ตอน 50: Chapter 50

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามาร่า ตัวละครต้นแบบ โอคุมะ ไม

ทุ่งหญ้าที่เหมาะแก่การวิ่งเลย!

นี่คือเรื่องราวของแมวกับมังกร ที่ถูกเลี้ยงโดยแมว ตอนที่ 50

◆แฟนตาซีแมวสุดฮิต เตรียมประกาศอนิเมะทางทีวีแล้ว!!

หมอนนุ่มๆ นี่...

โยนไปสิ

ดำดิ่งลงไปเลย!!

จุ่ยจุ่ย

จิจิจิ...

...แบบนั้นแหละ...

อ๊ะ!

ขอโทษนะที่ปลุก

เปล่าหรอก ก็เช้าแล้วนี่

นี่คุณจะไปทำงานแล้วเหรอ

อ่า งานรักษาความปลอดภัยน่ะ

อีกแล้วเหรอครับ? ผมไปด้วยได้ไหมครับ

งานแสดงสินค้าน่ะเหรอ? จะจัดอีกเหรอ

ไม่ใช่สิ มันเป็นการรักษาความปลอดภัยรอบๆ งานเลี้ยงของคฤหาสน์ "ไคเฮโนะ" น่ะ

เอ่อ งานแสดงสินค้า งานเลี้ยงนี่คือ...

ใบอนุญาตประกอบการ เลขที่ใบอนุญาต: 第1125号 ชื่อ: ตระกูลโกชิโซ ประเภทการประกอบการ: ธุรกิจให้กู้ยืมเงิน อนุญาตให้ประกอบธุรกิจให้กู้ยืมเงิน และธุรกิจที่เกี่ยวข้อง คฤหาสน์ไคเฮโนะ

เมืองท่า

เป็นสิ่งที่ท่านไคเฮโนะ ผู้เป็นต้นแบบของ "ยาจูโร่ซึเมะโฮจิ" เริ่มขึ้นมาน่ะครับ

เพื่อแสดงให้ทุกคนรู้ว่าดินแดนของพวกเราไม่ได้มีแต่พวกคนชั่วร้ายอยู่กันนะ...

ท่านเจ้าของดินแดนตัวจริง

อยากให้ทุกคนในเมืองหลวงได้รู้! อยากให้มาดูและชิมสินค้าขึ้นชื่อของดินแดนเราด้วยกัน!

ก็เลยพูดแบบนั้น แล้วก็เตรียมร้านค้าอร่อยๆ ไว้ให้ แล้วก็เปิดคฤหาสน์ของเจ้าของดินแดนในเมืองหลวงให้คนทั่วไปกับแมวได้เข้ามาด้วยน่ะครับ

งานเลี้ยงครั้งนี้คึกคักมากเลย

เป็นแขกพิเศษสองท่านนี่เอง

มีทั้งแฟนคลับ "ยาจูริ" คนที่ชอบเทศกาล และเหล่าแมวมารวมตัวกัน

แล้วก็ได้พบกับแมวป่าตัวหนึ่งกับคนรับใช้ของท่านเจ้าของดินแดน แล้วก็กลายเป็นเพื่อนกันด้วย

เย้! ได้เพื่อนแมวมาเป็นลูกน้องแล้ว...!!

ตั้งแต่นั้นมา พวกขุนนางในดินแดนที่เป็นฉากของ "ยาจูริ" ก็เริ่มจัดงานเลี้ยงแบบเดียวกันขึ้นมา

ถูกเขียนไว้ใน "ซึเมะโฮจิ" ว่าเป็นด้านลบ = แต่จริงๆ แล้วเป็นท่านเจ้าของดินแดนที่ยอดเยี่ยม

ถ้าอย่างนั้นก็...

ดื่มเหล้าฉลอง

แต่การที่เปิดคฤหาสน์นี่ การรักษาความปลอดภัยมันจะลำบากน่าดูเลยนะเนี่ย

ถ้าแกจะมาเที่ยวด้วย ก็มาสิ

โอย~ ไปมาหลายครั้งแล้ว คงไม่เป็นไรมั้ง

งั้นฉันไปก่อนนะ~

นักมายากลในราชสำนักนี่ชีวิตยุ่งเหยิงจริงๆ เลยนะ

เดี๋ยวก่อน

ส่วนฉันจะค่อยๆ กินอาหารเช้านะ

สึนิ...

โรงอาหารสำหรับข้ารับใช้ในปราสาทหลวง

ที่นั่งเตี้ยสำหรับแมว

อา โทคิซึเกโซ

โต๊ะสำหรับคน

ขนยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ แต่ว่า...

โชะ...

อรุณสวัสดิ์ ดูง่วงจังเลยนะ เป็นอะไรเหรอ?

สลัดไก่ต้ม

ยิ้มแย้มจัง อรุณสวัสดิ์

เพิ่งตื่นจากอดนอนน่ะ

ทางป่าน่ะ มีดอกจูโงยะโนะ ทอราคุซะ บานแล้วนะ จะไปสังเกตดูหน่อย...

จูโงยะโนะ ทอราคุซะ...

ปกติเป็นพืชหลายปีที่เหมือนหญ้า

...อ๊ะ

แต่ในคืนที่มีแสงจันทร์ มันจะสร้าง "อัลคิบุซะ" ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

รูปร่างและการเคลื่อนไหวเหมือนเสือ

ลำตัวเป็นเถา

อา โทคิซึเกโซ

ดอกไม้ที่น่ารัก

เป็นพืชชนิดหนึ่งของอัลคิบุซะ จูโงยะโนะ ทอราคุซะ ที่กำลังบาน

หลังบานและผสมเกสร มันจะปกป้องสัตว์อสูรหรืออสูรกายที่แสวงหาเลือด เนื้อ และพลังเวทมนตร์

ถ้ามันบานแล้วมันอันตราย ก็ต้องไม่เข้าใกล้ใช่ไหมครับ...?

อ่า แย่แล้ว!

ขอร้องล่ะ! ช่วยเก็บเป็นความลับให้หน่อยได้ไหมครับ!

จะเก็บเป็นความลับกับคุณฮาเนะกับ "สวนพฤกษศาสตร์" นะ

จะเก็บเป็นความลับให้นะ

น่าสงสารจังถ้าเธอจะโดนดุ... แต่ก็อย่าทำอะไรที่อันตรายเกินไปนะ

ขอบคุณนะ!

ครั้งนี้เราก็บันทึกไว้อย่างดีแล้ว ครั้งหน้าจะขออนุญาตให้เรียบร้อยเลยนะ!

แต่ว่านะ ถึงจะถูกบอกว่าอย่าทำอะไรที่อันตราย แต่ก็ไม่มีใครหยุดพวกเราได้นี่นา

ระเบิดวารี! โธ่เอ๊ย ไม่เข้าใจเลยนะ

ถึงจะทำ... ก็รู้สึกประทับใจมากเลย! จริงๆ แล้วแค่ในคืนเดียว ก็มีสัตว์ประหลาดแบบนั้น เกิดขึ้นมาได้เลยนะ ดอกไม้ก็บานเร็วด้วย... เอ๊ะ จริงๆ แล้วครั้งนี้เองนะ การบานของมันก็ถูกคาดการณ์ไว้ แล้วก็...

นานมาแล้วก็มีเรื่องเล่าว่าการอาศัยอยู่ในเมืองของมนุษย์น่ะ ไม่ได้แย่ขนาดนั้นไม่ใช่เหรอ?

เห็นไหมล่ะ คุณฮาเนะก็หยุดพวกเราไม่ได้นี่นา

โอ้ แค่รู้สึกคันๆ นี่เอง!

อิ่มแล้ว!

จะไปเดินเล่นหลังอาหารที่ไหนดีนะ

แค่ในปราสาทหลวงก็กว้างมากแล้วสิ จะทำยังไงดีนะ

ได้ยินมาว่าท่านพ่อเคยออกรบในสนามรบในสมัยก่อนในฐานะอัศวิน เคียงข้างกับโมナルกาสีขาว!

อืม อย่างนั้นเหรอ

พี่ชายของฉันก็กำลังออกผจญภัยไปถึงต่างประเทศในฐานะนักผจญภัยเลยนะ!

ถึงจะบอกว่าอย่างนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเมイルพรูน่าจะทำแบบเดียวกันได้เลยนะ...

ทำไมถึงบอกว่าฉันไม่ควรไปที่ป่าล่ะคะ!

ว้าว!?

ท่านพ่อกับพี่ชายเล่นกับคุณเหมียวๆ กันอย่างเดียว ไม่ยุติธรรมเลย!

ไม่ค่ะ! ฉันเองก็อยากจะทำหน้าที่ของเชื้อพระวงศ์เหมือนกันค่ะ!

ก็ไม่ได้เล่นซะหน่อย...

เอ๋...ฮึ...

ตอนที่เกิดเรื่องที่จัตุรัส... พอได้ยินว่าคุณเหมียวเก็บขนปุยๆ ก็เลยตัดผมตามเลยค่ะ

เมイルพรูน่า

ต้องใช้เพื่อนผมแน่ๆ ใช้สิ!

ขอบคุณค่ะ!

ดิเอล

อ่า! ไอ้ที่เอาผมคนไปแขวนไว้รอบๆ จัตุรัสน่ะ

ใช่แล้วค่ะ! แต่ตอนนั้นก็ไม่มีใครบอกฉันเลยว่าถ้าให้ผมไป คุณเหมียวก็จะยอมให้ลูบด้วยน่ะค่ะ!!

แย่จัง...! ช่างเป็นการกระทำที่โหดร้ายเกินไปจริงๆ!!

จะเอาอันนี้ไปที่ป่า แล้วก็ขออนุญาตลูบคุณเหมียวตัวอื่นๆ ด้วยนะคะ!!

ตรงนั้นฉันก็เลยตัดผมอีกครั้งค่ะ

เจ้าหญิงเมイルพรูน่า... ไม่ได้ยอมแพ้ที่จะไปป่าสินะ

ที่ให้มา

เมイルพรูน่าเองก็เป็นนักเวทย์ฝีมือดีนะ

พวกเรามีแมวอยู่ส่วนใหญ่ก็แถวๆ ป่าลึกน่ะ... แล้วก็มีหมีเยอะแยะเลยนะ อันตรายนะ...

ท่านพ่อคะ การทดสอบให้เมย์นี่เป็นยังไงบ้างคะ?

หืม?

มันเป็นการทดสอบเพื่อที่จะได้เข้าไปในป่าค่ะ และถ้าผ่านแล้วก็จะได้รับอนุญาตให้ไปในป่าคนเดียวได้

โอ้! นั่นดีเลยนะ น่าจะเป็นการทดสอบที่เข้มงวดมากเลยล่ะ

ตามที่หวังไว้เลยค่ะ! จะแสดงฝีมือของฉันให้ดูเองค่ะ!

ในฐานะเชื้อพระวงศ์คนหนึ่งที่พยายามจะไปป่า ก็ต้องถูกทดสอบเรื่องมารยาทและความรู้ด้วยสิ

ใช่แล้ว การเต้นรำ มารยาทบนโต๊ะอาหาร การทักทาย หรือขั้นตอนในพิธีการ...

อุ๊... นึ!?

นั่นมัน! มันไม่เกี่ยวอะไรกับป่าเลยนี่นา!!

ถึงจะไม่เกี่ยวกับป่า แต่ก็เกี่ยวพันกับเชื้อพระวงศ์สิ

อา~ นี่เป็นสิ่งที่เมイルพรูน่า (และเจ้าชายสมัยก่อนด้วย) ไม่ถนัดเลย...

เนื้อหาการทดสอบ ต้องปรึกษาคุณแม่ด้วย

อ่า ต้องบอกเหล่าอาจารย์ของเมイルพรูน่าด้วยสิ

ช่างเป็น... ช่างต่ำทรามอะไรเช่นนี้ ท่านพ่อกับพี่ชาย... ไร้มนุษยธรรมเลย

แต่ว่า... เข้าใจแล้วค่ะ

ถ้าผ่านการทดสอบนั้น ฉันจะไปป่า! สัญญาเลยนะคะ!!

สัญญาค่ะ!

ถ้าอย่างนั้น ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบแบบไหน ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นว่าผ่านมันได้!!

อ๊ะว้าว...

ฮะ...

ถ้าเดินแบบนั้นก็ตกทันทีเลยนะ

แต่ว่าท่านพ่อ เมย์นี่เวลาทำอะไรก็ทำเต็มที่เลยนะ จะสอบผ่านได้แน่นอนค่ะ

เธอก็ช่างร้ายกาจจริงๆ... ไม่สิ เป็นคนคุ้นเคยกับโลกมากเลยนี่นา!

ใช่แล้ว

ตอนนั้นคงต้อง ให้เหล่าจอมเวทย์ราชสำนัก มาช่วยดูแลแล้วล่ะ

อ๊ะ

ช่างเป็นคนใช้แรงงานที่หยาบคายเสียจริง

จอมเวทย์

อะไรล่ะ ก็ยังเป็นเรื่องที่อยู่ข้างหน้า จะมีช่วงเตรียมการให้ทำได้ง่ายๆ น่ะ

อ่า... คงเป็นงานของเจ้าคนนั้นอีกแล้วสินะ

พวกเราก็ต้องไปด้วยกันสิ

ดูเหมือนจะลำบากมากเลยนะ

เพื่อน

ถึงแม้ว่ากรงเล็บ ฟัน ขน หรือหางของพวกเราจะไม่แข็งแกร่งขนาดนั้นหรอกนะ

ดาง ดวัง

แต่ถ้าเป็นเวทมนตร์ล่องหนนี่ถือว่าไม่เบาเลยล่ะ

บุฮา~

อรุณสวัสดิ์!

ถึงเวลาคับแล้ว ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ก็จะซ่อนทั้งคนและแมวให้พ้นจากหมีให้หมดเลยล่ะ!

อุฟุ...

อ่า ทอกิทสึเกโซว ยังไม่หลับอีกเหรอเนี่ย

อุฟุฟุฟุ...

ยิ้มแป้นแล้วก็กำลังเขียนอะไรอยู่

3i...

ยังตื่นเต้นอยู่กับทราคซ่าอายุ 15 อีกเหรอเนี่ย จริงๆ แล้วชอบพืชมากเลยนะ

เพื่อนของทอกิทสึเกโซวก็ไปด้วยกันเหรอ?

อ๊ะ เจอแล้ว เพื่อนของทอกิทสึเกโซว คุณรินลูลุฟ...

นี่มันอะไรเนี่ย! เอ๊ยยย!

คุณรินลูล์ฟ หัวหน้าคะ สิ่งพวกนี้จำเป็นจริงๆ เหรอคะ...

จำเป็นหรือไม่จำเป็นน่ะเหรอ?

ประโยชน์ใช้สอย

นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่นักวิจัยที่สังกัด "สวนพฤกษศาสตร์" ควรจะคิดนะ

ก็ไม่ใช่ว่าการวิจัยเครื่องมือเวทมนตร์จะต้องทำไปเฉยๆ นะครับ

ถ้าทำได้ ก็ต้องทำสิ สิ่งที่ทำเสร็จแล้วก็ต้องมีใครสักคน นำไปใช้ประโยชน์สิ

ฮ่า...

เรื่องนั้นค่อยคิดทีหลัง

0

แต่แค่รดน้ำอย่างเดียวมันดูจะใหญ่เกินไป... ว่าไงล่ะ?

ก็จะใส่ปุ๋ยด้วยนะ งั้นลองเปิดใช้งานดูก่อน!

ค่ะ!

เปิดใช้งานให้หน่อยค่ะ

r↑↑HM kHHM

ตั้งค่าให้รดน้ำพืชรอบๆ บริเวณค่ะ!

กะโคคก

คายง!?

ปุ๋ย

ฮ่าฮ่าฮ่า

ล้มเหลว!

เอาล่ะ! จากตรงนี้แหละที่มันน่าสนใจแล้วสินะ!

ให้มันเล็กลงกว่านี้อีกค่ะ!

คุณหัวหน้าคะ อย่างน้อยก็เพิ่มฟังก์ชันให้มันอีกหน่อยได้ไหมคะ?

หนีไปเลยแล้วก็กลายเป็นแมวน้ำเปียกตัวเดียวเลย!

ไปตากขนให้แห้ง... ตรงที่แดดดีๆ...

ยังวิ่งไม่เสร็จเลยนะ!

จะซ้อมดาบแล้วนะ ซ้อมดาบ!

อืม... แห้งไปเยอะเลยนะ

บนกำแพงสนามฝึก

ขนมันแข็งๆ เยอะจัง...

เอาล่ะ ให้ตัดให้เลยดีกว่า

ร้านตัดขนเฉพาะทางสำหรับแมวที่อาศัยอยู่ในป่า

ทางเข้าเฉพาะสำหรับแมว

อ๊ะ ไฮบุจิ

ยิ้มแป้น! สวัสดีค่ะ

ไฮบุจิก็มาตัดขนด้วยเหรอ? หรือว่าสระขน?

มาเป็นเพื่อนไงล่ะ

อ๊ะ! ฮักกะ!

ก็เพราะว่ามันเป็นแมวจรจัดที่ยืนหนึ่งในเมืองนี้ เลยคิดว่าควรจะรู้จักร้านตัดขนแมวเฉพาะทางในป่าของปราสาทหลวงแห่งนี้ เลยพามาด้วยไง

อ่า ฮักกะ มาครั้งแรกเหรอ!

ใช่แล้ว แมวจรจัดที่แกล้งทำเป็นแมวธรรมดาก็แอบมาที่นี่เหมือนกันนะ

ตรงโน้นข้างในก็มีคนอยู่ด้วย วันนี้คนเยอะแยะเลยนะ...

อืม!?

ฟุฟุっ

ฮีโร่ที่ทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเจอเลย～

ยิ้มแป้นเหรอ

คุณลุงที่บาดเจ็บมาอยู่ที่นี่นี่มันแปลกจังนะ

ดูเหมือนว่าจะมีปาร์ตี้ที่ควรจะต้องออกมาปรากฏตัวนะ

ปาร์ตี้เหรอ? ปาร์ตี้อะไรเหรอคะ?

ก็เพื่อ "เจ้าชายที่กลับมาเยี่ยมบ้านชั่วคราว" น่ะสิ

เป็นการเปิดตัวเจ้าชายที่กำลัง "มาศึกษาดูงาน" อยู่น่ะนะ

แล้วก็เป็นการแสดงให้เห็นว่าเขาจะยังคง "มาศึกษาดูงาน" ต่อไปอีกด้วยสินะ?

คุณลุงบาดเจ็บกับเจ้าชาย ยังจะเดินทางผจญภัยต่ออีกเหรอคะ?

ก็ประมาณนั้นแหละ อีกนิดหน่อย...

อยากจะให้เห็นโลกที่อยู่นอกเมืองหลวงให้ได้ไงล่ะ

ฮุฟุซะอิ อาจารย์ครับ

เท่จังเลยค่ะ

คุณนิโกะนิโกะ เชิญเลยค่ะ~

คุณลุงอีกแล้ว!

เท่เนอะ

จบแล้วนะ!"แล้วก็อย่างนั้นแหละ

อืม อ่า ขอบคุณค่ะ!

งั้นไว้เจอกันนะ ฮักกะ ไฮบุจิ!

ขยับปากได้แล้วนะ!

ขอโทษนะ อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้วค่ะ

โรงอาหารสำหรับข้ารับใช้ในปราสาทหลวง

อาจารย์กับศิษย์นี่มันเท่จังเลยเนอะ

คุณลุงที่บาดเจ็บนี่ สอนอะไรให้เจ้าชายตั้งแต่วัยทารกเลยนี่นา

อาหารกลางวันช้าไปหน่อยค่ะ

ฉันเป็นเพื่อนกับหมอนั่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...

ว้าว สบายจัง!

ทุ่งหญ้าที่เหมาะกับการวิ่งจัง!

อ๊ะ

ใช่แล้ว ฉันเองก็เป็นแมวจรจัดที่ยืนหนึ่งอยู่เหมือนกัน

หมอนั่นก็เหมือนกัน ปกติก็เป็นทหารธรรมดาอยู่แล้ว

หายไปแล้ว!!

เวทมนตร์ที่ฉันถนัดน่ะนะ เวทมนตร์ทำให้หายตัวไป เวทมนตร์ที่ทำให้กลิ่นหายไป เวทมนตร์ที่เปลี่ยนรูปลักษณ์

โอ้ ท่านแมวเทพมังกร

พอสอนไปแล้ว มันก็เก่งขึ้นมากเลยนะสำหรับมนุษย์

โอเค! อร่อย อร่อยจัง!

แล้วก็ไม่รู้ตัวเลยว่ากลายเป็นนักเวทในราชสำนักไปแล้วด้วยนะเนี่ย

ถึงจะไม่เท่าคุณลุงที่บาดเจ็บ แต่ฉันเองก็น่าจะทำตัวเหมือนอาจารย์อยู่เหมือนกันนะ

เลยกลายเป็นนักเวทในราชสำนัก แล้วก็ได้มาอยู่ที่ห้องกว้างๆ แบบนี้

หมอนั่นทำเตียงที่โคตรจะสบายให้ฉันเลย

หมอนวดเต็มไปหมดเลย!

ถึงจะพื้นที่ไม่กว้างเท่าที่อยู่ป่าก็เถอะ

ตรงนี้ดีไหมคะ คุณนิโกะนิโกะ

แน่นอนสิ อยู่ด้วยกันนะ

อ๊ะ อีกเดี๋ยวก็เย็นแล้วสิ

ฟู่ว (ในฝัน) วิ่งไปวิ่งมาจนคอแห้งเลย

น้ำ น้ำ...

อ๊ะ

กลับมาแล้วสินะ ยินดีต้อนรับกลับค่ะ

ปริมาตรของทรงกลมกำหนดด้วยสูตร \(V = \frac{4}{3}\pi r^3\). ถ้าหากรัศมี \(r\) เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ปริมาตรใหม่ \(V'=\frac{4}{3}\pi (2r)^3 = 8 \times \frac{4}{3}\pi r^3\). ดังนั้น ปริมาตรใหม่จึงเป็น 8 เท่าของปริมาตรเดิม

กลับมาแล้วครับ...

ทำไมต้องเหยียบผมทุกทีด้วยล่ะ

ก็เพราะว่าผมอยู่ตรงที่นายเดินนี่นา

งานเสร็จเรียบร้อยดีไหมคะ?

เอ่อ...

ก็เสร็จแล้วล่ะนะ...

คงจะลำบากน่าดูเลยสินะ

ยังคงเปลี่ยนหน้าอยู่เลยนะ?

อาา...

งานแสดงสินค้าครั้งนี้มีนักแสดงที่เป็นคู่หูของยาชูโร่มาเป็นแขกด้วยนะ

อา~ เอ่อ! คนที่เหมือนคุณ!

ก็เป็นอย่างที่คิดนี่นา ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนเหมือนฉัน มีคนมาทักตั้งหลายคนแล้ว

ไม่ค่ะ ฉันเป็นนักเวทตัวจริงนะคะ...

ยาชูโร่เองก็...

มันไม่เป็นงานเลย ต้องเปลี่ยนหน้าตั้งแต่ช่วงกลางแล้วสิ

โฮ่

แล้วสิ่งที่ลำบากก็คือ หัวหน้าหอยเชลล์พาคุณฮานาโชบุกับคุณโคเกียมาด้วย

แอบๆ

เป็นที่นิยม

โด่งดังมาก

ว้าว แมวสายน้ำตัวจริง! มันคึกคักเลยใช่ไหมล่ะ

มันคึกคักเกินไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นกันนะ

แต่ก็ไม่มีมนุษย์แปลกๆ คนไหนมาเลย แถมแมวที่โดนดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวายก็ไม่มีสักตัวด้วยนะ

เหนื่อยหน่อยนะ

เอาล่ะ กินให้อร่อยแล้วก็แช่น้ำแล้วก็นอนดีไหมนะ

กินอะไรดีคะ?

อยากกินเนื้อจังเลยค่ะ เพราะได้กลิ่นเนื้อมาตลอดเลยนี่นา

มีเนื้อด้วยเหรอคะ?

มีทั้งเนื้อปลา แล้วก็มีปาร์ตี้ที่คึกคักอื่นๆ อีกด้วยนะ

ยังมีอย่างอื่นอีกเหรอคะ? เป็นยังไงเหรอ?