ตอน 49: Chapter 49

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามาร่า ตัวละครต้นแบบ โอคุมา ไม

แมวกับมังกร

วันหยุดอันสง่างามของอาจารย์ปีศาจ

◆วันหยุดเล็กๆ จะทำอะไรดีนะ...?

วันนี้อากาศดูสงบดีนะ

จิชิ

ยาสีฟัน

ชิซึ... ชิซึ่!

น้ำตอนเช้า

โคคุเตะ

ตา

ชาเช้านี้เป็นสูตรผสมครั้งแรกเลยนะ

หั่นให้

ข้างหน้า

ใส่ลงไปในถ้วยแล้วรินน้ำร้อน

รอให้มันเย็นลงหน่อย

แล้วก็กรองด้วยตะแกรง

ฮึ่ก...

โอ้... นี่มันดีนี่นา

บุ่ว...

ถึงจะบอกว่าตัวเอง แต่ก็ทำได้ดีทีเดียว

จะดื่มในฐานะแมว...

เอาล่ะ แผนวันนี้ก็คือ...

เขียนไว้ในสมุดแล้วด้วย

อ๊ะ?

ใช่แล้ว วันนี้กับพรุ่งนี้เป็นวันพักจากดันเจี้ยนสินะ

อ๊า ไม่

หืมม

พักผ่อน 2 วันสินะ

จะใช้เวลาทำอะไรดีนะ...

ว๊ะ...

...

หนังสือพิมพ์เก่าเหรอ?

!?

อะไรน่ะ...?

♫

!

นี่มัน...!

รหัสลับที่ใช้ในนิยายสายลับ "ซีรีส์ดวงตาทองคำ" ที่แมวเป็นตัวเอกนี่นา!!

ฟุฟุฟุ... อ่านออกแล้วล่ะ

ให้รอที่โกดังหมายเลข 7 นอกเมืองของตระกูลอิชิโนะ เมื่ออ่านจบแล้วให้ฉีกหนังสือพิมพ์นี้ทิ้งนะ

มีสายลับคนไหนมาเจอฉันแล้วเหรอ

ไม่สิ นี่มันข้อความจาก "สวนพฤกษศาสตร์" หน่วยงานข่าวกรองของประเทศนี้นี่นา...?

ย่านเก่า

คุรุ-กะ

ฟุฟุ... ที่กลุ่มโกดังทางเหนือ ไม่มีอะไรที่เรียกว่า "โกดังหมายเลข 7" หรอกนะ

ตอนนี้...

รู้แล้ว

แต่ว่าเมื่อก่อนเคยมีนะ... โกดังหมายเลข 7 ของเคานต์ปาสเตอร์!

เดิมทีมี 7 แห่งเรียงกัน แต่ตอนนี้มันกลายเป็นโกดังเดียวแล้วล่ะ

โกะด้า

คุณลุงที่มุมน่ะ!

ไง ไฮบุจิ

โอ๊ะ...

เป็นคุณนี่เอง! ดีใจจังที่คุณได้อ่านนิยายที่แนะนำไปนะครับ

ใช่แล้วครับ ส่วนของรหัสลับนี่ ผมก็อยากจะลองทำดูสักครั้งน่ะครับ

ฉันก็เหมือนกันค่ะ! มันทำให้รู้สึกตื่นเต้นเหมือนในนิยายเลยค่ะ

พักผ่อน 2 วันสินะ

ถ้างั้นก็ไปป่าก่อนเลยไหม?

ใช่แล้ว อยากจะเก็บพืชจากในป่าน่ะ

เพื่อการวิจัยเหรอ?

พืชเหรอ... พวกสมุนไพรอะไรพวกนั้น

แซนด์วิชเป็นของฝาก

เปล่า แค่เป็นงานอดิเรกน่ะ

ฉันใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายไปที่ไกลๆ แล้วก็เก็บพืชพรรณของที่นั่นมาปลูกน่ะ

แต่จู่ๆ ก็เพิ่งสังเกตได้ว่าไม่เคยเก็บพืชจากป่าโชชินชะเลย

ก็เลยคิดว่าจะไปช่วงพักผ่อนนี้แหละ

โอ้ ตัวฉันไม่เชี่ยวชาญเรื่องพืชเท่าไหร่ แต่จะไปเป็นเพื่อนไหมคะ

เอ่อ คือว่านะ พอดีอยากจะสำรวจป่าอย่างละเอียด แล้วก็เก็บพืชในระดับชนิดและจำนวนที่พอประมาณน่ะ... เลยอยากได้คนช่วย หรือจะให้เป็นผู้ช่วยก็ได้

การจะประกาศหาคนแบบนี้ที่กิลด์ได้ไหมนะ?

ถ้าไปที่กิลด์ในเมืองหลวงแบบนี้เลยจะโอเคไหมนะ? หรือว่าควรจะไปในร่างมนุษย์ดีล่ะ?

คนในเมืองหลวงเขาคุ้นชินกับร่างของคุณลุงที่มุมน่ะค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก!

คุณลุงที่มุมน่ะ ใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นะ... เป็นแมวที่เอาใจใส่จริงๆ เลย

โอ๊ะ น่าสนใจจังเลย! งานแบบนั้นก็น่าจะรับได้นะ

อ่า!

ใช่แล้ว! ตอนนี้มีวิธีรับงานที่ดีเลยนะ!

...? ตอนนี้เหรอ?

กัปปะ กัปปะ...

กัคกะคัคคึ...

ฮึ่ก...

6

เอาเป็นว่าสิ่งที่ต้องตอบกลับก็เขียนเรียบร้อยแล้วนะ...

ขอพักสักหน่อยได้ไหมนะ

โอ๊ะ ดูเหมือนจะเหนื่อยแล้วสินะ ท่านนักผจญภัย?

ตรงนี้มีคำผิดอยู่นะครับ

แล้วก็ จดหมายฉบับนี้ก็น่าจะตอบกลับไปจะดีกว่า

รัน รัน รัน

พอจัดการจดหมายเสร็จแล้ว คุณจะได้ตรวจสอบเนื้อหาเงินเดือนที่เจ้าชายจัดสรรให้นะครับ

เงินเดือนเหรอ? ผมเลี้ยงตัวเองได้นะ?

อ๊ะ... ค่าพิมพ์อะไรอย่างนั้นเหรอครับ...?

ได้พิมพ์และแจกจ่ายไปถึงประเทศที่อยู่ห่างไกลแล้ว

ผู้เฝ้าดูของเจ้าชาย

และตอนนี้ก็กำลังถอนออกไป บอกว่า "เจ้าชายกำลังท่องเที่ยวอยู่" ไปถึงประเทศที่อยู่ห่างไกลแล้ว

ห้องของเจ้าชายก็จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วนะ

ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่นี่หรือไม่ก็ตาม เงินบำนาญก็ถูกจัดสรรไว้แล้วนะครับ

เข้าใจแล้วครับ... เข้าใจแล้ว...

ขอโทษนะครับ มีแขกมาหาเจ้าชายครับ

มิเคมิเค!

อ๊ะ...

สวัสดีครับ

เอ่อ มาในฐานะผู้รับใช้จากกิลด์ครับ

"นักผจญภัยสแตน" ครับ มีภารกิจที่ระบุชื่อคุณอยู่ครับ

เอ๊ะ!?

ทำไม "นักผจญภัยสแตน" ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

เจ้าชาย! ไม่คิดว่าคุณจะมาลงทะเบียนที่กิลด์แห่งนี้เพื่อรับงานเหรอครับ

ผู้ส่งสารของกิลด์ บอกว่า "นักผจญภัยสแตน" กำลังทำงานในฐานะเจ้าชายของประเทศนี้อยู่

เปล่า! ก็มีคนบอกให้กลับไปที่ปราสาท เลยรีบกลับมาเลยล่ะ

งานของกิลด์ก็ทำไม่ได้ ขออภัยด้วย...

อย่างนั้นเหรอครับ แต่ก็ขอแจ้งให้ทราบนะ งานคือการแบกสัมภาระในป่า

ผู้ว่าจ้างคือคุณลุงที่มุมน่ะครับ

ห๊ะ...

คุณลุงที่...

พี่ชายของท่านมังกรแมวนี่เอง!

แบกสัมภาระ!?

รับไว้เลยครับ!

ในฐานะคนของประเทศนี้!

เจ้าชาย!

การจะเลือกที่จะไม่ช่วยเหลือแมวน่ะ มันเป็นไปไม่ได้เลยครับ!

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวผมจะมีความสำคัญอะไรมากกว่าการช่วยแมวในประเทศนี้ได้อีกเหรอครับ!? ไม่... ไม่มีเลยครับ

เข้าใจแล้วครับ! เข้าใจแล้วครับ! ไปเลยครับ!!

ป่า

คนถือสัมภาระนี่ทำงานได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้เลยเหรอ!

ราวกับว่าโลกกำลังส่องประกายเลยนะครับ คุณอาจารย์ปีศาจ!

ขอบคุณจากใจจริงเลยครับที่ชวนออกมาจากปราสาท!

เป็นข้อเสนอจากแมวอีกตัวนะ สแตน เพราะว่าตอนนี้คุณกำลังลำบากอยู่

ฮ่าฮ่า...

ไฮบุจิแฮะ

ไฮบุจิสินะ

ผู้เฝ้าของเจ้าชาย นักผจญภัยยาโนะมิน ที่ปลอมตัวเป็นชาวนา กับเหล่าแมว

เฮ้ย ข้อมูลของเจ้าชายมันรั่วไปถึงแมวในเมืองเลยเหรอ...

ไม่เป็นไรหรอก ชาวเมืองไม่รู้หรอก

เจ้าชาย

ชูเค็น

ฮัมฮัม

ฮาวววว~

สงบสุขจัง!

ในทุ่งหญ้าแถวนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่เหมาะกับการปลูกในกระถางเลยนะ

เดี๋ยวก่อน!

หนูตะเหมียว

อ๊ะ! คุณอาจารย์ปีศาจครับ อันนี้เป็นยังไงบ้างครับ?

ธรรมดา ใบไม้

หืม?

อันนี้ดีสำหรับการทำเชือกเลยนะครับ! ถ้าเลี้ยงให้ดีๆ มันจะยาวได้ประมาณ 5 เมตรเลยนะ!

โอ้ เยี่ยมเลย... มุมมองของนักผจญภัยจริงๆ

แต่ว่า มันไม่น่าจะเอามาใช้ได้นะ!

โอ๊ะ

มาโอฟุตะบะคุรุมิ!

นี่เป็นพืชที่น่าสนใจนะ

มาโอ!

คุณอาจารย์ปีศาจก็ถูกเรียกว่ามาโอเหมือนกันใช่ไหมครับ

อ่า ก็เพราะว่าฉันมีอสูรมากมายอยู่ใต้คำสั่ง และยังดูแลดันเจี้ยนด้วย...

ก็ถึงแม้จะประกาศด้วยตัวเองก็สามารถเป็นมาโอได้นะ

ยังมีพวกเศษเสี้ยวของมาโอเหลืออยู่ด้วยนะนั่น ทำให้ประหลาดใจจริงๆ

เรื่องของเมืองท่านี่ทำให้ลำบากใจเลยนะ

ไม่เลยครับ มันเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยากเลยครับ!

เอาล่ะ แล้วท่านมาโอว์จะทำยังไงดีครับ? ผมคิดว่ามันเป็นตัวที่อันตรายนิดหน่อยนะ...

ใบ

พืช

"มาโอว์ฟุตะบะครูมิ" เนี่ย มันจะใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการสุก

ผลไม้

พอสุกแล้ว ผลก็จะแตกออก

เหมือนกับวอลนัทเลย

มันจะเก็บพลังเวทมนตร์จนถึงจุดที่เหมาะสม แล้วก็ระเบิดเพื่อพ่นเมล็ดออกไปน่ะครับ

เมล็ดที่อยู่ข้างในก็จะกระเด็นออกไป

ผมชอบสิ่งนี้มาตั้งแต่ตอนเป็นลูกแมวแล้วล่ะ

ต่างโลกนี่นา

เก็บไปเลยดีกว่า

อันนี้ยังไม่ได้เริ่มเก็บพลังเวทมนตร์เลยนะ ระเบิดอีกไกลเลยล่ะ

สมแล้วที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์เลยนะครับ

ก็เพราะว่าเป็นจอมมารนี่นา

อ๊ะ! อะชิคารุส...

โยโรฉัตตา~

เป็นพวกชอบแกล้ง แต่พอเจอมาโอว์แล้วก็หนีเลยสินะ

ถึงจะไม่ได้จะเอามากินก็เถอะนะ

แถวนี้มีผลปอมโปราเยอะเลยล่ะ

เก็บเมล็ดดีกว่านะ อยากได้ผลที่มีรสเปรี้ยวหน่อย

ชอบรสเปรี้ยวเหรอครับ?

แยม... จะทำเหรอครับ? มาโอว์นี่เอง!?

คิดว่ามันจะแปรรูปเป็นแยมได้ง่ายดี

จะนำมาปรุงอาหารด้วยเหรอครับ!?

จะทำเอง

ก็ไม่ใช่ว่านักเรียนจะไม่เคยทำอาหารในดันเจี้ยนหรอกนะ

ไม่สิ ยังไม่ยอมแพ้หรอก จะอยู่ต่อ

อย่างนั้นเหรอ

โอ้กา

ถ้าถึงตอนนั้นแล้วฉันที่ดูแลดันเจี้ยนทำอะไรไม่ได้ก็คงลำบากแย่เลย

คุณครูที่คิดถึงนักเรียนจังเลย...!!

ปีศาจนี่... นิยามว่าอะไรถึงจะเรียกว่าเป็นปีศาจล่ะ

เพราะว่าได้รับความนิยมจากนักเรียนไงครับ!

ความนิยมเหรอ

อยากให้เลิกบอกว่าน่ารักเวลาจับแมวตัวโตแล้วก็ดีนะ

อืม... สำหรับมนุษย์แล้ว รูปแบบหรือท่าทางของแมวมันน่ารักโดยธรรมชาติเลยล่ะ...

โอ้? ต้นปอมโปราค่อนข้างเล็กนี่นา

มีผลติดอยู่ด้วย

รสเปรี้ยวจัง

เอาล่ะ งั้นจะเก็บต้นนี้กลับไปเลยดีกว่า

คุณลุงมีเขา! เจ้าชาย!

ไง คุณฮานะโชป ขอพักสักหน่อยนะ

รบกวนด้วยนะครับ คุณแม่

เชิญเลยๆ! พักผ่อนให้สบายนะ!

ลำธารเล็กๆ ในอาณาเขตของคุณฮานะโชป เป็นจุดพักผ่อนในป่าที่ทั้งแมวและคนสามารถพักได้เลยล่ะ

ใช่แล้วล่ะ มีตัวที่มาเมื่อไม่กี่เดี๋ยวให้ลูกเกดมาให้ ลองกินดูสิ!

การมาพักที่นี่ไม่จำเป็นต้องมีค่าตอบแทนหรอกนะ แต่พวกนักผจญภัยหลายคนก็จะวางอาหารอะไรพวกนี้ไว้ให้

ยามของคุณฮานะโชปคือแมวเร่ชื่อโฮทาเตกุสะ

เพื่อเป็นการขอบคุณที่ให้พักผ่อน...

ดีจังเลย~ อา~ ขอบคุณนะ

โฮทาเตกุสะ

ถ้าให้ของกินที่นี่ มันก็จะเข้าปากของโฮทาเตกุสะโดยอัตโนมัติ

อันที่ได้รับวันนี้ไงล่ะ~

โอ้~ อร่อยจัง!

ถ้ามันชอบ ก็จะมีโฮทาเตกุสะที่เดินไปตามเมืองมากล่าวคำขอบคุณด้วยนะ

นั่นมันอร่อยจริงๆ เลย ขอบคุณสำหรับอาหารนะ!

ดีจังเลย

เขาว่ากันว่านี่เป็นเมล็ดที่นักผจญภัยภูมิใจกันนะ

ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะรับจากคุณโฮทาเตกุสะนะ

แต่เพื่อเป็นการขอบคุณที่ให้พักผ่อน ก็เอาสิ่งนี้มาให้ครับ

ปลารมควัน

โอ้ ดีจัง!

ถ้าอุ่นนิดหน่อยก็จะอร่อยขึ้นไปอีกนะ

งั้น มาจุดไฟแล้วกินด้วยกันเถอะครับ

นี่ ดูพวกพี่ๆ ทางโน้นด้วยสิ!

พวกยามของเจ้าชาย

อร่อยจัง

สามีของฉันก็น่าจะชอบแน่ๆ เลยล่ะ~

คุณลุงมีเขา นี่ซื้อมาจากที่ไหนเหรอครับ?

อร่อยจัง

ชอบการได้กินของอร่อยๆ ด้วยกันทั้งหมู่พวกเลยล่ะ

200

หลังจากนั้นก็เก็บสมุนไพรและดอกไม้เพิ่มอีกหน่อยแล้วไปที่ปราสาทหลวงกัน

โอ๊ะ?

โอย คุณลุง! จะทำหน้ามุ่ยไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย!

นี่ไง รีบๆ สิ~

อ๊ะ! คุณลุงมีเขา!

พี่ชาย!?

คุณมาทางนี้เหรอครับ!

อืม ก็ว่าจะแวะไปหาที่บ้านเธอนี่นา

เอ่อ... โรงละคร... น่ะครับ...

ถูกเรียกตัวไปงานใหม่ของยาจูโร่ ซูเมะโฮจょう ครับ

เป็นอะไรไปล่ะ? มาในเมืองเวลานี้?

คราวนี้เน้นการแสดงดอกไม้ไฟอะไรพวกนั้น เอฟเฟกต์แสงเยอะเลยครับ การแสดงตอนกลางคืนน่ะครับ

ท่านแมวเทพ!

ไง เจ้าชาย

ดอกไม้ไฟ! ดูแล้วน่าจะคุ้มค่าเลยนะ

อ๊ะ! งั้นพืชที่เก็บมาจะฝากไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์ให้นะครับ!

ใช่แล้ว! คุณลุงมีเขาก็ไปด้วยกันไหมครับ!?

เรื่องราวก็เป็นรูปแบบเดิมๆ เหมือนเคย แต่ว่าจะได้เห็นดอกไม้ไฟแบบนี้ด้วย!

โอ้...!

วันหยุดก็เป็นวันนี้แล้วสินะ...!

ดีจังเลยนะครับ พี่ชาย...

ยาจูโร่กับน้องชายที่มีปีกนี่เป็นแบบนี้เสมอเลยเหรอเนี่ย เป็นละครที่น่าสนใจจริงๆ เลยนะ...

พี่ชาย ไม่มาที่ป่าเหรอครับ?

วันนี้อยู่เต็มที่เลยนะ

ได้เจอนายแล้ว พรุ่งนี้ก็จะกลับจากที่นี่เลย

จะพักที่ไหนเหรอครับ?

ว่าจะไปพักที่สวนพฤกษศาสตร์น่ะครับ ได้ยินว่าสามารถยืมห้องอาบน้ำที่ปราสาทได้

ฟูอุน

ก็มีหน้าแบบนี้อยู่เรื่อยเลยสินะ

ช่างน่ารักจริงๆ

แต่พอชินแล้วมันก็เป็นสิ่งที่ดีนะ อาบน้ำน่ะ

พักที่นี่ไหมครับ

โอ้ ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ!

ให้พักที่เรือนกระจกของสวนพฤกษศาสตร์

ช่างเป็นสุขใจที่ได้เห็น...

วันหยุดวันที่ 2 แล้ว!

กระถางนี้เชิญใช้เลยนะครับ

มีเยอะแยะเลยครับ

อ่า! ตั้งแต่เรื่องนี้ไปจนถึงเรื่องนั้น! ขอบคุณมากครับ!

ย้ายพวกพืชที่เก็บมาใส่กระถางนะครับ

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณลุงมีเขา

โอ๊ะ ดินนี่...

ลองอาบน้ำตอนเช้าดูไหมครับ?

อาบน้ำตอนเช้า!?

คำรับรอง

ในปราสาทหลวงมีห้องอาบน้ำแบบนี้ด้วยเหรอ!

ถือเป็นความหรูหราของการอาบน้ำตอนเช้าเลยนะ

อุณหภูมิปานกลาง

โมนาลคาเองก็ชอบอาบน้ำเหรอ

ตรงนี้เป็นห้องอาบน้ำของราชวงศ์นะครับ

บางครั้งก็อาบครับ

ดูเหมือนแมวที่ชอบอาบน้ำจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยนะครับ

อุณหภูมิต่ำ

สมกับเป็นแมวแห่งปราสาทหลวงจริงๆ

ถึงมื้อเช้าเลย! ขอโทษด้วยนะครับ

คุณลุงมีเขาจะมานี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากจริงๆ

เนอะ

ถึงจะคิดขึ้นมาเองแบบกะทันหันก็ต้องขอโทษด้วยนะ

ซูชิครับ

เมื่อวานก็ขอบคุณมากครับ!

คราวหน้าคงต้องวางแผนให้ดีแล้วแจ้งล่วงหน้าแล้วล่ะนะ

แมวที่ใส่ใจจังเลยนะ

สุดท้ายก็มาถึงตลาดหลวง

ผักต่างๆ

ห๊ะ? พี่ชายของคุณแมวไดรอนเหรอ!?

ปลาแม่น้ำตากแห้ง

ชีสกับขนมปังอะไรพวกนี้

เอามาเป็นของฝากที่แถวโรงเรียนเวทมนตร์นะ

ขอบคุณที่ซื้อนะครับ!

ดีจังเลย~

ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะ กินกันให้เต็มที่เลย

ที่บอกว่าเป็นสินค้าใหม่ให้แมวแห่งปราสาทหลวง

ว้าว

นี่มันอะไร ชีสเหรอ?

ว่าเป็นสินค้าใหม่ด้วย

อ๊ะ! คุณนี่!

อะไรน่ะ ของพวกนั้น?

พักร้อนก็เลยไปที่เมืองหลวงตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ

นี่เป็นของฝากนะ

กลับมาแล้ว~ อ๊ะ!

อ๊ะ~ ดีใจจังเลย!

ผักดูน่ากินจังเลย!

คุณอาจารย์ปีศาจก็มากินด้วยกันเถอะครับ!

วันหยุดสนุกไหมครับ?

การได้เดินชมสถานที่ที่รู้จักอยู่แล้ว แต่มองด้วยมุมมองที่แตกต่างออกไปนี่สนุกจริงๆ เลยนะ

อ่า ก็แค่ไปที่ที่รู้จักอยู่แล้วเท่านั้นเอง...

ว้าว

สวยจัง!

อืม

เป็นวันหยุดที่ดีเลย!

เป็นมุมมองที่ไม่เหมือนปกติเลยนะเนี่ย

งั้นคราวนี้ลองแปลงร่างเป็นนักเรียนดู แล้วลองเข้าเรียนที่โรงเรียนเวทมนตร์ไหมล่ะ?

นั่นมัน...ไม่ไหวสิครับ!

แปลงร่างเป็นมนุษย์ที่อายุน้อยกว่า แล้วเป็นนักเรียนของโรงเรียนเวทมนตร์...

เอ่อ...ดูน่าสนุกดีนะ

แต่ว่า

ถ้าจะทำแบบนั้น ต้องใช้ช่วงวันหยุดที่ยาวนานแค่ไหนล่ะ?

ตอนนี้ก็คงจะพอใจกับวันหยุด 2 วันแบบนี้แล้วล่ะ...