ตอนที่ 162

บทที่ 162

★เดิมพันด้วยการโจมตีครั้งสุดท้ายของคุณกิโดะ... โอกาสชนะคือーー?

ถ้าคุณกิโดะ

สู้แบบตัวต่อตัวกับคุณชิจิโกะ

...มันจะเป็นยังไงล่ะ?

MARRIAGETOXIN

ต้นฉบับ: ชิมยากุ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

สุนัขป่าของชิจิโกะ

สวมใส่ "สภาพแวดล้อม"

เป็นโล่เหล็กที่ปัดป้องการโจมตีทุกทิศทาง

จุดบอดเพียงหนึ่งเดียวคือ

จังหวะช่องว่างเล็กน้อยนั้น

ช่วงพักเพื่อลดแรงกดของขน

ถ้าจ่ายค่าตอบแทนที่สูงลิ่วแล้วล่ะก็...

แบบนั้น...อึก!

อย่าเจ็บตัวไปมากกว่านี้เลยนะ...

กิโดะ ฮิคารุ...

ใช่แล้ว นั่นแหละ กิโดะ ฮิคารุ

โอกาสชนะของคุณมีเพียงชั่วพริบตานี้เท่านั้น

เสริมความแข็งแกร่งให้ขา แล้วแทงพิษให้เร็วที่สุดและสั้นที่สุด

เพราะฉะนั้นจึงปล่อย【เทพสายฟ้า】ออกไปเพื่อสร้างช่องว่าง

คุณไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

หลังจากที่กำจัดตัวเลือกทั้งหมดไปแล้ว—

ก็จะฆ่าได้อย่างแน่นอน

ตัวจริงน่ะ...

7 คน

แผนการของคุณฉันมองทะลุแล้วนะ

ความ'อาฆาต'ที่พุ่งเป้าไปที่แขนขวาคือสี่!

ความ"อาฆาต"ที่คล้ายคลึงกับ "ตัวตน" นั้น...

ทำไมคุณกิโดะ ฮิคารุถึง...!?

...ใช่แล้ว สุนัขป่าทั้งเจ็ด

สิ่งที่พวกเราควรทำก็ไม่เปลี่ยนแปลงหรอกนะ

ก่อนที่คุณกิโดะ ฮิคารุจะเริ่มลงมือ—

แค่หยุดลมหายใจของเขาไว้ก็พอแล้ว

พวกเรา

จะไม่ถอยอีกแล้ว

เจ็ดสุนัขป่า

ความ'อาฆาต'ทั้งหมดของฉันมอบให้คุณ

ตายซะ

สมกับเป็นคุณเลยนะ

ความ'อาฆาต'ที่แขนขวาไม่อาจเป็นแค่สี่ได้

แต่สำหรับฉันมันรับรู้ได้นะ

กลิ่นอายของความ'อาฆาต'ที่แท้จริง!

ตัวจริงอยู่ที่แขนซ้าย

ฆ่า

แม้แต่แขนซ้ายก็เป็นเหยื่อล่อ...อึก!

ตัวจริงน่ะ

การเร่งความเร็วเมื่อครู่นี้ก็เป็นการชี้นำทางจิตใจ

ขาถูกทำให้เข้าใจผิดว่าได้มีการใช้【ยาพิษ】ไปแล้ว...

แต่ว่า...ทำไมล่ะ?

ความอาฆาตแทบจะไม่ แม้แต่น้อยก็สัมผัสได้...

จบแล้ว...สุนัขป่าทั้งเจ็ด

"ยาพิษ" ตัวใหม่ของฉันน่ะ—

ไม่คลายเขี้ยวจนกว่าพิษจะไหลเวียนไปจนวินาทีสุดท้าย...

สุนัขป่าทั้งเจ็ด...อึก! ช่างมีใจกล้าเหลือเกิน

แต่ว่า

แค่การโจมตีครั้งนี้ หลบให้ได้ก็

พาโจซากิหนีไป...

—ไม่สิ ไม่ทันแล้ว

จะทำยังไงดี?

มีแต่ต้องยอมให้ร่างฉันรับไปแทนเท่านั้น...

แกนี่—

ขอโทษนะ...สุนัขป่าทั้งเจ็ด

สร้อยคอที่ผูกพันกับชีวิตนี้