ตอน 46: Chapter 46

ฟุฟุ... คันจัง

ซาซากิ อิซึมิ ผู้ประพันธ์ อามะระ ผู้สร้างตัวละคร โอคุมะ มาอิ

ตอนที่ 46

กลิ่นที่คุ้นเคยของทุกคนเลย

คุณแม่ก็อยู่ด้วย...

ไออุ่นของวันวานที่ยังคงหลงเหลืออยู่

ฝันดีจังเลย...!

1111

หืม?

เป็นอะไรอีกแล้วล่ะ พวกนาย...

มันเป็นเรือที่บินได้นะ

“เรือบิน” เหรอ?

มันคือผลึกของเทคโนโลยีเวทมนตร์ที่เพื่อนมนุษย์สร้างขึ้นมาเลยล่ะ

ก็อยากให้มันบินอยู่เหนือป่าแบบนี้โดยไม่พังน่ะครับ

มาบอกเรื่องแบบนี้โดยเฉพาะเลยเหรอ

เห็นสิ

คุณคิดว่าฉันเป็นแมวที่คิดสั้นแบบนั้นเหรอ?

เห็นเลย

ก็เพราะว่าคุณลุงไม่เกลียดของที่มนุษย์ทำนี่นา

ถ้ารู้ว่ามีมนุษย์อยู่ข้างใน ก็คงจะพุ่งชนมันแน่ๆ เลยล่ะ

อย่าทำให้มันร่วงลงมาสิ!?

ไม่นะ พวกนาย... แมวก็จะขึ้นเรือลำนั้นด้วยเหรอ?

เปล่าครับ พวกเราจะไม่ขึ้น

คราวนี้เป็นเรือที่มาจากอีกประเทศน่ะครับ คิดว่าแมวคงไม่ได้ขึ้นมาด้วยหรอกครับ

คุณชิจิเฮงเกะ กำลังจะมาถึงแล้วนะ

โอ้! เร็วเชียว สมกับเป็นรุ่นล่าสุดเลย!

นี่มันวิวที่นกมองเห็นเลยนะเนี่ย

เป็นการเดินทางบนท้องฟ้าที่สะดวกสบายจริงๆ!

คุณชิจิเฮงเกะ ระวังตัวด้วยนะครับ!

ฉันก็เหมือนกัน

ตั้งตารอเลยนะที่จะได้เดินทางด้วยกันอีกสักครั้ง

การได้ขึ้นเรือลำนี้แล้วกลายเป็นแมวได้นี่ ภูมิใจจังเลย ขอบคุณนะ!

เอาล่ะ...

ไม่ได้เจอกันมาหลายสิบปีแล้วสินะ

แมวที่เห็นเป็นครั้งแรกเลย...! เป็นของคณะละครเหรอ?

ป่าแห่งนั้นในเมืองนี้...

แมวที่ไม่รู้จักเลยนะ

เอาล่ะ

ก่อนอื่น ไปที่กิลด์กันดีกว่า

โอ้ー

คุณชิจิเฮงเกะ!

กะทันหันขอโทษด้วยนะครับ ผมเป็นแมวที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ ชื่อว่า ไฮบุจิครับ

คุณชิจิเฮงเกะสินะครับ ยินดีที่ได้รู้จักมากเลยครับ

ใช่แล้ว ผมคือชิจิเฮงเกะเอง

ทำไมคุณถึงรู้จักผมล่ะ?

นี่ครับบทความนี้

แหล่งรวมแมวเชือกอัญมณี ถูกค้นพบแล้ว!

ผมคิดว่า 'เคทท์-ชี่' ที่เขียนไว้ในนี้ ต้องเป็นคุณชิจิเฮงเกะ นักผจญภัยแมวผู้มีชื่อเสียงแน่นอนเลยล่ะ

ฮ่าๆๆ! หนังสือพิมพ์น่ะ ไม่ได้เขียนแต่เรื่องจริงเสมอไปหรอกนะ

ผม...ไม่รู้ว่ามีชื่อเสียงรึเปล่านะ แต่ก็เป็นนักผจญภัยที่รู้ความจริงนี่นา

นักผจญภัยแมวผู้มีชื่อเสียงครั้งแรกที่ได้เจอเลยนะเนี่ย...

แต่แมวในเมืองนี้ ทุกตัวอ่านหนังสือพิมพ์ได้เหรอ? หรือว่าคุณนี่แหละที่พิเศษ?

เป็นแมวที่ดูมีอายุพอสมควรเลยนะ

อ่า...แมวที่อ่านหนังสือออกก็มีอยู่เยอะในเมืองนี้ล่ะ

แต่การอ่านหนังสือพิมพ์นี่ ถือว่าเป็นแมวที่แปลกหน่อยไหมนะ

ฮ่าๆๆ

เดิมทีว่าจะไปถามที่กิลด์ แต่บางทีคุณอาจจะรู้ก็ได้นะ

ไหนๆ ก็มาถึงแถวนี้แล้ว ก็อยากจะไปดูอะไรสักอย่างน่ะ

ภายนอกดูยังหนุ่มนะ แต่บางทีอาจจะอายุเท่ากับคุณลุงที่มีปีกก็ได้มั้ง...?

สล้าก็เป็นแมวที่ทำเองนี่นา แถมยังเป็นมังกรที่เลี้ยงแมวในทุ่งหญ้าอีกด้วย

คุณลุงมีปีกครับ!

ฮัคกะเหรอ วันนี้แมวลูกค้าเยอะตั้งแต่เช้าเลยนะ

ขอโทษนะคะคุณลุง! คุณไฮบุจิบอกว่าอยากให้รีบมาเลย!

มีแมวที่ดูแก่มากมาหาบอกว่ามานะ!

ตอนนี้ไปได้เลยไหมครับ!?

อ...อืม

ขอโทษครับ ขอตัวไปก่อนนะ

ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้กับจัตุรัสโมชะโมชะน่ะครับ!

อ้อ...

ถ้าไฮบุจิพูดแบบนั้นก็น่าจะแน่แล้วล่ะ

แมวที่ดูมีอายุ... อาจจะเป็นแมวที่ถูกเลี้ยงก่อนเจ้าปอมโปรา ที่ไหนสักแห่งมันยังมีชีวิตอยู่เหรอ?

เร็วเชียว

เดี๋ยวก่อนสิครับ~ คุณลุง~

ก็ต้องเป็นแมวตะบิดตรงนี้แหละ กลิ่นมันต่างออกไปนะ

แม้แต่คุณชิจิเฮงเกะที่รู้จักแมวตะบิดทั่วโลก ก็ยังคิดแบบนั้นเหรอครับ

อะไรกัน ก็แค่ว่าแมวตะบิดบ้านเกิดมันเข้าปากที่สุดน่ะสิ!

คุณลุงมีปีก! มาแล้วเหรอครับ

คุณชิจิเฮงเกะครับ นี่คือคุณลุงมีปีกครับ

เป็น "มังกรที่เลี้ยงแมว" ครับ!

มังกร

ใช่แล้ว...น่าจะเป็นมังกรจริงๆ ด้วย แต่ก็น่าประหลาดใจนะ! คุณเป็นแมวไม่ใช่เหรอ

ได้ยินมาว่ามีมังกรที่มาอาศัยอยู่ในป่าแห่งนี้ กำลังเลี้ยงแมวอยู่

ในสายตาพวกเรา มันก็คือแมวที่กำลังเลี้ยงแมวอยู่นั่นแหละ!

แย่แล้ว คงพูดอะไรที่ไม่สุภาพไปสินะ

ผมไม่ได้มาในป่าแห่งนี้สักพักใหญ่แล้ว...

ได้เจอแมวที่อายุมากกว่าตัวเองเป็นครั้งแรกเลยครับ

ไม่นะครับ ไม่เลย!

การที่คุณบอกว่าผมเป็นแมว มันทำให้ผมดีใจมากเลยครับ ถูกต้องแล้วครับ!

คุณชิจิเฮงเกะอยากจะมาดูทุ่งแมวเชือกน่ะครับ

แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเทศกาล เลยเข้าไปไม่ได้...

อ่า...นี่คงเป็นการมองจัตุรัสโมชะโมชะจากบนต้นไม้นี่เอง

บนต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ มีจุดที่พอดีเลยนะครับ มาปีนกันเถอะครับ

โอ้ー

0

เหนื่อยหน่อยนะ ฮัคกะ

ดีจัง ได้เจอกันสองตัวแล้วสินะ?

อืม คุณชิจิเฮงเกะบอกว่าคุณลุงมีปีกอายุมากกว่านะ

ว้าว สุดยอดเลย

ก็อย่างที่ว่าไง

ช่วยวิ่งอีกสักหน่อยให้หน่อยได้ไหมครับ?

เอ๋!?

สุดยอดเลยนะเนี่ย แมวตัวนี้เลี้ยงมันมาเองเหรอ

รุ่นแรกของโมชะโมชะได้เรียนรู้ทักษะการปลูกแมวเชือก และตอนนี้รุ่นที่สี่กำลังสืบทอดทักษะนั้นอยู่ครับ

รุ่นที่สี่! คุณเป็นคนที่เฝ้ามองมันมาตลอดสินะ

เป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน... แต่กลิ่นอายของป่าก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลยนะ

คุณชิจิเฮงเกะเป็นคนจากป่าแห่งนี้เหรอครับ

อ้อ ใช่แล้ว หายไปนานแล้ว กลับมาก็เป็นครั้งแรกเลยล่ะ

เข้าใจแล้ว! เลยได้กลิ่นที่คุ้นเคยจากตัวคุณนี่เอง

คุณได้กลิ่นของป่าจากตัวผมเหรอครับ? ฟุฟุ ดีใจจังเลยนะ

แต่ว่าน่าประหลาดใจนะ ไม่ใช่แค่ทุ่งแมวเชือกนะ แต่ว่ายังมีต้นไม้ใหญ่แบบนี้อยู่ในป่านี้ด้วย

ถ้าเป็นคุณชิจิเฮงเกะ คุณก็น่าจะเคยเห็นต้นที่ใหญ่กว่านี้มาแล้วไม่ใช่เหรอครับ?

ก็จริงนะ ได้เห็นมาหลายอย่างแล้ว

แต่ที่ยังติดตาอยู่ก็คงเป็นต้นแมวตะบิดยักษ์นี่แหละมั้ง

?

เป็น "ต้นแมวตะบิดยักษ์ที่ทะลุเมฆ" สินะครับ!

เป็นเรื่องของตอนที่ผมยังหนุ่มๆ น่ะครับ

ได้ยินมาว่ามีต้นไม้ที่มี "แมวตะบิดขนาดยักษ์ที่ทะลุเมฆ" อยู่ที่แห่งหนึ่ง

ในฐานะแมวผจญภัย หัวใจก็เต้นระรัวแน่ๆ จะต้องหาให้เจอให้ได้

เลยไปค้นคว้าจากเอกสารต่างๆ และสำรวจซากโบราณสถานมาแล้ว

พอจะระบุตำแหน่งของมันได้

ก็เริ่มถูกพวกแปลกๆ เหล่านั้นเล็งเป้าหมายเข้าแล้วล่ะ

สมุดบันทึกการสำรวจเกือบจะถูกขโมย แต่ถูกแมวสวยๆ ช่วยไว้

เจ้าแมวตัวนั้นพูดว่า

พวกแปลกๆ พวกนั้นเป็นลูกสมุนของอสูรกายที่เรียกตัวเองว่าจอมมาร

ส่วนตัวมันเอง ก็ได้รับคำขอจากเหล่าภูติน่ะ เพื่อมาขัดขวางการเคลื่อนไหวของเหล่าจอมมารนั่นเอง

ท่านราชาที่ล่มสลายกำลังตามหาที่ที่ชื่อว่า "บ่อน้ำแห่งรุ้งที่เริ่มต้น" น่ะครับ

และเบาะแสของมันก็อยู่ที่ "ต้นแมวตะบิดขนาดยักษ์ที่ทะลุเมฆ" ที่ผมกำลังตามหาอยู่ด้วย

ตั้งใจว่าจะผจญภัยต่อไปโดยหลีกเลี่ยงพวกนั้น

แต่จอมมารกลับลักพาตัวแมวเพื่อนของผมไป

ถึงเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้

แมวเพื่อนของผมก็แปลงร่างเป็นแมววิญญาณ แล้วบอกให้ผมไปหา "บ่อน้ำแห่งรุ้งที่เริ่มต้น" ให้เจอ

หลังจากถูกลูกสมุนของจอมมารเฝ้ามองอยู่ ก็มาถึงต้น "แมวตะบิดขนาดยักษ์ที่ทะลุเมฆ" แล้วครับ

วันนี้หนังสือพิมพ์เขียนถึงแมวเชือกอัญมณีด้วยนะ!

คุณชิจิเฮงเกะเคยไปที่แหล่งรวมพันธุ์นั้นตั้งแต่สมัยโบราณเลยสินะครับ!

อ่า ครั้งนี้ได้เห็นแหล่งรวมพันธุ์กับพวกมนุษย์ที่ปกติด้วยนะ

ถ้าปีนขึ้นไปบนต้น "แมวตะบิดยักษ์ที่ทะลุเมฆ" แล้ว คุณจะสามารถเห็น "แหล่งรวมพันธุ์แมวเชือกอัญมณี" ที่มองเห็นได้จากตรงนั้น

ตอนนั้นพวกลูกสมุนของจอมมารก็รุมเร้า แล้วก็ให้รีบถอดรหัสจารึกที่อยู่ใน "แหล่งรวมพันธุ์แมวเชือกอัญมณี" อย่างเร่งด่วนเลยล่ะ...

332

รู้ตำแหน่งของ "บ่อน้ำแห่งการเริ่มต้นของสายรุ้ง" แล้ว

เจ้าแมวสวยๆ ตัวนั้น พยายามจะหยุดผมมาตลอด

เพราะว่าเธอได้รับฟังแผนการของจอมมารจากเหล่าภูติน่ะสิ

จอมมารต้องการน้ำจากบ่อน้ำนั่น

เพราะว่าถ้าดื่มน้ำจาก "บ่อน้ำแห่งการเริ่มต้นของสายรุ้ง" จะได้รับพลังเวทมนตร์ที่มหาศาลน่ะสิ

ถึงจะเป็นอย่างนั้น แต่ว่าเพื่อนที่ติดกับดักความเป็นแมวอย่างผม จะทำอะไรได้ล่ะ

แล้วน้ำจากบ่อน้ำก็ดูเหมือนจะสูญเสียฤทธิ์ไปเมื่อถูกนำออกมา

เมื่ออ่านจารึกระหว่างทาง ก็ดูเหมือนว่าบ่อน้ำจะอยู่ที่ส่วนลึกที่สุดของดันเจี้ยน

ตัวคุณราชาเองก็มาถึงที่นี่แล้ว

เพื่อนที่กลายเป็นแมววิญญาณของผมด้วยนะ

นำเหล่าจอมมารไปเป็นผู้นำ ฝ่ากับดักของดันเจี้ยน

จนมาถึงบ่อน้ำ

ผม เพื่อนแมว และเจ้าแมวสวยนี่ คงจะต้องมาตายที่นี่แล้วล่ะ

แต่ผมเคยอ่านมาแล้วนะ

มันถูกบันทึกไว้ในเอกสารโบราณ

ว่าเมื่อนานมาแล้ว มีราชาที่เป็นมนุษย์ผู้มีพลังเวทมนตร์อันแข็งแกร่ง

ได้รับไอเทมที่มีพลังเวทมนตร์ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นเข้าไป

แล้วก็ดับสูญไปเอง...

พลังเวทมนตร์มันมีธาตุที่เข้ากันได้นะ

ถ้าธาตุที่เข้ากันได้ไม่ดี แล้วทั้งสองพลังมันปะทะกัน มันก็จะทำลายเจ้าของมันให้สิ้นซากเลยล่ะ

ผมก็เลยเดิมพันไว้ว่า พลังของจอมมารกับพลังของบ่อน้ำน่ะ มันจะต้องปะทะกันแน่ๆ

จอมมารใช้พลังเฮือกสุดท้าย

เพื่อจะฆ่าวาวาวา

ดันเจี้ยนก็เริ่มพังทลาย

เหล่าราชาก็ดับสูญ

และตัวผมเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสไปด้วย

เจ้าแมวสวยได้ให้น้ำจากบ่อน้ำแก่ผม

พวกเราก็สามารถหนีออกจากดันเจี้ยนมาได้อย่างปลอดภัย

ดันเจี้ยนก็พังทลายลง และ "บ่อน้ำแห่งการเริ่มต้นของสายรุ้ง" ก็สูญหายไปตลอดกาล

แต่ผมก็ได้คู่ชีวิตในชีวิตจากการผจญภัยครั้งนี้

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่หลังจากนั้นก็ต้องออกผจญภัยไปอีกหลายครั้งเลยล่ะนะ

เจ้าแมวสวยก็กลายเป็นภรรยาของผม แล้วเราก็ได้กลับมาที่ป่าแห่งนี้เพื่อเลี้ยงลูกด้วยกัน

สึ...สุดยอด! เป็นเรื่องราวการผจญภัยที่ยอดเยี่ยมมากเลยครับ...!!

แล้วอายุยืนยาวของคุณชิจิเฮงเกะนี่ ก็เป็นเพราะได้ดื่มน้ำจากบ่อน้ำตอนนั้นสินะครับ!?

จะว่ายังไงก็บอกได้ไม่ชัดเจนหรอกนะ

แมวที่มีกลิ่นหอมของป่าที่คุ้นเคยแบบนี้

แบบนี้...มีแมวที่ได้ผ่านประสบการณ์ที่น่าทึ่งขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย...!

เอ่อ... คุณนักเวทหลวงครับ!

คุณนักเวทหลวงอยู่ไหมครับ!?

อ๊ะ คุณนักเวทหลวง...เหรอครับ?

ฮัคกะ เป็นอะไรไปเหรอ?

อ่า ขอโทษๆ ผมเอง

อ๊ะ! คุณลุงมีเขา! พอดีเลยครับ!!

อยากจะติดต่อคุณลุงมีเขากับคุณแม่น่ะครับ!

เป็นอะไรไป?

เอ่อ คุณไฮบูจิบอกว่าควรจะเรียกคุณน่ะครับ เพราะว่ามีแมวที่อายุมากกว่าคุณลุงมีเขามาที่ป่าแล้วครับ

ผมเป็นแมวที่ชื่อชิจิเฮงเกะครับ!

ที่ว่า "เจ้าตัวป่วน" ก็น่าจะหมายถึงต้นไม้นี่แหละครับ

หวานจัง!

ผลของต้นไม้นี่หวานกว่าของต้นอื่นตั้งเยอะเลยนะครับ

โอ้ ผลปอมปอรานี่เอง! ชวนให้นึกถึงเลยนะ

ยังมีผลปอมปอราที่หวานขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย

!! !!

มันแกล้งได้เป๊ะเลยนะเจ้าตัวแสบ

มันเป็นต้นไม้ที่บางครั้งก็จะให้ผลที่เปรี้ยวสุดๆ ด้วยล่ะ

กำลังสอนว่ายน้ำให้สินะ เหนื่อยน่าดูเลย

โดยพื้นฐานแล้วแมวพวกมันก็ไม่ชอบน้ำนี่นา

เพราะอย่างนั้น ถึงแม้จะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น การฝึกว่ายน้ำก็ถือว่าจำเป็นเลยล่ะครับ

แม่ของผมเองก็เคยโยนผมกับพี่น้องพวกเราลงไปในทะเลสาบเหมือนกันนะ

ฮ่าๆๆ! เป็นการฝึกที่หยาบคายจริงๆ!

แต่ว่าด้วยวิธีนั้น เจ้าก็สามารถว่ายน้ำเป็นได้แล้วสินะ

เมื่อคิดถึงภูมิหลังของคุณชิจิเฮงเกะแล้ว ภรรยาของเขาก็น่าจะเสียชีวิตไปแล้วล่ะนะ

ตัวผมเองก็เคยเลี้ยงลูกในป่าแห่งนี้มาก่อน... ชวนให้นึกถึงจัง

เจ้าเด็กๆ ด้วย...

ช่วงนั้นมันมีการสู้รบอย่างดุเดือดระหว่างอาณาจักรของมนุษย์อยู่เลยนะ

มีการล่ามังกรหรือวาฬกลางอากาศเพื่อนำมาทำอาวุธและเครื่องป้องกันอย่างคึกคักเลยล่ะ

ในบรรดาสิ่งเหล่านั้น ก็มีอสูรหายากที่เรียกว่า "หนูสีรุ้งในตำนาน" อยู่ด้วยนะ

ว่ากันว่าขนของหนูตัวเดียวสามารถแลกเป็นปราสาทได้เลยทีเดียวเลยล่ะ

มีมนุษย์บางกลุ่มที่คิดว่าจะใช้แมวที่อาศัยอยู่ในป่าเพื่อไปให้ได้หนูตัวนั้นมา

พวกเขาก็เลยไปลักพาตัวแมวต่างๆ ออกจากป่า... แบบนั้นแหละ

มนุษย์...!!

ต้องช่วยแมวพวกนี้ไว้ให้ได้! แต่ตอนนั้นภรรยาเพิ่งคลอดลูกมาใหม่ๆ

ผมก็ลังเลอยู่พักหนึ่ง

แต่ภรรยาบอกว่า

การเลี้ยงลูกน่ะ แค่ตัวเดียวก็พอแล้ว

แล้วก็บอกว่า

ให้คุณไปช่วยพวกมัน

โอ้... คุณเป็นภรรยาที่แสนดีนี่ครับ

ฮือ...

อ่า เป็นภรรยาที่หาได้ยากจริงๆ

สุดท้ายก็สามารถช่วยแมวพวกมันออกมาได้อย่างปลอดภัย แต่ผมก็ไปพัวพันกับเหตุการณ์อื่นต่อ

จนกระทั่งวันนี้ได้กลับมาที่ป่าแห่งนี้ได้ซะที

ไม่น่าเชื่อเลย...

● ● ● ● ● ● ●

ได้ผจญภัยไปหลายที่ ได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่างเลย

ทั้งในเขาวงกตแห่งท้องฟ้า หุบเขาเมฆ ภูเขาสูง...

และถึงแม้จะกลับมาที่ป่าแห่งนี้ ก็ยังได้เจอแมวที่พิเศษอย่างคุณแมวดราก้อนนี่อีกด้วย!

พิเศษ... เหรอครับ?

ใช่แล้ว! เป็นแมวที่คอยเฝ้ามองพวกแมวมาตลอด... เป็นแมวที่มีปีกด้วยนะ!

แมวมีปีก...

ผมรู้จักแมวแบบนั้นอยู่อีกตัวหนึ่ง

เป็นลูกของปีก... ตัวสุดท้ายที่ผมเลี้ยงในป่าแห่งนี้

รันทานะ!

ฮันนี่!

ใช่แล้ว! ถ้าคุณบอกล่ะก็คงจะมาด้วยกันแล้วสิ! มาเพื่อเจอเจ้าลูกปีกใช่ไหมล่ะ?

ตั้งใจมาถึงที่นี่เลยเหรอ?

เอ๊ะ? ไม่สิคะ ฉันมาเพื่อดูต้นไม้ขี้เล่นกับทุ่งของเล่นแมว แล้วก็เจ้ามังกรที่เลี้ยงแมวด้วย...

เจ้าลูกปีก...?

อ๊ะ... อ๊ะ!

ปีก...!!

ทำไมถึงโยนลูกแมลงไปในทะเลสาบได้ล่ะเนี่ย อันตรายจะตาย!

โอ๊ะ ไม่เป็นไรหรอก เจ้าตัวนี้ก็ว่ายน้ำเป็นแล้วนี่นา

ไม่สิ! มันหยาบคายเกินไปแล้วนะนั่น!

โย่ว

พี่ชาย

รู้...แล้วเหรอคะ...เรื่องของคุณพ่อ...

อ่า ฉันได้รับหน้าที่ดูแลดันเจี้ยนของโรงเรียนเวทมนตร์น่ะ เลยมาสืบเรื่องนี้... แล้วก็ได้พบกันอีกครั้ง

...ทำไมถึง...ไม่บอก...

คิดว่าคุณแม่บอกแล้วซะอีก! ไม่คิดเลยนะ...จะไม่รู้เรื่องเลยซะอย่างนั้น!

กลิ่นที่คุ้นเคย...ช่างจางๆ เสียจริง

เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ...ที่ได้อยู่กับแมวตัวใหญ่ตัวหนึ่งด้วยกัน!

วิ่งไม่หยุดเลย ฮักกะ

เป็น... เป็นอะไรไปครับ?

ฮักกะ! เหนื่อยหน่อยนะ

เจ้าชิจิเฮ็นเกะนี่ เป็นอีกชื่อของคุณรันทานะ มามี้คยานล่ะสิ

ก็คิดว่ารู้จักอยู่แล้วนี่นา

ไม่น่าเชื่อเลย การปรากฏตัวของคุณปาปี้คยานนี่!