ตอนที่ 101

ตอนที่ 101

★วันนี้ก็“ยึดคืนสำเร็จ! หัวขโมยผู้ยิ่งใหญ่แห่งความยุติธรรม ปรากฏตัวอีกครั้ง!!

เดี๋ยวก่อนสิ!

ต้นฉบับ: เซย์มยาคุ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

อย่าปล่อยไปนะ!

คุณฮิเมกาวะ!

ทางนี้ครับ!

ฉันน่ะ

ฮิเมกาวะ เคียวโกะ เนี่ย

มีนิสัยที่สามารถมองเห็น

“ความรู้สึกนึกคิดของผู้คน” ที่ถูกฝังอยู่ในสิ่งของได้เลยล่ะ

ซึ่งคุณพ่อบุญธรรมรวบรวมเก็บไว้

เมื่อได้เริ่มส่งคืนงานศิลปะที่กำลังร้องไห้

ให้กับเจ้าของเดิม

กิจกรรมของฉันก็คือ การส่งคืนให้กับเจ้าของเดิมนั่นแหละ

งานศิลปะที่ถูกแย่งชิงไปอย่างไม่เป็นธรรม

แม้ว่ามันจะตกอยู่ภายใต้ความเสี่ยงอยู่เสมอ แต่ก็

ขอบคุณมากเลยค่ะ…

หุ่นเชิดของคนคนนั้นน่ะ

ที่ยึดมันกลับมาได้…

ด้วยสีหน้าแบบนั้น

มันกระตุ้นให้รู้สึกอยากจะ

พยายามให้มากกว่านี้

งานครั้งหน้ามันใหญ่มากนะ ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมล่ะ

ครับ/ค่ะ!

ตอนนี้ฉันต้องไปทำงานพิเศษแล้วค่ะ

ซามะเซเรียชาร์คก็ที่ร้านกาแฟเรสเตอรองซ์ด้วยนะ

ชีวิตที่สมบูรณ์เต็มเปี่ยม

ฮิเมกาวะจัง เอาพิซซ่าข้าวกลางวันกลับบ้านไหม?

…อยู่เลยนะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

ไปดูพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่เพิ่งเปิดใหม่กันไหม?

ช่วงนี้ยุ่งมากเลย

พลาดจังหวะที่จะตอบกลับที่เกะโรไปซะแล้ว…

ช่างเถอะน่า

ฉันน่ะ ไม่เป็นไรหรอก...เนอะ

เชิญนำกลับไปได้ตามสบายเลยนะ

เป็นหนึ่งในของสะสมของคุณพ่อบุญธรรม

ที่ฉันตัวเล็กๆ ชื่นชอบเป็นพิเศษน่ะ 'เด็กน้อย' เนี่ย…

ก็ต้องจำใจส่งคืนให้กับเจ้าของเดิมไปสินะ…

…เธอเนี่ย

ถ้าไม่มีที่กลับ

มาที่บ้านฉันไหม?

สามารถนำกลับบ้านได้ตามสบายเลยนะคะ

ปาว่าปา

ติ๊ง

ไปแล้วววววว!

ซามะเซเรียชาร์คก็ที่ร้านกาแฟเรสเตอรองซ์ด้วยนะ

ซาดาเซริ

ซามะเซเรีย

…เอ๊ะ?

แบบนั้นน่ะเหรอ…

ฉันไม่ได้ทำนะ

มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้นแหละ

แต่ฉันนะ

รู้ค่ะ

...ตอนที่มันถูกขโมยไปนะ คนที่ถือลูกกุญแจแคชเชียร์ก็คือ

ว่าร้านนี้มันรุ่งเรืองได้ก็เพราะเธอ

แต่ถึงอย่างนั้น

ก็คงทำงานร่วมกับขโมยแบบเธอไม่ได้หรอกนะ

มันน่าเศร้าแต่ต้องให้เธอออกไป

จะไม่ออกศาลให้เรื่องมันวุ่นวายหรอกนะ

ก็แน่นอนว่าฉันมัน 'ขโมย' นี่นา

จะมาขโมยเงินจากแคชเชียร์อะไรกัน...

ไม่มีทางเด็ดขาด!

ต้องหาที่ทำงานพิเศษใหม่ซะแล้ว

ว่าแต่

ซามะชู... ไม่อยู่เหรอ

ถึงได้ซื้อบอนจิริที่ชอบมากๆ มาให้

...เป็นอะไรไปนะ?

โดนคิตามิเล่นงานอีกแล้วสิ

โธ่ คุณฮิเมกาวะ!

ซามะหนักกำลังหาอยู่เนี่ย ถึงเวลาดึกขนาดนี้…

ห้ามมาสายเด็ดขาดนะ!

แต่ว่า... ถึงจะไม่มีฉันก็

ทุกคนก็สนุกกันร่าเริง

ประชุมกันอยู่ใช่ไหมล่ะ

ขอโทษที่มาสายนะ!

...เอ๊ะ?

ปรูรุรุรุ

หมายเลขที่โทรเข้ามาคือ...

...งั้นเหรอ

...ก็คิดว่าวันแบบนี้

มันจะต้องมาถึงสักวันแน่เลยนะ

โอยยย

ยอมแพ้เลยครับ

เมื่อวันก่อนคุณพ่อคุณแม่

ก็บอกว่าอายุ 40 แล้วนะ ยังไม่ได้แต่งงานอีกเหรอ

แล้วก็ถามว่าผมเมื่อไหร่จะได้งานทำด้วย

ผมก็...

ทุกคนก็ต่างก็มี

ชีวิตที่สำคัญของตัวเองนะ

ถึงจะเสียดายที่ไม่ได้บอกลา...

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างเลยนะ

ที่คบกับความเอาแต่ใจของฉัน...

☐☐☐

...งั้นเหรอ

ต้องไปทำงานพิเศษแล้ว

...ไม่ใช่สิ

ซามะชูเองก็ด้วย

พวกคิตามิด้วย

ก็โดนไล่ออกไปแล้วนี่นา

ตอนนี้ไม่มีแล้ว...

ส่วนโคระล่ะ...

งั้นเหรอ...ฉันนี่

ก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ต้องติดต่อกันแบบนี้ซะอีก...

ทั้งครอบครัวและเพื่อนก็ไม่มีเลย

อยู่คนเดียวสินะ...

ไม่มีเวลามาหดหู่ได้หรอก

หน้าที่ของฉัน... ต้องทำให้สำเร็จ

เพราะภารกิจถัดไป ถ้าอยู่คนเดียวคงลำบากแน่

เลยไปจ้างผู้ช่วยที่ยามินาบิมา

ไม่รู้ว่าจะเป็นคนแบบไหนกันนะ

...หืม?

คุณฮัมสเตอร์ผู้ยิ่งใหญ่ อาราชะมา คิมิคือของขวัญให้คุณ!

การแทรกซึม การติดตาม การก่อกวน ความผ่อนคลาย... อะไรทำนองนั้น

ฝากให้ฉันดูแลทั้งหมดเลยนะ!

ในขณะที่โคระ...

...ไม่ได้รับการตอบกลับจากคุณฮิเมกาวะเลย...

รู้สึกว่าจุดจบมันเย็นชาไปไหม?

ควรจะใช้อีโมจิให้มากกว่านี้ไหม...?

★ เกิดการจับคู่แบบไม่คาดคิดเหรอ!?