ตอนที่ 38

รู้สึกถึงความเป็นแม่ได้เต็มที่เลยนะ!

พอเลยน่าาา!

ลูกติดของคุณแม่เลี้ยงคนนี้เป็นแฟนเก่าฉันเอง

原作: คามิชิโระ เคย์สุเกะ

ภาพ: คุซาคาเบะ เรย์

ตอนที่ 38 โทโด อินะนะ ไม่รู้จักรัก ④

หนีไปได้เนอะ

มันฝืนเกินไปแล้วนะ...

ตามเพื่อนเลยอ่ะ

ทำท่าทางเหมือนผู้หญิงน่ารักขึ้นมาทันทีเลยนะ...

ถ้าไม่ทำตัวเป็นผู้หญิงน่ารัก ก็เป็นแฟนได้ยังไงล่ะเนี่ย!

ก็...เข้าใจความรู้สึกของคุณโทโดนะ...

แบบว่า...อะไรสักอย่าง

ถ้าไม่ต้องทำตัวเป็นผู้หญิง ก็จะสบายกว่ามั้ง...

อู้ว! ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ!

แบบนั้นมันสบายกว่าไงล่ะ!

ก็เหรอ

ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นนะ

แต่ถ้ายังหนีไปแบบนี้เรื่อยๆ

ที่จะทำให้คุณอิริโตะหันมามองได้เนี่ย มันก็เป็นแค่ฝันไปรึเปล่าล่ะ?

อย่างน้อยก็ต้องเลิกทำตัวตามเพื่อนสักทีนะ...

...เพราะว่า

ฉันกับคุณมิซึโตะก็เป็นเพื่อนกันนี่นา

ชอบนะ แต่ก็เป็นเพื่อนกันนี่นา

ถ้าชอบเพื่อนแล้วจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?

ถ้าชอบแล้วต้องเลิกเป็นเพื่อนกันไปเลยเหรอคะ...?

อยากเป็นคนรักนะ แต่ก็ไม่ได้อยากเลิกเป็นเพื่อนด้วย

คุณโทโดไม่ได้คิดว่าแค่เพราะอยากเป็นคนรักแล้วจะต้องยอมเสียความสัมพันธ์แบบเพื่อนไปเลยสินะ...

สำหรับเธอแล้ว

คนรักก็เป็นแค่สิ่งที่ต่อยอดมาจากความเป็นเพื่อนเท่านั้นเอง

แต่พวกเรามันต่างกันนะ

คนรักมันเป็นอะไรที่พิเศษกว่า...

มันไม่เหมือนเพื่อนที่ใครๆ ก็สร้างได้หรอก

มันพิเศษ

มันเป็นระดับชั้นพิเศษ

มันคือสิ่งที่มีคุณค่า...

...อย่างนั้นเหรอ

เข้าใจแล้ว...

...อืม เข้าใจแล้ว

ขอโทษนะ คุณโทโด

เรื่องให้เปลี่ยนท่าทีนี่จะไม่พูดอีกแล้วนะ

คุณโทโดน่ะ น่าจะ

ทำตัวตามธรรมชาติไปจะดีกว่านะ

อย่างนั้นเหรอคะ... ดีจังเลยค่ะ...

แต่ว่า

ความไม่มั่นใจนั่นแหละคือปัญหาเลยเนอะ

ห๊ะ?

เมื่อกี้บอกว่า ถ้าไม่ถูกมองว่าเป็นผู้หญิง จะสบายกว่าใช่ไหม

สำหรับฉันนะ นั่นมันเพราะไม่มั่นใจในความเป็นตัวเองในฐานะผู้หญิงไม่ใช่เหรอ?

อึก...

มันไม่ใช่ขนาดนั้นหรอก...

ถ้างั้น

ลองจินตนาการดูสิ

ถ้าตัวเองเป็นสาวงามสุดๆ เหมือนนางเอกมังงะล่ะนะ

จะสามารถทำตัวไม่ใช้สายตาหวานใส่คุณอิริโตะได้ไหมนะ?

คุณอิริโตะที่หน้าแดงเพราะคิดถึงตัวเอง

จริงด้วยล่ะ...

จะไม่อยากมองเหรอ?

คิดถึงตัวเองเหรอคะ คุณมิจึโตะ!

ถ้าเริ่มมีความมั่นใจในฐานะผู้หญิงได้สักนิด

วิธีที่คุณอิริโตะมองฉันต้องเปลี่ยนไปอย่างแน่นอนเลยล่ะ!

ก็เลยว่า...

คุณโทโดน่ะ ต่อไปนี้

ขอให้คุณแปลงโฉมสักหน่อยนะ

...ดูเหมือนว่าโอเคแล้วนะ

เข้ามาเลย ทั้งสองคน

ไม่ค่อยอยากเจอคุณคาวานามิเหรอคะ...?

ก็ต้องเป็นธรรมดาแล้วสิ

ขึ้นมาเลย~

คุณโทโดนั่งตรงนี้สิ

เอ๊ะ

เอ๊ะ

...เอ่อ

ต่อไปจะมีอะไรเหรอคะ?

เป็นฉากแปลงร่างของเธอแล้วนะ

คอสเพลย์น่ะเหรอ...

สาวๆ ทุกคนก็แต่งหน้าเหมือนคอสเพลย์ทุกวันเวลาออกไปข้างนอกนี่นา

แค่หน้าจริงน่ะมีแต่เธอคนเดียวล่ะ

พวกที่ไม่มีความตระหนักด้านความปลอดภัย!

อ่อนแอ...!

อ๊ะ...!

เป็นไปได้ไหมนะว่า

จะแต่งหน้าเหรอคะ!?

เพิ่งสังเกตเห็นเหรอ?

ตอนนี้ฉันกำลังจะถูกแต่งหน้าเหรอคะ

เพื่อที่จะมีความมั่นใจในฐานะผู้หญิง ก็คือต้องทำให้รูปลักษณ์น่ารักเข้าไว้เลยล่ะ

การแต่งหน้ามันเป็นระบบที่ได้ความมั่นใจตามปริมาณความตั้งใจที่ใช้ไปน่ะ

ไม่เอาๆ!

แต่งหน้ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับฉันค่ะ!

มันไม่เข้ากับฉันด้วยค่ะ!

จะว่ามันเข้ากับหน้าหรือเปล่ากันเชียว

ไม่เป็นไรหรอกนะ

คุณโทโดน่ะ วัตถุดิบดีอยู่นะ

ดูเหมือนจะกลายเป็นคนละคนไปเลยนี่นา

ก็บอกไปแล้วไง ว่าฉากแปลงโฉมมัน...

แค่แตะๆ นิดหน่อย ก็กลายเป็นไอดอลไต้หวันได้แล้วนะ

แม้แต่ในฉากแปลงโฉมของจินะ หน้าก็ไม่ได้เปลี่ยนนะ

คุณยูเมะจัง ปกติทำยังไงเหรอคะ~

เพราะว่าฉันทำอะไรยากๆ ไม่ค่อยได้น่ะค่ะ...

ก็แค่จัดคิ้ว แล้วก็บำรุงผิวเท่านั้นเองค่ะ

อันที่จริงน่าจะใช้เวลาจัดผมมากกว่านะ

ก็เพราะว่ามันยาวและสวยนี่นา

ทำไมถึงทำให้มันยาวมากขนาดนั้นล่ะคะ?

นั่นเป็นเพราะว่า...

...เปลี่ยนลุค

...เหรอคะ

อยากจะเป็นตัวฉันที่ไม่เหมือนเดิม

เอ่อ...

กลายเป็นแล้วเหรอ? เป็นตัวตนอื่น

เป็นยังไงกันล่ะ...

รู้สึกเหมือนว่าคุ้นเคยแล้ว แต่ก็รู้สึกเหมือนยังไม่คุ้นเลยด้วยสิ

ก็หมายความว่ามันมีผลในระดับที่ลังเลสินะ

ดีจัง คุณโทโด! มีตัวอย่างให้ดูนะ?

...ฉันน่ะ... ...ถึงจะทาแป้งหรือน้ำลงบนหน้าไปนิดหน่อย...

...จะสามารถ

พูดเหมือนเดิมได้ไหมนะ เวลาที่เห็นสิ่งนี้?

...เอ๊ะ...

ปั้ก

โฮ่ว...

...มีสาวสวยอยู่นะคะ...?

ขอแนะนำหน่อยค่ะ!

สาวสวยคนนี้ชื่อ คุณโทโด อิซานะ ค่ะ!

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ?

ไม่เหมือนเลยนี่นา!?

นี่มันการแต่งหน้าพิเศษแล้วนะ!

กลัวการแต่งหน้านะ...!

ฉันดูอยู่ค่ะ คุณอะคัตสึกิลงมือแค่คิ้วกับขนตาเท่านั้นเอง

ใช่แล้วๆ

โดยพื้นฐานแล้วมันไม่ได้เปลี่ยนจากหน้าเดิมมากนักหรอกค่ะ คุณโทโด?

ก็แค่จัดคิ้วกับขนตาเท่านั้นเอง

แค่เสยผมหน้าม้าขึ้นเพื่อให้เห็นหน้าชัดๆ

ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว!

...พูดก็ว่าฉันทำไปนะ คุณโทโดคะ--

ก็แค่ดึงความน่ารักดั้งเดิมของคุณออกมาเท่านั้นเอง

คุณมาฟุบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ?

คุณก็เคยน่ารักขนาดนี้มาตั้งแต่แรกแล้วนะ?

...ตัวฉันเนี่ยนะ...

...น่ารักเหรอคะ...?

คงไม่เคยคิดเลยสินะว่าตัวเองจะน่ารักได้

ตัวฉันสมัยมัธยมก็เป็นแบบนั้นน่ะ

ก็...

ถ้าทำสิ่งนี้ได้ด้วยตัวเองล่ะก็ จะรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องจริงขึ้นมาทันทีเลยนะ

เรื่องแค่นี้เอง ทำได้ทันทีแหละ เดี๋ยวฉันสอนให้เอง!

ไม่ต้องใช้เครื่องมือด้วย จัดให้เลย!!

ว่ากันว่า

ตั้งแต่วันพรที่จะเจอคุณอิริโด ก็ต้องหน้าแบบนี้แล้วนะ

เอ๊ะ!?

จะให้ดูเหรอคะ!?

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!

คุณมิซึโตะเหรอคะ!? แบะ

อยากจะให้ดูนี่นา?

โย่ว สาวสวย!

ไม่สู้นางเอกไลท์โนเวลเลยนะ!

ฉันคิดว่านางเอกไลท์โนเวลน่าจะน่ารักกว่าค่ะ

นี่ตอบทันทีเลยนะ

วันรุ่งขึ้น คุณจิสึ

นี่สายตาอะไรน่ะ

อดหลับอดนอนมาเหรอ?

อาฮ่าๆ ค่ะ

ยูเมะ ว่าไงนะ

ยูเมะ: จะเอาคนนั้นไป เป็นแฟน น่าจะไม่ดีกว่าเหรอคะ?

อะคัตสึกิ☆: จริงด้วย!

อิซานามิ: อย่าพูดแบบนั้นสิคะ...

อิซานามิ: แค่เป็นห่วงอาการของฉันเท่านั้นเองค่ะ...

...นี่ อะไรน่ะ

สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเป็นศัตรูคู่นั้น

ก็แค่

...

แค่คิดว่า สักวันหนึ่งก็คงต้องเจอเรื่องเจ็บปวดแน่ๆ

ตั้งแต่เรื่องนั้นผ่านมาหนึ่งสัปดาห์

ผลงานจากความพยายามของคุณโทโดก็เริ่มปรากฏแล้วนะ

สวัสดีค่ะー

คุณมิซึโตะ คุณมิซึโตะ

ฮะ

อา คุณโทโด...

อึ๊บ

...........?

โบริ

ทำไมถึงหนีล่ะ คุณมิซึโตะ?

ลองรุกล้ำเข้ามาในอาณาเขตของฉันอีกสิ รับรองว่าได้เจอขุมนรกแน่

มาให้ดูหน่อยสิว่า นรกที่ว่านั่น มันเป็นยังไงกันแน่ อ่าาาาา!

ทำอะไรน่ะ อ่าาาาาา!

ให้เห็นนรกไปเลย

ออกห่างไปสิ

ดีแล้วนะ จะได้เป็นฝึกซ้อมการเซ็ตผมด้วย

โอ๊ะ

เอ๊ะ?

หรือว่า

สังเกตเห็นแล้วล่ะ?

แถมยังเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมือนคุณอีกด้วย...

ชัดเจนเลยว่าเป็นอาการเขินอายที่ซ่อนไว้!

มะ... นี่มันการบูลลี่นี่นา

อาาา...

มันคือการบูลลี่นะคะ...

อาาา...

ก็อาจจะใช่นะ

โครม!

นั่น...

...ถ้างั้นก็

ไปด้วยกัน...

...โดนรังแกอยู่ใช่ไหม คุณมิซึโตะ?

เด็ค...

...ก็ช่วยไม่ได้สินะ

...นี่ คุณยูเมะจัง

บอกรักไปเลยดีไหมคะ?