ตอนที่ 172

โดยมีฮิคารุเป็นศูนย์กลาง

☆เส้นทางฮาเร็มที่เปิดเผย "ปฏิบัติการแต่งงานหมู่!!"

MARRIAGETOXIN

ตอนที่ 172

ชีวิตแต่งงานที่มีหลายคนอย่างมีความสุขไม่มีใครตกหล่นเลย――

ต้นฉบับ: ชินมยัก มังงะ: โยตะ มิซึกิ

เป็นแค่เรื่องเพ้อฝันตามใจปรารถนาของคนโง่เท่านั้นแหละ

.........

ให้ลองจินตนาการถึงความรู้สึกของ

พวกเธอแต่ละคนดูสิ

ความสงบในใจ หรือเสียงเชียร์แห่งความรักที่

ฮิคารุซามะมอบให้

นั้นอาจจะทำอะไรที่มากกว่านั้นก็ได้นะ───

การที่ใครบางคนที่ไม่ใช่ตัวเองได้รับสิ่งเดียวกัน

แล้วกลายเป็นความเจ็บปวดของความโดดเดี่ยว

สิ่งที่เกิดขึ้นในที่สุดคือ

การต่อสู้แย่งชิงตัวฮิคารุซามะ

แค่คิดก็รู้สึกเจ็บปวดในใจแล้ว

ระบบลำดับชั้นแบบในวังหลังก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งนะครับ

คงเรียกได้ว่า 'ความสุข' ไม่ได้หรอกครับ

.........

อีกอย่าง

เพื่อให้ทุกคนได้รับอย่างทั่วถึง

ก็มีการพิจารณาแผนที่จะ 'เพิ่ม' คุณฮิคารุด้วยนะครับ

แต่ภาพที่ท่านรักผู้ที่ไร้ความอบอุ่นอย่างคุณคโยโนะ

มันน่าสงสารจนมองดูอยู่ไม่ได้เลยครับ

ช่างเป็นคนโง่ที่ยากจะให้อภัยเสียจริง...

ถ้าจะมีใครปรารถนาการมีคู่สมรสหลายคนอย่างมีความสุข

...ก็คงเข้าใจได้แล้วสินะครับ?

ปฏิบัติการใหญ่เรทชูเอดิน

ค่ะ! นี่ไงค่ะ ไอ้ 'คนโง่' นั่น

อยากให้เขาใช้ชีวิตแต่งงานแบบ 'สุข' สุดๆ

ใน 'ห้องหอ' น่ะค่ะ

ในช่วงเวลาที่ไม่ได้พบกับฮิคารุตัวจริง

ก็ใช้ชีวิตสมรสใน

ภาพลวงตา

ถ้าหากท่านยอมเป็น

หุ่นเชิด

เช่นนั้นก็คงจะไม่มีใครต้องเจ็บปวด

เข้าใจความรู้สึกที่ต้องเป็นห่วงนะครับ

............

...ท้ายที่สุดแล้ว

เรื่องราวจะดำเนินไปได้ด้วยดีอย่างที่คิดไว้ไหมนะ...?

...เหล่าผู้ที่ท่านฮิคาริโปรดปราน

จะเป็นไปตามเจตนาของ 'ท่านอาจารย์' หรือเปล่านะ—

ผมอยากจะ

ได้ใช้ชีวิตอยู่กับมาโคโตะไปตลอดชีวิตเลย

...หืม อ่า ใช่แล้ว

แล้วไงล่ะ?

เอ๊ะ...แย่แล้ว...บรรยากาศนี่มัน...

ถึงเวลาที่เราจะก้าวไปข้างหน้าแล้ว

เราคบกันมาครบ 1 ปี

อยู่ด้วยกันมาครึ่งปีแล้ว...

ก็นึกว่ามันดีแล้วนี่นา

แต่งงานกันเถอะ

ที่รู้สึกดีใจขนาดนี้

ก็ตั้งแต่ตอนที่ชอบเธอครั้งแรก...

.........

...ทำยังไงดี...ดีใจจัง

ตอนนั้นฉันก็รู้สึกว่า—

ความรู้สึกอบอุ่นของโคะโระมันสบายใจจัง...

...ขอบคุณนะ

...แหวนวงนั้น

รับไม่ได้

ความรู้สึกของฉันมันตัดสินไปแล้วนะ

แล้วเธอล่ะ?

...มาโคโตะ?

ถึงจะไม่ใช่ฉันก็คงเหมือนกัน

...ไม่รู้สิ เวลาอยู่กับฮิมิที่ตรงไปตรงมาแบบนั้น...

ทุกวัน...ก็ถูกทำให้ต้องสะดุ้ง

ทำไมจิโรถึงเลือกฉันล่ะ ไม่ใช่คุณอุริโนะหรือคนอื่น

เลือกฉันล่ะ?

ตัวเองที่พูดแบบนี้ออกไป...มันไม่ชอบเลย

...ไม่ได้เหรอ?

ถ้าไม่มีเหตุผลล่ะก็...

...นี่นะ

ไม่ว่าจะพยายามนึกถึงยังไง ระหว่างฉันกับนาย...

ก็ไม่รู้สึกว่าจิตวิญญาณของเราเชื่อมถึงกันจากก้นบึ้งของหัวใจเลย

ถึงแม้ความทรงจำจะอยู่ตรงนั้นก็ตาม...

...นะ มาโคโตะ

...การที่เราได้พบกัน มันคือโชคชะตา

มีแค่เธอคนเดียวที่ให้เห็นชุดเจ้าสาว

ฉันคิดมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

จะเดินหน้าต่อไปในชีวิตกับมาโคโตะ

หุบปากไป ไอ้ของปลอม

...'ของปลอม'เหรอ?

จิโรตัวจริงน่ะ ยิ่ง...

ดูไม่เท่...ซุ่มซ่าม...ขี้ขลาด

แต่ว่า!

เป็น 'ภาพหลอน' ที่กำเนิดจากความอ่อนแอของฉัน

จิโรจะมาขอแต่งงานแบบฉาบฉวยแบบนั้นได้ยังไงกัน

...นี่ต้องเป็น...

ถึงเวลาแบบนี้แล้วล่ะ...!

ช่วยตะโกนคำพูดที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณออกมาให้มากกว่าใครเลย!

...อา

ถ้าเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะก็...

คงจะมีความสุขมากเลย

แต่ว่า...

แต่ว่า...ฉัน...

...น่าขยะแขยงชะมัด...โกหก...

มันไม่สั่นสะเทือนถึงจิตวิญญาณของฉันเลยสักนิด!

อา

ฮะ

มาที่นี่เร็วเข้า... อยากจะบอก

ความรู้สึกของฉันที่มีต่อกุโรโระ...!

☆ไมาเอตะ มีเสน่ห์อะไรกันนะ!