ตอน 52: Chapter 52

แมวกับมังกร

นี่เป็นเรื่องราวของแมวกับมังกรตัวหนึ่ง ที่ถูกเลี้ยงดูโดยแมว

ตอนที่ 52 วันพักผ่อนของชายชรากับแมวเฒ่า

ฉันจะพักตรงนี้สักหน่อยแล้วค่อยกลับนะ

มิซุบาโชกับบัลบาริส กลับบ้านไปก่อนนะ

อืม เข้าใจแล้ว ก่อนมื้อค่ำ ก็จะกลับนะ แฮนรี

สันติภาพที่ดูเหมือนจะธรรมดา ก็เป็นเพราะความทุ่มเทของใครบางคนอยู่เบื้องหลังน่ะ

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามารา ต้นแบบตัวละคร โอคุมะ ไม

( )

มาเยี่ยมหลุมศพในวันครบรอบแต่งงานประจำปีของผู้อำนวยการสวนพฤกษศาสตร์สินะ

เป็นอดีตผู้อำนวยการนะ

เป็นเรื่องของพวกเศษเสี้ยวทัพจอมมารน่ะ

2

อ่า...

มีธุระอะไรเหรอ เซบาสเตียน

อาวุธเวทย์นั่นที่พวกมันเคยมี...

เป็นของที่เพิ่งทำเสร็จเลยนะ

ข้อมูลนี้คุณที่เกษียณไปแล้วถึงไม่ได้รับเลยเหรอ! เยอะแยะไปหมดเลย

แต่ว่า พวกเขาน่ะ ไม่มีทั้งเทคนิคและความรู้ในการสร้าง เครื่องมือเวทมนตร์พวกนั้นเลยนะ

ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าสนุกเท่าไหร่เลยนะเนี่ย

ถ้าอย่างนั้น ก็แปลกที่ไม่ว่าจะมีผู้สนับสนุนทางเทคนิค... หรือหัวหน้าทีม? ก็ไม่มีเลย... มันน่าแปลกใจจริงๆ นะ

แต่คุณเองก็เกษียณแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงรู้รายละเอียดขนาดนั้นล่ะ?

ก็เพราะว่าเป็นคนร่วมงานกับพวกเขากับคนที่ค้นพบเครื่องมือนั่นไงล่ะ!

โอ๊ะ?

โอ้!

ทอร์คลารุส! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

มิซุบาโช! บัลบาริส! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ โอ้! สบายดีกันใช่ไหมล่ะ

โอ้! พวกเธอก็มาอยู่ด้วยกันด้วยเหรอ!

พวกเราไปที่ "สวนพฤกษศาสตร์" กันสักครั้งเถอะนะ!

ไม่น่าเชื่อ... เป็นแถวที่ไม่ได้เห็นตอนที่ยังทำงานอยู่เลยนะ

เพราะว่าทุ่งมันต่างออกไป เพื่อนๆ ของพวกเราก็เลย

แฮนรี คือด้านหลังของการป้องกันประเทศ

เซบาสเตียน คือด้านหน้าของการป้องกันประเทศ

ทั้งสองคนเป็นหัวใจของการป้องกันประเทศเลยนะ

สวนพฤกษศาสตร์

...ที่อยู่ใต้ดินของสวนนั่นน่ะ

โอ้! ทำแผนที่ที่ละเอียดขนาดนี้ขึ้นมาด้วยเหรอ!

ตอนที่คุณบินว่อนแถวนั้น วิศวกรสำรวจก็ติดตามไปด้วยน่ะ

พวกคุณไปเจอพวกมันที่นี่... ตรงนี้แหละ

ไม่มีพยานเห็นอื่นอีกเหรอ...

หัวหน้าหลินลูลุฟ ถึงอย่างนั้น ทั้งสองคนตอนนี้ก็เป็นคนนอก ขออนุญาตให้เข้ามาได้ไหมครับ?

ตามอำเภอใจ

ได้แจ้งไปทางพระราชวังแล้วล่ะ คงจะได้รับอนุญาตอยู่แล้วล่ะ

พวกที่ถูกจับน่ะ เป็นพวกทหารจอมมารเก่า แต่เป็นพวกตัวล่างๆ น่ะ

บอกว่าไม่มีทั้งเงินและความรู้ แถมยังไม่มีผู้สนับสนุนด้วยสินะ

พวกตัวเก๋า

ฮะ! ใช่แล้วครับ!

เป็นการรับสารภาพที่ไม่มีการบิดเบือนด้วยเวทมนตร์เลยครับ

หลังจากนั้นก็มีผู้สนับสนุนด้านการเงินอยู่ระดับหนึ่งแล้วครับ แต่ยังไม่รู้เลยว่าพวกเขาได้เครื่องมือเวทมนตร์มาได้อย่างไร

คุณชูของอดีตผู้อำนวยการ!

เป็นนิสัยเก่าๆ น่ะครับ...

ไม่ได้นะครับ อย่าเพิ่งรายงานให้คนทั่วไปรู้สิ

นักเวทย์ที่ควบคุมความทรงจำ

...อาจจะเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยนะ

!

น

"ควบคุมความทรงจำ" งั้นหรือ มีเวทมนตร์แบบนั้นด้วยเหรอครับ?

ว่าเป็นเวทมนตร์เฉพาะตัวที่ไม่สามารถถ่ายทอดให้คนอื่นได้ และมีจอมเวทย์ที่สามารถใช้มันได้อยู่คนหนึ่งในอดีต

ที่ท่านจอมมาร

ตอนที่ฉันยังอยู่ในกองทัพ เคยได้ยินข่าวลือมา

แม้จะยังไม่สามารถยืนยันรูปร่างของจอมเวทย์ผู้นั้นได้

แต่ตอนที่ฉันยังทำงานอยู่ ก็มีหลายครั้งที่มั่นใจในตัวตนของเขาเลยล่ะ...

มันไม่สมเหตุสมผลเลย... อีกแล้วเหรอ!?

สิ่งที่แฮนรีที่เกษียณไปแล้วยังคงรู้สึกเสียดายอยู่ก็คือ

ถึงจะมีอยู่ก็คิดว่าตายไปนานแล้วซะอีกนะ

ถ้ามีจอมเวทย์แบบนั้นแอบซ่อนอยู่ ก็ปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้นะ

อา~ ทำสบายๆ ก็แล้วกัน

ฝ่าบาท!

จะบอกไว้ก่อนนะ

เซบาสเตียน แฮนรี ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะลาออกจากตำแหน่งแล้ว แต่ก็ไม่ควรได้รับอนุญาตให้เข้ามาในที่แห่งนี้ได้ ตามปกติแล้วควรจะลงโทษด้วย แต่เพื่อผลงานที่ทั้งสองคนเคยทำมา จึงจะยกเว้นให้ในครั้งนี้ ส่วนต่อไปนี้ก็ขอให้ระมัดระวัง... เพียงเท่านี้แหละ ได้เตือนแล้วนะ

อ่านแบบแข็งๆ

เอาล่ะ จะเริ่มการค้นหาจอมเวทย์ผู้นั้นกันเลยดีกว่า

มีแนวทางว่าจะหาที่ไหนได้บ้างไหมครับ แฮนรี

ฮะ... เดี๋ยวตอนนี้ถ้าให้ใช้เครือข่ายข้อมูลแถวนี้แล้ว น่าจะสามารถจำกัดพื้นที่การค้นหาได้มากขึ้นครับ

อนุญาต! งั้นเรามาจัดทีมค้นหาให้พร้อมออกเดินทางได้เลยนะ

จะค้นหาคนที่สามารถควบคุมความทรงจำของคนอื่นได้ยังไงกันล่ะครับ...!

ให้คุณผู้นำเก่า...

เป็นคำถามที่ดีนะ

เป็นเงาแล้ว...

ฝ่าบาท การจะจัดคนจำนวนมากขนาดเป็นทีมค้นหาน่ะ คงจะไม่ใช่ทางที่ดีนักครับ

คุณไม่ได้เห็นอะไร ไม่ได้ยินอะไรเลยเหรอ

ถ้าไม่ใช่คนที่สามารถต้านทานเวทมนตร์ที่ไม่รู้จักอย่าง "ควบคุมความทรงจำ" การค้นหาและการสอบสวนก็จะสูญเปล่าไปเลยครับ

อืมมม!

ครับ...

คนที่สามารถต้านทานได้น่าจะเป็น...

ไม่มีความผิดปกติอะไรเลยครับ

เวทมนตร์ของแมวเหรอครับ

ใช่ครับ ไม่ว่าเวทมนตร์นั้นจะเป็นอะไรก็ตาม ถ้าเป็นเวทมนตร์ของแมวที่เกี่ยวข้องกับพลังของภูต ก็น่าจะต้านทานได้ครับ

ถ้าเป็นคนที่ได้เป็นเพื่อนกับแมวมาตั้งแต่เด็ก และเคยติดต่อกับเหล่าภูตมาเป็นเวลานาน...

แต่คนแบบนั้นในประเทศของเราก็ไม่ได้มีเยอะนะครับ

แถมยังต้องเป็นคนที่รับมือกับเรื่องหนักๆ ได้ และพร้อมที่จะเคลื่อนไหวได้ทันทีด้วย...

น่าจะประมาณนี้แล้วล่ะมั้ง

แม้แต่คนแก่ที่อายุใกล้จะหมดแล้วก็ยังมีโอกาสอีกเยอะเลยนะ ทอร์คลารัส!

สมกับเป็น! เลือดมันสูบฉีดจริงๆ เลยนะ เซบัสตาฟ!

ทอร์คลารัสผู้ใช้หอก กับ เซบัสตาฟ

ถ้ามีคนที่ใช้สติปัญญามาเสริมอีก ก็คงจะรับมือกับทุกสิ่งได้เลยล่ะ

แฮนรี คุณผู้อำนวยการเก่า เจ้าไปช่วยหน่อยได้ไหม

คนที่เข้าใจการมีอยู่ของจอมเวทย์ลึกลับผู้นั้นในประเทศเรามากที่สุดก็คือเจ้า

!

อะไรกัน... แต่ด้วยวัยชราของข้าแล้ว...

ควรจะรับมันไว้สิ แฮนรี นี่มันเป็นหนี้สินของเราด้วย

ยังมีเหลืออยู่ด้วยสิ ไอ้ตัวปัญหาที่สุดนั่น

ไปกันเถอะ! ให้พวกเราไปหาตัวมันเองเลยดีกว่า

คุณที่เป็นคนแกล้งโง่แต่ก็เก็บข้อมูลทั้งในและต่างประเทศไว้อย่างเงียบๆ เนี่ย จะอ้างเรื่อง "ความแก่" ไม่ได้หรอกน่า!

จะขอใช้พลังเล็กน้อยให้เต็มที่เลยครับ!

งั้นก็เริ่มการค้นหากันเลย

มีกี่คนที่จะสามารถทำเรื่องนี้ต่อไปได้ครับ

รวมผมด้วยก็ 4 คนครับ

ดีครับ งั้นเตรียมบันทึกของกิลด์ที่กำหนดและสถานที่ที่อยู่รอบๆ ไว้ให้ครบ 10 ปีเลยนะ

ยินดีต้อนรับกลับมานะ!

ทำเรื่องแย่ๆ อีกแล้วสินะ หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับ

แต่ว่านั่นมันก็เพื่อปกป้องใครสักคนไม่ใช่เหรอคะ?

สู้ๆ นะ ถึงจะเป็นงานที่คนไม่ชอบทำ แต่ว่า

อย่างน้อยฉันก็จะทำให้คุณไม่เกลียดฉันเอง!

คุณโง่จัง มี่จังด้วยนะ!

คุณวากุส! มารับแล้วครับ

คุณพ่อ... มาทำงานที่นี่เหรอครับ

แน่ใจจริงๆ เหรอครับ?

ไม่เป็นไรหรอกครับคุณแม่

ฉันยังไม่ได้โง่ซะหน่อยนะ

นี่ มิซุบาโช

เหมียวๆๆ! เหมียวๆๆๆ!

แต่ว่า...

แค่ร้องเหมียวๆ เท่านั้นเอง

ลูกชายของแฮนรี

ลูกชายกับภรรยา (คุณแม่)

ไม่ต้องกังวลหรอก ฉันก็จะแวะไปดูอาการพ่อบ่อยๆ เอง

เจ้าหน้าที่ของห้องรับรอง...เหรอครับ?

เป็นงานสายงานนักเวทย์ราชสำนัก สายข่าวกรองเยอะแยะเลย

อืม ท่านสามีจะมาพักที่ห้องรับรองที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่ในพระราชวังตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป 34 วันครับ

อยากจะให้ท่านมาช่วยฝึกซ้อมก่อนที่จะต้อนรับแขกจริงๆ น่ะครับ...

นี่มันไม่ให้เกียรติกันเลยนะ ข้ายังไม่ถึงวัยนั้นซะหน่อย

เพราะพ่อเคยทำงานด้านการทูตด้วย เลยเหมาะที่จะมาช่วยตรวจสอบสถานที่สำหรับต้อนรับคนจากต่างประเทศน่ะ

โอ้...

แขกเหรื่อส่วนใหญ่ก็เป็นผู้สูงอายุด้วยสินะ

เหมียวๆๆ พูดอยู่เลยล่ะ

ดูแลคุณมี่กับคุณบาร์ด้วยเหรอครับ ห้องรับรองเนี่ย?

ใช่แล้ว! ก็คงจะมีแขกที่พาสัตว์เลี้ยงมาด้วยสินะ!

ตอนกลับจะไปส่งอีกครั้งนะครับ

งั้นก็!

แก๊กๆ

ฟู่ว...

เสร็จงานไปอย่างหนึ่งแล้วสินะ

อืม

ต้องขอโทษคุณแม่ด้วย แต่เรื่องนี้ต้องดำเนินการเป็นความลับสุดยอดจริงๆ

แต่ว่า คุณผู้อำนวยการครับ คุณจะไปเองจริงๆ เหรอครับ?

ถ้าให้คนอื่นไปสำรวจพื้นที่แทนล่ะ...

ไม่ใช่ผู้อำนวยการแล้วล่ะ คุณวากุสก็พอ

เดิมทีพวกเราตั้งใจจะไปตามพระราชประสงค์ของฝ่าพระบาท... แต่ก็สมเหตุสมผลดีนะ

เพราะว่าที่นั่นอาจจะมีการควบคุมความทรงจำได้ เลยต้องส่งคนที่อยู่ในตำแหน่งสำคัญไปก่อน

อะ...

งั้นพ่อจะเข้าไปในพระราชวังตามแผนที่วางไว้นะ

จะขอให้คนที่ใช้ "เวทมนตร์เคลื่อนย้าย" ช่วยส่งพ่อกับพวกเราไปยังสถานที่ที่กำหนดให้

สบายเลย ช่วยได้เยอะเลย

แล้วก็มีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่อยากจะขอให้เจ้าด้วย

ครับ! อะไรก็ได้เลยครับ!

คุกกี้ให้หน่อยสิ

...ครับ?

มาถึงแล้วครับ!

โอ้!

"เวทมนตร์เคลื่อนย้าย"! เป็นเทคนิคเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ

ขอบใจมาก ช่วยได้เยอะเลย

งั้นก็! เรื่องการจัดสรรให้แก่อัศวินของผม ขอฝากไว้ด้วยนะครับ!

อืม จะแจ้งความต้องการของเจ้าไปยังแต่ละแผนกให้เอง

ขอร้องอีกครั้งแล้วนะ! คุณปู่ก็ช่วยหน่อยเถอะนะ!!

นั่นคือหลานของเจ้าสินะ ใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายได้อย่างสบายๆ... นอกจากนักเวทย์ราชสำนักแล้วจะให้ไปแนะนำที่ไหนได้ล่ะ

โอ้~

นั่นแหละ

เพราะว่าถูกส่งมาก่อน เลยเตรียมท้องไว้แล้วล่ะ

หมู่บ้านมีโรงทานอะไรไหมนะ?

อาจจะไม่มีล่ะ คงต้องฝากให้กิลด์จัดการเรื่องที่พักแทน

เป็นหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆ มีดันเจี้ยน แต่ดันเหี่ยวจนนักผจญภัยไม่มา ทำให้มันทรุดโทรมลงไปแล้วล่ะ

ดันเจี้ยนที่เหี่ยวเฉา

ใช่แล้ว เพราะว่า

ตรงนั้นแหละ ที่เจ้าคิดว่าพวกมันอยู่ที่น่ะ

น่าว่าจริงๆ แล้วมันไม่ได้เหี่ยวเฉาซะหน่อย

เจ้ามีเหตุผลอะไรถึงคิดแบบนั้นล่ะ

เอาล่ะ งั้นไปที่กิลด์กันก่อนเถอะ

กิลด์

หัวหน้ากิลด์

พังทลาย... นั่นเป็นปัญหาเลยนะ

เหนื่อยหน่อยครับ ได้รับการติดต่อมาจากเมืองหลวงแล้วครับ ว่าจะมาสำรวจดันเจี้ยนที่เหี่ยวเฉาอีกครั้งเหรอครับ?

งั้นผมอยากจะไปพบนักกีฏวิทยาที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้

ทางเข้าก็พังทลายไปแล้วด้วย อาจจะทำการสำรวจไม่ได้ด้วยซ้ำนะครับ

เป็นคนที่รู้เรื่องพืชและสัตว์แถวนี้อย่างละเอียด และได้บันทึกการวิจัยไว้ที่สถาบันวิจัยใกล้ๆ ด้วย...

เอ่อ...?

มีคนแบบนั้นในหมู่บ้านนี้ไหมครับ...

เกิดอะไรขึ้น... ?

งั้นเอาเป็นว่า ผมจะไปดูดันเจี้ยนก่อนแล้วกัน

พวกเราชาวหมู่บ้านไม่ได้เข้าไปนานหลายปีแล้วนะครับ...ระวังตัวด้วยนะครับ!

อธิบายหน่อย!

อืม

ตามบันทึกของนักกีฏวิทยา ยังมีโกเลมดันเจี้ยนออกมาแถวนี้อยู่เลย

โอ้!?

ยังมีอสูรกายในดันเจี้ยนอย่าง "ดินปั้น" กับ "งูหิน" ให้เห็นด้วยนะ

นักกีฏวิทยามุ่งเน้นไปที่การสังเกตแมลง และเมื่อเห็นโกเลมก็ไม่ได้คิดว่ามันแปลกอะไรเป็นพิเศษ

แต่ก็ได้บันทึกมันไว้

ถ้าบันทึกนี้ถูกต้อง ดันเจี้ยนก็น่าจะยังไม่เหี่ยวเฉาอยู่

แต่กลับไม่มีนักกีฏวิทยาคนนั้นอยู่...!?

โอ้ ให้ตายสิ ไม่รู้เลยว่าอะไรคือความจริงกันแน่

ถ้าไปเจอกับนักเวทย์คนนั้นแล้วถูกควบคุมความทรงจำล่ะ...จะเป็นยังไง?

ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนควบคุมความทรงจำล่ะก็!

คงจะลืมสิ่งที่สำรวจไป อย่างสะดวกดีกระมัง

...เอาเป็นว่าแค่นั้นก็พอแล้ว

ถ้าถูกทำให้ลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นใคร

ตอนนั้น...ถ้าเป็นอย่างนั้น

คงจะฝันไม่ได้ด้วยซ้ำ

จะกลายเป็นตัวเองที่ฝันแบบไหน คิดอะไรแบบไหนกันนะ? จินตนาการไม่ออกเลย

เป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย...

ความทรงจำหรือความหลังน่ะ ไม่ว่ามันจะเป็นสิ่งที่น่าสนุก หรือเป็นสิ่งที่น่าเศร้า

มันก็เปรียบเสมือนรากฐานของตัวเรานี่เอง เป็นสมบัติส่วนตัวของตัวเอง

ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ไม่ควรที่จะทำให้มันลืมไป หรือเปลี่ยนแปลงมันเสียได้

ให้ตายสิ! นักเวทย์คนนั้นปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดเลย!

มันไม่ได้พังทลายนะ

ยังมีกระแสมานาอยู่ด้วย ไม่ได้เหี่ยวเฉา

มีการควบคุมความทรงจำของชาวบ้าน และยังมีการปลอมแปลงบันทึกของกิลด์ด้วย

พวกมันอยู่ที่นี่เหรอ!?

ไม่สิ ดูเหมือนจะช้าไปนิดหน่อยนะ

มีร่องรอยของการพยายามปกปิดรอยเท้าและสัมภาระที่วางไว้ด้วย

เก็บของเสร็จก็ยังไม่ถึงวันด้วยซ้ำ

ตอนที่ไปขอบันทึกจากสถาบันวิจัยรึเปล่า

ตอนที่แจ้งกับกิลด์ว่าจะมาสำรวจดันเจี้ยนนี้อีกครั้งรึเปล่านะ...

การเคลื่อนไหวของเราคงถูกจับได้ที่ไหนสักแห่งสินะ

มีสายลับของพวกมันอยู่ตรงนั้น!?

ถึงจะมีสายลับ แต่ว่ามันรู้ตัวว่าเป็นสายลับหรือไม่น่ะ

เพราะว่ามันถูกควบคุมความทรงจำนี่แหละ

ให้ตายสิ น่ารำคาญจริงๆ!

ดินปั้น

เอาเป็นว่าลองเข้าไปดูหน่อยดีกว่า เผื่อจะมีร่องรอยของพวกมันอยู่

งูหิน

โอ๊ะ...

ไม่ใช่แค่ร่องรอยนะเนี่ย...

นี่มันโกเลมที่ผลิตโดยกองทัพจอมมารไม่ใช่รึไง?

เป็นกลิ่นอายเวทมนตร์ของพวกมันที่คุ้นเคยเลย...!

เอาล่ะ! จัดไปเลยนะ เซบาสต้าฟ!

โอ้! ทอร์คลารุส!

เดี๋ยวก่อนๆ!

ถ้าเราออกท่าใหญ่โตตรงนี้ กำแพงอาจจะพังทลายแล้วเราอาจจะถูกฝังอยู่ข้างในก็ได้นะ!

แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ!?

จะทำยังไงก็เหมือนเดิมนั่นแหละ

เสร็จแล้วล่ะ

ปิ๊ก...

เก่งนี่นา...

มึ่...

โลหะที่ผ่านการถลุงแล้ว...เป็นโกเลมที่สร้างขึ้นโดยฝีมือมนุษย์จริงๆ ด้วย

โกเลมที่มีความแม่นยำขนาดนี้ เอามาใช้แล้วทิ้งเลยเหรอ

ถ้าคิดถึงเครื่องมือเวทมนตร์สำหรับอสูรสังเคราะห์...ถึงแม้จะดูเหมือนเทคโนโลยี แต่ถ้าคิดถึงวัตถุดิบของมันล่ะก็

ก็นึกถึงดันเจี้ยนที่อยู่ในเทือกเขานี้ขึ้นมาเลย

วัตถุดิบสำหรับ "ศิลาเวท" ที่จำเป็นสำหรับอาวุธตัวนั้นก็น่าจะหาได้ง่ายๆ จากอสูรที่นี่สินะ

มึ... ว่างเปล่าไปเลยเหรอ

ดูเหมือนจะเป็นโรงงานสินะ

ไม่สิ มีร่องรอยอยู่

ยังมีร่องรอยหลงเหลืออยู่จากการใช้เวทมนตร์

คุณแฮนลีย์ ลองตรวจสอบให้หน่อยได้ไหม

TTRFIIT 9F1X4P1 14↑A 14FP 1↑MR

นี่คือร่องรอยการเคลื่อนไหวของเวทมนตร์ที่เคยอยู่ที่นี่

อาวุธเวทมนตร์ตัวนั้น!

น่าจะถูกสร้างขึ้นที่นี่สินะ

กิลด์

เอ๊ะ? ไม่เหี่ยวเหรอ...?

ห้องที่ยืมมา

บันทึกมันผิดเหรอ...? เอ๊ะ...!?

แต่คราวนี้บันทึกของนักกีฏวิทยาในตอนนั้นถูกเก็บไว้ที่สถาบันอื่น ทำให้การควบคุมข้อมูลของพวกมันมีรอยรั่ว

ก็คงต้องหาเคสแบบนี้แล้วไปให้ถึงตัวพวกมันเท่านั้นแหละ

พอถามชาวบ้านแล้ว มีนักกีฏวิทยาอยู่

แต่ว่า นักกีฏวิทยากลับจำเนื้อหาในบันทึกที่ฝากไว้กับสถาบันวิจัยไม่ได้

หัวหน้ากิลด์... ไม่รู้ว่าลืมเรื่องนักกีฏวิทยาไป หรือว่าถูกควบคุมความทรงจำมากันแน่

ดูท่าจะเป็นการไล่ล่าที่น่ารำคาญแล้วสิ

จอมเวทฝ่ายศัตรูได้ควบคุมความทรงจำของผู้คนจำนวนมากเพื่อหลอกลวงพวกเรา...

แต่ว่า พวกมันหนีไปทำไมกันนะ? ทั้งที่มีโกเลมแบบนั้นเตรียมไว้แล้วแท้ๆ?

บางทีอาจจะไม่มีนักรบก็ได้นะ มีแต่พวกช่างเทคนิคกับคนงานเท่านั้น

แล้วพวกจอมเวทควบคุมความทรงจำล่ะ?

น่าจะควบคุมพวกเราได้ไม่ใช่เหรอ

ถ้าคิดในแง่ดีนะ...

อาจจะตัดสินว่าเวทมนตร์ควบคุมความทรงจำนั้นใช้ไม่ได้ผลกับพวกเราที่เป็นพวกเวทมนตร์คล้ายวิญญาณก็ได้มั้ง...?

จริงด้วยสิ มองโลกในแง่ดีจังเลย!

แปลกจังเลยนะคุณแฮนลีย์! คุณนี่เอง!

เอาล่ะ พวกเรานี่แหละ รับมือได้อยู่แล้ว!

จะไปตามหาพวกมันให้เจอ แล้วจับพวกมันมาให้ได้เลย!!

กลับมาแล้ว

คุณมี่จัง คุณบาร์จังด้วยนะ!

คุณพ่อ! ยินดีต้อนรับกลับมา

ได้รับของฝากมาด้วยนะ

เขาบอกว่าเป็นคุกกี้สำหรับเสิร์ฟให้แขกที่ห้องรับรองแขกสำคัญน่ะ

ว้าววว♡

พวกเรามากินกันเถอะ! เดี๋ยวจะชงชาให้นะ

คราวเดินทางไปทำงานครั้งหน้า เราจะอ้างว่ายังไงดีล่ะ...？

อ่า อีกแล้ว คงต้องคิดอะไรบางอย่างแล้วสินะ

กลับมาที่ปราสาทอีกครั้ง คงจะเหนื่อยแย่เลยสิ

อืม ร่างกายมันเหนื่อยนะ

แต่สมองมันดูเหมือนจะอยากทำงานนะ

สบายจังเลย คงจะเป็นความเหนื่อยล้าสินะ...