ตอนที่ 107

มาร์รีจ เท็อกซิน

วาสะ เทรเชอร์ฮันเตอร์ "เดนเจอร์รัส โฮซึกะ"

ตอนที่ 107

ชายผู้ที่ครอบครองทุกสิ่งไว้ในมือ แต่ทว่า

เขาคือผู้ชนะในชีวิตที่ได้ทุกสิ่งที่ต้องการ

ต้นฉบับ: จุมยากุ

มังงะ: โยตะ มิซึกิ

ชายผู้ได้ยินเสียงสมบัติ

เคล็ดลับความสำเร็จจนมาถึงจุดนั้นน่ะ

แน่นอนว่า...

การ "พยายาม" อย่างไม่หยุดหย่อนของข้า

...แต่ว่าทำไมกันนะ

เพื่อนร่วมทีมที่รู้จัก "ความพยายาม" ของข้า หรือ

สาวงามสุดอันตรายในอดีต

พวกเขาก็ได้จากข้าไปแล้ว

จังหวะการเต้นของความปรารถนาที่ดังก้องในใจข้า

ทุกครั้งที่เชื่อ ก็ถูกหักหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

มันก็กำลังจะจางหายไปแล้ว

จะปิดพิพิธภัณฑ์ แล้วใช้ชีวิตช่วงบั้นปลายในที่เงียบสงบเสียที...

ขณะที่กำลังคิดเช่นนั้นอยู่จ่ะーーーー

คุณเทนจารัส

ระวังคนนี้ให้ดี

คนเสแสร้งที่ว่า "ทวงของคืน" ... "ฮิเมคาวะ"

วินาทีที่เห็นเธอ

ก็ได้ยินมันอีกครั้ง...

ความปรารถนา

ซี

โอ๊ะ บึ๊บ

...อึก

คิดว่าจะมีคนมาช่วยน่ะเหรอ จะทิ้งความคิดนั้นไปซะ

พื้นที่นี้เป็นส่วนตัวโดยสมบูรณ์

ถ้าได้เป็น "สาวงามสุดอันตราย"

นอกจากข้ากับเจ้าแล้ว ก็ไม่มีใครรู้จักด้วยซ้ำ

ก็จะได้หลุดพ้นจากนรกนี่แล้วสิ

...เป็นรูปแบบเดิมอีกแล้วสินะ

ปู๊?

...นี่ฉันน่ะนะ

เป็นพวกแปลกๆ เท่านั้นที่ชอบฉันจริงจังน่ะ

การขอแต่งงานที่ดูยัดเยียด

เธอเป็นคนที่ 2 หรือ 3 แล้วนะ

ทำไมทุกคนถึงไม่เข้าใจกันเลยนะ...?

เหตุผลที่ฉันหลงใหลในตัวเธอ

ไม่มีอะไรเลยสักอย่างนี่นา

แบบนี้...เนี่ย ถูกทรมานอย่างหนักเลย

ถ้าอยากคบกับใครสักคน

ก็น่าจะมีวิธีที่เหมาะสมไม่ใช่เหรอ

เธอคิดว่าจะรักตอบกันได้เหรอ?

แลกช่องทางการติดต่อกันสิ

แล้วก็ตกลงวันนัดแล้วออกเดท

แล้วก็สร้างความไว้ใจกับอีกฝ่าย...

...อ้อ อย่างนั้นสินะ

คนที่หันมาเผชิญหน้ากับฉันตรงๆ เนี่ย

มีแค่คุณเท่านั้นแหละ

ที่เลิกติดต่อกลับมาทางฉันเอง

ขอโทษด้วยนะ...

...ถึงจะมาช้าไปหน่อยก็เถอะ

ดีใจจริงนะ...

ในวัยนี้ ข้าได้เรียนรู้สิ่งใหม่อีกแล้วล่ะ

การจะได้ผู้หญิงที่มีจิตใจดีๆ อย่างเจ้ามาครองน่ะ

นิสัยส่วนตัวนี่แหละที่เป็นตัวถ่วงน่ะ

จะล้างความจำให้มันขาวโพลนเลยนะจ๊ะーーーー

อ๊ะ!

จบแล้ว...

นี่ตัวเองนี่มันโง่จริงๆ เลยนะ...

ทั้งๆ ที่ไม่มีใครขอร้องด้วยเลยนะ

ถ้าใช้ชีวิตแบบปกติไปเรื่อยๆ

ก็คงจะไม่มีใครมองเห็น

และคืนของศิลปะที่ถูกช่วงชิงไปได้

ในฐานะเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ ก็จะได้เรียนหนังสือทำงานอย่างเต็มที่

แล้วก็มีความรัก... แล้วก็แต่งงาน...

แต่ว่าก็ไม่มีความเสียใจ

ถ้าไม่ได้ใช้ชีวิตแบบนี้ไป

ก็คงจะไม่ได้พบกับคุณเคย์ มิยาตะ หรือคิตามิ หรือซาเมชิเกะ

แน่นอนอยู่แล้ว

รวมถึงคุณกุโร่ด้วยนะ

ถึงจะเป็นแค่ความฝันก็เถอะ

ถ้าได้พบกับเขาแล้ว ฉันจะ...

ถ้าได้เจอเขาแล้ว ฉันก็จะ...

ปลอดภัยไหม? ฮิเมกาวะ!

นี่มัน...ฝัน

กรี๊ดดด

ใช่ไหมนะ...?

ขอโทษที่มาช้าหน่อยนะ พอดี...เข้าค่ายฝึกวิชาอยู่

ดีจัง... ดูเหมือนจะไม่มีบาดแผลถึงชีวิตสินะ

แต่ถึงจะเป็นความฝันก็เถอะนะ

คงไม่มีทางที่คุณกุโระจะโผล่มาได้ตามใจปรารถนาหรอก...

...แต่ว่ามันดูสมจริงผิดปกตินะ...

เคียวโกะคุณพี่! ดีแล้ว...!

...หืม?

นี่บางที

มันคือความจริง...?

อาาาาาา~~

อืมม... เป็นไปได้ไหมว่า

ถูกเกลียดเหรอ...?

ขอบใจนะคุณกุโระ! แล้วก็คุณเคย์ด้วย!

โคะ...

พวกเจ้า!

ร่างกาย...?

อันตราย โฮโซกะ

เจ้าตัวร้ายน่ะเสนอเองนะ

ขออนุญาตขัดจังหวะนะจ๊ะ

☆การขอแต่งงานแบบทางเดียว EISTOP∥จะมาให้อ่านตอนหน้าวันที่ 20 พ.ย. (พุธ)!!