งานภาพ: คังโกะ
ต้นฉบับ: ซากาคิบาระ มอนโช
การเดินทางมักจะราบรื่นอยู่เสมอ และ—
ได้ออกเดินทางเพื่อฝึกฝนเวทมนตร์จนถึงขีดสุด
ด้วยอายุขัยที่เหลือเฟือนี้
เซ็นไซ เอลฟ์ ผู้ฝึกฝนเวทมนตร์ออกเดินทาง บัดนี้จะกลายเป็นตำนานที่จะมีชีวิตอยู่ด้วยอายุขัยของตนเอง
บทที่ 34 ในตำนานที่จะมีชีวิตอยู่ด้วยอายุขัยของตนเอง
ช่วงเวลาที่ออกเดินทางนี่
มันผ่านไปเร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลยครับ
เพราะพวกคุณทั้งสองคน
กิลด์ก็เลยค่อยๆ สงบลงได้สักทีครับ
ไม่หรอกครับ
ก็เป็นเพราะพวกเราทำตามคำชี้แนะของเทพและพระผู้กอบกู้ รีส เท่านั้นเอง
ขอบคุณพวกคุณทั้งสองคนมากๆ เลยนะครับ
ขอให้พวกคุณทั้งสองคนสุขภาพแข็งแรงนะครับ
คุณมีอาด้วยนะ
ผมก็อยากจะทักทายท่านด้วยเหมือนกันนะครับ……
คุณลูอิเซะไม่อยู่เหรอครับ
คงจะดื่มมากไปจนตื่นสายล่ะมั้ง
ฟุฟุฟุ นั่นเป็นสไตล์ของคุณลูอิเซะจริงๆ นะครับ
แล้วที่ท่านกามิรัสพูดถึงเรื่ององครักษ์ล่ะครับ เป็นยังไงบ้างครับ
ได้ยินมาว่าขอให้ท่านเจ้าของ領地ช่วยเรื่ององครักษ์ไว้แล้วนะครับ……
ผมไม่ได้ยินอะไรจากเจรัลเลยนะ……
อาจจะแค่ต่างเวลากันรึเปล่า
คุณไคลน์
สนิทกับท่านเจรัล การ์แลนด์มากเลยหรือครับ
จะเรียกว่าสนิทก็ไม่เชิงครับ แต่ก็มีความเกี่ยวข้องกันสมัยก่อนนิดหน่อยนะ
เข้าใจแล้วครับ...?
...ตอนที่ออกเดินทางกับมิโนริก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
ตอนแรกมันเป็นแบบนี้อยู่เหรอเนี่ย
กับคุณไคลน์
นี่มัน...
...นี่!
เอ๊ะ...!
หืม?
คุณลูอีเซะ!?
นั่นเอง
มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?
นี่!
ทำไมเหรอ ก็เป็นภารกิจจากคุณเจ้า領น่ะครับ
โชคดีจังที่มาทันนะ
แค่
แค่นั้นแหละ
หมายถึงคุณลูอีเซะนี่เองสินะ สำหรับการคุ้มกัน
ก็เพราะได้ยินมาว่าคงจะกลับเข้าเมืองไปไม่ได้สักพักไง
คงจะกลับไปไม่ได้พักใหญ่เลยล่ะนะ...?
การคุ้มกันมันแค่ระหว่างทางเท่านั้นไม่ใช่เหรอ?
เมื่อวานก็เมาไปหน่อยน่ะ
ก็เลยกลายเป็นภารกิจพิเศษระยะยาวตามแผนของคุณเจ้า領ไง
งั้นฉันก็จะย้ายสังกัดไปกิลด์ที่เมืองคาร์เนชั่วคราวด้วย
ก็ไม่รู้ว่าคุณไคลน์ต้องการคนคุ้มกันหรือไม่นะ
แต่สำหรับอลิเซีย ต่อให้มีคนตามเยอะก็ไม่เสียหรอกใช่ไหม?
จริงเหรอครับ?
ฝากด้วยนะครับ คุณลูอีเซะ
โอเค! ไว้ใจฉันได้เลย
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะวางใจให้เต็มที่ได้หรือเปล่านะ...
ใช่ๆ มันเป็นคำสั่งจากคุณเจ้า領เลยครับ
“หากมีเรื่องอะไรที่ลำบากใจ ก็บอกมาได้เลยนะ—
“พวกเราจะช่วยอย่างเต็มกำลังเลยนะครับ—แบบนั้นแหละ”
ทั้งร่องรอยชีวิตของมิโนริ
ทั้งตำนานของคุณจิน
รวมถึงความรู้สึกของคุณรัคคูลที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ได้สัมผัสได้ถึงมัน
ดีใจจังที่ได้เจอกับคุณเจรัลตรงนี้
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ครับ!
เฮ้ๆ
คุณไคลน์ นั่นเล่มที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย?
ยังเป็นเล่มที่ 3 อยู่นะ
เพิ่งจะออกเดินทางเองนะ!?
เพราะว่าท่านผู้นำลัทธิกามิรัสบอกว่าจะให้ยืมหนังสือจากหอสมุดของสำนักไงครับ
เลยยืมเล่มที่สนใจมาอ่านน่ะ
ก่อนหน้านี้สามารถมองเห็นได้ไหมครับ...?
แล้วก็อ่านไปพลางเดินไปพลางเหรอ?
ไม่เป็นไร มองเห็นอยู่สิ
อุริยะ!
นี่มันน่าหงุดหงิดจริงๆ ที่มันมองเห็นได้เนี่ย...
รูปแบบเวทมนตร์ของศาสนาลีส
วิธีการจัดการกับผลึกพิษเนี่ย...
แล้วก็เจ้าตัวประหลาดที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันนั่น...
อสูรผู้ทรงพลังนั่น...
ถ้าจะพัฒนาวิธีรักษาอาการที่โดนไอระเหยโจมตี
ก็ต้องเริ่มจากการรู้แนวทางการรักษาในปัจจุบันก่อน...!
กระแสลมแบบมิโนริ · เวทมนตร์ระดับสูง <<การประทานพลังเวท>>—
<<ใบดาบพายุฝังกลบ>>!
คุณลูอีเซะ! ให้ฉันช่วยหน่อยไหมครับ?
คุณไคลน์ก็อยู่ตรงนั้น กินผลไม้ดูหน่อยสิครับ!
คุณลูอีเซะเก่งจังเลยนะครับ...!
ก็เป็นแบบนี้แหละ
สบายๆ เลยนะ
ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?
ฉันเป็นนักดาบเวทมนตร์สไตล์มิโนรินะ!
ก็สมควรแล้วล่ะ!
ทำไมคุณถึงภูมิใจนักหนาเลยล่ะ...
—ว้าย! เป็นสไลม์!
มากินซากจิ้งจกทรายนี่สินะ
แม้จะเป็นสัตว์อสูรระดับ G ก็คงช่วยเป็นเงินซื้อเหล้าได้บ้างล่ะมั้ง...
เดี๋ยวก่อนนะครับ คุณลูอีเซะ!
สไลม์นี่เป็นวัตถุดิบทำยาฟื้นฟูได้นะ!
ช่วยทำให้สไลม์สลบโดยไม่ให้พลังงานหลักบาดเจ็บได้ไหมครับ!
ทำให้สไลม์สลบ!?
จะทำได้ขนาดนั้นเชียวเหรอเนี่ย!
ทำให้เลยครับ!
...ให้ตายเถอะ เก่งชะมัดเลยนี่นา!
ฉับพลัน!?
ครับ
...เจ้าตัวนี่จะกลายเป็นยาฟื้นฟูได้เหรอเนี่ย?
แง้ววว
ตอนนี้หญ้าคิโยรุไม่ได้เก็บเกี่ยวได้แล้วครับ
...เซย์โร
โซวเหรอ?
เป็นพืชสมุนไพรชนิดหนึ่งครับ จะเติบโตได้เฉพาะในสถานที่ที่ปราศจากมลทินโดยสิ้นเชิงเท่านั้น
ตอนนี้เลยใช้เมือกของสไลม์มาทดแทนครับ
เก็บไม่ได้แล้ว...
แปลว่าสภาพแวดล้อมที่บริสุทธิ์มันหายไปแล้วสินะ
ใช้สไลม์ซึ่งเป็นอสูรมาแทนที่หญ้าคิโยรุ
—ยุคแห่งสิ่งทดแทน...สินะ
คนเผ่ามนุษย์ที่สามารถใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูได้ไม่มีแล้วเหรอครับ?
อย่างน้อยก็
ชิ!
ในยุคสมัยนี้...
ถึงจะจำลองพิธีกรรมแบบเก่าแล้ว มันก็ไม่ทำงานเลยครับ
ตอนนี้ก็ต้องพึ่งพายาฟื้นฟูและการรักษาตามอาการเท่านั้น
แต่ว่านะ—
ทั้งที่ไม่มีคำอธิษฐานหรือความปรารถนาต่อเทพเจ้าเลยแท้ๆ...
คุณไคลน์แตกต่างจริงๆ ครับ...
คุณไคลน์น่ะ
ทำให้รู้สึกเหมือนคุณเป็นพระผู้ไถ่โดยแท้เลยล่ะครับ
เอลฟ์ผู้แสนจะสบายๆ นี่คือพระผู้กอบกู้เหรอ!?
ไม่หรอก ผมก็แค่ฝึกฝนมาเป็นร้อยปีเท่านั้นเอง
ร้อยเหรอ...
...ถ้า
ฉันจะเรียนเวทมนตร์ฟื้นฟูล่ะก็—
...ระฆังนี่ล่ะ?
สัตว์อสูร!
กิฮากิ
อึก! เยอะแยะไปหมด!
เวทมนตร์ธาตุดิน—
<<ป้อมหิน>>!
คุณลูอีเซะ!
ปล่อยให้ฉันจัดการเอง!
ดาบแบบสไตล์มิโนริริเรียวมะเคนจุทสึ—
<<ใบมีดพิธีศพวายุ>>!
ฉันจะมุ่งหน้าไปที่สถานรักษาครับ!
ผมไปด้วย!
คุณลูอีเซะ ฝากด้วยนะครับ!
ให้ตายสิ พวกองครักษ์นี่มันดุดันจริงๆ เลยนะ!
ได้รับมอบหมายแล้วครับ!
เป็นนักบวชองค์ใหม่เหรอครับ!?
ใช่แล้วครับ!
ชื่อ อลิเซีย ราชีเอล ครับ
ฝากด้วยนะครับ!
เด็กคนนี้กำลังจะถูกโรคถ่านดำเล่นงานอยู่ครับ!
...โรคถ่านดำเหรอ?
แต่นี่อาการเหมือนกับถูกหมอกพิษเล่นงานเลยนะครับ...
คุณอลิเซียครับ
คำว่า "โรคถ่านดำ" คือชื่อเรียกอีกอย่างของอาการถูกหมอกพิษในแถบนี้ครับ
ในดินแดนแห่งนี้ อาการถูกหมอกพิษมัน
อาจจะเป็นโรคที่ไม่หายากมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้วกระมัง...
คุณนักบวชครับ!
แขนมัน...!
คุณย่าของพวกเราก็ขยับไม่ได้แล้ว!
ได้โปรดช่วยด้วยเถอะครับ!
แค่คนไข้ที่อัดกันอยู่ตรงนี้ก็เกิน 20 คนแล้วครับ!
จะเริ่มการรักษาเดี๋ยวนี้ครับ
ช่วยหามคนอาการหนักๆ เข้ามาข้างในได้ไหมครับ!
<<การชำระล้างด้วยคำอธิษฐาน>>
คนไข้คนถัดไป...
แม่จ๋า ตื่นได้แล้ว...!
อาการลุกลามเร็วจัง...!
คุณอลิเซียครับ มีคนไข้ที่ประตูทิศเหนือด้วยครับ...
ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อให้รักษาทุกคนเสร็จ...
เวทมนตร์ฟื้นฟู <<การเยียวยาแห่งแสงเมตตา>>!
คุณไคลน์...!
ให้ผมเป็นคนค้ำจุนพลังชีวิตเอง!
...น่าเสียดายที่ผมทำได้ถึงแค่นี้...!
ตอบมาสิ!
...ถ้าทำทีละคนคงไม่ทันแน่ๆ
ฮ่าฮ่าฮ่า
คุณอลิเซียครับ!?
คุณอลิเซีย!? ทำอะไร...
ผลึกหมอกพิษ!?
เผื่อไว้สำหรับยามฉุกเฉิน
ได้รับมาจากคุณกามิรัสครับ
จะรักษาทุกคนพร้อมกันครับ
หา...อะไรกันเนี่ย!
เดี๋ยวก่อนสิ คุณอลิเซีย
ตั้งใจจะใช้ผลึกทั้งหมดพร้อมกันเลยเหรอ?
ใช่แล้วครับ
กฎการใช้ผลึกหมอกพิษ คือ โดยหลักแล้วจะใช้กับเป้าหมายหนึ่งคนต่อการรักษาหนึ่งครั้ง
การรักษาพร้อมกันหลายคน จะเพิ่มภาระให้ผู้ร่ายอย่างมาก
มันเขียนไว้แบบนั้นในหนังสือของศาสนจักรรีสที่อ่านระหว่างทางครับ
คุณรู้ไหมว่ามันจะสร้างภาระให้คุณได้มากขนาดไหน?
...ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ถ้าเป็นแบบนี้ แล้วมีแค่ฉันเท่านั้นที่ทำได้...
ผมหยุดมือนี้ไม่ได้เลยครับ
........
<<การชำระล้างด้วยคำอธิษฐาน>>--!
นี่ไม่ใช่แค่การกำจัดหมอกพิษนะ
ผลกระทบจากการดูดซับหมอกพิษเข้าสู่ผลึก
ถูกผู้ใช้คาถารับไว้เองนะ
แค่รักษาคนเดียวก็ต้องแลกด้วยพลังชีวิต
แล้วต้องทำพร้อมกันกับคนจำนวนนี้อีกเหรอ...
พอแล้ว คุณอลิเซีย!
ถ้าทำต่อไปอีก คุณจะล้มลงก่อนนะ!
ไม่...
ยัง...ไม่เสร็จหรอกค่ะ
คุณอลิเซีย!
ถ้าให้ฉันหยุด...
เหล่าท่านเหล่านี้จะ...
นั่นเพราะว่า...ยังไม่เสร็จ!
คุณอลิเซีย!
พวกคุณล่ะ...?
...รอดแล้ว
ทุกคนถูกคุณช่วยไว้
~
เวทมนตร์ฟื้นฟู--
...โล่งอกจัง
<<การเยียวยาแห่งแสงเมตตา>>
......อุ่นจัง
ตอนนี้พักก่อนนะ
ขอบคุณมากเลยครับ...!
ขอบคุณมากเลยครับ...!
คุณนักบวช...!
ช่วยคนได้เยอะขนาดนี้ในคราวเดียว...
พี่สาวคนนี้เนี่ย—
เป็นนักบุญเหรอครับ?
นักบุญเซย์โจ...
ในยุคที่ยังไม่มีวิชาที่จะโค่นล้มจอมมาร
แก่นแห่งผู้กล้าของคุณจิน ได้สร้างเวทมนตร์ของวีรบุรุษขึ้นมา
--พลังที่ก้าวข้ามกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้
พลังที่ทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นจริง
ถ้ามีปัจจัยแห่งวีรบุรุษอย่างที่วีรบุรุษมี
จะมีปัจจัยที่เชี่ยวชาญในการรักษาผู้คนได้ล่ะ...?
คุณอลิเซียกับพวกเธออาจจะสร้างวิธีรักษาได้
ที่ไม่ต้องสูญเสียพลังชีวิตของตัวเอง
ของนักบุญ...
--ปัจจัย!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/30)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
