพเจ้า

ก่อนที่หอพักจะถูกสัตว์อสูรโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว

สัตว์อสูรที่ทำลายหอพักนั้น ข้าได้ชำระล้างไปแล้ว...

วิญญาณของเซซิลคุงจะได้รับการเยียวยาโดยเทพเจ้า

และในไม่ช้าก็จะถูกนำไปยังผืนดินอันบริสุทธิ์

หา—!?

ถ้าอย่างนั้นเซซิลก็คือ...

อลิเซีย...

กำลังพูดว่าอะไร...

สามารถทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้วสินะ...!

เมื่อไม่นานมานี้เซซิลอาการไม่ค่อยดี...

นั่นมันเกี่ยวพันกับ《การเยียวยา》ของพวกพวกคุณใช่ไหม?

วิชาอาคมนั่น มันดูดไอนพิษจากผู้ป่วยที่ถูกไอนพิษโจมตีเข้าไปใน

ร่างกายของเหล่าบาทหลวง

แล้วให้พวกเขาไปรับแทนงั้นเหรอ...!?

คุณกามิรัส!

●●●●

พวกเราเป็นผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือจากศาสนจักรรีส

ตั้งแต่ที่เรามอบร่างนี้ให้กับพระเจ้า

พวกเราก็เตรียมใจไว้แล้วครับ!

เซซิลต้องเป็นผู้เสียสละนะ!?

ทำไมต้องมากขนาดนั้น...?

คุณครีไลน์

เคยคิดไหมครับ/คะ

ว่าตัวเองมีพลังที่จะช่วยได้

แต่กลับปล่อยให้ทุกคนต้องตาย

ความกลัวในการมีชีวิตอยู่—

ข้าเอง

ทางนั้นทรมานกว่า

นั่นมัน...

เปล่าสิ

แต่ว่า

มันแปลกนะ...

ตายเพื่อช่วยรึ?

สละชีวิตเพื่อเยียวยารึ?

การเยียวยาน่ะ คือการให้กลับมามีชีวิต

และสามารถหัวเราะกับใครสักคนได้อีกครั้ง

—ว๊าาาาาาา!!

ว...

พวกเราซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้งกับพลังที่ได้รับจากพระเจ้าครับ

พลังที่สามารถช่วยใครสักคนได้ เหมือนกับคุณผู้กอบกู้รีส

—เพราะว่าข้าทิ้งเวทมนตร์ไว้แบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ น่ะ...

ถ้าข้าสร้างวิธีรักษาที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องมีการเสียสละ

ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไปสินะ?

เอ๊ะ...?

...จะสร้างเวทมนตร์ใหม่เพื่อรักษาผู้ที่ถูกไอนพิษโจมตีขึ้นมาเหรอครับ?

อ่า

เพราะความรับผิดชอบมันอยู่ที่ข้าไง

ความรับผิดชอบของคุณเหรอ?

นั่นช่างทะนงตัวเองเสียนี่กระไร

นี่คือการนำทางของพระเจ้าครับ.........

การเป็นเทพเจ้าที่บีบบังคับให้เกิดการเสียสละน่ะ ช่างเป็นสิ่งที่ต่ำต้อยเสียจริง

การกลายเป็นเทพเจ้าที่บีบบังคับให้ต้องเสียสละน่ะ เป็นเรื่องต่ำต้อยยิ่งนัก

เพื่อสิ่งที่มันไม่สมบูรณ์แบบแบบนั้น

การที่ชื่อของข้าถูกนำมาใช้เนี่ย มองข้ามไปไม่ได้นะ

...หืม?

●●●●

ข้าคือรีส

อยากจะทิ้งร่องรอยการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ เลยออกเดินทางจากหมู่บ้านมา

เป็นแค่เอลฟ์ธรรมดา

รีส ครีไลน์

ฝากตัวด้วยนะ!