ตอนที่ 124

ผู้ตื่นรู้แห่งทราย ออทาร์ บี ชายคนที่ 2 ฟาร์มิน!

MASHLE

คามโมโตะ อิชิ

ตอนที่ 12 ออทาร์ นิ ทานิมัด กับของบางอย่างแห่งความตาย

เอาแว่นนั่นมาให้ฉัน

ฟู่...

จะไปทำได้ยังไงกัน

สายตาของฉันแย่มากเลยนะ...

แกนี่...

เงียบแล้วก็ยื่นมาให้ฉันซะ

จะต้องเสียใจแน่

ที่มาท้าทายฉันคนนี้...

มีอะไรติดอยู่บนหน้าฉันเหรอ?

...?

...

...ช่างเถอะ

เท้า...?

ถ้าไม่ให้ ก็ฆ่าแล้วเอาไปเอง

!

นี่มันตัวตลกอะไรกันเนี่ย...

ท่าทางไม่น่าสนใจเหรอ...?

พวกเราถ้าแสดงท่าทางไม่น่าสนใจ จะถูกลงโทษทันที

เขาคือผู้จัดการของคณะละครสัตว์แห่งนี้

เลิกเล่นตลกได้แล้ว

เริ่มจะรู้สึกเย็นชาแล้วสิ...

ละครใบ้...?

ปัดทรายออกมา ทั้งที่ไม่มีอะไรเลย!?

โคตรเจ๋งเลย

จังหวะที่น่ารำคาญสุดๆ...!!

...!!

การแสดงที่แค่พ่นทรายออกมาแบบนี้

สำหรับแกที่แสดงออกมา

ก็จะถูกลงโทษที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

คืนเงินมาซะ...

...

ดาบทะลุเวทมนตร์ของฉันไปได้...

อนึ่ง โต๊ะขาตั้งนี้จะไม่มีทางแยกออกจนกว่าจะมีคนตาย

มาสนุกกันเถอะ

นี่คือกฎของคณะละครสัตว์แห่งนี้

ไพ่ทาโรต์ออกมาจากในตัวฉัน...!?

ป้องกันทรายด้วยการแสดงท่าทางเนี่ย มันทำงานยังไงกันแน่...

เจ๋งโคตรเลย

ก็เท่ากับเป็น 2 ต่อ 1 สินะ...

ถ้าฉันโจมตี ใบหน้าบินได้นี่ก็จะโจมตีกลับมา...

ถ้างั้นก็จะนิ่งอยู่เฉยๆ จนกว่าจะเข้าใจกลไกนี้...

เป็นการตัดสินที่สมเหตุสมผล...

เฝ้ามองท่าทีของฉันเพื่อประเมินสถานการณ์...

...แต่มันน่าเบื่อชะมัด...

...

มองแล้วรู้สึกอึดอัด

สิ่งมีชีวิตควรใช้ชีวิตอย่างอิสระตามอารมณ์ของตัวเองมากกว่า

ฉันเกลียดพวกมนุษย์ที่เคร่งครัดอย่างนาย

ถ้ามีใครน่ารำคาญอยู่รอบตัว ก็ฆ่าซะ

ชีวิตที่ควรจะสนุกกว่านี้

สิ่งที่ต้องการก็ต้องช่วงชิงมา

วิถีชีวิตของแกน่ะ

น่าสนใจ...ไม่น่าสนใจ

...

...อยากจะเป็นอิสระเหรอ?

อยากใช้ชีวิตตามใจชอบงั้นเหรอ...?

...หึ...

ทำตามใจชอบไปเถอะ

สำหรับฉันแล้ว มันก็เป็นเรื่องไม่สำคัญอะไร

มนุษย์โดยพื้นฐานแล้วคือสิ่งมีชีวิตทางอารมณ์

ไม่สามารถใช้เหตุผลได้โดยสมบูรณ์

แม้จะทำให้คนอื่นไม่พอใจเพื่อความสนุก

ถ้าสามารถรับผิดชอบได้ ก็ไม่เป็นไร

แม้จะฆ่าคนด้วยความโกรธ

แม้จะขโมยของด้วยความอิจฉา

ถ้ารับผิดชอบได้ล่ะก็

...

จากพวกลิงอย่างแกที่มีพลังแบบนี้

กฎเกณฑ์และระเบียบก็มีไว้เพื่อปกป้องพลเมืองส่วนใหญ่

ฉันก็จะทำตามระเบียบเท่านั้น

ถ้าแกจะบิดเบือนกฎเกณฑ์

เรื่องยาวๆ ที่ไม่เข้าใจเลย...

!!

...แค่เวทมนตร์ที่ทำให้สิ่งของโปร่งใสเท่านั้นเองเหรอ...

เจ้าตัวเล็ก...

คิดว่าเป็นตัวประหลาดน่าสงสัยซะอีก

กฎของเกมนี้

จะให้เจ้าทำตามให้ได้เลยล่ะ

เจ้าหมอนี่...

พร้อมที่จะรับความเสียหายด้วยตัวเอง...

ชิ

...

ตัวเองต่างหากที่ถือกุญแจตรวนไว้...

พอไม่สะดวกก็หนีไปคนเดียวเลยรึ...

ตามกฎที่เจ้าเป็นคนเสนอมาเอง

...

เป็นวิถีชีวิตที่น่าสนใจจริงๆ

หึ...

...

มีความกล้าแค่ระดับนั้น แล้วยังจะมาดูแคลนระเบียบวินัย

แล้วจะมาพูดถึงอิสรภาพได้ยังไงกัน ช้าไปเป็นร้อยปี

...

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

พูดแต่เรื่องน่าเบื่อตลอดเลย

กฎน่ะ ถ้าไม่ชอบก็แหกมันไปเลยสิ

เป็นพวกที่น่าอึดอัดใจสุดๆ ไปเลย...

กฎหรือเหตุผลอะไรนั่น

น่าสงสารจัง

ให้ฉันฆ่า แล้วฉันจะปล่อยให้แกเป็นอิสระ

มัชล-MASHLE-

ตอนที่ 124/จบ

ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก

แกนั่นแหละที่ฉันจะจับขังไว้ในกรงที่ไร้อิสระให้ดู

櫻ของฉันจะปะทะในหน้ากลางฉบับหน้า!!!