ตอนที่ 8 อดีตคนรักมาเฝ้าไข้ ①
…มากกว่าที่คิดตัวเองไว้อีกนะ…
อาจจะเป็นเพราะว่าความเหนื่อยสะสมมานานแล้ว
หลังจากที่แม่แต่งงานใหม่
ที่อิริโตะ
ก็ย้ายมาและครอบครัวก็มีเพิ่มขึ้น แถมยังเป็นนักเรียนมัธยมปลายแล้ว…
ฮา
…บางทีอาจจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปก็ได้นะ…?
…คุณมินามิเหรอ…?
ไม่เป็นไรใช่ไหม?
คุณอิริโตะ…
หนูไม่ทันสังเกตเลยว่าคุณอิริโตะเหนื่อย
เป็นความผิดของหนูเองที่พยายามทำตัวให้ดูดี...
จริงๆ แล้วหนูไม่เก่งเรื่องกีฬาเลยนะ...
แต่ว่า...
ไม่อยากให้
ทุกคน
รู้ เลยพยายาม
เรียนหนังสือ
ซ้อมจนเหนื่อยเลยค่ะ...
เมื่อวานตอนที่อ่านหนังสืออยู่...
ก็เลยนอนดึกไปหน่อย...
รู้สึกสนิทกับคุณอิริโดะเข้าให้แล้วสิเนี่ย
ห๊ะ?
เอาจริงๆ นะ ตอนแรกคุณอิริโดะนี่รู้สึกเข้าไม่ถึงเลยนะ
เพราะว่าซุ่มซ่ามเรื่องกีฬา แถมยังเป็นคนถือตัวอีกต่างหาก
คือว่า... ตอนนี้รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย ถ้าอนุญาตจะดุได้ไหมคะ?
อยากเห็นคุณอิริโดะโกรธบ้างจัง!
ตรงนี้เลย!
อาฮ่าๆๆ น่ารักจังเลยยย!
…อย่าหัวเราะสิ…
คุณอิริโตะ!
เรียก "ยูเมะจัง" ก็ได้ไหมคะ?
เอ่อ...เรียกชื่อเหรอคะ?
ไม่นะ...เป็นเพื่อนแล้วเรียกชื่อกันเหรอ!?
หือ?
ไม่เหมือนเพื่อนสนิทสักหน่อย!
ยูเมะจังเหรอ?
ยูเมะจังงง?
โอเคๆ ช้าๆ ก็ได้นะ
เดี๋ยวนะ นี่ไม่ได้ถูกดูถูกเหรอ?
...ต่อจากนี้ไป
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ คุณมินามิ
ไม่ใช่สิ ต้องเป็นภาษาสุภาพ!
อา... หนูเองนี่...
...มีเพื่อนแล้วสินะ
อา
...อย่างน้อยก็ต้อง...กล่าวขอบคุณแล้วล่ะนะ
ในฐานะที่เป็นคนที่มีสามัญสำนึก...
...เมื่อกี้เองน่ะ...
มีรอย
เป็นแล้วนะ
ไม่จริง!?
โกหกน่า
ยิ้มมุมปาก
มันคืออะไรกัน?
มันคืออะไรกันนะ เขาคนนั้นน่ะ?
อาาาแย่สุดๆ ไปเลย!
ไปก่อนนะ
...คุณอิริโตะคุง
คุณยูเมะจังนี่ใจดีกับเธอมากเลยนะ
ห๊ะ? ตรงไหนเหรอ!?
ตรงไหนกันนะ~
ตอนนี้มองย้อนกลับไปก็คงเรียกได้ว่าเป็นความใสซื่อในวัยเยาว์นั่นแหละ
สำหรับผม ตั้งแต่ชั้นมัธยมต้นปี 2 ถึงชั้นมัธยมต้นปี 3
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณอิริโตะ วันนี้คุณอิริโตะลาป่วยนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ
เคยมีสิ่งที่เรียกว่า "แฟน" อยู่มาก่อน
ดูแลตัวเองด้วยนะ
มีใครจะมาส่งใบงานให้คุณอายาอิบ้างไหมนะ?
เอ่อ...
!!
อยู่ทางเดียวกันนี่นา...
กลัวว่าคนในบ้านจะออกมาซะอีก
ก็แค่ยื่นใบงานแล้วก็รีบกลับไปเลยดีไหม
ไม่ๆๆ คุณอายาอิเป็นครอบครัวเลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เหรอ
ช่วงเวลานี้ก็น่าจะมีแค่คุณอายาอิคนเดียว...
เวลาแบบนี้อยู่บ้านคนเดียว...เหมือนกับฉันเลย...
...คงจะเหงาแย่เลยสินะ...
อุ๊ย!? คุณอิริโตะเหรอ?
มาถึงแล้วเหรอ? หน้าบ้านน่ะ?
....
ถ้ายังมีแรงและแรงกายที่จะตกใจได้ก็ดีนะ...
...เดี๋ยวก่อนสิ...! แค่แป๊บเดียวก็พอแล้วนะ
...บางทีอาจจะกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าน่ะ?
ก็เพราะว่า...น่ะสิ!
เวลาที่เป็นไข้ ไม่ต้องสนใจรูปลักษณ์ภายนอกเลยนะ
ผมก็ไม่สนใจเหมือนกัน
เข้าท่าดีจัง
น่ารักสุดๆ ไปเลยว่ะ!
...คุณอิริโตะคุง
มีอะไรให้ช่วยไหม?
'ตรงนี้
เอ่อ...
...คือว่านะ...
—มือ...
จับให้หน่อยสิ...
คงจะดีใจแน่ๆ เลย...
—เรื่องเล็กน้อยเองน่า
—ฟุฟุ...
แบบนี้ อยากจะจับมือค้างไว้แบบนี้จัง...
อ่า ไม่ต้องแก้ตัวหรอก
ตอนนั้นผมคิดแบบนั้นจริงๆ
-
ว่าแต่ วันนี้คุณอิริโตะเป็นยังไงบ้างครับ?
เขาเป็นไข้ เลยนอนอยู่บ้าน
เอ๊ะ จริงเหรอ!?
คุณยุโนะ วันนี้ไม่มาเหรอ?
เป็นไข้แล้วไหวเหรอ?
กี่องศาเหรอ?
คือว่า...ได้ยินว่า 38 องศา...
88 องศา!?
เป็นไข้หนักเลยนี่นา อ๊ากก!
มินามิ ใจเย็นๆ นะ
อิริกำลังหัวเราะอยู่เลยนะเนี่ย
ระยะห่างมันเป๊ะ... ใกล้ๆ นี่ไม่ถนัดเลย
คุณคุมิคุรู้จักคุณรึเปล่าครับ
—อ่า...ก็ถือว่ารู้จักกันนะ
สมัยมัธยมต้นเราเข้าเรียนกวดวิชาด้วยกันน่ะ
ไม่คิดเลยว่าหมอนี่จะสอบติดโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ได้นะ
ก็ต่างคนต่างก็รู้จักกันเหมือนกันแหละ
เมี้ยว
ว่าแต่...
เลิกเรียนแล้วจะไปเยี่ยมนะ!
ดีจังเลย!
คุณอิริโตะคุง!
เอ่อ...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
คุณชิฮาระนี่เป็นสาวอันตรายงั้นเหรอ?
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
โหดไม่ถามชื่อ ภาค 3 The third secret
ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา
