ตอนที่ 1

เรื่องใหม่

แข็งแรง

เป็นสิ่งที่เจ้าเล่ห์และต่ำทรามอย่างยิ่ง

การวางยาพิษนั้น

แต่! โปรดวางใจเถอะ

พิษที่หลบหนีจากลิ้นของข้าได้

ไม่มีอยู่จริง

แม้จะใช้เพียงนิ้วเดียวเพื่อป้องกันความตาย

นุ่ม~♪

น~♪

น...

น~♪

เดลิเชส

ไม่มีปัญหาเลยค่ะ♪

ประธาน...ทางนี้ครับ

ซู่ว...

เมื่อคิดดูแล้ว

ฟู่ว...

มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานและยากลำบาก

...

เราได้ก่อตั้งบริการจัดหางานมาเป็นเวลา 15 ปี

ด้วยคติประจำใจว่า 'ความอบอุ่นของมนุษย์'

และเคยตกอยู่ในภาวะวิกฤตการล้มละลายมาหลายครั้ง

แต่ว่า...

แต่ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับจากสังคม

ทุกครั้งที่นั่น

ผมก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อฟื้นฟู

ไม่ว่าจะจ้าง 'ผู้รับเหมา' มาจัดการกับตัวขวางทาง

ท่านประธาน

ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม—

การสะสมเหล่านั้นได้ออกดอกออกผลในวันนี้

ขอแสดงความยินดีกับการแต่งงาน

ทาโมทสึ แล้วก็คุณนัตสึมิ

ช่วยให้กำเนิดทายาทที่แข็งแรงออกมาให้ได้เยอะ ๆ นะ

...

เอาล่ะ จะรับไว้ก่อนที่มันจะเย็นชืดดีไหม

อืม นี่มัน...

โมม

...

ท่านประธาน?

ท่านประธาน!

...นี่เจ้า

ฮ่า

ไอ้คนไร้ประโยชน์...

ฮ่า

แบบนั้น...

ฉัน

มีใครบางคน...พยายามจะใส่ร้ายฉัน...!

ฟังเรื่องที่ฉันจะเล่าให้ฟังนะ!

โคลอน...

เรื่องราวต่อจากนี้ก็...

นะ?

!

กำลังคบกับตู้กดน้ำอยู่เหรอ~?

มิคุโซะ

เป็นอะไรไปคะ พี่ชาย?

มันหนักขนาดนั้นเลยเหรอ? งานครั้งนี้

บาดเจ็บด้วยนี่ไม่แปลกเลยนะ

...ก็ใช่นะ

วิธีที่เอาชนะนักชิมฝีมือดี แล้ววางยาพิษได้คืออะไร?

แล้ว?

ฆ่าได้ยังไง?

กลับกันนะ

ก็ใส่ยาพิษลงไปในอาหารของคนทดลองนี่ไง

...หมายความว่าไง?

ค่อยๆ ผสมยาพิษปริมาณน้อยๆ ลงในอาหารของเขา

เป็นคนที่มีภูมิคุ้มกันจนถึงระดับที่ไม่ตายแม้ได้รับปริมาณถึงตาย

สร้างแอนติบอดีในร่างกายของคนทดลอง

ก็จริงของแก

...แต่มันก็ยุ่งยากชะมัดเลยไม่ใช่เหรอ?

ไม่มีใครคิดว่าจะมีคนทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นได้

เพราะอย่างนั้นพวกเราถึงทำงานให้สำเร็จได้

ฟูฟุฟุ

ว่าแต่ พี่ชาย

คิดเรื่องนั้นให้แล้วเหรอ?

เรื่องนั้นเหรอ?

ฮอก

เกโฮะ

เรื่องการแต่งงาน

กั่ก

...ถึงจะเคยพูดไปแล้วก่อนอากะริ

เธอคิดว่าฉันจะแต่งงานได้เหรอ?

งานแบบนี้มันไม่มีการพบเจอใครหรอก

ก็รู้

แต่ว่า

ที่อยากจะให้ 'คุณย่า' ไปอยู่กับพวกเราคนใดคนหนึ่ง

ที่อยากจะให้สืบทอดบ้านในฐานะ 'ผู้ใช้พิษ' น่ะ

ก็ถูกจับให้ไปคู่กับลูกหลานสายรองที่ไม่เคยเห็นหน้า

แล้วก็เกือบจะถูกบังคับให้แต่งงานซะแล้ว

ตอนที่ปฏิเสธไปว่า 'ไม่มีใครให้คู่เลย คงเป็นไปไม่ได้'

ก็เลยอยากจะบอกว่าไม่อยากแต่งงานขนาดนั้น

ดังนั้น 'ผู้ใช้พิษ' ก็จะจบลงที่รุ่นฉัน

ฉันอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตน่ะ

นายก็อยู่กับเธอไปสิ

หุบปากน่า...

อืม... ก็จริงนะ พี่ชาย

เพราะดูไม่เหมือนจะเป็นที่ถูกใจสาวๆ เลยนี่นา

ปู๊บๆ

ฮ้าา...

ผู้ใช้แมลง

โย่ ไม่ได้เจอกันนานเลย

นี่!

จูเลีย

เกโรก็ยังเหมือนเดิมเลย...

เอาเหล้าเถื่อนมาด้วย

กยูฟุ

ขอบใจนะ

เว้ยยย

เว้ย

พวก 'ผู้ใช้เข็ม' น่ะ มีลูกสามคนแล้วนะทุกคน

ค่าใช้จ่ายน่าจะหนักน่าดู...

เอ่อ... ส่วนฉันก็คิดว่าจะอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตแหละ

แบบนั้นมันสบายกว่าดีนะ

แต่ว่านะ...

คิดว่าจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้

...ฉัน

นะ...

จริงเหรอ?

ล้อเล่นใช่ไหม...?

โอ๊ย โอ๊ย... จริงดิ

เป็นเด็กดี เรียบร้อยดีนะ

และยอมรับตัวตนที่แท้จริงของฉันด้วย...

กยูฟุ

คงคิดว่าฉันแต่งงานไม่ได้สินะ

พูดตามตรง ฉันคิดว่าเธอคงไม่ให้ความสำคัญกับฉัน

กยูฟ

ถึงจะดูแบบนี้ แต่ฉันพยายามจนแทบตายเลยนะ

สมัยฝึกงานยังดีกว่าร้อยเท่าเลยล่ะ

ให้ตายสิ ทรยศกันเชียว

นี่ โกโระ

อ่า...

ยินดีด้วย

แม้จะแต่งงานกันแล้ว

ความเป็นเพื่อนสนิทของเราก็ไม่เปลี่ยนแปลงนะ

พอใจเย็นแล้วไปดื่มกันอีกนะ

นี่ เจ้าผู้ใช้แมลง

นายเจ๋งว่ะ

ฉันน่ะ...

ที่จะหาคนที่สำคัญสำหรับตัวเองได้

คิดว่าทำไม่ได้แน่ๆ

แต่ก่อนฉันไม่ค่อยมีภาพลักษณ์ดีกับเรื่องการแต่งงานเท่าไหร่

พอเห็นนายพูดแบบนั้นวันนี้

ก็คิดว่ามันไม่เลวร้ายอะไรนี่นา

ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่มันไม่เกี่ยวกับผมเลยก็ตาม

กุระ

ได้ยินมาแล้วครับ อาจารย์กุโร่

เมื่อก่อน

ที่บอกว่าถึงขั้นทำให้คนรับบทพิษกลับมาใช้การไม่ได้ด้วยซ้ำ!

จองคิวแทบไม่ได้เลย...

เพราะ 'เงื่อนไข' น่ะมันเข้มงวดกว่าที่คิดไว้เยอะ!

ถึงแม้จะเป็นงานที่โคตรยาก แต่ก็ทำสำเร็จแบบสมบูรณ์! ได้มานี่รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยครับ

ค่อก

ต้องขอบคุณด้วยครับ

...ดูเหมือนว่าเศรษฐกิจจะดีขึ้นเยอะเลยนะครับ

บริการ 'ทำความสะอาด' ของพวกเราเนี่ย สามารถให้คนทั่วไปเข้าถึงได้

ในราคาที่สมเหตุสมผลครับ

...

เร็วๆ นี้จะเปิดแผนก 'ให้คำปรึกษา' ใหม่ด้วยครับ

เลยอยากจะไปเรียนรู้จากงานของอาจารย์กุโร่ผู้เป็นที่ไว้วางใจในวงการครับ

อา

พวกเธอเป็นมือสังหารและเลขาที่สังกัดพวกเรา

จะใช้พวกเธอช่วยงานหรือผ่อนคลายอะไรก็ได้เลยนะ... คาฮะ

ไม่เป็นไรค่ะ

ไม่ถนัดเรื่องพวกนี้เหรอ?

ฟุฟุ น่ารักตรงนี้นี่เอง

!

เซนเซย์จ๊ะ... รอเดี๋ยวก่อน

เป็นฉากกั้นด้วยกระจกกันกระสุนน่ะ

ดูเก๋ไหมล่ะ?

...

เจ้าหมอนี่มันก่อกวนงานฉันสุด ๆ เลย

ขอจัดการให้เอง

เอ่อ...

คุณล่ะ?

แกจะต้องค่อยๆ ตายไปอย่างช้าๆ เป็นเวลา 1 ชั่วโมง

แกจะต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ราวกับถูกสับเป็นชิ้นเล็กๆ ทั่วร่างกาย

เป็นยาพิษที่ทำให้เส้นประสาทตั้งแต่ปลายมือปลายเท้าไปจนถึงสมองเป็นอัมพาต

และที่สำคัญคือ... จนกว่า 'ช่วงเวลานั้น' จะมาถึง

แกจะไม่มีทางหมดสติลงได้เด็ดขาด

จงเสียใจที่ได้เกิดมาซะ

...ไอ้

หุบปาก

ฉัน...ชื่อโจซากิ เมย์ค่ะ

เราเคยเจอกันที่ไหนสักแห่ง...

ขอโทษนะคะ สำหรับ...

ก็เพราะเธอคล้ายกับคนรักครั้งแรกของฉัน... เลยเผลอ

มันไม่เข้ามือแกหรอก

แกมันนักต้มตุ๋นแต่งงานไม่ใช่เหรอ?

ไอ้พวกขยะที่เอาผู้ชายมาเป็นอาหารนับล้าน

อย่ามาดูถูกกันนะ?

หรือว่ากลัวตาย เลยจะมาอ้อนวอนขอความเมตตาจากฉัน?

นักต้มตุ๋นแต่งงาน...ก็ถูกแล้วล่ะ

เพราะว่าจำเป็นต้องใช้เงินก้อนใหญ่น่ะ

กู้หนี้ยืมสินมาจากทุกช่องทาง ทำงานที่บอกคนอื่นไม่ได้

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่พอ...

เพื่อช่วยน้องชายที่ป่วย...

ได้ตายอย่างใกล้ชิดกับคนที่เหมือนกับคนที่รักที่สุดแบบนี้!

แต่ว่า...ในวาระสุดท้าย

ชีวิตนี่มันไม่ใช่สิ่งที่ทิ้งขว้างไปได้เลยนะ

ดังนั้น อย่างน้อยก็ขอแค่...ชื่อของคุณ

กิโร่จัง

ท่านประธาน... คนชื่อกิโร่เนี่ย โอเคไหม?

ที่เป็น 'มนุษย์ไร้ค่า' น่ะ

เงื่อนไขของเป้าหมายคืออาชญากร...

คิดว่าตัวเองเป็นใครเนี่ย ตลกมากเลยนะ

มือปืนน่ะ แค่รับงานได้

ก็ฆ่าใครก็ได้ ที่ไหนก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้

นั่นแหละคือความเป็นมืออาชีพ

แต่ว่า... ถึงจะยึดถือความจู้จี้จุกจิกไร้สาระแบบนั้น

ก็...

ก็มีคนต้องการตัวเยอะนี่นา ถึงจะเป็นของจริงไง

มาดูกฝีมือกันหน่อยสิ

น่ะเหรอ?

...โกโระซัง

ฮะ

ฮะ

อ๊ะ... ขอโทษครับ

ไม่มีอะไรหรอกครับ...

...

กลืน

ตึ้ก!

...ผู้หญิงคนนี้

เป็นอย่างที่คิด

กับฉัน...

หลงรักอยู่น่ะเหรอ!?

ฟู่วว

เป็นอะไรไป?

พี่ชาย...ขอโทษนะ พอดีอยู่สายด่วน

ฉัน...กำลังจะกลับบ้านเกิด

เลยอยากจะบอกให้รู้ก่อน

ห๊ะ?

ทายาทของนักวางยาพิษก็คือฉันนี่แหละ

ทางสายรองก็กำลังหาคู่ให้เหมือนกัน

เดี๋ยวก่อน

รอเดี๋ยวก่อน

คุณย่าพูดจริงนะ

นายไม่จำเป็นต้องสืบทอดวิชาพิษหรอก

พี่ชายไม่เข้าใจเลยสักนิด

ถึงแม้จะถูกบอกตรงๆ แล้ว

ถ้าพี่ชายไม่รับช่วงต่อ

แล้วฉันก็ปฏิเสธที่จะรับช่วงต่อด้วย

ก็จะมาพรากอิสระของฉันไป

เหมือนจะบังคับให้ฉันมีลูก

เพราะฉันมันใช้การไม่ได้

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...

ไปเองไม่ดีกว่าเหรอ?

อากะริ...

แก

แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ

ก็ต้องเลิกกันเท่านั้นแหละ ฮ่าๆๆ

ไม่ไหว

แทนที่พี่ชายจะต้องเป็นคนเสียสละงั้นเหรอ?

...แล้วจะเอาอะไรล่ะ?

ไม่ถูกนะ นั่นมัน...

ฉันมันมีประโยชน์ได้ก็แต่เวลาแบบนี้เท่านั้นแหละ

รอเดี๋ยวสิ

เอ๊ะ?

...?

นี่ ชิโอกาซากิ—

ถ้าไม่อยากตายก็แต่งงานกับฉันซะ

...เพื่อสืบทอดตระกูลผู้ใช้พิษ

ก็ต้องแต่งงาน

ถ้าจะต้องอยู่กับใครสักคน

ก็คนอย่างเธอที่ชอบฉันนั่นแหละดีที่สุด

อาการป่วยของน้องชายก็...ถ้าเป็นฉัน ฉันช่วยสนับสนุนได้

...อาฮะ

มีความสุขขนาดนี้ก็ดีแล้วเหรอ?

ฉัน...

แน่นอน

ไม่เอาเด็ดขาดเลยนะ

คิดว่าฉันเป็นคนที่อยากจะรอดชีวิตจริงๆ เหรอ?

นี่

ไม่ได้คิดอะไรแสนจะหวานชื่นแบบนั้นหรอก

ถึงแม้ว่าโคโระคุงจะช่วยก็ตาม

ก็ไม่มีทางหนีออกจากตึกนี้ได้หรอก

ข้างนอกห้องนี้มันเต็มไปด้วยนักฆ่าใช่ไหมล่ะ?

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้

นะ

ถ้าอย่างนั้น...ทำไมถึง

แกล้งทำเป็นสนใจฉันล่ะ...

อยากเห็นหน้าแบบนั้น

ก็เพราะว่าฉันกำลังจะตายแล้วนี่นา

โดนฝ่ายเดียวแบบนี้มันน่าหงุดหงิดสุดๆ เลยไม่ใช่เหรอ

อา~ สบายจัง♪

อึก...

ฮ่า

ว่า 'แต่งงานกับฉันเถอะ' สินะ...

ฮ่า

จะให้บริการสุดพิเศษให้ดูเลย

คู่รักในสังคม

จะขอแต่งงานกับคนที่

อะไรบางอย่างที่ผูกมัดไว้ ถึงจะคบกัน

เป็นไอ้สารเลวที่คิดว่าตัวเองมี

ไม่ว่าจะผูกมัดกับใคร

...สินะ

...ไม่สิ ก็คงจะ

ถ้าอยากเจอคนแบบนั้นจริงๆ

ก็ต้องเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกไปก่อนสินะ

จริงๆ แล้วคุณกุโร่ต้องการแต่งงานเพื่อตระกูลเท่านั้นเหรอ?

ทุกคนต่างก็เข้าใจกันและกัน หรือไม่ก็ปะทะกัน

จนร่างกายยับเยิน แล้วก็ค้นพบคู่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด

...ได้เห็นมากพอแล้วล่ะ

แบบที่ทำให้รู้สึกว่า 'ฉันอาจจะรอดก็ได้' แล้วก็ฆ่าทิ้งเลยเหรอ?

ตั้งใจจะหลอกให้เชื่อคำหวานแล้วหักหลังสินะ

ในการต่อสู้ทางจิตใจ เธอนี่เก่งกว่าจริงๆ

ช่วงแรกก็ดีนะ...แต่ว่า...

ค่อก

ช่างเถอะ...พอแล้ว

ฆ่าให้มันเสร็จๆ ไปเลยสิ

ฆ่าแค่ 'ไอ้ขยะมนุษย์'

ฉันสมควรที่จะถูกฆ่า

ไม่ได้มีศีลธรรมอะไรหรอก

แค่เพราะมันทำให้นอนไม่หลับ... เท่านั้นเอง

แต่ว่า

ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร การฆ่าก็คือการฆ่า

อยากจะอยู่กับคนที่รักอย่างสงบสุข

มันก็ผุดขึ้นมาในใจ

แต่บางครั้งก็มีเวลาที่

ตัวเองแบบนั้น มันน่าขยะแขยง

เลยมาตลอด

เรื่องความรัก หรือเรื่องเพศตรงข้าม

ก็หลีกเลี่ยงมาตลอด

มันถึงขีดจำกัดแล้ว

แต่ว่า

ฉันเองก็...อยากจะเจอคนที่ชอบจริงๆ แล้ว

อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแบบธรรมดาๆ น่ะ

อย่างการถามว่า 'วันนี้เป็นไงบ้าง?' ตอนทานข้าวเย็นหรือก่อนนอน

มีการพูดคุยกันแบบไม่ตั้งใจ

แล้วพอไอขึ้นมาก็ถามว่า 'เป็นอะไรเหรอ?'

มีการทักทายหรือถูกทักทายกัน

...แต่ว่า

จะไปเจอคนแบบนั้นได้ยังไงกัน...

ไม่ได้เข้าโรงเรียนด้วยซ้ำ ถึงแค่เนิร์สเซอรี่

ใช้ชีวิตมาตั้งแต่ก่อนจะจำความได้ ในฐานะผู้ใช้พิษ

การเปิดเผยจุดอ่อนของตัวเองให้คนอื่นเห็น

มันจะนำไปสู่ความล้มเหลวในภารกิจโดยตรง

การพูดความรู้สึกที่แท้จริง หรือเปิดใจให้กับคนแปลกหน้า

มันเป็นไปไม่ได้สำหรับฉันอย่างแน่นอน

ดังนั้น

อาฮะ

พูดอะไรน่ะ

มาบอกความในใจกับฉันที่เพิ่งเจอกันนี่เอง... ตอนนี้

แน่นอนว่าการเป็นนักฆ่ามันเป็นข้อเสียอย่างมาก

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น

ก็แค่ได้พบปะผู้คนมากมายก็พอ

ไม่เป็นไร

ถ้าทำแบบนั้น คือเปิดเผยตัวตนของตัวเองออกไปจนพังทลาย

คนที่สนใจคุณเกโร่ก็จะปรากฏตัวขึ้นอย่างแน่นอน

เพราะในมนุษย์มันมีคนหลากหลายจริงๆ

อึก...

...คำแนะนำก็ประมาณนั้น

ก็...คงจะเป็นนรกสินะ

เพราะฉันมันคนไร้ค่า

ก็ฆ่าฉันให้สะใจไปเลยสิ

ล้อเล่นไปหน่อย ขอโทษนะ

เพราะความผิดพลาดของฉัน ค่ารักษาพยาบาลของน้องชายก็จะหยุดชะงัก

การช่วงชิงอนาคตของคนที่ตัวเองรักไปเองเนี่ย...

ไอ้ขยะสุดๆ เลยนี่นา?

กิโดซัง~

จบแค่นี้เลยไหม?

ไปปรึกษาเรื่องความรักกับนักต้มตุ๋นแต่งงานซะเต็มที่

ถึงจะยังเร็วไปหน่อย แต่ก็ช่วยฆ่าเขาให้หน่อยสิ

ให้มันจบๆ ไป

ปฏิเสธ

อ่า... ต้องทรมานไปจนถึงที่สุดสินะ...?

เหรอ?

นายจำเป็น

ฉันจะรับประกันชีวิตของนาย...และน้องชายของนายอย่างเต็มที่

เพื่อเป็นการตอบแทน

ในฐานะมืออาชีพด้านการแต่งงาน อยากจะขอให้

ดังนั้น

ถึงได้มีคู่หมั้น

มากมายขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?

ช่วยช่วยงานแต่งของฉันหน่อย

...

...อาฮะ

ก็คบกับคู่ต่อสู้มานับไม่ถ้วนแล้ว

จนถึงตอนนี้...

ข้อเสนอแบบนั้น

เป็นครั้งแรก

ถ้าเราหลุดพ้นจากที่นี่ได้...ก็คงจะใช่ไหม?

...แต่ว่า

น่าผิดหวังจริงๆ ท่านอาจารย์ชิโมโระ ถึงกับทรยศแบบนี้

แต่ว่า...ไม่สิ ก็ได้รู้ถึงมาตรฐานของวงการไปแล้วนี่นา

ค่าตอบแทนจะจ่ายให้ด้วยชีวิตของพวกแกเลย

...ก็อย่างนั้นแหละ

สัญญาเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ปึ้ก

โคตรจะเจ๋งเลยครับอาจารย์...

แต่ว่า

พวกคุณก็แค่ผู้เชี่ยวชาญด้านลอบสังหารกับหลอกลวงเท่านั้นไม่ใช่เหรอ?

ถึงจะมาถึงจุดนี้แล้ว ยังจะทำตัวสบายๆ แบบนี้ได้เหรอ?

...

...พวกคุณน่ะ

รับงานจากคนธรรมดาโง่ๆ ด้วยราคาที่ต่ำกว่ามาตรฐาน

จากนั้น...ก็เอาเรื่องนั้นมาเป็น

เอามาเป็นネタเพื่อรับงานต่อไปเรื่อยๆ

แล้วทำลายชีวิตไปกี่ชีวิตกัน?

คิก

ไม่รู้หรอกน่า! ก็แค่หลอกคนโง่ๆ นี่นา จะผิดตรงไหนกัน!?

ทำตัวเป็นฝ่ายธรรมะเหรอ!?

เพิ่งจะตรวจสอบ 'เงื่อนไข' เสร็จ

ฮะ?

ปิ๊ด

พวกแกมัน 'มนุษย์ขยะ'!

ยิง!

ยิงไอ้หมอนั่นให้ตาย!!

เฮ้! หายไปไหน

ผู้หญิงคนนั้นก็...

?!

จะให้ดูของจริงเลยนะ

กร๊อบแกร๊บ...

ไม่สิ...จะว่าไปแล้ว

หลังจากถอนพิษไปสักพักแล้วก็เป็นแบบนี้แหละ โชซากิ

คุโระคุง...ไม่ใช่ว่านายกำลังทำตัวเร่าร้อนนะ

หรือว่านายเก่งกาจจริงๆ เลยเหรอ?

พวกตัวเบี้ยจะเยอะแค่ไหนก็ยังเป็นตัวเบี้ยอยู่ดี

ฮิค

ไม่ได้พรากชีวิตนะ

ถึงจะไม่ใช่เรื่องงานของแก แต่ก็ไม่อยากแบกรับด้วย

ก็... เอาเป็นว่า

เป็นแค่ความเจ็บปวดระดับที่ทำให้ไปเหยียบย่ำ 'วงการ' ไม่ได้อีกครั้ง

ความทรมานระดับ '300 ชิน' แห่งขุมนรก

ฟู่ววว

ฟู่ววว

แบบนี้ตายไปคงจะดีกว่ามั้ง...

...อาคาริ

พี่ชาย? เรื่องเมื่อกี้เองนะ

ไปก่อนนะ

อ๊ากกกก!

แป๊ะ

แกไม่จำเป็นต้องสืบทอดบ้าน

ดังนั้น...ว่าฉันรู้สึกยังไง...!

...ก็เข้าใจแล้ว

ก็เป็นเรื่องที่เหมือนปาฏิหาริย์จนแทบลืมตายไปเลย

การได้พบใครสักคนที่รู้สึกว่าสำคัญ

แล้วได้อยู่เคียงข้างกัน

แกควรจะอยู่กับเธอ

บอกคุณย่าไว้ว่าแบบนี้

ให้ฉันแต่งงานและสืบทอดวิชาพิษให้

...แต่ว่า

คู่แต่งงานก็ต้องเป็นฉัน

ที่หามาเองได้น่ะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย

...อา

อึก...

พี่ชายนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ เลยนะ

ช่างเถอะ...จะบอกให้

ให้โครคุไปส่งให้

ฉัน...คงขยับตัวไม่ได้สักพัก

เป็นอะไรเหรอ?

...ไม่สิ, ชิราซากิ

จะขนย้ายยังไงดีล่ะ...?

ตัวละครใหม่มาปรากฏตัวในโลกของ 'โลกแห่งการต่อสู้ที่ถูกขนานนามว่า 'คาถาอาคมฆาตกร'!

อุ้มหลังเหรอ? หรืออุ้มแบบกอด?

อุ้มแบบเจ้าหญิงเหรอ...?

ตั้งแต่แรกเลยนะ จะสัมผัสตรงไหนดี...? แล้วค่อยคำนวณย้อนกลับไป

ไม่ต้องกังวลหรอก

ฉันเป็นผู้ชายนะ

งั้นเหรอ...

เอ๊ะ?

ตอนหน้า 2 ตอน! จะท้าทายจิโระ ยูโอะ บาร์ตี้!? เผยแพร่วันที่ 27 เดือนหน้า (พุธ)!!