เจ็บก็แปลว่าไม่ดีแล้วไม่ใช่เหรอ
ถ้าเธอขยับไม่ได้ งานของฉันมันจะเยอะขึ้นนะรู้ไหม
อันไหนล่ะ?
...เรื่องของตัวเองเหรอ?
งั้นก็ไม่เป็นไรเหรอ
...เดี๋ยวก็...
นี่
ยึก...
นี่นะ...!
มาทำตัวบริสุทธิ์ตอนนี้เลยนะ
ต้องขอบคุณไอ้ตัวเล็กนี่แหละ ถึงได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาเลย ที่จะปลดถุงเท้าผู้หญิง หรือจะสวมให้เธอก็เป็นเรื่องปกติประจำวันไปแล้ว
มันเริ่มจะแดงขึ้นมาแล้วนะ…
อื้อออ…
ตอนนี้ยังไม่ถึงกับหนักมากเท่าไหร่หรอกนะ
ใช่ไหม? ไม่เป็นไรหรอก
ก็บอกไปแล้วไงว่า "ตอนนี้" นะ
หลังจากนี้ยังมีตารางเวรของห้องอยู่ด้วยนะ
ด้วยนิสัยของเธอแล้ว ต่อให้ถุงเท้าพองจนถลอกระหว่างทำงาน
เธอก็จะต้องอดทนเก็บไว้เองโดยไม่พูดออกมาแน่ๆ เลย
…พลาสเตอร์เหรอ?
คุณมีของพวกนั้นด้วยเหรอ?
เผื่อมีเด็กๆ มาเล่นแล้วหกล้มอะไรแบบนั้น
คุณเนี่ยนะ...
จริงๆ แล้วคุณใจดีนะ...
...มีแค่ผมกับคุณโทโดะเท่านั้นที่รู้เรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ?
……ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม
...แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ? เรื่องนั้นน่ะ
น่าจะสนิทกับทุกคนได้มากกว่านี้เลยนะ…
ในสายตาของคนที่คิดว่าคุณเข้าถึงยาก
ก็เป็นแบบนั้นแล้ว จะให้ทำยังไงได้ล่ะ
ถึงจะดูเป็นคนที่เข้าถึงง่าย แต่ก็น่ารำคาญนะ
การคุยกับคนมันเหนื่อย
ถึงกับคุยกับฉันก็เหรอ?
เหนื่อยแบบสุดๆ ไปเลย
ถึงจะเป็นครอบครัวกันนะ อย่าพูดอะไรแย่ๆ สิ
…สำหรับผมมันไม่จำเป็นเลยนะ
ผมเป็นพวกคนที่ "ทุกคน" ไม่จำเป็นเลยล่ะ
มันต่างจากเธอนะ
...ต่างกันอย่างที่แก้ไขไม่ได้เลย
เป็นไงล่ะ?
อาจจะไม่เป็นไรแล้ว เจ็บน้อยลงแล้ว
อย่าหักโหมสิ เดี๋ยวต้องมาตรวจอีกมันก็ยุ่งยาก
ทำตัวให้ตรงไปตรงมาและใจดีกว่านี้หน่อยสิ
ขอบคุณนะ
...อืมมม
เดี๋ยวก่อนสิ!
หืม?
...มีใคร...อยู่ไหม?
ห๊ะ...?
!?
แอบอยู่เหรอ!?
แย่จัง...
โอ้โห
นี่มันลุ้นระทึกจริงๆ เลยนะ
เกียวโซะนี่มันแคบจริงๆ เลยนะ
สองคนนั้นแอบอยู่เหรอ?
...ได้โปรดเถอะค่ะ คุณโคโนะ...
ก็เพราะว่า...ถ้าโดนจับได้มันจะแย่ไม่ใช่เหรอ...?
หา? หมายความว่าทำเรื่องที่ถ้าโดนจับได้แล้วมันจะแย่เหรอ?
ค...
ค...แบบนั้นเหรอ...
ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่กันสองคน? ในห้องเรียนว่างที่ไม่มีใครอยู่...?
เอาล่ะ โจ
หลังจากสูดกลิ่นของผมไปเต็มๆ แล้ว เรามาต่อกันเลยดีไหม?
ก็ไม่ได้สูดซะหน่อย แล้วก็ไม่ต่อด้วย
การล่อลวงใครสักคนให้หลงใหลมันมีอะไรสนุกนักกันล่ะครับ
เป็นคำถามที่ยากจะทำความเข้าใจจริงๆ นะ
มันจะเป็นไปได้ยังไงที่การล่อลวงผู้ชายที่ตกหลุมรักจะไม่มีความสนุกเลยล่ะ?
พูดว่ารักแล้วเหรอ!?
หรือว่า...ผมไม่คู่ควรกับความบริสุทธิ์ของเธอเหรอ?
นี่มันเป็นคนที่น่าดูรึเปล่านะ
อีกนิดเดียวนะ!
...บอกไปกี่ครั้งแล้วล่ะ
ไม่รู้ว่าคุณจะใจแปรเรื่องอะไรนะ...
แค่น่าผมเองมันก็ไม่คู่ควรกับคุณโคอุริหรอก
คุณพูดว่าความรักครั้งแรกของคนอื่นเป็นแค่ความใจแปรได้ยังไงกัน
อย่างที่บอกไปหลายครั้งแล้ว คุณไม่ใช่คนตัวเล็กอย่างที่คุณคิดนะ
ผมก็แค่เก่งเรื่องเครื่องจักรนิดหน่อยเอง...
นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรเลยล่ะ—
มนุษย์ทุกคนต่างก็มีภาพลักษณ์ในอุดมคติของตัวเอง
ถึงจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตามนะ
ผมคิดว่าความงามของคนน่ะมันสถิตอยู่ในทัศนคติที่ให้ความเคารพต่ออุดมคตินั่นแหละ
โจ...คุณในอุดมคติช่างงดงาม...
นั่นเลยทำให้ตัวเองในความเป็นจริงคิดว่าตัวเองไม่ได้มีอะไรเลย
เพราะให้ความเคารพต่ออุดมคติของตัวเอง มันเลยทำให้ประเมินความเป็นจริงของตัวเองต่ำเกินไปไงล่ะ
ทัศนคตินั่นแหละที่ผมบอกว่ามันงดงามนะ
ตัวเองในอุดมคติ...
ฉันก็มีเหมือนกันนะ
เพราะแบบนั้นไง ถึงได้ไว้ผมยาว
เพราะแบบนั้นไง ถึงได้เลิกขี้อาย
เพราะแบบนั้นไง ถึงได้มีเพื่อน
——เพราะแบบนั้นไง ถึงได้สารภาพรัก
คุณมิซึโตะก็คงเป็นแบบนั้นสินะ
ตอนอยู่มัธยมต้น คิดว่าเขาเป็นฮีโร่ที่ทำได้ทุกอย่าง...
ถึงตอนนี้ก็ยังดูมีความสามารถสูงแปลกๆ... เป็นคนที่ดูเหมือนจะไม่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากใครเลยแม้แต่น้อย
——อุดมคติที่อยากให้ไปถึง และ
ความเป็นจริงที่ไปไม่ถึง
...ถึงอย่างนั้นก็ตาม
ตัวผมในอุดมคติน่ะ...
แม้ว่าหัวจะดี แต่ก็ยอมพ่ายแพ้ต่อการล่อลวงที่ไร้รสนิยมของเพื่อนร่วมชั้นที่ทำได้ห่วยแตก
ท่ามกลางที่ทุกคนต่างก็ตั้งใจทำงาน
ไม่ใช่คนที่จะกลายเป็นสัตว์ป่าไปง่ายๆ นะครับ
...เข้าใจแล้ว
ในเอกสารอ้างอิงมีบอกว่า การมีความสุขขณะที่ทุกคนกำลังทำงานมันก็รู้สึกดีเหมือนกันนะ...
เอกสารอ้างอิงเล่มนั้น ทิ้งมันเดี๋ยวนี้เลยนะ
พอบอกว่าเป็นผู้ชายที่ดีในอุดมคติแล้ว
มันก็เป็นเรื่องใหญ่เลยนะ
การเป็นที่ถูกใจของผู้หญิงแปลกๆ นี่สิถึงจะลำบากกว่า
โอย ฟุฟุ
แย่แล้ว!! แอบอยู่!
สองคนนั้น...นึกว่าอยู่ด้วยกันตลอดเลยนะ
ก็เป็นแบบนั้นสินะ...ความสัมพันธ์แบบนั้น...
แต่รู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่คำว่า "ความสัมพันธ์แบบนั้น" เดี่ยวๆ หรอกนะ...
นิดหน่อย
ก็...
จริงๆ ด้วย...
...รู้สึกเห็นใจคุณฮาบะรุ่นพี่นะ
หา? ทำไมล่ะ?
คุณโคโนะรุ่นพี่น่ะ น่ารักและสุดยอดไม่ใช่เหรอ?
มันก็เป็นเรื่องที่ว่า ถึงจะดีเกินไปมันก็เป็นปัญหาเหมือนกันนะ
หมายความว่า...สูงเกินกว่าเอื้อมถึงเหรอ?
ก็จริงที่ว่าออร่าของเขาน่ะแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน และตัวคุณโคโนะเองก็พูดแบบนั้นด้วย...
...ไม่น่าจะเกี่ยวกันเท่าไหร่หรอกนะ
อย่างคุณ ที่ฉันเองก็คิดว่าไม่คู่ควรเลย
แต่เรากลับได้เป็นคู่รักกันได้นี่นา...
อ๊ะ!! ถึงเวลากะของห้องแล้ว!
ไปกันเถอะ!
☀ เรื่องราวความรักของแต่ละคน
แต่ละคนก็มีเรื่องของตัวเองสินะ...?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/14)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
