ตอนที่ 144

ตอนที่ 144

☆ผู้พิชิตแห่ง "แดนพิพากษาสวรรค์"...จะพูดถึงอะไร?

การต่อสู้ของเขาคือการสังหารฝ่ายเดียว

ผู้ที่ไม่เข้าร่วมก็ทยอยออกมา

กลายเป็น "ผู้แข็งแกร่ง" เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์สมรภูมิโลหิต

ต้นฉบับ: ชิโนะเมกะ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

ฆาตกรแห่งอ้อมกอด

ความรักเสรี

—หลายปีก่อนในเขตเมืองใหญ่ได้เกิดเหตุ

เสียชีวิตปริศนา

ศพเหล่านั้นทั้งหมดตั้งแต่ลำคอลงไป

ไม่ต้องอธิบายอะไรมากมาย

เมื่อเนื้อปะทะกับเนื้อ

สิ่งที่ต้องทำก็มีเพียงอย่างเดียว

ก็คือการโอบกอด

เจ้าตูบ...

...งดงาม

เนื้อที่งดงาม...

...เอ๊ะ

อึ...แขน...ของผมเหรอ!?

แต่ว่า

แน่นอนว่า "วัตถุดิบ" นี่ไม่มีที่ติเลยนะ

มันไม่เซ็กซี่เอาซะเลย

รู้เหตุผลไหมคะ?

ก็เพราะว่าสู้แต่กับคนที่อ่อนแอกว่าตัวเองมา

ผู้ชายควรจะ...

ต้องท้าทายคนเก่งกว่าถึงจะดีได้สิ

จูโกโร่

ขอให้พาผู้ชายที่แข็งแกร่งกว่านี้มาด้วยหน่อยสิคะ

ครับ! ขออภัยด้วยครับ!

มิชิโอะ 17

...ด้วยการเอาพี่ชายกับพี่สาวมาเป็นเครื่องต่อรอง

เขาก็คว้าตำแหน่งประมุขมาได้

เป็นสุดยอดของตระกูลมิชิโอะเลยนะเนี่ย

ไม่เพียงแค่มีฝีมือ แต่ยังมีความสามารถด้านการจัดการและการดำเนินงานที่โดดเด่น

ซึ่งส่วนหนึ่งเคยเป็นทรัพย์สินเชิงลบของตระกูลโดโกะมานานแสนนาน

การใช้ประโยชน์จาก "แดนพิพากษาสวรรค์"

ด้วยการรับผู้ที่ก้าวข้ามขีดจำกัดเข้ามาอย่างจริงจัง

ไม่เพียงแค่ทำหน้าที่เป็น "กระบวนการยุติธรรม" ในโลกใต้ดินเท่านั้น

แต่ยังจัด "สมรภูมิโลหิต" เพื่อถ่ายทอดสดและให้บริการการพนันให้คนทายผลการแข่งขัน

กำลังรวบรวมเงินจำนวนมหาศาลอยู่

เป็นมาตรการที่ได้ประโยชน์สองต่อสำหรับ "ผู้ควบคุมสัตว์" เลยนะ!

โจยูโรที่เคยเป็นตัวปัญหาตอนนี้ไม่สามารถฟื้นตัวได้แล้ว

...ถ้าได้ติดตามผู้หญิงคนนี้

โอกาสที่จะได้ตัดหัวก็กำลังมาถึงแล้ว

ตำแหน่งประมุข

ผมจะคว้ามันมาให้ได้!!

เข้าใจอยู่แล้วนี่...กุโระ

เหตุผลที่เดทหาคู่แล้วไม่สำเร็จ

ก็เพราะว่า "พลัง" ที่จะทำให้ตัวเองผ่านไปได้

มันยังไม่พอ...นี่แหละนะ

ไอ้พวกอ่อนแอเนี่ย แม้แต่ "ทางเลือก" ก็ให้ไม่ได้เลย

แบบฉันนี่แหละ ถึงขั้นเลือกที่จะตายได้ด้วยซ้ำ

มันโคตรจะเหมือนฝันร้ายเลยว่ะ

แล้วก็รู้เลยว่าช่องโหว่ของแกมันอยู่ตรงไหน

ภาพตอนที่โดนแกเล่นงานน่ะ

แกเองก็ไม่รู้ตัวเหรอ?

แกน่ะ ถึงแม้จะใช้สารกระตุ้นอยู่ตลอดเวลา

แล้วก็เพิ่มสมรรถภาพทางกายให้สูงขึ้น

แค่แอบมองหลอดที่ใช้ไป

ก็พอจะเดาการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปได้

ก็ถือว่ารู้สรรพคุณของมันเป็นเรื่องพื้นฐานอยู่แล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือแกน่ะ

แสดงไพ่ในมือออกมาตลอดเวลาเลยนี่นา

……

แน่นอนว่าสำหรับคนที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะฉวยโอกาสนั้น

นี่ กุโระ

นายที่สู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งได้

ที่แทบไม่สะดุดเลยนั่นแหละคือเครื่องพิสูจน์

มาผุพังไปด้วยกันตรงนี้เถอะนะ

ตรงที่ฉันวางจุดตายเอาไว้

ก็คือตอนที่แพ้ "พี่เลี้ยง" ที่ชื่อ ซาชิซึเม...นี่เอง

พี่ชาย...

......พีเค ขึ้นมาบนหลังฉันสิ

เอ๊ะ...? ทะ...ครับ

โจยูโร่

เราจะออกไปจากที่นี่แล้วนะ

จะให้มันจบลงตรงนี้ไม่ได้หรอก

คิดอยู่แล้วนี่นา~

...พี่ชาย อีกแล้ว...เป็นแบบนี้มาเป็นวันกว่าแล้ว...

ไม่ต้องกังวลเรื่องของผมหรอกนะ

พีเค

...ไม่ไหวแล้ว

เป็นเพราะผมเอง ถึงได้ตกมาอยู่ที่นี่

ไม่อยากให้ใครต้องเสียใจไปมากกว่านี้แล้ว

พวกที่มาพัวพันเข้ามา...

แค่ความเชื่อใจอย่างเดียวมันผ่านไปไม่ได้หรอกนะ

ความลึกของ "ตะกอน" อย่ามาดูถูก

ถึงแม้ว่าแกจะแบกมันอยู่ก็ตาม

.....มันเป็นไปไม่ได้ด้วยร่างเนื้อจริงๆ

โจยูโร่!

ใช่ไหมล่ะ?

ได้โปรด...

วิธีการที่จะออกมาจากตรงนี้...ถ้าแกรู้นะ

ช่วยบอกผมที...

คิคุ...

...แต่ว่า

พยายามแท้ๆ เลยนี่นา

การก้มกราบของแกมันไม่ได้ดูถูกอะไรเลยนะ

อย่างที่ "ผู้ใช้สัตว์" เปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นสัตว์ได้

ผู้ใช้พิษ" ก็ควรจะสามารถปรุง "ยาพิษ

ให้ภายในร่างกายของตัวเองได้สิ

น่าจะสามารถผสมผสานในร่างกายได้อยู่แล้วนะ

โดยที่ใครจะสังเกตเห็นไม่ได้เลย

สรรพคุณและความเข้มข้นก็สามารถปรับเปลี่ยนได้อย่างอิสระ...นี่แหละ

...แต่ว่า

ถึงจะจะปรุงออกมาได้ แต่ก็ยังคงมีพิษหลงเหลืออยู่ในตัวฉัน

มันถูกเผาผลาญจนออกไปหมดแล้ว

นั่นแหละ

ดูนี่สิ

เลือดของแกที่มีพิษปนอยู่นี่

......อึก!

เวลาสร้าง "โลหิตผสม" น่ะ

นี่คือคนที่ฉันได้เรียนรู้มาจากเขา

...ถ้าเป็นทายาทรุ่นถัดไปของตระกูลใหญ่ทั้งห้าแล้วล่ะก็

ลองทำให้มันแตกหน่อออกมาจาก "เมล็ด" นั้นสิ

"ยาพิษ" ของแกน่ะ