ตอนนี้มองย้อนกลับไปก็คงต้องเรียกว่าเป็นความใสซื่อวัยเยาว์เท่านั้นแหละ
สำหรับฉันแล้ว ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้นปี 2 จนถึงชั้นมัธยมต้นปี 3
มีสิ่งที่เรียกว่า "แฟน" อยู่สักช่วง
ตอนที่ 11 อดีตแฟนสาว รอคอยอย่างตามใจฝัน ①
เหตุผลที่ไปยุ่งกับเรื่องบ้าบอแบบนั้นก็เพราะว่า
มันส่วนใหญ่มาจากตัวฉันเองในตอนนั้น ที่เป็น
สาวขี้อายตัวพ่อที่แม้แต่เด็กก็ต้องเงียบ
แบบว่า ถ้าเป็นซาดะธรรมดาเนี่ย
ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะคิดว่า
ซึ่งเป็นสาเหตุหลักๆ เลยล่ะ...
ผู้ชายคนนั้นมันเจ๋งเลยด้วยซ้ำ
ตอนนั้นมันยัง...
ประมาณเดือนแรกๆ ที่เริ่มคบกันน่ะ
อ๊ะ...
ยางลบ...
มิกกุเอยยยย
จะ...จะทำยังไงดี...
ลำบากจัง...
มีสองอันนี่นา...
ให้หนึ่งอันนะ
ถึงตรงนี้ก็ยังเป็นแค่เรื่องราวในชีวิตประจำวันอยู่
เหตุผลที่ฉันเป็นพวกเก็บตัวในตอนนั้น
จะแสดงออกมาจากตรงนี้แหละ
อายาอิ
วันนั้น
พอได้กลับถึงบ้านแล้วฉัน
22
กลับมาแล้วนะ~
เทเรซ่า
บันทึกไว้แล้ว!
สาวขี้อายที่บรรยายได้ยากคนนี้ ได้นับยางลบอันนั้นว่าเป็น...
“ของขวัญชิ้นแรกที่ได้รับจากคุณอิริโตะ”
เลยล่ะ!
อึก!
นั่นเป็นแค่เสบียงที่ยืมมาเท่านั้นเอง
ตอนกลางคืนน่ะเหรอ? ในหมู่พวกนอกรีตที่บูชาร่างศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่รู้จักมารยาท ชั้นมัธยมต้นปี 2 น่ะ
เรื่องแฟนหรือว่าแฟนสาวน่ะ มันไม่ควรจะเกี่ยวข้องกันเลยด้วยซ้ำ
แต่น่ากลัวตรงที่ว่า
หลังจากนั้น ฉันก็ทำพฤติกรรมแบบเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา
นิสัยชอบสะสมตั้งแต่แรกเริ่ม ความมืดมน ความสุดโต่ง ทั้งหมดเลย...
ตอนที่ย้ายบ้าน ก็เก็บมันไว้ในกล่องใบเล็กด้วย
แต่...การผนึกมันก็เป็นแค่การผนึกเท่านั้นเองนะ
สาวขี้อายที่ตายไปแล้ว
รอคอยอย่างตามใจฝัน
...ของเขา...สินะ
...ก็...
...แล้วมันไงล่ะ
ข้อมูลธรรมดาๆ ที่ไม่คุ้มค่าแก่การใส่ใจด้วยซ้ำ...
ชุดชั้นในที่คุณอิริโตะ
ใส่มาตลอดทั้งวันนี่น่ะ...
โธ่เอ๊ย ไม่สิ!
ไม่ๆ นะ
ตอนนี้ฉัน...
มันคืออะไรกันเนี่ย...?
จำช่วงไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาไม่ได้เลย!
ทำไมถึงได้กุมกระเป๋าเดินทางของน้องชายต่างสายเลือดอย่างทรังคัส
ไว้ในมือทั้งสองข้างล่ะ?
เอ๊ะ~?
อันตรายแล้ว!
คิดว่าไม่มีใครอยู่ซะอีก
เพราะไม่รู้สึกถึงการมีตัวตนเลย...
...เหรอ? จริงเหรอ?
หรือว่าประสาทสัมผัสมันชาไปแล้วล่ะ?
...นี่
ทำไมถึงไปอยู่ตรงนั้นล่ะ?
...มือถือ...
โอ๊ะโอ?
ใช่ มือถือน่ะ...
แล้วก็ทิ้งไว้ในเสื้อผ้าที่ถอดออกนี่น่ะ!
หืม...?
...มองอะไรน่ะ
ตื่นเต้นกับชุดนอนของฉันเหรอ?
ก็แค่...
เพราะว่าเธอจ้องมาทางฉันมากเป็นพิเศษน่ะ...
กรี๊ด!
มันเห็นได้ชัดเลยนะ
พระเจ้าจะทดสอบฉันไปถึงไหนกันนะ
...นี่นะ
โทรศัพท์หาไม่เจอเหรอ?
เอ๊ะ?
ช่วยหาให้ก็ได้นะ...
ไม่เป็นไรหรอก!
ไม่เป็นไรแล้ว!
หาเจอแล้วล่ะ!
ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไปนอนได้แล้วล่ะ
ใช่แล้ว ตรงตามนั้นเลย
อื้ม
ที่นี่คงต้องล่าถอยชั่วคราวเท่านั้น
จะทำยังไงดี
สถานการณ์นี้ไม่แค่ข้ามเส้นของความเป็นพี่น้อง แต่มันข้ามเส้นของความเป็นมนุษย์ไปแล้วนะ
มากเลยล่ะ
รู้สึกว่าข้ามไปไกลมากเลยนะ...
เราก็ได้แต่วางแผนรอให้ผู้ชายคนนั้นนอนเท่านั้นแหละ
ยามรัตติกาลมนุษย์
...ที่นี่คือห้องของฉันนะ...
...ไม่มีใครอื่นแล้ว
...สิ่งที่ฉันต้องทำ
...คนอื่นอีกแล้ว...
......
หัวใจเต้นแรงจัง
เป็นภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะรึเปล่านะ
ไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นเลยนี่นา
สูดหายใจลึกๆ แล้วสงบสติอารมณ์ลงหน่อย...
มะ... ความทรงจำหายไปอีกแล้ว!
ทั้งๆ ที่ก็เรียนจบความเป็นคนชอบอยู่แต่ในที่มืดมาตั้งนานแล้วนะ!
ตอนนี้ฉันเป็นสาวน่ารักสุดฮอตแล้วนะ!
สาวงามอัจฉริยะอันดับหนึ่งของชั้นปีเลยนะ
พี่น้อง...มีผิดทันทีเลย
อุ๊ย! พวกผู้นับถือลัทธิที่ชวนเกลียดตื่นขึ้นมาแล้ว...!
...ถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูผู้ชายคนนั้นล่ะก็...
เจ้าผู้ชายคนนั้นชอบนี่นา/จะวางทิ้งไว้ให้นะ
น้องสาวโรคจิตที่ขโมยชุดชั้นในของพี่ชายบุญธรรม
ฉันเนี่ยนะ...! เป็นโรคจิตน่ะ...!
การขโมยชุดชั้นใน การเก็บยางลบไว้ในหีบสมบัติ
มันไม่นับเป็นการกระทำโรคจิตเหรอ?
ถ้างั้นอันนี้ก็นับเป็นเรื่องปกติสินะ
แย่แล้ว...คุณอิริโตะ...!
ถึงจะเป็นพี่ชายก็เถอะ! น้องสาวโรคจิตน่ะ!
พี่ชาย...
แบบนี้ไม่ได้นะ
ฉันจะเสียสติไปแล้ว...
แก๊งชะริ...
...เหรอ...?
...ลงไปข้างล่างแล้วเหรอ...?
เขา...สินะ?
จะไปแบบโคโย่เหรอ?
...เวลานี้เองเหรอ?
แต่ว่านี่มัน...
...โอกาสหรือเปล่านะ?
ปังๆ
ไม่ได้ยินเสียงจากโถงทางเข้าเลย...
มันไปอยู่ที่ไหนกันแน่...?
ห้องน้ำ
...ไป...ใช่ไหมล่ะ?
ไปห้องน้ำล้างหน้าทำไมเหรอ...?
แต่ว่านี่มันโอกาส...!
แม่แบ่งให้เป็นตะกร้าสำหรับผู้หญิงกับผู้ชายก็ดีแล้วล่ะนะ...
เมื่อกี้แกล้งหาโทรศัพท์ ก็อยากจะยัดกางเกงตัวนี้เข้าไปด้วยสิ...
...เอ๊ะ?
บรา... ของฉันเหรอ?
คิกคิกคิกคิก
เสื้อที่ถอดออกน่ะ... ปกติจะใส่ไว้ในตะกร้าให้ชุดชั้นในซ่อนอยู่ไม่ใช่เหรอ...
แล้วเมื่อกี้นี้ก็...
ฉัน... เอาผ้าเช็ดตัวไป... วางไว้ด้านบนสุด...
......
แต่กลับ...
ทำไมนะ
บราของฉันถึง
วางอยู่ตรงนั้นอย่าง
โดดเด่นอยู่บน
สุดยอดเลยเนี่ย?
ซุ่บ
...อะไรกันเนี่ย?
ไม่แม้แต่จะทำอะไรเลย แต่กลับมาตีสามยามวิกาลแบบนี้
...
!!
ตรง...
ตะกร้าเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตะกร้าเปลี่ยนเสื้อผ้า
ไปดูให้หน่อยสิ
แล้วเดี๋ยว
ก็จะรู้...
เอ๊ะ...
ฟุ่บ...
กริ๊ก... อ๊ะ...!!
ก็เป็นแบบนี้อยู่ดีสิ!?
จากนี้ไป...
จะ...
จะจัดการประชุมครอบครัวขึ้นนะ!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/28)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
