ตอน 48: Chapter 48

ความทรงจำอันแสนคุ้นเคยและงดงามกับแมวตัวหนึ่ง—

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามาร่า ตัวละครต้นแบบ โอคุมะ ไม

ดอกไม้ในสวนปีนี้ก็สวยงามสมดังที่คาดไว้เลยนะ

เหรอคะ

พอมาอยู่ตรงนี้ในฤดูนี้แล้วก็นึกถึงเธอขึ้นมาเลย

ก็...อาจจะใช่นะคะ

มาเล่าเรื่องของ "มอนาลกา" กันดีกว่า

ก่อนอื่นต้องย้อนกลับไปเมื่อนานมาแล้ว...

มีแมวป่าตัวหนึ่งที่ใช้สวนของวังเป็นอาณาเขต

ซึ่งต่างจากในป่าหรือในเมือง การหาที่นอนให้มันค่อนข้างยาก

และอาหารที่มันจะกินก็มีจำกัดด้วย

ในเมื่อมันใช้สวนเป็นอาณาเขตของมัน...มันก็ถือว่าเป็นแมวประหลาดนั่นเอง

สำหรับแมวอย่างฉันแล้ว

การได้มองสวนที่เปลี่ยนไปตามฤดูกาล พร้อมกับแทะหนูหรือถั่วต่างๆ

ก็ถือว่าเป็นวิถีชีวิตที่ค่อนข้างจะ

ดูดีมีระดับเลยทีเดียว

ช่วงนี้มีคนทำสวนที่ถูกมองว่าเก่งกาจ ถูกเชิญมาจากต่างประเทศ

สำหรับเขาแล้ว แมวไม่ว่าจะเป็นแมวป่าหรือแมวธรรมดาก็ถือว่าเป็นสัตว์ที่น่าสนใจมาก

แล้วเขาก็เรียกเจ้าแมวตัวนั้นว่า

มอนาลกา

ดูเหมือนจะเป็นภาษาของประเทศเขาเลยนะ

เจ้าแมวตัวนั้นชอบเสียงของมัน เลยเริ่มเรียกตัวเองว่า "มอนาลกา"

ไม่นานหลังจากนั้น มอนาลกาก็ให้กำเนิดลูกแมว

สวนของปราสาท

ทำให้การเลี้ยงดูลูกง่ายขึ้น

แต่ก็ต้องออกไปในป่าเป็นครั้งคราว เพื่อให้ลูกแมวได้เห็นสัตว์ตัวอื่น หรือพืชที่เคลื่อนไหวได้ หรือแมลงขนาดใหญ่ต่างๆ

อืม ดีเลย

กลับมาแล้วนะ มอนาลกา!

ทุกครั้งที่ไปป่า คุณนกก็

และคุณคนสวนก็เอาใจใส่ลูกแมวๆ ด้วย

ได้รับชีสมา พวกเธอก็ จะกินไหมคะ?

บอกว่า "ป่าดีกว่าสวนในวัง"

นะ~

มอนาลกา กินให้อร่อยนะ

มอนาลกาก็ได้ฟังแล้วก็ยังคงอาศัยอยู่ในสวนของวังต่อไป

อย่าตกนะ มอนาลกา

คุณคนสวนก็เรียกเจ้าลูกๆ ของมอนาลกาว่า "มอนาลกา" ด้วย

มอนาลกา" เนี่ย ในภาษาของประเทศเขาแปลว่า "ผู้ปกครอง" หรือ "จักรพรรดิ

ดูเหมือนว่าคุณคนสวนจะตั้งชื่อให้สัตว์ที่ว่องไวซึ่งใช้สวนของวังเป็นอาณาเขตแบบนั้น

เป็นสิ่งที่รู้ได้จากบันทึกของเขา หลังจากที่คุณคนสวนผู้ไม่ค่อยได้ปฏิสัมพันธ์กับคนในวังเสียชีวิตไปแล้ว

ตัวมอนาลกาเองก็ไม่ได้รู้ความหมายของมันเลย

เลยตีความว่า "แมวที่อาศัยอยู่ในสวนนี้เนี่ยนะ! น่าจะเรียกว่า 'มอนาลกา' สิ!"

แล้วก็เรียกตัวเองว่า "มอนาลกา" ต่อไปเรื่อยมา

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป แมวที่อาศัยอยู่ในสวนของวังก็ถูกเรียกว่า "มอนาลกา"

นี่คือจุดเริ่มต้นของ "ตำแหน่ง" ที่แมวที่อาศัยอยู่ในที่เดียวกันสืบทอดชื่อกัน

ทุ่งแมวดีดที่ชื่อว่า "โมชะโมชะ" ก็มีชื่อเสียงมากเลยค่ะ

เธอเป็น "มอนาลกา" ตัวที่เท่าไหร่กันนะ

เธอชอบของที่พลิ้วไหว เลยตัดสินใจมาอยู่ที่สวนของวังค่ะ

เพราะว่ามีผีเสื้อบินว่อนๆ มาตามดอกไม้ที่บานในสวนนั่นแหละค่ะ

ยังมีมนุษย์ที่สวมใส่เสื้อผ้าพลิ้วไหวเบาๆ มาดูดอกไม้ด้วย

สวนที่สามารถเฝ้ามองสิ่งเหล่านั้นได้ตลอดเวลานี่เป็นสถานที่ที่น่าสนใจจริงๆ

โคคิเคนโย มอนาลกา

โกกิเก็นโย

ทั้งๆ ที่สนใจแต่ของที่พลิ้วไหวเอง ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะ

ฝ่ามือของคุณรีโบ้ก็พลิ้วไหว น่ารักมากๆ เลยค่ะ

เหล่าแมวต่างก็ประหลาดใจที่มอนาลกาได้เป็นเพื่อนขององค์ชาย

มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยค่ะ รอบข้างก็รู้สึกแปลกใจกัน

องค์ชายเป็นคนกระตือรือร้นมาก แล้วก็ออกไปเที่ยวตามที่ต่างๆ

มอนาลกาก็ตามไปด้วย ออกจากสวนมาวิ่งเล่นไปทั่วเลยค่ะ

ไปป่าแล้วทักทายคุณนก หรือทำท่าเลียนแบบนักผจญภัย...

ดูเหมือนว่าจะร่วมรบในสงครามหลายครั้งหลังจากที่เติบโตขึ้นด้วย

แล้วองค์ชายก็ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์

และได้อภิเษกสมรส มีเจ้าชายถือกำเนิดขึ้น

จากป่าก็มีแมวผู้กล้าชื่อคุโรบาเน่ เดินทางมา และเริ่มคอยเฝ้ามององค์ชายผู้นั้น

คนอื่นบอกว่าระหว่างคุโรบานะกับองค์ชายไม่ใช่แค่เพื่อน แต่เหมือนเป็นอาจารย์กับศิษย์เลยล่ะค่ะ

แม้แต่ในหมู่แมวก็ยังมีแบบอาจารย์กับศิษย์เหมือนกัน

พอคิดดูแล้ว ความสัมพันธ์ของตัวเองกับองค์ชายก็ใกล้เคียงกันนี่นา... ตอนที่มอนาลกาคิดแบบนั้น

มีแมวหนุ่มตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในสวนของเธอ

ชื่อของเขาคือ ฟุตะมาตะโซ

ถึงจะเรียกว่าหนุ่ม แต่ดูเหมือนว่าก็ผ่านช่วงที่โตเต็มวัยมาสักพักแล้วล่ะค่ะ

พ่อของฟุตะมาตะโซเป็นแมวเลี้ยงธรรมดาที่อาศัยอยู่ในร้านค้า

เป็นแมวแปลกๆ ที่ชอบดูการแลกเปลี่ยนเงินทองระหว่างมนุษย์ด้วยกัน

แม่ของเขาเป็นแมวที่ชอบออกลาดตระเวนในพื้นที่กว้าง เพราะว่าชอบอาหารที่ทั้งจากป่าและที่มนุษย์ทำ

แม่ของฟุตะมาตะโซเลือกมุมหนึ่งของกำแพงที่กั้นระหว่างเมืองกับทุ่งหญ้าเป็นที่เลี้ยงลูก

กำแพงนั้นเป็นขอบเขตขนาดใหญ่ที่มนุษย์สร้างขึ้น เพื่อตัดแบ่งโลกอันกว้างใหญ่ให้ดูได้

นั่งอยู่บนกำแพง มองทุ่งหญ้ากับป่า

สลับกันมองเมือง

ฟุตะมาตะโซชอบบรรยากาศแบบนั้น

ฟุตะมาตะโซที่โตเต็มวัยแล้ว เดินวนไปตามกำแพงเพื่อหาที่ที่เป็นอาณาเขตของตัวเอง แต่ว่า

ก็ยัง หาที่ที่ เข้ากันได้

จนมาถึงสวนของวังหลวง

ชอบวิวที่นี่เหรอคะ?

ทั้งสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น กับพวกพืชสีเขียวนั่น

อืม

สวนนี่มันก็มีอะไรที่คล้ายกับวิวที่มองจากกำแพงอยู่เหมือนกันนะ

แต่ว่านะ ก็มีอย่างหนึ่ง ที่รู้สึกไม่พอใจนิดหน่อย

ไม่พอใจเหรอคะ?

ดอกไม้เนี่ยนะ...

อาจจะเกะกะไปหน่อยนะ

มันดูฉูดฉาดไปหน่อย... นิดหน่อยนะ

อย่างนั้นเหรอ!

เธอเนี่ยดูแปลกไปหน่อยนะ

ตอนนี้เป็นฤดูที่มีดอกไม้เยอะ แต่ก็มีบางที่ที่เป็นสีเขียวตลอดปีนะ

ลองหาที่ที่ทำให้รู้สึกสงบดูสิ

นึกว่าจะโดนไล่ออกซะแล้ว

เมื่อกี้คือเจ้าของที่นี่ "มอนาลกา" ใช่ไหมคะ!?

ทางฝั่งฟุตะมาตะโซเองก็ไม่ได้คิดว่าจะไล่มอนาลกาออกไปแล้วจะมาตั้งที่นี่เป็นอาณาเขตนะ

ไม่คิดเลยว่าจะถูกบอกว่าอยู่ได้ด้วย...

ตอนนี้มีแมว 2 ตัวอาศัยอยู่ในสวนของวังหลวง

ฟุตะมาตะโซก็กลายเป็น "มอนาลกา" ไปด้วย

ตกใจเหรอคะ?

อืม... เยอะขนาดนี้เลยเหรอคะ... มนุษย์พวกนี้...

ที่จัตุรัสโมชะโมชะ เหมือนงานเทศกาลอะไรสักอย่างเลยนะ

อ๋อ เข้าใจแล้ว สรุปคือพวกมนุษย์ที่อยู่ข้างในกำแพงนี่มารวมตัวกันสินะ

อืม... น่าจะยังไม่ถูกนะ

ข้างๆ ได้ไหมคะ?

?

คนที่มาอยู่ที่นี่วันนี้เป็นพวกที่มาจากข้างนอก "กำแพง" น่ะค่ะ

เชิญเลยค่ะ?

ถ้าออกไปข้างนอกกำแพงเรื่อยๆ ก็จะมีที่อยู่อาศัยของมนุษย์ที่ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงอีกหลายแห่ง และที่นั่นก็เป็นประเทศของวารโบ (หมายถึงองค์ชายที่นี่น่ะ) ด้วยค่ะ

และที่ไกลออกไปกว่านั้นก็มีอีกประเทศหนึ่ง

ประเทศเหรอ... งั้น "ป่าโชชินชะ" ก็รวมอยู่ในประเทศของมนุษย์ที่ไหนสักแห่งด้วยเหรอคะ!?

ว้าว เธอคิดเร็วดีนะ

"ป่าโชชินชะ" น่ะไม่ได้สังกัดประเทศไหนเลยนะ

แต่ว่าจากต่างประเทศ พวกเขาก็คิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศนี้ล่ะค่ะ

โฮ่~ ประเทศเหรอคะ...

คุณมอนาลกา แล้วแมวตรงนั้นล่ะคะ...?

"มอนาลกา" ไงคะ เป็นเจ้าที่มาอยู่ตรงนี้ค่ะ

อย่างที่คิดเลย! คุณมอนาลกาคนใหม่!

คุณมอนาลกาสีดำ! ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!

มาจากป่าแห่งมือใหม่เหรอคะ?

อ่า ดิฉันเป็นคนที่อาศัยอยู่ทางฝั่งทะเลค่ะ...

มีเพื่อนที่เป็นมนุษย์ไหมคะ?

ชอบน้ำผึ้งไหมคะ เป็นของขึ้นชื่อของทางเราเลย...

ทุกคนชอบคุยกับแมวในป่าค่ะ

จะนั่งตรงกลางไหมคะ?

ถ้าไม่อยากยุ่งยาก ก็วันนี้พรุ่งนี้อย่าไปอยู่ในที่เด่นๆ ก็ได้นะ

อืมม... คุยกับคนที่เป็นอาณาเขตแบบนั้นมันสนุกดีนะ แต่ถ้าเป็นเยอะขนาดนั้นล่ะก็...

อย่างนั้นเหรอ! มานี่สิ จะให้ดูแผนที่

จะรู้ว่าที่ที่พวกมนุษย์เมื่อกี้นี้เป็นอาณาเขตของเขาตรงไหน

แผนที่...!?

ฮึบๆ

อ้าว คุณริโบ้ก็ดูแผนที่ด้วยเหรอคะ?

ฉันก็เหมือนกันค่ะ ขอพักสักครู่ๆ

ลืมตำแหน่งของเหล่าขุนนางไปแล้วใช่ไหมคะ?

ไม่น่าจะใช่แบบนั้นนะ จะลองเช็คดูหน่อยล่ะ

เพราะว่าช่วงนี้จำเรื่องการสมรสต่างๆ ไม่ได้เลยน่ะค่ะ...

คุณมอนาลกา ในที่สุดก็คุณนี่เอง ช่วยกระซิบบอกให้องค์ชายฟังหน่อยสิคะ

คุณริโบ้ก็อายุเยอะแล้วนะนี่นา...!

ไม่ค่อยเข้าใจเลยว่าแผนที่เป็นแบบไหน

คุณมอนาลกาสีดำ! หนูขอช่วยดูแผนที่ด้วยได้ไหมคะ?

คุณนี่อ่านหนังสือเป็นเหรอคะ?

นิดหน่อยค่ะ

น่าจะเข้าใจตัวเลขหรือสูตรคณิตศาสตร์มากกว่าค่ะ

ฮ่า... เชิญเลยค่ะ

!? คุณมอนาลกาสีดำ! คุณเป็นใครคะ!?

เพราะว่าพ่อเป็นแมวแปลกๆ แล้วก็ชอบเรื่องบัญชีน่ะค่ะ

งั้นคุณมอนาลกาสีดำเติบโตในเมืองเหรอคะ?

ก็ครึ่งหนึ่งในเมือง ครึ่งหนึ่งในป่าค่ะ แม่เป็นแมวเร่ร่อน

ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าขอบเขตการเคลื่อนไหวจะกว้างกว่าปกติของฉันเสียอีก

เมื่อเทียบกับฉันแล้ว ก็ไม่ค่อยได้ไปในป่าเท่าไหร่เลยนะคะ

นี่คือแผนที่ค่ะ

น่าจะเป็นแบบที่วาดง่ายๆ จากสิ่งที่คุณลุงปีกมองเห็นจากบนฟ้าค่ะ

ปราสาทหลวงที่เราอยู่ตอนนี้คือตรงนี้ค่ะ

ส่วนที่ดูฟุ้งๆ ที่อยู่ข้างบนน่ะ คือป่าโชชินชะค่ะ

เมื่อกี้คนที่คุยกับคุณบอกว่าเขาอยู่ที่ฝั่งทะเลใช่ไหมคะ ตรงนั้นแหละค่ะ

กำแพงยักษ์ที่มนุษย์สร้างขึ้น...

ถูกวาดเป็นแค่เส้นง่ายๆ ตรงนี้เอง

ป่าอยู่ติดกัน และไกลออกไปกว่านั้นก็เป็นดินแดนที่ไม่รู้จัก ภูเขาที่ไม่รู้จัก ทุ่งหญ้าที่ไม่รู้จัก แม่น้ำ・ทะเลที่ไม่รู้จัก...

“โลก” ของคุณมอนาลกาสีดำนั้น พลันแผ่ขยายออกไป

แล้วก็...

...สิ่งที่ท่านบารอนพูดถึงก็คือหุบเขานี้ครับ

เขาต้องการจะสร้างสะพานที่นี่น่ะครับ

อ๋อ เข้าใจแล้ว!

แน่นอนว่าอยากได้สะพาน แต่การก่อสร้างที่นี่ค่อนข้างจะลำบากเลยนะครับ...

อย่างน้อยก็เพื่อสำรวจพื้นที่ เราจะส่งเหล่าวิศวกรมาที่นี่ครับ

ถ้ามีสะพานตรงนั้น มันจะเป็นทางลัดที่ดีมากเลยนะ สำหรับการไปยังอาณาเขตของพวกมนุษย์อีกฝั่ง!

รับทราบครับ จะแจ้งให้เขาทราบ

“สะพาน” น่ะ คือสิ่งที่ทำให้ข้ามแม่น้ำได้น่ะ

ใช่แล้ว ทั้งกำแพงและสะพานก็เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นสินะ

เริ่มเข้าใจแล้วว่ามนุษย์สร้างสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาได้อย่างไร

การทำงานขององค์ราชาที่ดูแลโครงการสาธารณะก็น่าดูดีนะคะ

จะรวบรวมคนที่จะมาทำโครงการสาธารณะได้ยังไงเหรอคะ?

ในปราสาทมีเงินมาจากไหนเหรอคะ?

องค์ราชาเองก็เป็นคนที่อยู่ใกล้ๆ แล้วรู้สึกสบายใจจังเลยค่ะ

สิ่งที่อยากรู้คุณมอนาลกาสีขาวเป็นคนบอกให้รู้ค่ะ

ทั้งวิธีการอ่านตัวอักษร หรือวิธีการหาข้อมูลในส่วนที่ไม่เข้าใจเพิ่มเติมด้วย

ตรงนั้นด้วย มีแมวชาอยู่ด้วย...

นี่ คุณจะให้หนูเป็นคนพาคุณลุงปีกไปงานเทศกาลปีนี้ได้ไหมคะ?

เอ๋~ คุณลุงนี่เป็นพวกชอบงอแงมากๆ เลย...

ฝากด้วยนะ!

ว้าว...

นี่ คุณจะไปพิธีเริ่มก่อสร้างสะพานกับคุณริโบ้ (องค์ราชา) ไหมคะ?

หนูอยากดูผีเสื้อที่สวนค่ะ

เพราะว่ามีตัวแปลกๆ บินมาด้วย...

ปีนี้คุณลุงก็ทำเรื่องใหญ่โตอีกแล้วนะ

นี่ ของฝากจากป่าค่ะ

ขอบคุณครับ! ขอบคุณมากเลยค่ะ!

ลองสังเกตการทำงานของกิลด์สักวันดูไหมคะ

จริงด้วย งานของนักผจญภัยกับกระแสเงิน...ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเลยค่ะ

ฉันคิดว่าตัวเองรู้เรื่องชีววิทยาของมนุษย์มาตลอด 10 ปีแล้วนะ แต่ว่า...

ช่วยได้มากเลย มอนาลกะ

เป็นเกียรติมากเลยค่ะถ้าได้ช่วยเหลือฮีโร่

ไม่รู้ว่าในปราสาทจะมีไหม แต่ในที่ที่มีเรื่องเงินเข้ามา ก็มีคนชั่วเยอะเลยค่ะ

ระวังตัวด้วยนะ...ขอให้เดินทางให้สนุกค่ะ!

ขอบคุณค่ะ

มอนาลกาสีดำ

วันนี้ก็มีแมลงตัวเล็กๆ มาเยอะแยะเลยนะ

ฮึ่ก

จริงด้วย ไม่เบื่อเลยจริงๆ

คนมักจะเข้าใจผิดนะว่าหนูชอบดอกไม้ แล้วก็ชอบผีเสื้อด้วย แต่จริงๆ แล้วหนูชอบผีเสื้อมากกว่าค่ะ

ดอกไม้เนี่ยมันเกะกะอ่ะ หนูรู้สึกว่ามันดูฉูดฉาดเกินไป

หนูชอบพวกผีเสื้อ แล้วก็พวกชุดที่พริ้วๆ นั่นน่ะค่ะ

แต่ว่านะ คนที่ใส่ผีเสื้อหรือใส่ชุดพวกนั้น เขาก็จะมารวมตัวกันอยู่รอบๆ ดอกไม้นี่นา ถ้าไม่มีมันก็ลำบากสิ...

ตอนแรกน่ะนะ ถ้าคุณตั้งใจจะอยู่สวนเนี่ย หนูคิดว่าต้องมีการแย่งอาณาเขตกันก่อน... ถึงจะโอเคค่ะ

ก็เพราะว่าคุณเองก็พูดว่าดอกไม้มันเกะกะแล้วก็ฉูดฉาดนี่นา

แต่ว่านะ พอได้คุยกับคุณแล้ว ความคิดของหนูก็เปลี่ยนไปแล้วค่ะ

มีแมวแปลกๆ เหมือนกับฉันอยู่ด้วยนะ

ก็คิดว่าถ้ามีกันสองตัว ก็อยู่ด้วยกันในสวนหลังนี้ได้แล้วล่ะ

อืม...

คุณพาฉันมาสู่โลกที่กว้างกว่าสวนหลังนี้เยอะเลยนะ...

เธอคิดว่าเราสองคนเป็นลูกศิษย์ของเธอใช่ไหมคะ

น่าจะใช่ค่ะ

มอนาลกาสมัยนี้กับองค์ราชาสมัยนี้ ต่างก็เป็นศิษย์ของมอนาลกาสมัยก่อน

มอนาลกาสมัยนี้เป็นเพื่อนกับองค์ราชาของมอนาลกาสมัยก่อนด้วย

สิ่งที่ค่อนข้างจะกังวลก็คือ

ว่ามอนาลกาสีขาวจะไปถึงทุ่งแมวหนีบสีทองอย่างปลอดภัยหรือเปล่า

ที่ที่ว่ากันว่าแมวจะไปหลังจากเสียชีวิตแล้วในหมู่แมวของป่า

เพราะว่าเขาเป็นแมวที่ไม่เคยห่างจากที่ที่มีมนุษย์เลย...

เวลาที่ไปทุ่งหญ้าที่มีของเล่นแมวสีทอง หนูอยากจะเอาเก้าอี้ตัวนี้ไปด้วยจังเลยค่ะ

มันเหมาะเลยค่ะสำหรับให้คุณมอนาลกานอนแผ่ตัว

หนูว่าน่าจะถอนดอกไม้ที่เกะกะออกจากสวนให้หมดเลยดีกว่าค่ะ!

แต่ว่าเป้าหมายในตอนนี้ของหนูคือ...

นั่นเธอเองก็อดทนมาจนถึงที่สุดแล้วนะ ได้โปรดเถอะค่ะ