ตอน 4: Chapter 4

คุณลุงคิซจังเก่งมากๆ เลยนะ!

จัดการหมีได้คนเดียวนะ!

แมวกับมังกร ตอนที่ 4 แมวดำกับเจ้าชาย

หมีเหรอ!?

จริงเหรอ!?

แต่ว่าเขาเล่นด้วยนี่นา เรียกทุกคนมาด้วยสิ!

คุณลุงคิซจัง~!

อาโชโบ~ อ๊ะ โชโบ~

คุณลุงคิซจัง มาเล่นด้วยเถอะ!

คุณลุงคิซจัง!!

ฟะ~~~

อา~

ว้า~ คุณลุงจัง!!

ว่าแต่ ช่วงฤดูเลี้ยงลูกนี่เองสินะ...

คุณลุงจัง คุณลุงจัง!

อ๊ะ...?

คุณนกปีก ทำอะไรแปลกๆ เหรอครับ

อืม

ที่จริงแล้วนะ อยากให้ไปที่ปราสาทหลวงล่ะ

ปราสาทหลวง!

มีเรื่องสำคัญอะไรเกิดขึ้นเหรอครับ?

อะไรสักอย่างน่ะ เอ่อ... อะไรสักอย่าง

ดูเหมือนว่าคนของพวกเราจะมีลูกแล้วล่ะ

อ่า เข้าใจแล้ว...

?

ไม่รู้สิ มันหมายความว่ายังไงเหรอ?

ถ้ามนุษย์ที่เป็นเพื่อนของเรามีลูก ก็จะมีบางตัวไปทักทายเป็นการแสดงความยินดี

แล้วถ้าชอบเด็กคนนั้น ก็จะเป็นเพื่อนกันและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันน่ะ

ฟุฟุ โซวะฮาเนะ

เด็กที่เกิดมาครั้งนี้เป็นลูกของกษัตริย์มนุษย์ เป็นลูกของบอสมนุษย์เลยนะ

อย่างนั้นเหรอ! เป็นลูกของคุณลุงคิซจังที่แข็งแกร่งที่สุดเลย!

แข็งแกร่งกว่าหมีด้วยนะ!

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็อาจจะเป็นแมวที่จะไปทักทายแล้วก็เป็นเพื่อนด้วยเหมือนกันนะ...

ใช่ๆ

พวกแมวในเมืองบอกว่าอยากให้คุณลุงคิซจังที่เป็นวีรบุรุษของเรามาให้ได้เลยล่ะ

ถ้ามีลูกเกิดในดิน ก็เชิญมาได้เลยนะครับ

นี่ครับ... ถึงจะไม่ใช่ของดีอะไรนัก... โปรดรับไว้ด้วยนะครับ

เอ่อ...

เข้าใจแล้ว งั้นก็หมายความว่ามีตัวผู้ที่จะเป็นกษัตริย์องค์ต่อไปเกิดสินะครับ

เข้าใจแล้วครับ งั้นพวกเราจะรีบไปเลยดีกว่า

ไม่เป็นไรนะ แค่แวะมาดูหน้าสักหน่อยก็พอแล้วครับ

แค่เล็กน้อยก็พอแล้วล่ะนะ

แบบนั้นก็คงจะรักษาหน้าของชาวเมืองไว้ได้

นุ่มนิ่มจัง

ถึงจะไม่ได้ชอบการอยู่กับมนุษย์มากนัก แต่พอถูกขอมาก็ปฏิเสธไม่ได้... คุณลุงนี่อ่อนโยนกับคนในครอบครัวจริงๆ เลยนะ

จริงๆ เลยนะ...

ก็... พวกเราทุกคนก็เป็นแบบนั้นแหละมั้ง

อืมๆ คุณลุงเข้าใจแล้วครับ

เอาล่ะ... งั้นก็ค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังปราสาทหลวงดีกว่า

มาเดินกินเล่นนอกอาณาเขตเป็นครั้งแรกนี่มันช้าไปหน่อยไหมนะ?

ไม่มีใครมารอรับเลย...

อืม เดี๋ยวก่อนนะ แมวในเมืองพวกนี้หลับกันหมดตามเวลาของมนุษย์เหรอเนี่ย

แย่แล้วสิ

ปราสาทหลวงล่ะ...? น่าจะเป็นตึกที่เด่นที่สุดเลยนะ

กำแพงนี่ดูอลังการจัง พวกมนุษย์ที่สร้างสิ่งพวกนี้นี่ขยันจริงๆ เลยนะ

พวกเราแมวทำเองไม่ได้แน่ๆ เลยล่ะ

หาเท่าไหร่ก็คงเปล่าประโยชน์แล้ว เอาเป็นว่ารอจนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้นดีกว่า

เพื่อนของกษัตริย์... ชื่ออะไรนะ ถ้าถามเธอ คงจะรู้ที่อยู่ของลูกกษัตริย์ได้ล่ะ

ถ้าตัดสินใจแบบนั้นแล้ว ก็ต้องไปหาที่นอนแล้วล่ะ

มีที่ที่ดูแล้วน่าจะเห็นวิวได้ดีนะ

คิ...

คิ...

มีอะไรอยู่

อือ...

อืออาอา...

พรึ่บ

อ... อ...

หน้าเป็นคน...?

ตึ้บ

แต่เจ้ามือเล็กๆ นี่...

เป็นเด็กมนุษย์นี่นา

อา

อา... โอ้~ โอ้~

โอ้โฮ~~~

โร

โอ๊ะ แอ๊ะ แอ๊ะ

อา~

โอ๊ะ โอ๊ะ

แอ๊ะ แอ๊ะ

อาาา...

ฟุฟุ...

เหมือนลูกแมวเลยนะ

ย่ากะ

ซูซู...

อา... คุณคือแมวผู้พิทักษ์แห่งป่าที่ท่านราชันย์มังกรปกป้องอยู่ใช่ไหมครับ?

ตอนที่ออกไปเดินเล่นตามที่ต่างๆ ก็ได้เจอกับเจ้าตัวนี้

ก็เป็นแมวตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในป่าครับ

พอได้ดูแลมันไปสักพัก มันก็กลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้วสิ

คุส...

ที่ไม่ได้ร้องไห้ตอนกลางคืนเป็นเพราะอย่างนั้นเองเหรอครับ

ดูเหมือนว่าเจ้าชายจะถูกใจคุณแล้วสินะครับ

เฮน

อาา~

ลำบากใจจังเลย

ก็คิดว่าควรจะไปทักทายพ่อแม่ก่อนไม่ใช่เหรอครับ

ช่วยบอกให้เขารู้นะว่าลำดับมันสลับกันไปหน่อย

ได้ยินมาว่ามีวีรบุรุษที่จัดการและขับไล่หมีตัวใหญ่นั่นได้ด้วยตัวคนเดียวด้วยนะ!

นี่คุณเป็นอย่างนั้นเองเหรอ!

โอ้โห ดูใบหน้าแล้วนี่มันสง่างามจริงๆ เลยนะ!

กษัตริย์มนุษย์... ร่างกายนี่ใหญ่เหมือนหมีเลยนะ...

เสียงก็ดังด้วย

แล้วเจ้าแมวดำ! ลูกชายของข้าเป็นอย่างไรบ้าง!

น่าจะถูกใจสายตาของท่านไหมนะ?

ถ้าให้ตอบว่าอย่างไรดี ก็ยังไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเจ้าชายตัวน้อยคนนี้เป็นคนแบบไหน...

ตอบให้ได้ก็คงยากเลยล่ะ

ฟุฟุ...

มันกลับกันกับตอนที่ฉันได้เจอกับคุณเลยนะ!

น่าสนใจจัง!

นี่คือตอนที่ฉันแกล้งคุณตอนที่กำลังนอนหลับ นี่แหละคือการได้เจอกับคุณ!

น่าจะตอนที่ฉันอายุ 5 ขวบแล้วล่ะนะ!

เจ้าแมวดำเอ๋ย โปรดพิจารณาให้ถี่ถ้วนเลยนะ!

ไม่ได้จะพูดเรื่องไร้สาระว่าต้องถูกใจแน่นอนหรอกนะ!

เพราะคุณเป็นวีรบุรุษนี่นา!

เป็นทารกที่ขยับตัวไม่ได้เลย

จะให้รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนก็ยากจริงๆ

ต้องใช้เวลาในการพิจารณาหน่อยนะ...

คุโระบานะ!

คุโระบานะเหรอ? อีกแล้วเหรอ สนามฝึกซ้อมน่ะ?

อืม ดีขึ้นมากเลยนะ!

ทนได้ดีมากสำหรับเจ้าแมวดำนะ!

ฝ่าบาทครับ เมื่อเดือนที่แล้วดูเหมือนจะยังไม่มีใครได้ประลองด้วยเลยนะครับ

ท่านสังเกตเห็นแล้วสินะครับ ตอนนี้กำลังส่งเสบียงไปให้ประเทศที่จะสู้กับกองทัพจอมมารอยู่ครับ

ครับ...

โอ้?

เตรียมไว้แล้ว แต่คงไม่มาหรอก

ถ้างั้นกองทัพจอมมารที่เลื่องลือก็คงจะไม่มาถึงประเทศนี้สินะ?

ตามรายงานล่าสุด...

พอแตะต้องเจ้าแมวแล้วมันก็เป็นแบบนี้

พวกคุณอย่ามาแตะต้องป่าของพวกคุณและประเทศของข้าที่อยู่ใกล้ๆ นะ!

ได้ยินมาว่าองค์จักรพงศ์ได้ทำลายป้อมปราการของพวกมันไปหนึ่งแห่งเพื่อข่มขู่ไม่ให้กองทัพจอมมารเข้ามาในป่าด้วย!

น่าจะเป็นลุงที่มีปีกสินะ...

อา... อ่า

กองทัพจอมมาร... นิดหน่อย... อยากจะลองสู้ดูสักหน่อยนะ...

คิโยโระ

ถ้าเป็นกษัตริย์ที่ต้องเป็นหัวหน้ากลุ่ม ก็คงจะทำอะไรตามใจตัวเองคนเดียวไม่ได้สินะ

ของเจ้าชาย

ถูกต้องเลยครับ เจ้าแมวดำ

ด้านบนครับ

ถ้าเป็นตอนที่ข้ายังหนุ่มๆ ล่ะก็!

บอกว่าจะไปเล่นที่ป่า แล้วก็กลายเป็นนักผจญภัยไปเลย

คงเข้าร่วมกองทัพอิยูและออกไปสู้รบแล้วสินะ!

ฟุฟุ...

ฝ่าบาทเคยไปเล่นที่ป่าแล้วโดนหมีไล่ตามสินะ

นั่นแหละที่ทำให้เรารู้ถึงความยิ่งใหญ่ของคุณ ในฐานะแมวตัวนี้... ไม่น่าเชื่อเลย!

ใช่แล้ว! ตอนนั้นโดนมันเล่นงานจนแทบจะหมดสภาพเลยล่ะ!

เจ้าแมวดำที่อยู่กับคุณมาตลอดน่ะ คือวีรบุรุษของเราเลยนะ

แมวที่สามารถโค่นหมีในป่าได้น่ะ มีอีกไหมล่ะ

นั่นสิว่ายังไงนะ

ตอนที่ยังเป็นลูกแมว เคยโค่นหมีกับพี่น้องทุกคนเลยล่ะ

ถ้าเป็นพี่น้องพวกนั้นก็น่าจะโค่นหมีได้อีกนะ

อา...!?

อา~! คุโระบานะ! คุณนี่! เป็นหนึ่งในลูกแมวพวกนั้นด้วยเหรอ!

เจ้าลูกแมวในตำนานนี่นา! แล้วคนอื่นๆ ล่ะ ตอนนี้ทำอะไรกันอยู่เหรอ?

น่าจะมีบางคนที่มาที่เมืองนี้ที่ไม่ได้เจอกันมานานแล้วนะ

คงจะออกไปเดินทางที่อื่นอีกแล้วล่ะมั้ง

พี่น้องของเจ้าแมวดำสินะ ฉันก็อยากจะเจอเหมือนกันนะ!

คุโระบานะ!

ต้นไม้นั่นมันง่ายเกินไปเลยนะที่จะปีน

พูดเรื่องที่ยากกว่านี้หน่อยสิ!

โอ้ อย่างนั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้นฝ่าบาทขอตัวก่อนนะ

อา!

หวังว่าเรื่องกองทัพจอมมารจะคลี่คลายเร็วๆ นะ

ฮ่าๆๆๆ!

ไม่อย่างนั้นเหล่าขุนนางก็จะต้องกังวลเรื่องการหนีของฝ่าบาทตลอดเวลา

เรื่องเล่าของพี่ชายยอดเยี่ยมจริงๆ เลยครับ เจ้าแมวดำ!

ขุนนาง↓

●●●●●

ขุนนาง↓

●●●●●

โอ?

จะไม่จับหางเหรอ?

ไม่ใช่เด็กทารกซะหน่อย!

อย่างนั้นเหรอ

อะไรกันเนี่ย!?

ทำได้ดีมาก! ขอบคุณนะ!!

ใครมาเหรอ?

พวกที่โค่นกองทัพจอมมารน่ะ

เขาบอกว่าประเทศนี้ก็ส่งของไปสนับสนุนพวกเขาด้วย เลยมาขอบคุณน่ะ

มาจากประเทศอะไรเหรอ?

ก็พวกเขาเป็นนักผจญภัยน่ะ

แล้วก็ออกไปเป็นผู้นำในการต่อสู้ในหลายๆ ประเทศด้วยนะ!

เหล่าผู้กล้าเอ๋ย!

พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณ!

ทำได้ดีมากเลย!

ชื่อของพวกเธอจะถูกเล่าขานสืบไปจนถึงรุ่นหลังเลยล่ะ!

พี่น้องนี่กลายเป็นนักผจญภัยจริงๆ เลยนะ

กับพวกมนุษย์ด้วย

ไม่แค่หมีเท่านั้นนะ แต่เป็นพวกที่เรียกว่าจอมมารด้วย

ฝ่าบาท~!!

องค์ชาย~!!

หายไปอีกแล้ว! นี่นะ!

ฝากไว้กับฉันเถอะ

เจ้าแมวดำ

ช่วยได้มากเลยครับ

ยุ้

สมแล้วที่เป็นคุโระบานะ ตามไม่ทันเลยแฮะ

นี่ คุโระบานะ

ถึงเวลาแล้วนะ ที่จะสอนเวทมนตร์ให้ฉันหน่อยได้ไหม?

จะสอนให้

ก็ต้องรอให้ฉันอายุครบ 8 ขวบก่อน ถึงจะไปฝึกฝนเวทกับพวกนักเวทย์ราชสำนักได้นี่นา

นี่ คุโระบานะ!

เมื่อวันก่อนฉันได้เห็นสิ่งที่เรียกว่านักผจญภัยเป็นครั้งแรกเลยล่ะ!

อาาา...

ฉันตกใจมากเลยนะ!!

บรรยากาศที่พ่อกับคุโระบานะอยู่ด้วยกันมาตลอดนี่

ฉันเคยคิดว่าเพราะพ่อเป็นองค์ราชา ส่วนคุโระบานะเป็นผู้แข็งแกร่งนี่แหละ!

แต่ว่านะ พวกนักผจญภัยนั่น เขาก็มีออร่าที่เทียบเท่ากับพ่อเลยนะ!

อืม จริงด้วยสิ

พวกเขามีออร่าที่ดีจริงๆ เลยนะ...

ผจญภัยสิ คุโระบานะ!

การผจญภัยนั่นแหละที่ทำให้คนเราแข็งแกร่งและเข้มแข็งขึ้น!

ดังนั้นฉันก็ต้อง ออกไปผจญภัย! เพื่อที่จะได้เป็นองค์ราชาที่สง่างาม!

ห๊ะ?

โอ โอว...

เพื่อที่จะได้เป็นองค์ราชาเหรอ...?

เอ่อ...

ไม่สิ มันก็ต่างออกไปนิดหน่อยนะ...

...อย่างนั้นเหรอ

คุโระบานะ!

ฉันอยากจะเป็นเหมือนเธอเลยล่ะ!

อยากจะเป็นผู้ชายที่คู่ควรจะยืนเคียงข้างเธอให้ได้!!

เจ้าแมวป่าได้มาถึงในเมือง

และได้เป็นเพื่อนกับมนุษย์ที่คิดแบบเดียวกันกับตัวเอง แล้วก็สอนเวทมนตร์ให้

ดังนั้นก็ต้องออกไปผจญภัยสิ!

แล้วมันก็ต้องมีเวทมนตร์เพื่อสิ่งนั้นไม่ใช่เหรอ!?

เด็กคนนี้บอกให้สอนเวทมนตร์เพื่อที่จะได้เป็นเพื่อนกับฉันน่ะ

ได้พบกับองค์ชายที่น่าสนใจเข้าเสียแล้ว

ออกจากที่อยู่อันแสนสบายนั้น

มายังเมืองของมนุษย์ แล้วก็...

องค์ชาย

ถ้าจะไปผจญภัยแล้ว เวทมนตร์อย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะ!

ไม่คิดเลยว่าคราวหน้าจะเป็นการผจญภัย...สินะ?

โอ้!

เวทมนตร์ต้องมีเล็บและเขี้ยวด้วย ถ้าเป็นมนุษย์แล้วก็ต้องใช้อาวุธได้ด้วย

อย่างนั้นเหรอ! ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเรียนรู้วิธีใช้อาวุธด้วย

นอกจากนั้นก็มีภาษาด้วย นักผจญภัยนี่ใช้ภาษาที่ค่อนข้างห่ามๆ เลยนะ

อย่างนั้นเอง

ตอนที่ 4 · เจ้าแมวดำกับองค์ชาย / จบ