ตอนที่ 95

ตอนที่ 95

★ตัวการตัวจริงคือคนรับใช้ที่อ่อนแอ...ทำไมกัน!?

อะไรกัน...คิคุโนะเนี่ย!?

หมายความว่ายังไงกัน...? พี่ชาย

ต้นฉบับ: เซมยัก โยดามิซึกิ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

...ปกติแล้วฉันจะไวต่อกลิ่นของสารเคมีเพราะเป็นอาชีพอยู่แล้วนะ

จากตัวคุณมี "กลิ่น" ของยาสำหรับแผลไหม้โชยออกมา

มันไม่ใช่ระดับที่เกิดจากการบาดเจ็บในชีวิตประจำวันนะ

มันเหมือนกับว่าโดนอุบัติเหตุไฟไหม้เข้ามาเลย...

แปด

...กลิ่นเหรอ? พูดเรื่องอะไรกัน

......

ดูท่าทางเหมือนกำลังฝืนความเจ็บปวดอยู่

เมื่อวานไม่ได้ใส่ถุงมือด้วยนะ

คุณ...

ตอนที่ไฮบุเผาตัวเอง

โดนเปลวไฟนั่นกลืนเข้าไปไม่ใช่เหรอ?

คุณแม่ครับ!

หืม?

คุณชิโอะ...เหรอครับ?

ขอโทษนะ!

ให้ดูแผลนั่นหน่อยนะ

ของไฮบุ

...ผู้สร้างเพลิง

...ผู้หญิงคนนี้ให้กำเนิด 'ลูกต้องสาป'...

ตามหลักแล้วควรจะกำจัดทิ้ง...แต่ว่า

...ด้วยความเมตตาจึงให้เป็นคนรับใช้...ดูแลไว้...

ความรักของข้า...แต่

กลับเลือกบุตรสาวของตัวเอง...

เป็นบาดแผลที่ร้ายแรงจนไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...

ที่ยืนอยู่ได้นี่มันผิดปกติมาก...

พี่ชาย!

ช่วยไว้...ใช่ไหมครับ?

จะทำเต็มที่ให้ได้เลย

ฮิคาร...คุณ

การคาดเดาของคุณนั้นถูกต้องเกือบทั้งหมดเลยค่ะ

...มีเพียงจุดเดียวเท่านั้น

ที่ไม่ได้ตั้งใจจะ...ฆ่า

เมื่อก่อนฉัน

ก่อนถึงงาน 'พิธีประลองแห่งความตาย' ของคุณไคเซย์

ฉันได้ไปเห็น 'การเตรียมการ' ของคุณไฮบุ...เข้า

ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรกันอยู่...

แต่ผลลัพธ์ของ 'การประลองแห่งความตาย' ทำให้เข้าใจได้ค่ะ

ฝัง "ดินเผาเพลิง" ที่ช่วยเพิ่มพลังเข้าไปในดิน

● ● ● ● ● ●

ทำให้การต่อสู้...ได้เปรียบเลย...

อะ...อะไรกัน

และ...คราวนี้ก็เหมือนที่คิดไว้

คุณไฮบุตั้งใจจะลุยเต็มที่สินะ...

เรื่องส่วนตัวของฉันน่ะ ไม่รู้อะไรเลยรึไง

พอดีเลย

!

เจ้าก็ช่วยเตรียม 'กับดัก' ด้วย...

อะ...อ้อนวอนแล้วครับ!

หยุดเถอะครับ...

สู้กับ 'เจ้าคนนั้น' แบบไม่เล่นลูกเล่นอันไหนเลย...

กลิ่นนี้... 'น้ำต้องสาป' สินะ...

...ให้ตายสิ

ทำเป็นอวดดีอีกแล้วนะ... ไอ้คนรับใช้นี่

จะทำเป็นตัวแห้งแล้วเอาไปตั้งโชว์ที่ศาลากลางหมู่บ้านซะเลย!

คำเตือนมันก็เป็นแบบนั้นแหละใช่ไหม?

...ใช่แล้ว

ไอ้ 'ลูกต้องสาป' นั่นน่ะ...

เบต้า

หืม?

ฮึก

ฮี๊ยยย!

เจ็บโว้ย!

เจ็บ...

เจ็บนะ...

...ไม่หนี...ก็...

โดนฆ่า...

พอรู้ตัวอีกที...ก็เป็นตอนเช้าแล้ว

...ถึงจะไม่สมเหตุสมผลก็เถอะนะ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น

ข้าก็คิดว่าคุณคือแม่ของเจ้า...

เพราะฉะนั้น...เพื่อจะให้แน่ใจ

เมื่อคืน...ข้าจึงไปหาคุณ

ที่ห้อง

แต่รออยู่สักพักก็ไม่มา

เลย

...ข้าก็เลยยอมแพ้แล้วกลับมา

ตอนที่ได้ยินว่าคุณไฮบุเสียแล้ว

คงจะ...เป็นแบบนั้นสินะ...

คุณชิโอะ

...

เพื่อปกป้องคุณคิคุโนะที่เป็นมารดาของตัวเอง

ว่าตัวเองคือผู้กระทำผิด...

ขอโทษนะ...

...เสียใจมาตลอดเลย

ที่ทิ้งคุณไป...

ถ้าเรา...หนีไปไกลๆ ด้วยกันล่ะก็...

น่าจะดีนะ...

คุณคิคุโนะ!

ตั้งสติไว้สิ!

ตอนที่รู้ว่าคุณยังมีชีวิตอยู่...ก็ดีใจมากเลย

จนน้ำตาแทบจะไหลออกมา...

...ใครกันมาพูดแบบนั้น

ตอนนี้แล้ว...จะให้อภัยคุณได้...ยังไงกันล่ะ

...แต่ว่า

ฉันก็ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกันนะ

คุณแม่ครับ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

คุณฮิคารุ...

...เรื่องของเจ้าคนนี้

คิคุโนะ

:

!?

จะทำ 'พิธีเผชิญหน้าแห่งความตาย' ตามกำหนดการ

มารดาผู้ให้กำเนิด จะคิดถึงมันงั้นเหรอ... คุณชิโอะ

ให้ข้าส่งไปให้เดี๋ยวนี้เลย!

...แก...ทำอะไรน่ะ

เปลวไฟแห่งความโกรธได้ลุกลามไปทั่วทุกสิ่ง ไว้พบกันใหม่วันที่ 31 กรกฎาคม (วันพุธ) นะ!!