ตอนที่ 97

วิชา

★ชิโอะ ที่ฝึกฝนวิชามาอย่างหนัก ชนะขาดลอย...!!

แม้แต่ตระกูลใหญ่ 5 ตระกูล

ถึงกับไม่มีเวลามาทำตัวเสแสร้ง

พวกที่ขลุกอยู่กับตัวเอง ไม่ได้ประชันกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

ต้นฉบับ: โยดาเส้นเลือด! มิซึกิ มังงะ: โยตะ มิซึกิ

พวกที่ใส่ใจเรื่องพิธีรีตองและรูปลักษณ์ภายนอก

กับชิโอะที่กำลังต่อสู้อยู่แนวหน้า

ป่องแป๋ง

สู้ไม่ได้หรอกมั้ง

ถึงกับต้องยอมรับคำว่า 'ด้อยกว่า' เลยล่ะครับ

ก็เทียบไม่ได้เลยกับ 'ห้าตระกูลใหญ่' ที่ฉันรู้จักนะ

ถูกชมอยู่นะ

หืม?

พวกแก...

ไปแตะต้องเกล็ดมังกรข้าซะ

จะปล่อยให้มันลอยนวลเด็ดขาด...!

ริว...เหรอ?

ถ้ามีเวลามาเสียกับของแบบนั้น ก็ไปฝึกฝนวิชาให้มันดีกว่านี้สิ

ถ้าเป็นผู้ใช้...

คุณฮายะจิครับ...!

พวกเราจะทำยังไงต่อไปดี...

ลงเถอะครับ

...พวกเราตระกูลคุโรคาวะ 'ผู้ใช้เปลวไฟ' เนี่ย...

เทียบเคียงคู่กับ 'ตระกูลผู้ใช้ยาพิษ' เกะโระ และ 'ตระกูลผู้ใช้เหล็ก' อาริมะ

จึงได้รับการขนานนามว่าเป็น 'สามตระกูลใหญ่'

เป็นผู้ใช้ที่เก่าแก่ที่สุดเลยนะ...

"ผู้ใช้เปลวไฟ" ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ "ผู้ใช้" เด็ดขาด

ก็เคยมียุคสมัยที่รุ่งเรืองถึงขีดสุดจนโอ้อวดขนาดนี้... แต่

ในช่วงปีหลังๆ ก็ค่อยๆ เสื่อมถอยลงอย่างต่อเนื่อง

เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของตนไว้ ก็ไปข่มขู่ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียง

แต่ก็พ่ายแพ้ในการต่อสู้กับชิโอะ 'ผู้ใช้ระเบิดวารี' เลย... หัวหน้าตระกูล

จึงทำให้ความยิ่งใหญ่ของตระกูลก็เริ่มมีรอยร้าวปรากฏขึ้นมา

ด้วยการที่ไคเฮย์เอะ คุโรคาวะ กลับมาไม่ได้

จะปิดฉากตำนานที่ยาวนานหลายร้อยปีแล้ว

พินะซังเขียนจดหมายไว้...

บอกว่ามันยังอยู่ในห้องด้วยนะ

--ถึงลูกสาว

พอรู้ว่าหนูได้ออกไปใช้ชีวิตในโลกภายนอก

ก็รู้สึกทั้งดีใจและอิจฉาในเวลาเดียวกันเลย

ตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กเล็ก ก็ถูกตระกูลคุโรคาวะรับไป

ก็ไม่เคยได้รับอนุญาตให้ออกไปสู่โลกภายนอกเลยสักครั้งเดียว

ขอเพียงแค่สิ่งเดียวเท่านั้น

ถ้าคุณยอมรับความเอาแต่ใจของฉันแล้ว ก็จะไม่มีอะไรให้เสียใจเลย

คุณแม่ ขอให้เดินทางปลอดภัยนะ--

ต้องขออภัยในความลำบากที่เกิดขึ้นมากมายเลยนะ...

ขอโทษด้วยครับ/ค่ะ

...อาจจะฟังดูแปลก ๆ ที่ฉันเป็นคนพูดนะ

เธอเป็นอิสระแล้วนะ

ไว้เจอกันนะ พี่สาว

อ่า... ใช่แล้ว

ตัวเล็กจัง

ถ้าแต่งงานจริง ๆ นะ อย่าลืมชวนไปงานด้วยนะ

เอ่อ... อือ...

ก็เพราะว่า... ไม่ใช่แค่แต่งงานด้วยซ้ำ

มือยังไม่ได้จับกันเลยนี่นา?

อื้อ...

แผลไหม้ของคุณพินะนี่มันเกือบจะถึงขั้นตายแล้วนะ...

ถึงจะเป็นแค่ชั่วคราวก็ตาม

ยาที่สามารถระงับอาการได้นานกว่าครึ่งวัน... งั้นเหรอ?

เกะโระคุง♪

หืม?

อินกับบทนักสืบมากเลยนี่นา

ลองทำให้มันเป็นงานหลักของตัวเองดูไหมล่ะ?

...ไม่ล่ะ

มันไม่เข้ากับฉันเลยว่ะ

สิ่งที่พินะทำเพื่อปกป้องชิโอะน่ะ

ว่าควรจะเปิดเผยเรื่องนี้ดีไหม... ฉันคิดหนักมากเลยนะ

...สุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำลงไปก็คือ

การที่ชิโอะโดนมองว่าเป็นคนทำผิดเนี่ย...

มันทำให้รู้สึกไม่ไหวเลย

ฮะ...

สำหรับฉันแล้วนะ... ก็พร้อมจะฉุดคอคุณอยู่ตลอดเวลา

เข้าข้างมากเกินไปแล้วล่ะ

เลยล่ะครับ

รู้อยู่แล้ว... แต่ว่านะ

คราวนี้ก็อยู่ข้างแกแล้วนะ

สัญญาไว้แล้วไงล่ะ

ฉะ...

นี่... ทำอะไรน่ะ

เอ๊ะ? สัญญาอะไรเหรอ?

อา... นั่นมันเมื่อวันก่อนหน้านี้...

คุณฮิคาระ!

หยุดเอาข้อมูลของลูกค้ามาแฉได้แล้วครับ!

นักธุรกิจผู้มีความสามารถ!

...แล้วไงต่อ?

จะเอาวันไหนดีครับ/คะ?

...วันเหรอ?

ที่ใกล้สุดที่ฉันว่างคือ

พรุ่งนี้กับวันมะรืนนี้ครับ/ค่ะ...

หืม? พูดเรื่องอะไรเหรอ...?

ถึงจะไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่... แต่ว่าก็ได้รับความช่วยเหลือมานี่ครับ/ค่ะ

จะมอบให้เป็นพิเศษเลยนะ

สิทธิ์ในการออกเดทกับฉัน

★รางวัลต้องเต็มจำนวนล่ะ♪