ตอน 47: Chapter 47

ตอนแรกที่ได้เห็นเคทท์ซีนี่ประทับใจมากเลย

ว่าแต่ว่า...คุยกับแมวได้ด้วยเหรอเนี่ย!

ฉันเองก็เหมือนกัน! พอได้กลับมาที่เขตของตัวเองแล้วก็คิดว่า เจ้าเหมียวที่บ้านฉันจะพูดได้บ้างไหมนะ

ในครั้งนี้เป็นเรื่องราวของเหล่าเพื่อนแมวจากต่างแดน

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามารา ออกแบบตัวละคร โอคุมะ ไม

ฉันรู้สึกประหลาดใจมากตอนที่รู้ว่ามีแค่แมวของเคทท์ซีเท่านั้นที่พูดได้

เสน่ห์ของเจ้าเหมียวที่ไม่เคยหมดสิ้น

เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่เจ้าหญิงก่อขึ้นน่ะค่ะ

คุณเมย์คงจะอยู่กับดิเอลมาตั้งแต่ตอนเป็นเด็กแล้วสินะคะ?

เพื่อนแมว ดิเอล

ใช่ค่ะ

ที่วังก็อยู่กับเก็ตต์-ชี่ตลอดเลยสินะคะ

น้องแมวของคุณมาร์ลี่ตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้วคะ?

อิจฉาจังเลย~ ถ้าพูดแบบนี้ไปแล้วลูกของฉันจะอิจฉาไหมนะ

อายุ 6 ปีค่ะ ชอบอาบแดด เลยมักจะนอนแผ่ตัวอยู่ตรงขอบหน้าต่างค่ะ

ถึงกับกลิ้งไปมาบนท้องแบนเลยเหรอคะ?

ฟาติมา คุณหนูเคานต์

ใช่ค่ะ ใช่เลยค่ะ!

รู้สึกน่าเอ็นดูจังเลยนะคะ ที่เขาไว้ใจเราขนาดนี้

น่ารักจัง จริงด้วยค่ะ♡

มาร์ลี่ คุณหนูบารอน

...ท้องแบนเหรอคะ?

พอเห็นท่าที่ยืดตัวเต็มที่แล้วก็น่ารักจังเลย...

แบบว่ามันยืดตัวแบบ บิยอนๆ น่ะค่ะ

ฟุฟุ

บิยอน...?

ยืดตัว...?

เอ่อ...เหรอคะ? ไม่เคยเห็นแมวยืดตัวแบบนั้นเลยค่ะ

เอ๊ะ?

อ้อ แต่แมวที่คุณเมย์ดูเป็นประจำก็คือเก็ตต์-ชี่นี่คะ

ก็จริงนะคะ แมวที่อยู่ในวังหลวงที่เป็น "แมวแห่งป่า" ก็น่าจะไม่ได้ทำท่าทางแบบแมวทั่วไปน่ะค่ะ

นี่ๆ คุณ

คุณหนูคงเป็นแมวที่เฝ้าคลังสินะคะ

อ๊ะ~♡ แมวแห่งป่าเหรอคะ!?

เก็ตต์-ชี่!?

ไม่ใช่แมวแห่งป่า...

เปล่าค่ะ นี่ก็เป็นแมวที่ฉันไม่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ

เป็นแมวธรรมดาสินะคะ

การที่มันหลงเข้ามาแถวนี้ได้นี่เป็นเรื่องที่หายากนะคะ

ในวังหลวงก็มีแมวธรรมดาอยู่ด้วยนี่นา!

อ๊ะ อุฟุฟุ... มาเล่นตรงนี้ไหมคะ?

ชินกับผู้คนได้มากเลยนะเนี่ย!

น่าจะง่วงหลังจากทำงานจับหนูสินะคะ?

ตรงนี้เลย!

คุณหนูเจ้าหญิง! ขอประทานอภัยด้วยค่ะ!!

ฝากตัวด้วยนะ♡

ตอนที่ฉันเดินเข้าออกไปที่ห้องเก็บของ มันก็วิ่งหนีไปเลยล่ะ

นี่ไง! ไปกันเถอะ!

ไปกันเถอะค่ะ!

ฟุฟุ...!

มะ...ผลักกลับ

เป็นแมวที่ชอบแกล้งนี่นา!

ถ้าเป็นประเทศอื่นคงจะโดนดุแย่เลยล่ะค่ะ?

ขออภัยอย่างสูงเลยค่ะ ที่ทำตัวไม่เหมาะสมในวงสนทนาชานะคะ...!

เปล่าเลยค่ะ ไม่ได้เป็นการเสียมารยาทเลยนะคะ!

ในประเทศของเรา การที่เก็ตต์-ชี่กับแมวธรรมดาก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสบายๆ แบบนี้ ก็ถือว่าเป็นความสุขของคนแล้วล่ะค่ะ

นี่ คุณเมย์คะ

เอ๊ะ...?

คุณเมย์ลูรุนาเหรอคะ?

เรื่องนั้นเกิดขึ้นตอนกลางวันวันนี้ค่ะ ดิเอล

มันทำให้ฉันตกใจมากเลยค่ะ

ตกใจตรงไหนล่ะคะ ในเรื่องนั้น?

รู้ไหมคะ ดิเอล แมวน่ะมันยืดตัวได้นะคะ

ยืดตัว...นี่คืออะไรคะ?

แบบนี้ค่ะ ในสภาพแบบนี้

แบบนี้ค่ะ

ในสภาพแบบนี้

แบบนี้ค่ะ

เปล่าค่ะ เพราะฉันเป็นมนุษย์ เลยไม่สามารถทำซ้ำได้อย่างสมบูรณ์ มันยืดตัวมากกว่านั้นอีกค่ะ

ดูเหมือนจะเป็นการยืดตัวตามปกติอย่างยิ่ง แต่ว่า

แบบนี้ค่ะ แบบนี้ค่ะ ยืดตัวแบบ บิยอนนนน!

ก็เพราะว่าเป็นแมวนี่นา

ดิเอล คุณนี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นท่าทางของคุณแบบนี้

แมวที่อาศัยอยู่ในปราสาทก็เป็นแบบนี้ค่ะ

พวกมันส่วนใหญ่มักจะไม่ประมาทกันหรอกค่ะ

คุณเมย์!? เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?

เดี๋ยวก่อนค่ะ! ฝ่าบาทกำลังทรงปฏิบัติราชการอยู่ค่ะ!

คุณเมย์ลูรุนาคะ!

ดังนั้นวันนี้พอได้เห็นท่าทางที่ยืดตัวแบบ บิยอนนนน ของแมวธรรมดา ก็เลยรู้สึกประหลาดใจค่ะ

แล้วก็เลยไปหาคุณพ่อเพื่อจะแบ่งปันความประหลาดใจนี้ค่ะ

0

ของแมวธรรมดา

แบบนั้นค่ะ!

คุณพ่อคะ!

เป็นอะไรไปล่ะคะ?

แมวที่อยู่ในป่าก็น่าจะยืดตัวได้เหมือนกันใช่ไหมคะ?

บิยอนนนน...!

ฉันเพิ่งสังเกตเห็นเรื่องใหญ่เกี่ยวกับแมวแห่งป่าค่ะ

...มันยืดได้นะ?

แมวที่อาศัยอยู่ในป่ากับแมวธรรมดาน่ะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่างกันนะ

แต่ก็มีท่าทางหรือ นิสัยที่เหมือนกันอยู่ การหาวแล้วยืดตัว ก็เป็นหนึ่งในนั้นล่ะ

แต่ว่า สำหรับฉันแล้ว ฉันไม่เคยเห็นดิเอลหาวแล้วยืดตัวเลยค่ะ

บางทีดิเอลอาจจะเป็นแมวที่คิดว่าท่าทางแบบแมวๆ พวกนั้นเป็นเรื่อง "ประมาท" หรือ "น่าอาย" ล่ะมั้งคะ

น้องสาว พี่ชาย

เมย์ ตอนเด็กๆ

แบบพี่ชาย...

แล้วก็เลยพยายามที่จะไม่ให้ใครเห็นมันเท่าไหร่สินะ

เดェล

มะ...แบบนั้นเหรอคะ...

ดิเอล...แบบนั้นเหรอคะ...

● ● ● ● ● ● ●

เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณพ่อ งั้นก็...

โมนาลกา! โมนาลกาจะ แสดงท่าทางแบบนั้นให้ คุณพ่อดูเหรอคะ?

อืม ก็ใช่ล่ะ

เวลาที่พักผ่อนอยู่ในห้องน่ะ มันจะยืดตัว หรือไม่ก็เล่นอยู่ตัวเดียว

เจ้าตัวนั้นชอบของที่โบกสะบัดน่ะค่ะ จะไปคลอเคลียเล่นกับผ้าม่านอะไรพวกนั้น

คลอเคลียเล่นนี่หมายถึงแบบไหนเหรอคะ?

เล่นตัวเดียวเหรอคะ?

แบบนี้ค่ะ จะใช้ขาหน้าจิ้มๆ หรือพยายามตะครุบดู ซึ่งมันเคลื่อนไหวค่อนข้างรุนแรงเลยล่ะค่ะ

เล็บมันเกี่ยวเข้า แล้วก็บิดตัวไปเลย!!

ภาพวาดจินตนาการของโมนาลกาขณะเล่น โดยอิงจากท่าทางของแมวที่เห็นในสวน

อะ...

ฟุ...

น่ารักจังเลยค่ะ!

—นะ เหมียวววววว

นั่นเป็นท่าทางแบบแมวเหรอคะ! ไม่ยุติธรรมเลย! ทำไมคุณพ่อมองเห็นได้ แต่ฉันกลับมองไม่เห็นล่ะคะ?

ถึงจะบอกว่าไม่ยุติธรรมก็ตาม

ไม่ค่ะ คือว่า...ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์ของประเทศนี้ มันเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเลยค่ะ!

แต่เรื่องนี้มันก็เป็นเอกลักษณ์ของแมวแต่ละตัวที่อาศัยอยู่ในป่าน่ะนะ

ถึงจะเรียกว่าท่าทางแบบแมว แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะแตกต่างกันไปตามแมวเลยล่ะ

แมว...แต่ละตัว...

หลังจากที่ได้ฟังเรื่องของคุณพ่อแล้ว ฉันที่รู้สึกตกใจยิ่งกว่าเดิม ก็เลยไปหาคุณหญิงรีนลูล์ที่สวนพฤกษศาสตร์ต่อค่ะ

ทุกคนคงจะยุ่งน่าดูเลยสินะ...

ท่าทางแบบแมวๆ ที่เป็นเรื่องปกติใช่ไหมคะ อืมมม...

แมวเป็น...เหรอคะ?

คุณพูดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ว่าเป็น "อารุอารุ" (เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อย) สินะคะ

ท่าทางแบบแมวของดอกโทคิสึเกโซว...เหรอคะ?

♩โทคิสึเกโซว

อ่า ใช่แล้วค่ะ ปกติก็จะเล่นกับไม้ตกแมวแบบธรรมดาน่ะค่ะ

ไม้ตกแมว

อะ ไม่ใช่ค่ะ

อันนี้ค่ะ ของเล่นสำหรับแมวนะคะ

แนวคิดใหม่

อะ... สำหรับแมว... ของเล่นเหรอคะ...?

ใช่แล้วค่ะ เวลาที่มันแกว่งแบบนี้ แมวก็อดที่จะวิ่งตามไม่ได้เลยค่ะ

ก็ถึงจะบอกว่าอันนี้มันต่างจากไม้ตกแมวของพืชนะ แล้วก็มีแมวบางตัวที่ไม่ชอบมันเหมือนกันล่ะค่ะ

โทคิสึเกโซวจะเล่นกับสิ่งนี้ในภาชนะเหมือนขวดตัวเดียวนะคะ

ภาพวาดจินตนาการของโทคิสึเกโซวขณะเล่น โดยอิงจากท่าทางของแมวที่เห็นในสวนและแมวของพ่อ

(ปุ๊)

พอเล่นจนพอใจแล้ว ก็จะนอนบน หมอนที่ชอบ

อืมม... นอนขดตัวอยู่บนหมอน...

เข้าใจเลยล่ะ!

เปล่าค่ะ คือมันจะนอนแบบคว่ำหน้าท้องขึ้นแบบนี้ค่ะ

คว่ำหน้าท้องขึ้น

แล้วท่าทางแบบคว่ำหน้าท้องขึ้นนี่เป็นแบบไหนเหรอคะ?

เอ๊ะ...?

เอ่อ คือการนอนโดยให้สะดืออยู่ด้านบนค่ะ หมายถึงนอนหงายท้องน่ะค่ะ

นอนโดยเหยียดขาเหมือนมนุษย์เลยนะคะ

สะดือ...ขึ้นไป...

เหมือนมนุษย์เลย...

ก็ไม่ได้หมายความว่าโทคิสึเกโซวจะสนใจแต่ต้นไม้เท่านั้นสินะ

ฉันเลยขอคุณหญิงรีนลูล์ให้ค่ะ ขอไม้ตกแมวสำหรับแมวหน่อยนะคะ

คุณหญิงก็ใจกว้างแบ่งให้ค่ะ บอกว่าเตรียมไว้เยอะแยะเลยล่ะค่ะ

เอาล่ะ ดิแอร์ มาเล่นกันเถอะค่ะ

แล้วลองทำท่าคว่ำหน้าท้องขึ้นดูสิคะ

ก็เตรียมหมอนนุ่มๆ ไว้ให้แล้วด้วยค่ะ

ฉันไม่สนใจของเล่นในมืออันนั้นหรอกนะ

ไม่เป็นไรค่ะ ดิแอร์ ลองเล่นดูไหมคะ? อาจจะสนุกก็ได้นะคะ

นี่ไง ดิแอร์

นี่สิ ดิแอร์

ดิแอร์... วันนี้ฉันรู้สึกละอายในความไม่รู้ของตัวเองเลยค่ะ

ในฐานะที่ฉันเป็นราชวงศ์ของประเทศนี้ที่ได้เดินเคียงข้างกับแมวที่อาศัยอยู่ในป่าน่ะนะ การที่ไม่รู้เรื่องแบบแมวๆ นี่... มันเป็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้เลยค่ะ

ฉันว่ามันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอกนะ

อีกอย่าง ฉันก็อยากจะเห็นท่าทางน่ารักๆ ของคุณแมวด้วยค่ะ

ทุกคนนี่มันโกงจริงๆ เลย

นั่นคือความรู้สึกที่แท้จริงสินะ

งั้นช่วงพักเที่ยงขอตัวไปก่อนนะคะ~

วันอื่น... กิลด์

?

สู้ๆ นะคะ

คุณฟีคะ มีเรื่องอยากจะคุยเหรอคะ ที่ร้านน้ำชาแมวดำ (โคเตะ โอมาจิชิเม~)

\(x_{1} \cdots x_{n}\)

!

เจ้าหญิงเมイルพรูน่าเหรอคะ!?

เกิดอะไรขึ้นคะ!?

ทหารยาม (กำลังปลอมตัว)

จอมเวทวัง (กำลังปลอมตัว)

เจ้าหญิงเมย์ (กำลังปลอมตัว)

อุ๊ย! ลูกค้าในร้านกาแฟทุกคนเป็นคนจากปราสาทเลย...!

ทหารยาม กำลังปลอมตัว

น่ากลัวจัง ทหารยาม 00

ผู้รับใช้ กำลังปลอมตัว

คุณฟีคะ ขอโทษที่เรียกนะคะ

อยากจะไปฟังเรื่องจากคุณฟี เพื่อนแมวของฉันค่ะ

ในฐานะที่เป็นราชวงศ์ ฉันต้องรีบเรียนรู้ "เรื่องแมวๆ" ให้ได้มากที่สุดค่ะ

คะ...?

มันเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินที่แสนสงบเลยค่ะ...

เอ่อ... งั้นเรามาคุยเรื่องมิเคมิเคกันดีไหมคะ

เรื่องแมวๆ เหรอคะ? อืมม...

ช่วงเวลาที่เธอจะยืดตัวแบบเกียจคร้านน่ะเหรอคะ? ใช่แล้วค่ะ...

พอแปรงแล้วรู้สึกสบายตัว ตาของเธอก็จะค่อยๆ หรี่ลง

แปรงเหรอคะ...? รู้แล้วว่าตาจะหรี่ลง

เริ่มจะง่วงแล้วก็จะส่งเสียงครางเหมือนกำลังพูดตอนหลับ

เหมียว... ไม่นะ

ครางๆ...

ตัวก็ยืดแล้วก็เริ่มทำเสียงครืดคราด

!? ครืดคราดเหรอคะ!?

คือทำเสียงครางออกมา เหมือนเป็นเสียงที่ออกมาเวลารู้สึกสบายตัวน่ะค่ะ

เพราะเธอจะหันท้องขึ้นมา ก็เลยแปรงตรงนั้นด้วย

คว่ำหน้าท้องขึ้น! คว่ำหน้าท้องขึ้นเหรอคะ!?

ใช่ค่ะ เวลาที่มิเคมิเคยืดตัวได้ดีๆ ก็คือตอนที่แปรงแบบนี้แหละค่ะ

คุณเมย์คะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ...

คว่ำหน้าท้องแล้วแปรงจนครืดคราด...เหรอคะ?

ข้อมูลเยอะมากจนประมวลผลไม่ไหวแล้วค่ะ

ดิเอลไม่ได้ทำเสียงครืดคราดนะคะ ไม่เคยได้ยินเลย ทำไมล่ะคะ...

ก็ขึ้นอยู่กับแมวแต่ละตัวด้วยนะคะ และนี่เป็นแค่เรื่องแมวๆ ของมิเคมิเคเท่านั้นนะคะ...

อุ๊ย คุณเมย์คะ! นอกจากฉันแล้ว ยังมีเพื่อนแมวที่อาศัยอยู่ในป่าอีกด้วยค่ะ! คุณได้ฟังเรื่องของเขาหรือยังคะ?

อะไรกัน! จริงด้วยสิ ลืมไปเลยค่ะ

จอมเวทวังที่มาในชุดผู้รับใช้

ซู่ววว...

อ๊ะ! ตรงนั้นด้วยเหรอคะ! เธอก็สนิทกับเหล่าแมวที่อาศัยอยู่ในป่ามากๆ เลยค่ะ

คุณฟีคะ!?

ว้าว! ขอฟังเรื่องหน่อยได้ไหมคะ!!

โคเคียจัง! เดี๋ยวฉันเลี้ยงอาหารกลางวันให้ที่นี่นะ มาเร็วเข้า!

ชิโรกุเอะ

ฟูจิ

จอมเวทวัง

คุณเพื่อนบ้าน

เรื่องแมวๆ เหรอคะ...

โฮทาเตะปุสะ

รถที่วิ่งอยู่ตามถนน

เสียงพูดตอนหลับ

ใช้หางปัดแมวเล็กๆ

เหยียบผ่านผู้ที่อยู่ร่วมบ้านไปในระยะทางที่สั้นที่สุด

วิ่งอยู่ในความฝัน

ชอบที่แคบๆ มืดๆ

ถึงจะอ้อมก็ยังเหยียบผ่านไป

ประมาณนี้ไหมคะ...?

กว่าของที่ซื้อมาให้แมว จะไปที่ถุงกระดาษ

ท้องร้องแล้วก็หิวข้าว

กริ๊กๆ

ปูมุ ไม่สามารถจัดการได้เลยจริงๆ

ทุกท่านขอบคุณมากนะคะ

ได้ความรู้เยอะมากเลยค่ะ

กลับแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ

รอบๆ ก็เป็นคนจากปราสาทของทุกคนด้วยใช่ไหมคะ!?

เอาล่ะ ดิเอล

มีอะไรเหรอคะ?

ช่วยเลือกสักอย่างจากตรงนี้หน่อยสิคะ อยากจะลองทดสอบสิ่งที่ได้เรียนรู้มาวันนี้ค่ะ

ความขยันนี่มันยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ แต่ทิศทางมันไม่ค่อยจะดีเลยนะคะ

จะแปรงขนไหมคะ? ไม่อยากอยู่ในถุงกระดาษเหรอคะ?

●●●●●

ดิเอล...

ความดื้อรั้นนี่ก็มีมุมที่น่ารักนะคะ

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็คงจะเสียหน้าในฐานะเชื้อพระวงศ์คนหนึ่งไปเลยค่ะ

ว่าถึงจะจับแมวตัวผู้ที่โตแล้วมาน่ารักก็ช่วยให้มันหน่อยนะคะ

ดังนั้นฉันเลยคิดขึ้นมาได้ค่ะ

อย่างนั้นเหรอคะ?

รู้สึกว่ามันคงจะไม่มีอะไรดีๆ เลยล่ะค่ะ

เรามาสังเกตเหล่าแมวที่อาศัยอยู่ในป่ากันเถอะค่ะ!

ก็เป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรดีๆ จริงๆ ด้วย!

ไปป่ากันเถอะ!

เฮ้! ป่ามันไม่ดีนะ อันตรายเกินไป

ไม่ได้จะไปเดี๋ยวนี้หรอกค่ะ จะเตรียมตัวให้พร้อมก่อนนะคะ ไม่ต้องกังวลค่ะ

ฉันก็พอมีความรู้บ้างนะ ดิเอล

ฉันรู้ถึงฝีมือของเธออยู่ แต่ป่ามันเสี่ยงเกินไป...

อ๊ะ?

มีใครบางคนอยู่ที่ศาลากลางสวนเหรอคะ...?

อ๊ะ เมลปรูน่าเองค่ะ

สวัสดีตอนเย็นค่ะ ชิโรตะเอะ

แสดงว่าทางนั้นคือคุณการ์รีสินะคะ?

เอ๊ะ... ค่ะ เอ่อ...?

ฉันชื่อเมย์ค่ะ น้องสาวของสตันค่ะ พี่ชายฝากดูแลด้วยนะคะ

!! อ๊ะ! เอ่อ การ์รีค่ะ ทางนี้ก็ฝากดูแลด้วยนะคะ!

แล้วแมวที่กำลังแปรงขนอยู่น่ะ... ท่านแมวรยูเหรอคะ?

เจ้าหญิงนี่เอง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ ทำไมถึงมาแปรงขนที่นี่ล่ะคะ...?

เพราะว่าเกียวโซวคาตั้งตัวได้ดีแล้ว เลยชวนมาดูนี่เองค่ะ โทคิซึเกโซวว่า

พอดีก็ถูกคุณหนูคนนี้จับไว้ได้ค่ะ

ให้ฉันเองค่ะ ท่านรยู

ในเมื่อได้รับเชิญมาแล้ว ก็เลยช่วยจัดขนให้ลุงปีกหน่อยค่ะ เพราะว่าขนของท่านมันฟูๆ ไปหมดเลยค่ะ

คุณเมย์ก็เป็นเพื่อนของเจ้าเหมียวใช่ไหมคะ?

ค่ะ...

ฉันก็อยากจะแปรงขนให้คุณชิโรตะเอะด้วยค่ะ รบกวนให้ลุงปีกช่วยหน่อยได้ไหมคะ?

ดีเลยเหรอคะ!?

นะ... รอ...

คุณลุงมีปีกจัง!!

!?

!? พวกเธอ... อยู่ตรงนี้เองเหรอคะ...

คุณลุงมีปีกคะ ได้โปรดให้แปรงขนอย่างสงบหน่อยนะคะ

ถ้าเป็นแบบนั้น คุณเจ้าหญิงเมย์ก็จะพอใจ และความกระตือรือร้นในการหาเรื่องแมวก็อาจจะลดลงก็ได้ค่ะ

..................

พวกที่มาคุ้มกันนี่ลำบากกันแย่เลยนะ

ถ้าต้องไปป่าล่ะก็... มันจะวุ่นวายใหญ่เลยนะ!

ตามที่เหล่าแมววางแผนไว้

ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่... แต่ว่าเข้าใจแล้ว

พอประมาณก็ดีแล้วล่ะนะ

ค่ะ

สำหรับน้องชิโระ นะคะ ใช้แปรงของฉันได้ไหมคะ?

ได้ค่ะ

เจ้าหญิงพอใจแล้วจากการแปรงขนให้คุณลุงปีก และก็ลืมเรื่องว่าจะไปป่าอะไรนั่นไปแล้ว

แต่ว่า หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องที่คุณดิเอลจะยอมให้แปรงขนอย่างสงบค่ะ...

ยอมให้แปรงขนอย่างสงบ

☆ ♡

จบ