ตอนที่ 59

อาคารเก่าแก่ที่อยู่ข้างคลังสินค้าใหม่ล่าสุดในเมืองหลวง

ประกาศสร้างอนิเมะทีวีซีซันที่ 2 และเริ่มฉายในปี 2027!!

ชั้น 2 นี้จะกลายเป็นสำนักงานนักสืบของฉันเหรอเนี่ย!?

ซาซากิ อิซุมิ ต้นฉบับ: อามารา ออกแบบตัวละคร: โอคุมะ ไม

เมื่อไม่กี่วันก่อนน่ะ

ช่างเป็นเกมแบบพ่อของฉันจริงๆ เลย!

หาเบาะแสทั่วทั้งบ้านจนเจอ แล้วในตู้เซฟก็มีแค่จดหมายกับกระดาษเล็กๆ เองด้วยเหรอเนี่ย!

อาฮ่าๆ

โอ้...

นี่สิ สนุกมากเลยนะคะ!

ฉันก็เหมือนกันค่ะ คุณฮักกะ! ขอบคุณสำหรับการไขปริศนา

คนนี้เป็นเพื่อนเล่นเกมของฉัน

ก็คงให้เพื่อนช่วยเปิดตู้เซฟสินะ รู้ตัวดีเลยว่าตัวเองพูดได้ดีใช่ไหม!?

ยังรู้สึกว่าตัวเองเหนือกว่าเพื่อนอยู่เลยใช่มั้ย? เจ้าคนขี้งอน

เป็นผู้มีงานอดิเรกที่มีความรู้สึกแปลกๆ น่ะ ค่ะ แล้วก็รู้จักผ่านทางคุณไฮบุจิ

ผู้มีงานอดิเรก

รู้ว่าเป็นแมวป่า

แมวงานอดิเรก

จะแนะนำคนน่าสนใจให้รู้จักนะ

แข่งกันจริงจัง! สงครามจิตวิทยา! สนุกใช่ไหมล่ะ 4 กับ 5

เอาล่ะ งั้นต้องจ่ายค่าตอบแทนให้นักสืบแล้วสินะ

เอ๊ะ?

ได้เปิดตู้เซฟที่ไม่ได้เปิดมานานแล้วนี่นา จ่ายค่าตอบแทนให้นักสืบก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ?

เอ่อ... อืม... อืมม...

ถ้างั้น แทนที่จะเป็นเงินล่ะก็...!

ควรจะจ่ายเท่าไหร่ดีล่ะคะ?

คุณเป็นประธานของห้างร้านใหญ่ใช่ไหมคะ

แล้วก็มีทรัพย์สินหลายแห่งอยู่ด้วยใช่ไหมคะ

ช่วยให้ฉันยืมสักแห่งได้ไหมคะ?

เป็นยังไงล่ะ ที่นี่ล่ะ สำนักงานนักสืบจ้ะ!

แล้วทรัพย์สินที่แนะนำก็คืออันนี้ไง

เดิมทีเป็นสำนักงานจัดการของคลังสินค้าข้างๆ น่ะ แต่ตอนนี้เราสร้างสำนักงานไว้ในคลังสินค้าที่สร้างใหม่แล้วนะ

ก็เก็บไว้เพราะว่าไม่รู้ว่าจะรื้อทิ้งยังไงดีน่ะค่ะ

สมบูรณ์แบบที่สุดเลยค่ะ...!

ก็ต้องอย่างนั้นสิ ทั้งสองห้องชั้น 2 จะใช้ได้ทั้งหมดเลยนะ

เอ่อ... แต่ว่านะคะ

ตอนนี้ยังไม่มีเงินพอจะจ่ายค่าเช่าเลยค่ะ...

คิดว่าการแนะนำทรัพย์สินน่ะ ยังเป็นเรื่องที่ต้องทำในภายหลังอีกนิดน่ะค่ะ ซะ...

ฮ่าๆ

ไม่ต้องเป็นกังวลหรอก

ที่ชั้น 1 ของตึกนี้ อยากจะดึงร้านอาหารอะไรสักอย่างเข้ามา แต่ก็ยังไม่มีที่ถูกใจเลยน่ะ

เดี๋ยวก็ต้องมีการดูแลรักษาด้วย

เลยอยากจะให้คุณมาดูแลความปลอดภัยของชั้น 1 ที่ว่างอยู่ โดยที่คุณจะอาศัยอยู่ที่ชั้น 2 ด้วยนะ

ประธานคะ

จะรับหน้าที่ดูแลอย่างเต็มที่เลยค่ะ!

ฝากด้วยนะ!

ใช้ประโยชน์จากนักสืบที่ประกาศขายโดยไม่คิดเงิน! นี่แหละความเจ้าเล่ห์ของพ่อค้าผู้ช่ำชอง!

ได้เรียนรู้เยอะเลยค่ะ!

อืม

เจ้าแมวหนุ่มผู้มีงานอดิเรกสุดเก๋

ชอบหน้าต่างกระจกที่ดูครึ้มๆ แบบนี้ล่ะนะ

ห้องน้ำอยู่ทางนี้จ้ะ

ข้างนอกอาคารก็มีบ่อกับห้องน้ำด้วยนะ

โครมมมมมมม— มีด้วยนะ!

เพราะติดกับคลังสินค้า ก็คงจะได้เจ้าหนูมาล่าให้ด้วยล่ะ

แน่นอนอยู่แล้ว! ฝากด้วยนะ!!

ผู้จัดการ

จะให้ห้องเล็กเป็นห้องนอน

ที่นี่คือที่นอนของฉัน...รัง...อาณาเขต...!

ส่วนห้องใหญ่น่ะ จะเป็นสำนักงานนักสืบ! ลูกค้าจะมาที่นี่...!

ต้องมีเฟอร์นิเจอร์แล้วสินะ

เอ่อ... อืม...

โซฟาสำหรับรับแขกตรงโต๊ะต้อนรับลูกค้า

แล้วก็ต้องมีโต๊ะทำงานสำหรับฉันที่เป็นนักสืบด้วยนะ อืม...

แค่ค่าเช่าอย่างเดียว ยังต้องมีเงินซื้อเฟอร์นิเจอร์อีกเหรอเนี่ย

ถ้าคุณแพนด้ารู้ คงจะมีช่วงเทศนาที่หนักหน่วงแน่ๆ...

เฟอร์นิเจอร์? เงิน?!

สำหรับแมวก็ไม่ได้ต้องการหรอก

ในสถานการณ์แบบนี้ คนที่พึ่งพาได้ก็ต้องเป็นคุณไฮบุจิแน่ๆ

บ้าเอ๊ย ในหัวมันคิดแต่ไฮบุจิ

ฉลองเปิดสำนักงานแล้วก็

แนะนำร้านเฟอร์นิเจอร์ให้ แล้วก็ให้ยืมเงินด้วย...

ปลอดดอกเบี้ย

ในหัวมันคิดแต่

ไม่มีเหรอ

พวกแกนี่มีสำนึกความเป็นแมวบ้างไหมเนี่ย!!

ถ้าพูดถึงคุณฮิบุจิแล้วล่ะก็...

เปิดไฟไม่ได้นี่นา

ที่นอนที่ภูมิใจของฉันนะ แต่มีเรื่องไม่พอใจอยู่หนึ่งอย่าง

ไฟเหรอ

พอตอนกลางคืนมีแสงไฟส่องที่หอระฆังนี้ ก็จะเกิดเรื่องวุ่นวายว่ามีใครอยู่ไหม

การที่อ่านหนังสือไม่ไหวตอนกลางคืนนี่มันน่าเสียดายจริงๆ เลยนะ

อยากจะอ่านให้จบๆ ไปเลยนะ!!

จะย่อเรื่องหน่อยนะ บทกวีแห่งความสุข

ไฟเหรอ

แสงสว่างอันอบอุ่นที่ลูกค้าที่กังวลใจจะได้มองเห็น...

อืม ก่อนอื่นต้องเป็นเรื่องไฟก่อน!

คุณฮัคกะ! ยินดีต้อนรับค่ะ!

ในปราสาท สวนพฤกษศาสตร์

ลังเลอยู่ว่าจะมาปรึกษาคุณดีไหม แต่ก็ไม่มีที่พึ่งอื่นแล้วน่ะค่ะ

ไม่จริงน่า! ในยามแบบนี้แหละค่ะ ที่ต้องมาหาพวกเรา!

ถ้าไปขอให้โรงงานเครื่องมือเวทมนตร์อื่นรับไป พวกเราสวนพฤกษศาสตร์จะเสียหน้าหมดเลยค่ะ!

แสงไฟที่ส่องออกมาจากสำนักงานนักสืบ...ดีจังเลยค่ะ!

เพราะเจ้าแมวแห่งป่าเขาใช้ ถึงควรจะเป็นโคมไฟเครื่องมือเวทมนตร์ก็ดีนะคะ

แต่ว่างบประมาณก็มีจำกัดน่ะค่ะ...

หืมม์ เงินไม่ค่อยมีเท่าไหร่ แต่ต้องการโคมไฟเวทมนตร์นี่เอง!

ค่ะ... ขอโทษนะคะ...

ถ้าเป็นแบบนั้น มีวิธีที่ดีอยู่ค่ะ

เธอชื่อครูลูกะ

สวัสดีค่ะ หนูชื่อครูลูกะค่ะ

หนูชื่อฮัคกะ ทำอาชีพนักสืบค่ะ

เธอเป็นนักเรียนโรงเรียนเวทมนตร์ค่ะ หลังจากเรียนจบจะไปทำงานที่สวนพฤกษศาสตร์ค่ะ

หรือว่าคุณครูลูกะ...?

คุณรู้จักแมวชื่อชิโรทาเอะไหมคะ?

อ่า ใช่เลย!

เอ๊ะ? ใช่ค่ะ เพื่อนของชิโรทาเอะน่ะ อยู่หอพักเดียวกันที่โรงเรียนค่ะ

อ่า... คือว่า

โรงเรียนเวทมนตร์ที่พวกแมวที่คุ้นเคยกับคนอย่างคุณจับมือพูดได้ มีตัวละครชื่อเคโดชิอยู่เหรอคะ?

การอนุมานที่ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ!

...ก็นึกว่าอย่างนั้นแหละค่ะ

คุณฮักกะคะ คุณเป็นนักสืบจริงๆ ด้วย...!

ไม่หรอก นี่มันไม่ถึงขั้นเป็นการใช้เหตุผลเลยด้วยซ้ำ...

โคมไฟของสำนักงานนักสืบเหรอคะ!!

เราจะติดฟังก์ชันที่เหมือนจะขับไล่ผู้บุกรุกไหมคะ!

หรือจะติดกลไกที่จะระเบิดเมื่อส่งสัญญาณก็ได้นะ!!

เข้าใจแล้ว แต่ว่าอย่างแรกน่าจะจำกัดไว้แค่ฟังก์ชันที่ทำให้ตาปิดก็พอไหมคะ?

เอ๊ะ อะไรนะ อะไรนะ คนคนนี้...

คุณรินลูร์ฟด้วยสิ

ขอประทานโทษนะคะ ประเด็นสำคัญไม่ใช่ตรงนั้นนี่นา

เพิ่งจะกำลังจะให้คุณครูลูกะได้พิสูจน์ฝีมือในสถานการณ์จริงก่อนที่จะรับเข้าทำงานอย่างเป็นทางการนี่เองค่ะ

และโคมไฟเครื่องมือเวทมนตร์นี่ ก็เป็นสิ่งที่แสดงฝีมือของช่างผู้ทำเครื่องมือเวทมนตร์ออกมาได้อย่างดีเลยค่ะ

เข้าใจแล้ว

เหรอ...

ถ้าหากว่าขาดวัสดุในการทำโคมไฟ ก็ให้คุณฮัคกะช่วยหามาให้นี่เป็นอย่างไรคะ?

รับไปง่ายๆ เลย

ให้เขาไปเก็บวัสดุมาจากในป่า ส่วนที่เหลือก็จะรับไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์ แล้วใช้วัสดุพวกนั้นเป็นค่าตอบแทนแทน... เป็นแบบนี้เลยค่ะ!

ขอบคุณมากเลยค่ะ! ขอฝากด้วยนะคะ!

ใช้ได้ทั้งข้างนอกด้วยนะ

หรือจะนำไปติดกับหางก็ได้

โดยคำนึงถึงความต้องการของคุณฮัคกะ...

นี่คือแบบแปลนค่ะ

คุณครูลูกะวาดรูปได้ด้วยนี่เอง!

สวิตช์

เป็นแสงสีส้มเหมือนกองไฟ

อย่างที่ผมจินตนาการไว้เลย! อย่างนี้แหละครับ!

แบบนี้เป็นยังไงคะ?

อยากให้ทำออกมาในแบบนี้เลยครับ!

ว้าว! นี่มัน...!

และส่วนของวัตถุดิบที่อยากจะให้คุณฮัคกะไปจัดหามาน่ะค่ะ

มี 3 อย่างนี้เป็นยังไงคะ?

!

จริงๆ แล้ว 3 อย่างนี้สามารถเก็บได้ที่ป่าของชินชา... ใช่แล้วค่ะ

ถ้าเป็นคุณฮัคกะคงไม่มีปัญหาหรอกค่ะ!

?

งั้นขอตัวไปก่อนนะคะ!

ฝากด้วยนะคะ!

โอ้? คุณฮัคกะนี่เอง!

หายากจัง มีอะไรเหรอ?

คุณฮัคกะจัง!

อืม... มาเก็บหินที่ตกอยู่รอบๆ ถ้ำนี่น่ะ

หินเหรอ?

ว่าจะเอามาตกแต่งที่นอนน่ะ

แล้วจะเอามาทำอะไรล่ะ?

ที่นอนเหรอ!?

ดีใจจังเลยค่ะ

เจ้าเองก็ตัดสินใจได้แล้วสินะว่าที่นอนของตัวเอง!

อื้อ

เดินเตร็ดเตร่อยู่ทั่วเลย ในที่สุดก็ได้นะ!

อื้อ

ไม่ใช่เรื่องโกหกนะคะ เพราะมันเป็นหินที่จะเอามาทำเป็นวัสดุตกแต่งที่นอนด้วย ไม่ได้โกหกซะหน่อย

แล้วมันอยู่แถวไหนล่ะคะ?

อยู่กลางเมืองค่ะ ตรงที่คนไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไหร่

ไม่ใช่เรื่องโกหกเลยนะคะ ข้างๆ เป็นโกดัง ก็เลยตอนกลางคืนมันจะไม่มีคน... น่าจะไม่มีนะ

ในเมืองค่ะ

ในเมืองเหรอ... การจะมีที่นอนอยู่ในเมืองนี่ก็ไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ เพราะมันมีผู้คนมากมายนัก จริงๆ แล้วเมืองก็คืออาณาเขตที่มนุษย์สร้างขึ้น และโดยพื้นฐานแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรกับรังของพวกเขานี่นา การจะสร้างที่นอนไว้ในที่แบบนั้นมันก็อันตราย...

นี่ ดูสิ ลุงขนนกก็ช่วยด้วยสิ! หินก้อนไหนดีนะ

นี่ พวกเธอเองก็มาช่วยกันหาด้วยสิ!

ได้เลย~ คุณฮัคกะจัง อยากได้แบบไหนคะ?

ขอบคุณนะ! ผมอยากได้หินที่มีสีเขียวอ่อนแล้วก็มีลายสีขาวด้วยนะ~

ช้าจัง เป็นคู่ที่ดีเลยนะ~~

เหมียวววววว~!

ซึ้ยยย?

อืม! ดีจัง!

ดูเป็นสไตล์คุณฮัคกะจังจริงๆ เลย!

หิน "โฮท" หนึ่งใน 3 วัสดุที่เก็บได้

คุณรินลูร์ฟทำหน้าเหมือนลังเลไปชั่วขณะ

นี่ หินนะ อย่ากัดแรงสิ

อาจจะ มันจะร้าว ก็ได้นะ เบาๆ...

คุณลุง เก่งจัง

หินในถ้ำของคุณลุงที่เป็นนก สำหรับนักผจญภัยที่เป็นมนุษย์ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเก็บได้

คุณครูลูกะคงไม่ได้มาจากเมืองหลวงสินะ

ดูเหมือนจะยังไม่ค่อยรู้จักป่าของชินชะเท่าไหร่เลยนะ

ว้าว

ทุกคนขอบคุณมากๆ เลยค่ะ!

ส่วนที่สองของวัตถุดิบคือ "ใบของมันมารุดงะโซ" ค่ะ

เพราะมันอยู่ในทะเลสาบ การเก็บนี่ก็ลำบากไม่น้อยนะ?

เอ๊ะ? คุณฮัคกะ! ทำอะไรอยู่เหรอ?

คุณชีกุโร่!

เอ๋~ จริงๆ แล้วกำลังจะให้คุณช่วยทำโคมไฟอยู่น่ะค่ะ...

อ่า!

เจ้าเด็กใหม่คนนั้น ไม่ค่อยรู้เรื่องป่าชินชะจริงๆ เลยนะ

แต่คุณรินลูร์ฟก็คิดว่าถ้าเป็นคุณฮัคกะน่าจะเก็บมาได้นี่นา!

หินโฮทกับใบมันมารุดงะโซเนี่ย เก็บได้ง่ายๆ จากที่อื่นเหรอคะ?

ถ้าเป็นหน้าผาหรือทะเลสาบที่อยู่ใกล้แหล่งคนก็น่าจะง่ายกว่านะ

แต่ถ้าเป็นที่เมืองหลวง ก็น่าจะเป็นวัตถุดิบที่มีค่าและราคาสูงเลยล่ะมั้ง

ทะเลสาบนี้ก็มีสัตว์ประหลาดอยู่เยอะเหมือนกันนะ

ตัวนักล่าจิ้งจอกมิสคาคิ

ทั้งล่าบนบกและในน้ำเลยนะ

นกกระสามารุโนะมิ

สัตว์ตัวเล็กๆ ก็กินเป็นอาหารด้วย

คุณชีกุโร่ทำอะไรอยู่เหรอคะ? หายตัวไปเลย

อื้อ วันนี้อากาศดี เลยไปสังเกตปลาที่กินเนื้อที่กำลังคึกคักอยู่ค่ะ

เมื่อกี้เองนะคะ มีฉลามตัวใหญ่ กำลังว่ายน้ำอยู่ด้วยล่ะค่ะ! รู้ไหมคะ ฉลามที่อยู่ในทะเลสาบตัวนั้น ส่วนใหญ่

คุณชีกุโร่! เอ่อ คือว่ากำลังรีบไปหน่อยค่ะ...!

หินโฮท

เอาล่ะ อีกอันเดียวนะ

มันมารุดงะโซ

"หนวดของหนูตระกูลทาเม" ค่ะ!

ดี...

อันนี้ง่ายนิดเดียว!

เพราะเรื่องของเล่นแมวเนี่ย ทำให้ผมรู้เรื่องพวกนั้นดีเป็นรองคุณชีกุโร่เลยนะ

คุณฮัคกะ!

พอดีเลยค่ะ~

คุณมิเคมิเค!

กำลังเฝ้าดูนักผจญภัยอยู่สินะ? "พอดีเลย" นี่ต้องจะเอางานอะไรมาโยนให้แน่ๆ เลยใช่ไหมคะ?

เดี๋ยวก่อนนะ ผมกำลังทำอย่างอื่นอยู่เลยนะ!

ไงครับ เจอกันที่นี่เลยแฮะ

ตอนนี้ผมต้องไปเก็บวัตถุดิบสำหรับอุปกรณ์เวทมนตร์น่ะครับ...

อย่างนั้นเหรอครับ ผมมีเรื่องอยากจะขอให้ช่วยหน่อยน่ะครับ

ก็คือการสอนวิธีต่างๆ ให้กับพวกมือใหม่ที่เก็บของน่ะ

แล้วก็บอกพวกเขาว่าสามารถไปเรียนรู้วิธีจากนักผจญภัยคนอื่นๆ ได้ด้วยใช่ไหมครับ

ใช่แล้ว! แสร้งทำเป็นแมวจู้จี้แล้วก็ให้คำแนะนำหน่อยสิคะ!

แบบนั้นน่ะ ชอบไม่ใช่เหรอคะ?

ไม่ได้ชอบเป็นพิเศษค่ะ

คำขอจากพี่สาวนี่นา~

คำขอแบบนี้ เราเลือกที่จะปฏิเสธไม่ได้เลยค่ะ

ยินดีรับไว้ด้วยความเต็มใจค่ะ

ปาร์ตี้นั่นน่ะเหรอ

มาจากตระกูลขุนนางของประเทศเพื่อนบ้านสินะ

การที่ลูกแมวตัวน้อยมาตักเตือนอย่างถือดีแบบนี้มันก็ไม่ค่อยดีนะ

จะพูดให้มันลงตัวได้ยังไงดีนะ... อืม...

ถ้าพูดถึงแมวปากหวาน ก็ต้องคุณไฮบุจิแน่ๆ เลย...

เอาล่ะ ต่อจากนี้ไป ผมคือคุณไฮบุจิ...!

ไงครับ สวัสดีครับ พวกนักผจญภัยใช่ไหมครับ?

ใช่แล้วครับ

แมวที่อาศัยอยู่ในป่า! ใช่ไหมครับ?

ว้าว ไม่เคยเห็นใกล้ขนาดนี้เลยครับ

ฉันเองก็เก็บของในป่าเหมือนกันค่ะ เลยสนใจพวกคุณทุกคนที่กำลังทำงานคล้ายๆ กันค่ะ

งานเก็บของนี่เป็นครั้งแรกของคุณเหรอคะ? ดูเหมือนจะลำบากนิดหน่อยนะคะ

ใช่เลยค่ะ

ใครๆ ก็ต้องลองผิดลองถูกกันในตอนแรกนี่นา

ก็พอได้ลองหาข้อมูลจากตำราต่างๆ มาบ้างแล้วค่ะ

ก็รู้สึกว่ามัน

แต่บางครั้ง

ไม่เหมือนที่คิดเลย

คนที่กำลังคุยกับคุณอยู่คือคุณไฮบุจิ...

คุณรู้ไหมคะว่าทำไมป่าแห่งนี้ถึงถูกเรียกว่า "ป่าของมือใหม่" คะ?

เพราะว่าในป่าแห่งนี้มีแต่ภัยอันตรายถ้าไม่มีความรู้พอจะหลีกเลี่ยงได้เท่านั้นเองค่ะ

ถึงจะมีไทแลนท์เบียร์ที่ร้ายกาจอยู่นะคะ แต่พวกมันไม่ได้อำพรางตัว ดังนั้นถ้าเราระวังไว้ ก็จะไม่ถูกมันเข้าใกล้ได้ค่ะ

ในโลกนี้ มีทั้งสัตว์ประหลาดที่หายตัวแล้วมากินมนุษย์ หรือปีศาจที่โจมตีจากระยะไกลด้วยเวทมนตร์ ถึงแม้จะมีความรู้แล้วก็ก็ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้ค่ะ

ตายทันที

ในป่าแห่งนี้ไม่มีสิ่งเหล่านั้นค่ะ... เพราะฉะนั้นจึงเป็น "ป่าแห่งผู้เริ่มต้น" ค่ะ

คือภัยอันตรายที่สามารถหลีกเลี่ยงได้ด้วยความรู้ค่ะ

ใช่แล้วค่ะ...!

และแล้วก็มี กิลด์ของเมืองหลวงที่นักผจญภัยจะใช้เมื่อเข้ามาใน "ป่าแห่งผู้เริ่มต้น" ค่ะ

จริงๆ ด้วยค่ะ!

ที่กิลด์นี้จะสนับสนุนให้มีการถ่ายทอดความรู้ให้กับนักผจญภัยคนอื่นๆ ค่ะ

นักผจญภัยที่แบ่งปันข้อมูลจะได้รับคะแนนสูงเมื่อเลื่อนระดับขึ้นนะคะ

ดังนั้น ถ้าสมัครขอ พวกนักผจญภัยรุ่นพี่ก็จะยินดีสอนวิธีการเก็บของต่างๆ ให้ด้วยค่ะ มันเป็นระบบที่ดีมากๆ สำหรับมือใหม่เลยนะคะ

บวกคะแนน ♡

เป็นแบบนั้นเองเหรอคะ!

ไม่ทราบเลยค่ะ...!

ขอบคุณมากสำหรับคำสอนค่ะ!

ก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ

อ๊ะ ถ้างั้น ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขอสอนวิธีเก็บพืชชนิดนั้นให้ฟังนะคะ

โอ้โห! ขอบคุณมากเลยค่ะ!

คนที่มีความซื่อสัตย์และมีมารยาทดี! ต้องเป็นนักผจญภัยที่ดีแน่ๆ เลย

ใช่แล้ว! อีกอย่างนึงด้วยนะคะ...

รบกวนด้วยนะคะ!

จะสอนการเก็บวัตถุดิบประเภทสัตว์ให้ด้วยนะคะ

แถวนี้เหรอคะ ใช่เลย ขนหนูตระกูลแทเม่เป็นไงบ้างคะ?

รบกวนด้วยนะคะ

แบบสภาพนี้ใช้ได้ไหมคะ?

โอ๊ะ สมกับเป็นคุณไฮบุจิจริงๆ... แบบนี้ได้วัตถุดิบครบ 3 อย่างเลย!

เตรียมการเสร็จแล้ว จะทำให้เสร็จเลยค่ะ!

หนึ่งวันเต็มๆ เลย... หางนี่แทบจะแข็งเป็นไม้แล้ว

ผลไม้แห้งจากสวนพฤกษศาสตร์นี่อร่อยจัง...

ฟู่วว...

รอดูการเสร็จสมบูรณ์

สอง

ไง ดูเหนื่อยๆ นะ

คุณไฮบุจิ!

ของจริงนี่นา

ทำไมถึงมาที่สวนพฤกษศาสตร์ล่ะครับ?

ที่นี่อยากจะอ่านต่อจากเล่มนี้อีกสักหน่อยค่ะ

อ๊ะ

ฮ่าฮ่า

ทั้งวันเลยงั้นเหรอคะ เก็บวัตถุดิบในป่า!

เหนื่อยหน่อยนะ!

อ๊ะ งั้นเข้าใจแล้วค่ะ โคมไฟในสำนักงานเหรอ? นั่นดีเลยนะ

นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้คุณไฮบุจิเคยบอกว่าถ้าไม่มีแสงสว่างในที่นอนมันก็ไม่สะดวก... ก็เลยอยากได้โคมไฟน่ะค่ะ!

เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่มันจะเป็นส่วนช่วยในการคิดของนักสืบดาวรุ่งคนนี้นะ

โยะ...

โอ้โห จริงๆ เลย

ไม่ใช่แค่ส่วนช่วยในการคิดนะ

ในหัวของคุณไฮบุจิ

มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของความคิดไปเลยนะ

แม้จะเหนื่อย แต่การได้สอนนักผจญภัยที่มีแววในอนาคตนี่เป็นประสบการณ์ที่ดีเลยค่ะ

ครูที่ดีก็ต้องมีความสามารถคล้ายๆ กับนักสืบเหมือนกันสินะ

การสังเกตและทำความเข้าใจอีกฝ่าย แล้วเลือกใช้คำพูดให้เข้ากับเขา ต้องอาศัยทั้งความรู้และภูมิปัญญาค่ะ

เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆ นะ

อีกอย่าง... ถ้าต้องรับมือกับผู้ว่าจ้างที่เป็นมนุษย์แล้ว ก็มีอีกอย่างนึงค่ะ

การสวมบทบาทเป็นคุณไฮบุจิแล้วพูดออกมาได้นี่มันยากจริงๆ เลยนะ...

การจับได้ว่ามันเป็นเรื่องโกหกน่ะ! ก็นับเป็นเรื่องสำคัญเหมือนกันนะ

ไม่จริง...

ต้องตั้งคำถามกับสิ่งที่ผู้ว่าจ้างพูดก่อนว่ามันเป็นความจริงหรือไม่ก่อนเสมอเลยค่ะ

นี่มันเป็นเรื่องที่ยากสำหรับพวกเราแมวไม่ใช่เหรอคะ?

เพราะฉะนั้นนั่นแหละค่ะถึงจะสนุก

ฟุฟุ ใช่แล้ว! น่าเชื่อถือจริงๆ นะคะ!

เรื่องการจับโกหกของมนุษย์เนี่ย หนูได้ฝึกฝนมาจากคุณประธานด้วยนะคะ

จะมอบให้เป็นการแสดงความยินดีที่เปิดสำนักงานนะครับ

11

ขอบคุณมากค่ะ!

คุณฮักกะจัง! เสร็จแล้วนะคะ!

ขอบคุณสำหรับวัตถุดิบมีค่าครับ

นี่เป็นเงินทอนนะครับ

ขอบคุณมากค่ะ!

ไม่คิดเลยว่าจะได้รับเงินค่าขนมเนี่ย ดีใจจัง

ด้วยเงินนี้จะไปซื้ออะไรต่อดีนะ...

หืม?

นี่มัน...เหรอ?

ของขวัญจากคุณไฮบุจิเหรอ!?

เป็น...เบาะนุ่มๆ ที่เข้ากันดี!

นั่นสิ เมื่อก่อนท่านประธานก็เคยเล่าให้ฟังแล้วสินะ เรื่องสำนักงานนี้

เพราะท่านประธานเป็นคนช่วยจับคู่ให้คุณไฮบุจิตั้งแต่แรกแล้วนี่นา...

เพื่อนเกม

การจับโกหกก็สำคัญเหมือนกันนะ

การประลองอย่างจริงจัง! การต่อสู้ทางจิตวิทยา! สนุกใช่ไหมล่ะ 4 กับ 5

อ๊ะ...เอ่อ

ก็มีอย่างนะ ผมกำลัง...

ก็เลยกำลังทำภารกิจสอนการเป็นนักสืบของคุณไฮบุจิอยู่...อยู่ครับ...?

เพื่อให้ฮักกะกลายเป็นนักสืบที่ยอดเยี่ยม

สร้างความสัมพันธ์กับคนรู้จักของมนุษย์ ให้มามีปฏิสัมพันธ์กัน เพื่อเรียนรู้จิตใจ ความรู้ และวัฒนธรรมของมนุษย์

วิธีสร้างนักสืบ

อาจจะคิดมากไปหน่อยรึเปล่านะ...?

ยังไงซะก็ยังสู้คุณไฮบุจิไม่ได้เลยนะเนี่ย

อืม ถัดจากโคมไฟ ก็ต้องมีแบบนี้ด้วย ที่นอนเนี่ย โชคดีจัง...

อ๊ะ คุณคุรุรุกะสอบผ่านใช่ไหมนะ? ลืมไปเลย...

ต้องหาของตอบแทนให้นะ จะให้อะไรดีล่ะ...

เป็นแสงที่อบอุ่นจัง... โคมไฟดี... ไม่ต้องกังวลแล้วสินะ...

ต้องหาเฟอร์นิเจอร์อื่นๆ มาเพิ่มอีก...

พรุ่งนี้ก่อนอื่นเลยก็...