ตอนที่ 123

แมรีจีท็อกซิน

ตอนที่ 12

มังงะ: อิตะ มิซึกิ

ต้นฉบับ: เซ็มยาคุ

☆ ณ ปลายทางแห่งความคิด ไปตามล่ากากะ หยุดไอ้เจ้าตัวที่กลายพันธุ์และเปียกแฉะนั่นซะ!!

แกจะไม่ไปเหรอ

...มนุษย์เข็ม

ชะ...ช่วยไม่ได้สินะ

ก็มีแต่จะเป็นภาระเท่านั้นแหละ

ไม่

ถ้าจับดาบไม่เป็นเลยล่ะก็...นะ

เพราะว่ายังไม่ได้สะสางเรื่องกับคุณ

แล้วก็มีตัวตนที่อยู่ 'ข้างหลัง' อีกด้วย...ก็กังวลอยู่

ถ้าเป็นสองคนนั้น...การถ่วงเวลาของนาเบะจัง

...น่าจะทำได้สัก 5 นาที

ฮะ

ความปากกล้าของคุณน่ะ ฟังจนเบื่อแล้วนะ

ดาบของทางนี้ยังแข็งแรงดีอยู่เลย

สำหรับนายที่แขนเป็นอัมพาตแล้ว...โอกาสชนะมันไม่มีหรอก

อะไรนะ?...ชื่ออะไรเหรอ

ฟางจิน!!

ในท่าทางแบบไหน

การจับ

และการก้าวเท้า

จะฟันดาบอย่างไร

ถึงจะตัดศัตรูที่อยู่ตรงหน้าได้ล่ะ

!?

ไม่จำเป็นต้องคิดให้ยุ่งยาก

ดาบควรจะ

เป็นอิสระมากกว่านี้

...อา

ท่าฟันที่จริงจังและเปี่ยมด้วยพลัง...

คุณโคโตะจินเหรอครับ

ถ้าโจมตีด้วย 'กรรมของตัวเอง' ตั้งแต่แรก

ก็คงจะจำได้ทันที

...ไอ้พวกคลั่งดาบนี่

กั๊ก...เมื่อ 70 ปีก่อนกับคุณ...

มาเจอกันเพื่อปราบ 'ผู้ใช้สายลม' สินะ

เพื่อล้างแค้นให้พวกน้องชาย... น่ะ

ตอนแรกก็เป็นแค่ 'คนแบกของ' ธรรมดาๆ

แต่เพียงไม่กี่สนามรบสุดเดือด

เขาก็กลายเป็นอัจฉริยะที่เหนือกว่าฉันไปแล้ว

...ตั้งแต่นั้นมา เราก็แก่ขึ้น

ตลอดชีวิต 90 ปีของฉัน—

ตอนนี้แหละคือช่วงที่ฉันรุ่งที่สุด!

ฉันไม่เหลือเวลามากแล้ว

จะจัดการแกให้ราบ

และสารภาพรักที่ตอนนั้นทำไม่ได้

คิดว่าจะทำดู

...

ตื่นเต้นจังเลยนะ...กากุ

นายเก่งขึ้นถึงไหนแล้วล่ะ?

อึก...

อยู่กันสองต่อสองกับอาคาคุระ

ไม่รู้ทำไมถึงได้รู้สึกประหม่า...

เขาขอให้บอกเรื่องการอพยพ

โจซากิกำลังจะไปบอกชาวบ้านแถวนี้

ควรจะทำยังไง...!

เกะโระ

อึก!?

...เกิดอะไรขึ้น!?

...

...มอบให้ฉันหน่อยได้ไหม

【ยาพิษ】ในตอนนั้น

...!

ให้มันเสื่อมสลายไป...?

อาคิคุระ...กับฉัน?

ค่ะ

ถ้าคุณอาคาคุระตกอยู่ในอันตราย

ชิโมโระคุงน่ะ...คนนั้น...

เขาก็คงทิ้งทุกอย่างแล้วปกป้องเธอใช่ไหม?

ทำไมล่ะ?

สุดท้ายเขาก็เป็นแค่ 'ผู้ปกป้อง' คนหนึ่งเท่านั้นเอง

ใช้เป็นโล่ก็ยังได้นี่นา

เพราะนั่นคือ 'งาน' ของเธอ

...ถ้าทำไม่ได้ก็ควรจะถอยออกมา

ในฐานะที่ชิโมโระคุงเป็นคู่แข่งของผม

มันคือบททดสอบที่จำเป็นสำหรับการก้าวกระโดดของผม—

ฮะ! นาเบะจังเรียกอยู่นะ!?

คิริฉะ...

...อึก

...เกโร?

มันน่ากลัว

การโจมตีใส่

【ยาพิษ】ของฉัน...จะกัดกินอายุขัย

ตอนที่เป็น 'ผู้ใช้กังหันลม'...ไม่เคยคิดเลยว่า

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ต้องช่วยซาโอให้ได้...

—ไม่สิ แน่นอนว่าคราวนี้ก็

ก่อนที่คนทั่วไปจะได้รับผลกระทบ

ต้องหยุดนาเบะจังให้ได้...

ควรจะฉีดยาพิษใส่อาคาคุระ...นะ

ถึงจะรู้ในสมองอยู่แล้ว แต่ว่า...

ไม่รู้ว่าทำไม แต่ในส่วนลึกของใจ

การทำแบบนั้นทำให้รู้สึกถึง 'ความเจ็บปวด' ขึ้นมา

...

พูดตามตรงก็ไม่เลวนี่

ที่โดโระเป็นห่วงน่ะ

...แต่ว่านะ

ฉันจะยืนเคียงข้างเธอ

ฉันอยากจะสละชีวิตตัวเองเลยนะ

เตรียมใจให้พร้อม...ไปด้วยกัน!!