ตอน 58: Chapter 58

เกาะสมบัติ สุดยอด! เว็บ

ปัดเพื่อเพลิดเพลินกับเนื้อเรื่องหลักได้เลย

เมื่อครั้งอดีต... หลังจากการโจมตีของมังกร

ตอนที่ 58

เพื่อการล้างแค้น!!

มังงะ ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามารา ต้นแบบตัวละคร โอคุมะ ไม

ถึงคุณสุเอะบายาชิ!!

เมื่อราชวงศ์ปัจจุบันปกครอง "แคว้นที่มีแมวอยู่ร่วมกัน" เพื่อโค่นล้มราชวงศ์เก่า

ราชวงศ์ในยุคนั้น

เพื่อขอความร่วมมือจากตระกูลขุนนางอื่น ๆ

แค่ต้องไม่ทำร้ายแมวในกรอบไม้... แค่นั้นเอง! ไม่ต้องทำอะไรที่ไร้สาระ!

ราชวงศ์ปัจจุบัน

เหล่าบุตรหลานของพระองค์ได้ไปยังตระกูลขุนนาง และบางครั้งก็ถูกกักตัวไว้ที่นั่นเป็นตัวประกัน

เพื่อฟื้นฟูประเทศให้ก้าวหน้าไปพร้อมกับการปราบมังกร

เรามาเดินหน้าไปด้วยกันเถอะ!!

ก็คือการสร้างความไว้วางใจระหว่างสองตระกูล... นั่นเอง

อนิเมะทางโทรทัศน์กำลังออกอากาศเป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก!!

ข้อเท็จจริงนั้นตอนนี้—

กำหนดการสำหรับงานค้างคืนของดิเอลปีนี้ตัดสินแล้ว

จดหมายเชิญจากเมลฟลูนา

เป็นงานค้างคืนที่ชื่อว่า "เจ้าชายและเจ้าหญิงไปเยี่ยมบ้านตระกูลขุนนางที่เมืองหลวง"

ก่อนอื่นต้องไปทักทายที่บ้านคุณฟาติมาก่อน...

เป็นงานประจำปีที่จัดขึ้นมา

คุณมาร์ลีย์จากตระกูลบารอน แม้ว่าจะเป็นงานประจำปี แต่ปีนี้เขาบอกว่าได้นำน้องแมวมาจากที่ดินด้วย

อายุ 6 ขวบ ชอบนอนอาบแดดอยู่ข้างหน้าต่าง

คุณหนูมาร์ลีย์แห่งตระกูลมาร์ลีย์

แล้วควรจะนำของฝากแบบไหนไปดีล่ะ?

11

ของฝากสินะ

ในแง่ของการแสดงความห่วงใยต่อตระกูลบารอน การนำของฝากไปให้แมวก็ถือว่า... อืม เป็นความใส่ใจที่ดีนะ

แต่ว่าอย่างน้อยก็ควรจะเอาอาหารไปให้จะดีกว่านะ

เพราะอาหารสำหรับแมวธรรมดานี่ต้องใส่ใจเอามากๆ เลยนี่นา...

จริงด้วย! ใช่เลย

เห้ย! แมวดูได้ไม่อั้น อ้อน ๆ... อะไรแบบนั้น

แล้วก็ของเล่นก็ต้องมีรสนิยมด้วยนี่นา...

งั้นลองผ้าขนหนูสำหรับแมวดูไหม?

น่ารัก... น่ารักจัง...

อ่า นั่นน่าจะดีนะ

น่าจะเอาเป็นแบบ 2 ชิ้นดีไหม? ได้เลย!

...สำหรับตัวผู้ที่เกี่ยวข้องแล้วมันคือ "งานสังสรรค์" แต่สำหรับคนรอบข้างแล้วมันเป็นงานที่ค่อนข้างลำบากเลยล่ะ

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทต่อคุณจินโกะ! เวลาทานอาหารก็... ที่นั่งก็...

ว่าแต่ ในช่วงเวลาเดียวกัน เจ้าชายองค์ที่สอง ลูททรูด์ ก็ออกไปทำภารกิจเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับประเทศเพื่อนบ้านด้วยนะ

หลังเหตุการณ์ดวงตาแห่งเกล็ดดาว

ช่วยจัดการงานเบื้องหลังให้เต็มที่เลยนะ~

คิดถึงอีกฝ่ายแล้วเตรียมของฝาก...

เธอก็เติบโตขึ้นมากเลยนะ

ดิเอล

ที่คอยเป็นห่วงฉันอยู่เสมอ... ขอบคุณนะ

ทำไมจู่ ๆ ล่ะเนี่ย

อย่างนั้นเหรอ

เราก็เติบโตขึ้นแล้ว เลยเข้าใจถึงความยากลำบากนั้น

3 คืน 4 วัน เราจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเลย

ช่วงเวลาไม่กี่วันที่ต้องห่างจากฉัน

ดิเอลก็พักผ่อนให้สบายและดูแลหางด้วยนะ

ถ้าอย่างนั้น ไปก่อนนะ!

...ใช่แล้ว งั้นก็จะทำตามนั้นแหละ

อ่า

เอาล่ะ

ฉันไปด้วยดีไหมนะ...

ทิเอลเหรอเนี่ย

เขาเป็นแมวที่แปลกอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ย

คุณดิเอลเหรอ?

อืมม~

กระแสฮัคกะช่วงนี้คือ "ถ้าจะเปรียบแมวตัวนี้กับมนุษย์นะ

คุณทิเอลว่าเป็นแมวแปลก...

ก็ต้องบอกว่าเป็นเจ้าปากแก้มที่โคตรจะแปลกเลยล่ะ"

ไฮปุจิ ผู้มีพฤติกรรมไม่ดีและเป็นนักเที่ยว

11

ผงมัตะทาบิที่เธอกำลังเล่นอยู่ตอนนี้ มันเป็นของที่ "สวนพฤกษศาสตร์" ทำขึ้นมาใช่ไหม?

เพื่อให้แมวที่อยู่ในป่าสามารถเพลิดเพลินกับมัตะทาบิได้แม้ในฤดูหนาว

......

เอ๊ะ? อ่า ใช่แล้ว

หรือเผื่อไว้เป็นของตอบแทนเมื่อเราทำอะไรให้แมวที่อยู่ในป่า

ตากให้แห้ง บดให้ละเอียด ทำเป็นผง

ผงมัตะทาบิ

"สวนพฤกษศาสตร์" เป็นผู้ผลิตมันเอง

เป็นผงที่ได้จากการเก็บมัตะทาบิจากหลายแหล่ง นำมาทำให้แห้งตามวิธีที่กำหนด บดเป็นผงแล้วผสมรวมกัน

ผสมเหรอ! ไม่รู้เลย

อย่างนั้นเหรอ รสชาติของมัตะทาบิก็ต่างกันไปตามสถานที่นี่นา

ที่กำหนดรสชาติของส่วนผสมพวกนั้นก็คือคุณดิเอลนี่เองนะเนี่ย

คุณดิเอล!

ห๊ะ...?

รอคอยมานานเลย

ปีนี้ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ

อ่า

ถ้าอย่างนั้นไปกันเลย!

ปีนี้ก็ขอให้คุณดิเอลช่วยอีกครั้งนะ เพื่อที่จะได้ยืนยันรสชาติและกลิ่นของมัตะทาบิในป่า และสร้างแผนที่การกระจายพันธุ์ขึ้นมา

พวกเรา เหตุผลหนึ่งในการก่อตั้งสวนพฤกษศาสตร์ก็คือ การที่จะได้รู้จักป่าผ่านการเรียนรู้เกี่ยวกับพืชพรรณ

และเมื่อรู้จักป่าแล้ว ก็จะช่วยส่งเสริมมิตรภาพกับเหล่าแมวที่อาศัยอยู่ในป่าให้งอกงามขึ้นด้วย

มัตะทาบิเป็นสิ่งที่แมวหลายตัวชื่นชอบ แต่รสชาติที่ชอบของแต่ละตัวก็ไม่เหมือนกันนะ

มัตะทาบิแบบไหนที่ขึ้นอยู่ที่ไหนกันนะ?

ปีไหน ๆ ก็คิดแบบนี้อยู่เรื่อยเลย... ช่างดูเกินจริงไปหน่อยนะเนี่ย...

การที่เราจะจับรายละเอียดเหล่านั้นให้ได้ และนำข้อมูลนั้นไปให้เหล่าแมวได้ใช้ รวมถึงการนำข้อมูลนั้นมาสร้างผงมัตะทาบิที่แมวหลายตัวชื่นชอบ เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในหลากหลายรูปแบบ นี่ก็อาจจะพูดได้ว่ามันคือภารกิจที่เชื่อมโยงกับเหตุผลของการมีอยู่และความหมายของการดำรงอยู่ของสวนพฤกษศาสตร์ของเราเลยล่ะ!

ก่อนอื่น เราจะเคลื่อนที่ไปยังจุดเดิมตามปกติ แล้วให้คุณดิเอลช่วยชิมดูก่อนนะ~

ทุกท่าน เริ่มปฏิบัติการได้เลย!

ฮะ!

ก่อนอื่นก็ตรงนี้ก่อนนะ

มัตะทาบิที่นี่ทุกปีจะมีกลิ่นหอมสดชื่นเหมือนส้มอ่อน ๆ ใช่ไหมล่ะ

เอาล่ะ ปีนี้ก็...

อืมม

กัด...

...ความเปรี้ยวและรสชาติที่สดชื่นของส้ม

บันทึกคำพูดของคุณทิเอล

แต่ว่ามันมีกลิ่นคล้ายกับ รมควันนิดหน่อย

นี่มัน...คงจะเป็นเพราะมีฟ้าผ่าอยู่แถวนี้ล่ะมั้ง

น่าจะเป็นวันที่ฝนตกเมื่อ 3 วันก่อนนะ...

คุณดิเอล! ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น! มีร่องรอยฟ้าผ่าด้วย!

รสชาติแบบนี้ก็นับว่าหายากดีนะ การเก็บมานิดหน่อยก็ไม่เลวเลยล่ะ

ก็มีแมวบางตัวที่ชอบสายพันธุ์แบบนี้เหมือนกันนะ

นิโคโนิโกะก็เป็นแบบนั้นแหละ

ถึงจะมีใบหน้าแบบนั้น แต่รสนิยมกลับดูสุขุมนะ

แต่ถ้าแค่ต้องการแบบเดิม ๆ ก็ควรจะรออีก 3 วันดีกว่านะ

เพราะว่าถ้าผ่านไป 3 วัน กลิ่นรมควันนี่น่าจะจางลงแล้วล่ะ

รับทราบ! งั้นจะมาเก็บอีกครั้งหลังจาก 3 วันนะ

วันนี้ก็จะเก็บมานิดหน่อยอีกครั้งนะ!

ที่นี่มีความชื้น แต่ก็ได้รับแสงแดดเยอะเหมือนกันนะ

กลิ่นนี่...ค่อนข้างหอมอบอวลเลยนะ

ดูสงบเสงี่ยมเหมือนกำลังมีควันลอยขึ้นมาเลย

อืม... อืม

ความขมเข้มลึก ๆ ปนกับรสเปรี้ยวจาง ๆ

ความเข้มข้นที่ซึมลึกเข้าไป...

คล้ายกับกาแฟเลยล่ะ

ว่าแต่ มันมีกลิ่นออกเขียว ๆ นิดหน่อยนะ อันนี้คงเป็นเพราะมัตะทาบิสดใหม่สินะ

ถ้าเก็บแล้วเอาไปวางไว้ในที่เย็นและมืด กลิ่นนั้นก็น่าจะจางหายไปเอง

แต่ก็มีแมวบางตัวที่ชอบเพราะความเขียวสดนี่แหละ

คุณไฮบุจิคงจะชอบพวกที่อยู่แถวนี้เวลาที่อยากจะดื่มด่ำกับความสุขยามค่ำคืนแบบสบาย ๆ

คุณไฮบุจิ!

อันนี้จำเป็นเลยนะ!

ถ้าอย่างนั้น ส่วนที่เก็บได้ครึ่งหนึ่งเอาไปวางไว้ในที่เย็นและมืด อีกครึ่งหนึ่งคงสภาพเดิมไว้นะ

รับทราบ!

ต่อไป... ตรงนี้ก่อนนะ

ละเอียดอ่อนและหวานหอม

กลิ่นหอมที่สดชื่นเบา ๆ

ทันทีที่ใส่เข้าปาก สิ่งแรกที่รู้สึกคือความรู้สึกที่สดชื่นและเบาเหมือนระเบิด

ลึกลงไปจากความสนุกนั้น คือความหวานที่สดชื่นและรสเปรี้ยวที่กระตุ้นความอยากอาหาร

และรสขมที่น้อยนิดมาก...

ความสมดุลนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่มีรสชาติแบบหวานเลี่ยนที่มักจะมากับมัตะทาบิหวาน ๆ ที่จะรู้สึกว่ามันเยอะเกินไปเมื่อทานไปเรื่อย ๆ แต่กลับมีรสชาติที่ช่วยให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาใหม่ได้แม้จะมาจากมัตะทาบิที่เข้มข้นก็ตาม

น้องใหม่...

มัตะทาบิเนี่ย หวานด้วยเหรอ...

อืมมม

นี่คือลักษณะของมัตะทาบิที่คุณบอกว่ามีความต้องการสูงใช่ไหม?

ปีนี้ก็ออกผลดีเหมือนกันนะ

เพราะว่ายิ่งสดเท่าไหร่ รสชาติก็ยิ่งดีเท่านั้น ดังนั้นควรจะมาเก็บทีละน้อยเป็นครั้งคราวก็ดีนะ

ใช่!

จุดนี้จะเก็บเป็นประจำ...

วันแรกก็ถึงตรงนี้แล้ว!

เอาล่ะ... พรุ่งนี้คงจะมุ่งหน้าไปยังริมทะเลสาบสินะ

ใช่แล้ว

น่าจะมีจุดที่ดูเหมือนจะเป็นปีที่ดีสำหรับปีนี้อยู่เหมือนกันนะ แต่ว่า...

แต่ว่า... อะไรเหรอ?

ตรงนั้นเป็นอาณาเขตของมิโดริโซวเลยนะ

สายบู๊

ของที่สั่งไว้เอามาให้แล้วใช่ไหม?

ได้ เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

อึก!

โย่ว คุณเหมียว

ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหาหรอก

อาณาเขตของมิโดรินุ

ไม่ได้

มันจะไปได้ยังไงล่ะ

แค่เก็บมัตะทาบิเฉย ๆ ไม่ได้ล่าอะไร ไม่ได้ไปรบกวนอาณาเขตของคุณหรอกนะ

ถ้าคุณยืนยันจะให้ล่ะก็...!

หึ...

แน่นอนว่าต้องมีค่าตอบแทนสิ

มัตะทาบิแบบผงจากสวนพฤกษศาสตร์

เป็นวันพักผ่อนที่แสนสุขใต้แสงแดดนี่เอง

●●●●●

งึน

โน่

อย่าอยู่ต่อนานนักสิ!

อ่า สัญญาไว้แล้วจะทำตามนะ

โล่งอกไปที...

คุณมิโดริโซวชอบยี่ห้อนั้นสินะ

ไม่หรอก จริง ๆ แล้วนะ

ห๊ะ?

เป็นรสชาติที่เหมือนความหวานที่ค่อนข้างจะติดหนึบ แถมยังมีรสเข้มข้นที่เกาะติดอยู่ด้วยนะ เป็นลักษณะเด่นเลย

ความขุ่นของน้ำที่ถูกแดดเผา

ถึงจะปริมาณน้อยก็ให้ความรู้สึกมึนเมาได้ดี ถ้าเปรียบเทียบกับเหล้าของมนุษย์ก็ถือว่ามีดีกรีสูง

ความชอบของคุณมิโดริโซวคือรสชาติที่หวานไม่มากนัก

เขาว่ากันว่าควรจะค่อย ๆ จิบอย่างช้า ๆ เพื่อให้ได้รสชาติอย่างเต็มที่

แล้วทำไมถึงเป็นยี่ห้อนั้นล่ะ?

นั่นเป็นรสชาติที่ถูกใจของชิมะโคโนฮะต่างหาก

ต้องเป็นแมวที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองเท่านั้นถึงจะคู่ได้

มาพิสูจน์ให้ฉันดูสิ

กำลังขอแต่งงานกับคุณมิโดริโซวและแข่งขันชนะแพ้ไปเรื่อย ๆ เลยล่ะ

มัตะทาบิแบบผงพวกนั้น คงจะเป็นของที่สวนพฤกษศาสตร์ใช้เป็นค่าตอบแทนหรือของขวัญกระมัง

มันก็ไม่ค่อยจะเข้ากับอุ้งเท้า (มือ) ของชิมะโคโนฮะเท่าไหร่เลยนะ

นี่หรือว่าวันที่จะได้เป็นคู่กันของทั้งสองจะใกล้เข้ามาแล้วนะ!?

ฮ่า~! หัวใจของผู้หญิงนี่มันซับซ้อนแปลกประหลาดจริง ๆ นะเนี่ย!

เอ่อ... แล้วคุณมิโดริโซวกำลังจะ... มอบให้... คุณชิมะโคโนฮะเหรอ...?

ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะ

......

?...

วิธีการและเครื่องมือ

แคร่ก!

คิโนโบริโอ-คามิ

ตรวจสอบผลของมัตะทาบิ

การจดลงบนแผนที่ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วนะ

หลังจากนี้ก็แค่มาเก็บเมื่อต้องการก็พอแล้ว

การสำรวจมัตะทาบิในครั้งนี้ขอถือว่าเสร็จสิ้นนะ!

เหนื่อยหน่อยนะ!

คุณดิเอล เหนื่อยหน่อยนะ!

โอ้ คุณดิเอล กลับมาแล้วเหรอ~!

เหนื่อยหน่อย!

ตระกูลมิซุคา อ่างอาบน้ำ

เหนื่อยหน่อย!

หะตะฮะตะ...

อ่า ขอบคุณนะ

ดิเอล!

กลับมาแล้ว!

ยินดีต้อนรับนะ ดูท่าจะผ่านไปด้วยดีเลยสินะ

ใช่ ผ่านไปได้ด้วยดีเลย!

แล้วก็ดูสิคะ ทุกคนให้ของฝากกับดิเอลด้วยนะ

นี่ไง! คุณดิเอล ดูนี่สิ

เป็นของเล่นแมวให้เล่นนะ ลองเล่นกันดูสิ

ในเมื่อเป็นของที่ได้รับมาแล้ว ก็อาจจะเอาไปปักแจกันเพื่อประดับก็ดีเหมือนกันนะ

ตุ๊กตาก็มีนะ!

เขาว่ากันว่าต้องใช้ขาหน้ากับขาหลังเตะด้วยล่ะ!

จะเอาไปตั้งโชว์บนชั้นให้เรียบร้อยดีกว่า

เอาล่ะ... นี่ไง ของแบบนี้ด้วย...

อ๊ะ

อา... นี่คือมัตะทาบิสินะ...

ขอโทษด้วยนะ ตอนที่ได้รับมาก็ไม่ได้สังเกตเลย...

คุณดิเอลเป็นคนที่ไม่กินเหล้าเหรอ!?

ไม่กินเหล้าเหรอ! หมายความว่ากัดมัตะทาบิไม่ได้เหรอ!?

เขาว่ากันว่าถ้ากินเข้าไปจนถึงระดับที่เมาแล้วจะรู้สึกดี ก่อนที่จะเริ่มรู้สึกไม่สบายตัวนะ

มีแมวแบบนั้นอยู่บ้างนะ

ฮ่าฮ่า... นี่นะ ไม่ใช่ว่า กัดไม่ได้ อย่างเดียวนะ

ถึงจะไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับแมวที่อาศัยอยู่ในแถวนี้ก็เถอะนะ

ฉันว่ามันเป็นนิสัยส่วนตัวนะ อย่างที่เขาว่ากันว่าแมวสิบตัวสิบสี พวกเราแมวเนี่ยค่อนข้างมีเอกลักษณ์เลยล่ะ

มันเป็นนิสัยส่วนตัวมากกว่าลักษณะของสิ่งมีชีวิตนะ นิสัยส่วนตัวของแมวป่าพวกเรานี่มันโดดเด่นกว่ามนุษย์อีกนะ

อ่า ประมาณนั้นแหละ ประมาณนั้นแหละ! ตอนนี้เป็นเรื่องของคุณดิเอลนะ!

ขอโทษๆ ยังไงก็ตาม คุณดิเอลแทบจะกัดมัตะทาบิไม่ได้เลยนะ

ตั้งแต่แรกแล้วก็ดูเหมือนจะไม่ชอบทั้งรสชาติและกลิ่นด้วยนะ

เพราะว่าไม่ชอบนี่แหละถึงจะรู้ความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ได้สินะ

มิ้นต์นี่ลองชิมหน่อยได้ไหม?

ถึงอย่างนั้นก็ยังจะมาตรวจสอบรสชาติของมัตะทาบิอีกเหรอ!?

อืมม...

โอ้! ส่วนผสมที่ยอดเยี่ยม!

แต่ถึงจะรู้ความแตกต่างได้มากแค่ไหนก็ตาม...

ทำไมถึงได้สนใจมัตะทาบิที่ไม่ถึงกับชอบขนาดนั้นด้วยล่ะ?

อืม

นี่แหละ กลิ่นของป่าเลย

เป็นมัตะทาบิที่มีกิริยาท่าทางดีนี่นา

นี่เป็นรสที่ถูกใจของโมナルก้าเลย งั้นเรามาแบ่งกันดีกว่า

เป็นกิ่งมัตะทาบิที่สงบและมีรสอูมามิที่เข้มข้นนะ

นี่เป็นรสที่โมนารุกะชอบเลยนะ งั้นแบ่งให้ไปบ้างดีกว่า

ทั้งที่คุณดิเอลทานมัตะทาบิไม่เก่ง แต่กลับเก่งเรื่องชิมรสชาตินะ

ก็จริงนะว่าตัวมัตะทาบิเองน่ะไม่ชอบ แต่ว่า...

ก็จริงนะว่าตัวมัตะทาบิเองเนี่ยมันไม่ถนัดเลยล่ะ

ฉันชอบบรรยากาศของสถานที่ที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับสิ่งนี้ค่ะ

ดูแล้วก็ไม่ค่อยเป็นแบบนั้นเท่าไหร่เลยนะคะ

อย่างนั้นเหรอ?

ราชสำนัก謹

หยาดน้ำค้างยามเช้า

ผลิตโดยสวนพฤกษศาสตร์

วันพักผ่อนที่แสนสุข อาบแดดอ่อนๆ

ความง่วงเหงาภายใต้แสงแดด

เปิดตัวแบรนด์ใหม่ที่อบออกมา! อีกครั้งนะ

สมุนไพรโคมไฟ

ดูแลโดยซอมเมอลิเยร์ คุณดิเอล

จะต้องเจอ มัตะทาบิ ที่ถูกใจแน่นอน

บทสนทนาในค่ำคืนอันยาวนานของฤดูใบไม้ร่วง