ตอน 26: Chapter 26

อ๊ะ! ก็คือการบรรยายสำหรับนักผจญภัยที่จัดขึ้นในโรงเรียนเวทมนตร์นี่เอง

แมวกับมังกร ตอนที่ 26: เจ้าชายนักผจญภัยป่วนสาวขี้เกียจ

ตอนนี้พอดีเลยครับ กำลังจะมีการสอบใหญ่ และช่วงที่ ไม่มีการบรรยายสำหรับคนนอกโรงเรียน น่ะครับ

น่าเสียดายจัง!

แต่ว่ายังไงล่ะครับ? ถ้าคุณสะดวก ก็มีงานให้ทำนะครับ

เป็นการช่วยงานสอบของโรงเรียนน่ะครับ

โอ๊ะ?

อยากจะขอให้คุณช่วยไปเป็นเพื่อนนักเรียนที่ออกไปล่าอสูรกายนอกโรงเรียนครับ

แน่นอนว่ารับทำให้ครับ...

งานที่ต้องดูแลเด็กๆ ให้กับนักผจญภัยที่ไม่รู้ประวัติเนี่ยนะ?

ไม่นะ

ถ้าเป็นคนที่เลี้ยงแมวป่ามาด้วย น่าจะไว้ใจได้นะครับ

!

ถ้าเป็นคนของเมืองนี้ ก็จะตัดสินใจและรับงานให้แน่นอนครับ

โอ้โห

ช่างเป็น...งานที่ทำให้ใจเต้นแรงจริงๆ...ไม่สิ ในเมืองนี้เหรอ...นะ?

อ๊ะ!

ศิษย์ของท่านแมวดำนี่เอง!

โอ้!

ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ!

คุณศิษย์มาเป็นเพื่อนสอบของนักเรียนเหรอครับ?

เอ่อ คือว่าตั้งใจจะไปเข้าเรียนการบรรยายของโรงเรียนน่ะครับ... แล้วก็ได้รับมอบหมายให้มาทำงานนี้ครับ

เหรอ? จะเรียนเวทมนตร์ของมนุษย์ด้วยเหรอ? ช่างโลภเสียจริงนะ

แค่เวทมนตร์ของแมวก็พอแล้วไม่ใช่เหรอครับ อาจารย์เหมียว?

ไม่หรอก การที่โลภที่จะได้รับความรู้ก็เป็นเรื่องที่ดีนะ

ใช่แล้ว ต้องบอกให้เขารู้ไว้ด้วย...

...ก็เลยกลายเป็นดาบเวทมนตร์ได้แล้วครับ!

อู้ววววววว!

เสียงดังน่า!

นี่ไง! อ่า! สุดยอดไปเลย! อ่าาาา! ถ้าได้รู้ล่ะก็! สิ่งที่ไม่อยากจะปล่อยไป!

ไม่ให้หรอกครับ มันเป็นของผมแล้วนี่นา

อู้ววววววว! โอ๊ะ!

เข้าใจแล้ว! อ่า! ทำไมล่ะ! ทำไมถึงเกิดการพบเจอแบบนั้นกับผมไม่ได้เลยล่ะครับ!

ลุยการผจญภัยได้ดีนะ เจ้าหนู

ครับ!

ครับ! เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ!

ถูกเรียก

สองคนที่มีความแตกต่างกันสุดขั้ว

จริงๆ นะ

เพราะต่างก็เป็นคนละแบบกันอย่างสิ้นเชิง ถึงได้จับคู่กันแล้วกลายเป็นคู่หูที่มีความหมายได้ล่ะมั้ง

คู่หูของมนุษย์เหรอครับ สำหรับผมแล้วค่อนข้างจะนึกภาพไม่ออกเลยครับ

นักเรียนพวกนี้ของเยอะจริงๆ เลยนะ

เป็นสอบที่ว่ากันว่าจะไปล่าอสูรกายมาน่ะ

เพราะว่าจะต้องไปตั้งแคมป์กลางแจ้งรวม 5 วันน่ะ

พวกเราได้รับมอบหมายให้ดูแลกลุ่มนักเรียนหญิงสองคนน่ะ

พวกเด็กๆ พวกนี้เหรอครับ?

นักเรียนทุกคนมีภูตรับใช้สินะ

โอ๊ะ! สายพันธุ์มังกรเหรอ? เจ้ามังกรเหรอ!

เจ้ามังกรตัวนั้นนี่ฝีมือดีเลยนะ

อืม เป็นกลุ่มที่ดูแข็งแกร่งนะ งานน่าจะสบายเลยล่ะ!

สวัสดีครับ ผมชื่อสแตน เป็นคนมาเป็นเพื่อนครับ

ฮะ ครับ! ผมชื่อคูลลุก้าครับ!

คุณคูลลุก้ากับคุณแกรี่ ใช่ไหมครับ?

เอ่อ...

มังกรตัวนี้ชื่อโคลว์ เป็นสหายของผมครับ

ผมชื่อแกรี่ครับ

และนี่คือชิโระเนียังโกะ ที่กำลังจัดของอยู่ครับ

เวลาแนะนำตัวก็ต้องบอกชื่อด้วยสิครับ!

!? วีรบุรุษ!! คุณโครบานะ!!

เอ๊ะ ทำไมล่ะครับ? คุณลุงเป็นราชา...

เอ๊ะ?

เจ็บ! เจ็บแล้วครับ คุณลุง!

ไม่ใช่ลูกแมวนะครับ ปล่อยนะ! ปล่อยเถอะครับ!

ฮะ!

ฮ่า!

คุณลุง... คุณลุงไปกับเจ้าชายที่ไหนสักแห่งแล้วเหรอครับ...

อาจารย์ครับ! คุณรู้จักเหรอครับ?

ถ้างั้นก็...

อ่า

เจ้าชาย!

ทำไม... ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ...?

ผมรับงานนี้ในฐานะนักผจญภัยน่ะครับ

คุณแมวขาว ช่วยเก็บเรื่องตัวตนของผมไว้เป็นความลับให้หน่อยได้ไหมครับ

คุณโครเนียังโกะกับคุณชิโระเนียังโกะรู้จักกันเหรอ!?

ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นครับ

อ๊ะ คุณคูลลุก้าคนนี้เป็นอาจารย์เวทมนตร์ของผมครับ

ฟู่ว...

คุณลุงเองก็ดูเหนื่อยมากเลยนะ...

รู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์บางอย่าง แต่ก็เป็นอย่างนี้เองสินะ...

โอ้...

ถ้างั้นเราจะออกเดินทางไปยังป่าคาราตะตะล่าสัตว์ทันทีเลยครับ!

คูลลุก้า เมโม

รับทราบครับ~!

หืม?

ของทั้งหมดคุณแกรี่เป็นคนถือเหรอครับ?

ให้โคลว์

แบกไปเลยดีกว่าไหมครับ?

หืม?

อ๊ะ อันนี้ง่ายมากเลยครับ ด้วยเวทมนตร์ของแมว... คนที่เลี้ยงแมวคงจะรู้นะครับ

เขาบอกว่าต้องใช้เวลาทั้งวันเพื่อไปถึงป่าเลยครับ ผมไม่มีแรงพอ... เลยอยากจะไปให้เร็วที่สุดครับ

สำหรับพวกเรา นี่เป็นวิธีเดินทางที่เร็วที่สุดแล้วครับ

คุณสแตนช่วยวิ่งให้พวกเราหน่อยได้ไหมครับ?

! แน่นอนเลยครับ!

สุดยอดจังเลยครับ คุณแกรี่

ผมก็ใช้เวทมนตร์แมวเหมือนกันนะ แต่เรื่องการขนของนี่ใช้เวทมนตร์ของมนุษย์น่ะ

เหรอครับ? ทำไมล่ะครับ?

ถ้าเป็นเวทมนตร์ของมนุษย์แล้ว พอเปิดใช้งานครั้งแรกแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องใช้มานาเลย แค่ลอยของได้เลย

เอ๋~ แต่การจะเปิดใช้งานเนี่ย ต้องร่ายคาถาให้ยุ่งยากไม่ใช่เหรอครับ

แล้วพอลอยได้แล้ว การใช้มือดันมันต่อก็ดูน่ารำคาญเหมือนกัน

ถ้าเป็นเวทมนตร์ของแมว แค่คิดก็พอแล้วนี่ครับ?

...อ๊ะ! อ๊ะ

เจ้าก็ชอบผู้หญิงที่แปลกประหลาดอยู่ไม่น้อยนะ คุณชิโระ

เปล่าครับ ไม่ใช่แค่คิดนะ ต้องจดจ่ออยู่ตลอดเวลา ซึ่งสำหรับมนุษย์แล้ว มันก็ต้องมาพร้อมกับความเหนื่อยล้าทางจิตใจพอสมควร... น่าจะนะ

จริงๆ เลยครับ

ถึงแล้ว! เย้! ยังมีแดดอยู่เลย

จะทำยังไงดีนะ เข้าป่าเลยไหม?

วันนี้หยุดแค่นี้ก่อน! มาพักตรงนี้กันเถอะ

น่าเชื่อถือจังเลย ผมนี่ไม่มีอะไรให้ทำเลย

งั้นก็กางเต็นท์นะ แล้วก็ก่อกองไฟ...

ก็แค่เฝ้าดูว่าจะมีสัตว์อสูรมาไหมล่ะครับ

อ๊ะ

คุณสแตนไม่ต้องเฝ้าหรือทำอะไรก็ได้ครับ ยกเว้นในยามฉุกเฉิน

ว้าว! คูลลุก้า นี่มันเครื่องรางที่ทำไว้ตลอดเลยนี่นา!?

ถ้ามันทำงานได้ดีก็คงจะดีแล้วล่ะครับ...

4↑FR↑↑F MAF↑H↑

อุ๊ย...

อ๊ะ ถ้าเข้าไปในครึ่งทรงกลมแล้วจะปลอดภัยครับ!

เดี๋ยวรอแป๊บนะครับ จะขยายขอบเขตให้

มันเป็นยังไงเหรอครับ คุณอาจารย์?

รู้สึกเหมือนมีเสียงแหลมๆ ดังขึ้นมานี่นา รู้สึกไม่อยากเข้าใกล้เลยแฮะ

มันทำให้รู้สึกไม่ดีเลยเนอะ

สุดยอดจังเลยครับ สำหรับผมไม่ได้ยินอะไรเลย

ดีแล้ว ดูเหมือนว่าจะสำเร็จแล้ว

นี่ครับ เป็นเวทมนตร์ที่บรรจุไว้เพื่อสร้างเครื่องรางป้องกันสัตว์อสูรและเขตแดนครับ

ถ้าเป็นสัตว์อสูรหรือปีศาจที่อ่อนแอ พวกมันก็จะไม่เข้ามาใกล้ แต่สำหรับพวกที่เข้ามาใกล้ ก็จะมีการตอบสนองของเขตป้องกันไว้แล้วครับ

นี่มันสะดวกจังเลย!

น่าจะขายได้นะ! สุดยอดเลย คูลลุก้า!

อืม... ทำไมถึงรู้สึกไม่สบายตัวแบบนี้ล่ะ... น่าสนใจแฮะ...

ไม่ใช่แค่สมัยก่อนเท่านั้น... มีบางอย่าง...

ดีจังเลยที่มันไม่มีอันตรายต่อมนุษย์

กลไกของเครื่องรางป้องกันปีศาจคือการใช้ส่วนที่มนุษย์ไม่สามารถรับรู้ได้ เช่น เสียง สี กลิ่น อะไรทำนองนั้นครับ

มีนี่ มีนั่น

โคลว์ นายนี่ชอบบ่นเรื่องแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ

โย่! ซุปเสร็จแล้วนะ!

คุณสแตนกับโคลว์เนียวนะครับ เชิญเลย!

ส่วนของเราด้วยเหรอครับ? ได้ไหมครับ?

คุณที่มาเป็นเพื่อนบอกว่าห้ามยื่นมือเข้าไป แต่ถ้าพวกเราเลี้ยงเองนี่ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ?

เดี๋ยวผมไปเก็บใบไม้หน่อยนะ เพราะว่ามันยังไม่พอเลยครับ~

ขอบคุณมากเลยครับ! ขอรับความกรุณาของคุณเลยครับ

อะไรนะ เสียงนี่! มันแหลมจี๊ดมากเลยครับ!

อุ๊ย! หยุดเถอะ คูลลุก้า! จะไปถอนหญ้าไม่ได้แล้วนี่นา!

อะไรกันเนี่ย

กาหลี่! ได้ยินเสียงแล้ว! เอ๊ะ เป็นแบบไหนเหรอ!? เป็นแบบไหนกันเหรอ!?

ไม่สิ หยุดก่อนเถอะ

บางครั้งก็มีมนุษย์ที่มีความรู้สึกเหมือนสัตว์ป่าด้วย! คุณกาหลี่นั่นแหละ!

น่าสนใจจัง คนกับสัตว์ ความรู้สึกมัน "ต่างกัน" สินะ...

ชิโระ คุณเลือกสิ่งที่แปลกประหลาดจริงๆ นะ

อืม รู้สึกไม่ดีเลย

เพื่อนๆ ของคุณนั่นก็ ฝันไปสินะ...

ควรจะปรับการตั้งค่าอีกหน่อยไหมนะ? อยากลองกับคนอื่นด้วย...

ไม่ทำต่อเหรอ? มากินครึ่งหนึ่งไหม?

●●●●●

ที่ค่ายนี่... เป็นอาหารอร่อยมากๆ เลยนะครับ!

อย่างนั้นเหรอครับ? ก็ปกติธรรมดานะครับ?

กาหลี่ทำอาหารทุกวันก่อนเข้าโรงเรียนเลยนี่นา

หวังว่าพวกเด็กๆ พวกนั้นจะทำได้ขนาดนี้บ้างนะ

มีความสุข... เพื่อซุปนี่แหละ ที่ได้มีชีวิตอยู่...

คุณบาทหลวงนี่ทำไม่ได้เลยแฮะ

เจ้าถูกซุปนี่สะกดเหรอ?

ใช่ไหม ครั้งนี้ที่ล่ามา จะเอาไปให้กิลด์ได้ใช่ไหมครับ

การเก็บวัตถุดิบมันไม่นับเป็นคะแนนสอบนะ แต่คนที่อยากเก็บก็ทำได้นะ

เย้! ได้ล่ามาครั้งใหญ่ในรอบนานเลย! จะได้ส่งให้ที่บ้านเยอะๆ เลย!

ส่งให้ที่บ้านของคุณกาหลี่เหรอครับ?

อ๊ะ ผมมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าครับ ที่นั่น

อย่างนั้นเหรอครับ แล้วก็... ไม่แน่ว่าได้ลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยแล้วใช่ไหมครับ?

ครับ

โอ๊ะ...

ระดับกลางสินะ!

นี่มัน... น่าประทับใจจริงๆ ครับ

สำเนียง ท่าทาง!

ถ้างั้นการสอบครั้งนี้ก็สบายเลย! ต้องล่ากี่ตัวเหรอครับ?

ระดับกลางขึ้นไป 5 ตัวครับ

สบายเลย! ถ้าเป็นพาร์ตี้นี้ล่ะก็!

อืม เป็นพาร์ตี้ที่ดีจริงๆ...

การผจญภัยมันมีหลายรูปแบบเลยสินะ...

นี่ คุณสแตนนี่มาจากตระกูลดีๆ ใช่ไหมครับ?

อืม ก็คิดอยู่เหมือนกัน

นักผจญภัยนี่ก็มีหลายแบบจริงๆ นะ

มังกรที่อ่านหนังสือมันค่อนข้างหายากเลยนะครับ คุณโคลบานะ

อา น่าจะหายากนะ... คุณโคลว์รู้จักผมด้วยเหรอครับ

ก็เพราะว่าผมสั่งหนังสือพิมพ์ของประเทศนั้นมาอ่านน่ะครับ... แต่ที่นี่คงมีคนรู้จักคุณน้อยน่าดูเลยล่ะครับ

ผมอยากจะให้เขาได้เห็นโลกกว้างด้วยสิ่งนั้น

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้เป็นเรื่องส่วนตัวได้ไหมครับ

แน่นอนอยู่แล้วครับ

ปกติแล้วคงไม่ได้พบเจอท่านได้ง่ายๆ หรอกครับ

ผมจะไม่ปล่อยโอกาสที่น่าสนใจแบบนี้ไปเด็ดขาดหรอกครับ

ใช่แล้ว คุณโคลว์ ผมมีเรื่องอยากจะถามหน่อย

ขอบคุณมากครับ

ชิโระ คุณเข้ากับเด็กสาวคนนั้นได้ดีใช่ไหมครับ

ผมคิดว่าพวกคุณเป็นคู่หูที่ดีมากๆ เลยนะครับ

ดีจังเลย...

เด็กสาวคนนั้นใช้เวทมนตร์ได้ราวกับพวกเราที่เป็นแมวเลยนะ

ใช่แล้ว นั่นเป็นพรสวรรค์โดยธรรมชาติของเธอเลยล่ะครับ

ได้เห็นมนุษย์แบบนั้นเป็นครั้งแรกเลยนะ เป็นพรสวรรค์ที่หายากจริงๆ

นั่นสิครับ แต่ตัวเขาเองดูเหมือนจะไม่รู้สึกอะไรกับมันเลย

รู้สึกเสียดายจังเลยนะครับ...

ขอเปลี่ยนเรื่องหน่อยนะครับ คุณโคลบานะ ผมก็มีเรื่องที่อยากจะถามเหมือนกัน

ถ้าไม่เป็นการรบกวนมากนัก ผมอยากจะขอคำแนะนำเรื่องเวทมนตร์สักหน่อยครับ...

ถ้าเป็นเวทมนตร์ที่สามารถสอนให้ได้ ก็ยินดีเลยครับ

เป็นเวทมนตร์แบบไหนเหรอครับ?

การสอบวันแรก

อ๊ะ!

ล่าได้ 6 ตัวเลย

จบแล้ว~!

ก็เดาไว้อยู่แล้ว แต่เร็วจัง

เอาล่ะ กลับกันเถอะ!

ไม่ได้นะ กาหลี่! การใช้ชีวิตแถวนี้ 3 วันนี่ก็เป็นการสอบเหมือนกันนะ

คุณครูๆ กำลังมองอยู่ด้วยเวทมนตร์นะ!

เอ๊ะ!? จริงเหรอ... ?

ทำไมไม่รู้กันล่ะเนี่ย!

ถ้างั้นอีก 2 วันจะทำยังไงดีล่ะ...

การสอบ

สองวัน

วะ!?

สมกับเป็นคุณโคลว์เลยครับ ครั้งแรกก็ทำได้ถึงขนาดนี้...!

โอ้...

เปล่า จริงๆ แล้วเวทมนตร์แปลงร่างนี่คุณชิโระก็สอนผมให้แล้วครับ

แต่มันมีคำพูดที่เกี่ยวกับความรู้สึกเยอะไปหน่อย ทำให้ผมเข้าใจยากครับ

เรื่องที่คุณโคลบานะเล่ามันเข้าใจง่ายจริงๆ ขอบคุณมากครับ!

แบบนี้หนังสืออ่านง่ายขึ้นเยอะเลยครับ

ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้เป็นประโยชน์ครับ

ขอ...

ชิโระ นาย มานี่หน่อยสิ

การสอบ

สามวัน...

คุณสแตน ดูเหมือนจะอายุมากกว่าเยอะเลยนะครับ!

มีนักผจญภัยอายุใกล้ๆ กันเยอะไหมนะ?

ลองจัดการดูสิ!

มีบ้างล่ะครับ~

เข้าใจไหม! ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ผู้ที่จะได้เรียนจากนายก็จะไม่ได้พัฒนาขึ้นเท่านั้น แต่ยังอาจก่อให้เกิดสถานการณ์ที่ถึงแก่ชีวิตได้ด้วยนะ

ชิโระเนะโดนโคลเนะตีอยู่

นี่มัน... เหมือนการสอบของชิโระเลยนะ...

วันเดินทาง กลับบ้าน

เย้!

เย้! กลับได้แล้ว! กลับได้แล้ว~!

ตอนกลับนี่ค่อยๆ ได้ใช่ไหม

อืม น่าจะออกไปถึงหมู่บ้านได้ตอนกลางวันนะ

อ๊ะ กิลด์เปิดถึงกี่โมงนะ

!

!!

อยู่... ตัวใหญ่...!

! นั่นมัน...!

แมลงยักษ์โอโอคามะมุชิ!

จะไปถึงหมู่บ้านแล้วนะ!

ตัวร้ายกาจเลยเนอะ!?

ไปกันเลยครับ!

ขอโทษด้วยนะครับ สำหรับหน้าที่ติดตาม ขอจบแค่นี้ก่อนนะครับ!

ผมจะไปเรียกความช่วยเหลือเองครับ!

อ๊ะ ฉันก็จะไปด้วยนะ

สัมภาระฝากไว้ตรงนี้นะครับ!

...!!

ประทับใจ

ทั้งเรื่องพูดและการกระทำก็รวดเร็ว เด็กๆ พวกนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ...

ร่างมหึมานี่! นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นอสูรขนาดนี้...!

ดูแข็งแรงน่าดู ต้องใช้เวลาพอสมควรเลยนะ

เอาล่ะ งั้นจะใช้เวทมนตร์ที่ต้องใช้เวลาหน่อยนะ

คุณสแตน ระหว่างนั้นรบกวนด้วยนะครับ?

ฝากไว้ได้เลย!

ความแข็งแกร่งที่ไม่ทำให้ผิดหวังเลย!

ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกเสริมความแข็งแกร่งด้วยเวทมนตร์อีกด้วย

แต่ถ้ามานาหมดลง ใบมีดก็จะทะลุผ่านไปได้

นั่นหมายความว่า ถ้าตีไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเหนื่อยก็พอสินะ!

ทุกคนถอยออกไปเลย!

อีกนิดเดียวเอง!

เอาล่ะ จะดูดพลังเวทของเจ้าตัวให้หมดเลย!

นี่... ด้วยนักเรียนกับนักผจญภัยสองคนเนี่ยนะ...?

ไม่อยากจะเชื่อเลย

นี่มันอสูรระดับภัยพิบัติรองเลยนะ...

รอดมาได้! ดีจังเลย!

ก็... พอได้แหละ

แต่ว่านะ วันนี้ต้องกลับไม่ทันแล้วไม่ใช่เหรอ?

การสอบซ่อมนี่มันน่าเบื่อชะมัดเลยนะ

เอ่อ เพราะว่ายังอยู่ระหว่างการติดตามนักเรียนอยู่ครับ

รายละเอียดทั้งหมด เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกทีวันพรุ่งนี้เป็นต้นไปนะครับ...

เอ๊ะ คุณการีล่ะครับ?

เขาว่าจะส่งไปกับคุณครูที่โรงเรียนนะ

คุณการีครับ! อาจารย์! พรสวรรค์นั้น!

เอ๊ะ! ยังมีอีกเหรอเนี่ย...

อะไรน่ะ?

ถ้าเป็นคู่หูมนุษย์ก็ต้องเป็นคุณการีสิ!!

ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว! ความหมายของการที่นักผจญภัยหลายๆ คนรวมกลุ่มกันเป็นปาร์ตี้!

ฮีโร่ที่ผมเคยเห็นก็สู้เคียงข้างพวกพ้องของเขามาตลอด!

วันนี้! ผมก็ได้เห็นภาพที่พวกเขาเห็นแล้วนะ! โครบานะ! นี่แหละ! การผจญภัย!!

ก็แค่ร่วมปาร์ตี้กับเธอสิ!

เดี๋ยวก่อนนะ เด็กคนนั้นเป็นนักเรียนนี่นา...

โอ้ ใช่แล้ว!

ถ้างั้นก็รอจนกว่าจะเรียนจบแล้วกัน!

มันรู้สึกไม่ดีในใจอยู่สักพักแล้ว

มะ... เดี๋ยวก่อน...

นี่มัน... ถ้ามาผจญภัยแถวนี้ คงจะผ่านไปเร็วมากเลยล่ะ!

อยู่จุดเดิมนานๆ แบบนี้... เฮ้ย! เดี๋ยวโดนจับได้นะ!

ทำไมไม่เชื่อฟังอาจารย์สักหน่อยล่ะ

ดูเหมือนว่าความรู้สึกไม่ดีในใจนี่จะดำเนินต่อไปอีกสักพักแล้วนะ...