ตอน 106: Chapter 106

แสงหลังเหรอ!?

แสงอันเย้ายวนที่ดึงดูดใจได้ในพริบตา—!!

“คุณหนูแห่งการหลบหนี”

จากคุณโยริชิเงโดะ ไทโนะ จูเอะ...

แข็งแกร่งกว่ามากเลย

หิมะถล่ม!

ไม่ไหวแล้ว!

ทาคาวะจิ แสงของคุณโทกุจิ แม้แต่ในพายุหิมะก็

อย่าไปนะ พายุหิมะ!

ตอนที่ 106 พ่อกับลูก 1335

มัตสึอิ ยูเซย์

ผู้ชายที่ลังเลและมีเรื่องให้กังวลมากมาย

ทั้งหมดเป็นฝีมือของเหล่าซามะที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเอง

เขามีปัญหาทางจิตใจ

สมมติฐานต่างๆ ที่พยายามเข้าใกล้ตัวตนที่แท้จริงของอาชิคางะ โทคุชิ

ล้วนแล้วแต่ มีความขัดแย้งกันอยู่

เพราะการกระทำและผลลัพธ์มันดูไม่สมเหตุสมผลไปซะทุกอย่าง

จนไม่ดูเหมือนมนุษย์เลย

ปรากฏการณ์หนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของความไม่เข้าใจคือ

เวลาที่คุณโทคุจิตกอยู่ในสถานการณ์คับขันที่สุด

มักจะเกิดเหตุที่ศัตรูทั้งหมดยอมจำนนต่อคุณโทคุจิพร้อมกัน

มันไม่เข้าใจเลยสักนิด

ไม่ใช่คน

นันโปคุโจ นิไค!

ยูริโตะ และคนอื่นๆ

จับปลาได้เยอะแยะเลย! หมื่นนายยอมจำนนแล้วสินะ

สมแล้วที่เป็นคุณ徳ของคุณโทคุจิเลยนะ

อาจารย์ไท!

กำลังรบของศัตรูมันย่ำแย่มากเลย

กำจัดกองกำลังที่เหลือให้หมด!

การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชะตากรรมของกองทัพโฮโจนั้น...

ตัดสินผลแล้ว

...นี่ทั้งหมดเป็นทหารที่ยอมจำนนฝ่ายโฮโจเหรอ

ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วล่ะ

...โฮ่

จำได้ว่าเขาเป็นลูกของซามะที่ชื่อฮิโคบะอะไรสักอย่าง

ก็อย่างน้อยพวกเราก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลทาคางะนะ

จำหน้าพวกกระจอกพวกนั้นได้ดีนี่นา

เขาเป็นคนโดดเด่นที่สุดในโรงเรียนอาชิคางะเลยนะ

เดิมทีฉันตั้งใจจะให้เขามาอยู่ใต้บังคับบัญชาแล้ว

คึ

冈นะ

ลองฟันซากศพนี่ดูสิ

ไม่รู้เหตุผลที่ฆ่าพ่อแล้วหนีออกมาหรอกนะ

แต่คนที่หลงใหลในพลังของคุณโทคุจิได้ลึกขนาดนี้...

ก็คงเคยได้รับพลังมาก่อนสินะ

หรือว่าเขามีความกระหายอย่างรุนแรงในใจ

ฉันรับลูกของลุงมาเป็นลูกบุญธรรมนะ

ไม่ว่ายังไงก็พอดีเลย

วันนี้ในการรบครั้งแรก โดนม้าเหยียบหน้าจนสภาพเป็นแบบนี้เลย

นี่ ฟังนะ

ซ้องโซคุเคนนะโยชิ หมายถึง ลูกบุญธรรมที่ไม่มีสิทธิ์ในการสืบทอดมรดก

ซ่อนหน้าแล้วทำตัวเป็นเด็กนี่เสียที

ยังไงซะถ้าเป็นยูโกะ ก็ควรจะเป็นคนนอกที่แข็งแกร่งกว่าญาติอ่อนแอดีกว่า

คึคึคึ

เป็นพวกเหตุผลนิยมที่น่าท้อใจจริงๆ เลยนะพี่ชาย

เห็นได้แค่

ชื่อคือ

มีหมอกปกคลุมอยู่

...หิมะถล่ม

ถ้าเป็น "หิมะถล่ม" ก็พอ

ฉันจะตั้งชื่อให้เป็นชื่อเมื่อบรรลุนิติภาวะเพื่อฉลองการออกรบครั้งแรกให้เอง

เจ้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคือ ทาคางะ ชิโทกะ

จงอุทิศความสามารถนั้นให้แก่อาชิคางะไปตลอดชีวิตเถอะ

...อะไรกันนะ

สิ่งที่อยากจะทำ...

...น่าจะมีอยู่สักอย่างล่ะ

ทหารส่วนใหญ่ที่ไม่ใช่ฝ่ายโฮโจกับสึวะยอมจำนนแล้ว...

พวกเราก็พ่ายแพ้อย่างยับเยินเลย

ท่านพ่อ กองกำลังที่เหลืออยู่มีเพียงน้อยนิดเท่านั้นครับ

...!

คุณโทคุจิผู้นั้นเป็นอะไรกันนะ!

ถ้าทำแบบนั้นได้ล่ะก็...

ก่อนที่จะได้สู้กันด้วยซ้ำ มันจะชนะได้ยังไงกันล่ะ

หิมะถล่ม...

ทำไมกันนะ

ไม่คิดเลยว่าหิมะถล่มนั่นจะ

เหมือนกับมิอุระเลยนะ

ที่เขาไม่แปรพักตร์น่ะ ตอนแรกที่เจอกันฉันก็มองเห็นด้วยพลังเทพแล้ว...

เป็นความลับของทุกคนนะ

แล้วก็

มันดีแล้วล่ะนะ ที่บางครั้งก็มีช่วงเวลาที่มองไม่เห็นอนาคตเลย

อยากจะรับคุณฮิมะถล่มมาเป็นลูกน้องของพวกเราครับ

ตอนนั้นน่ะ

...อา

พ่ายแพ้ขาดลอยเลยล่ะ

แพ้ราบเลย

ทุกโชคชะตา

ทุกพลังเทพ

ทุกกระแสล้วนเข้าข้างคุณโทคุจิ

คุณโทกิโย

ได้สร้างแนวป้องกันสุดท้ายไว้ที่ชานเมืองคามาคุระแล้วครับ

ผมจะอยู่ที่นั่น...

ท้าทายการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับคุณโทคุจิครับ

...ตัวผมเองเหรอ?

ไม่ทันการณ์ก็ต้องขออภัยด้วยครับ

ระหว่างที่ผมจะยับยั้งมันไว้ ขอให้คุณหนีไปก่อนนะครับ

...จะฆ่าให้ตายเลยอย่างนั้นรึ

ไม่ได้เด็ดขาด

ไปหนีด้วยกันเถอะ

ผมต้องรับผิดชอบเรื่องการรบเองนี่ครับ

คุณชิโทกะ

ความรับผิดชอบทั้งหมดที่ต้องแบกรับเรื่องการอุ้มทายาทของโฮโจออกมา เป็นของผมทั้งหมดเลยครับ

คงไม่ให้ภาระหนักๆ แบบนี้ตกอยู่กับคุณที่เลี้ยงดูด้วยความเมตตาหรอกนะครับ

ทำไมล่ะ ทำไมต้องเป็นคุณที่ตัดสินใจคนเดียวด้วย!

พวกเราลูกน้องก็ไม่ได้อยู่ร่วมชะตากรรมกันหรือไง!

คุณน่าจะรู้ว่าผมไม่อยากตายอย่างเปล่าประโยชน์ไม่ใช่เหรอ!

!

ในฐานะที่เป็นลูกน้องของพวกเรา จะยอมให้ตายไม่ได้เด็ดขาด!!

บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะรับใช้จนถึงก้นบึ้งนรกเลย

ตอนนี้คุณนี่ไม่ต่างอะไรกับลูกของข้าเลยนะ ก่อนจะเป็นนายเหนือหัวเสียอีก!

เป็นคำสั่งจากนายเหนือหัวนะ ไปเดี๋ยวนี้!

ความปลอดภัยของลูกเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของพ่อ...

อย่ามาทำตัวเป็นพ่อตามใจตัวเองสิ!

รู้จักหน้าที่ของนายกับบ่าวซะนะ คุณสึวะ โยริชิเกะ!

...ตามที่คุณว่าเลยครับ

แต่เดิมพวกเราก็เป็นคนแปลกหน้ากันอยู่แล้วนี่ครับ

จากนี้ไปก็ตัดสายสัมพันธ์ความเป็นลูกน้องกับคุณแล้วนะ

★ไม่น่าเชื่อเลย เป็นการทะเลาะกันของพ่อลูก

การรบครั้งนี้ นับจากนี้ไปเป็นการรบของผมเอง

คุณหนูแห่งโคะเกะกามิ