ตอน 107: Chapter 107

ใจเย็นก่อน!

ฟังก่อนสิ คุณโคจิ!

ไม่ให้อภัยเด็ดขาด!

จะไปตายอย่างเปล่าประโยชน์เองได้ยังไงกัน!

การจากลาแบบไม่คาดฝัน...!!

หยุดคุณโยริชิเถอะ!

เราจะหนีไปด้วยกันให้สุดทางเลย!

และ

วาดอบัตต์ระเบิดวารี

ไดวะโรโต่วมัตสึอิ ยูเซย์ บทที่ 107 โรโต่ว 1335 มาซึอิ ยูเซย์

ฟังนะ ท่านจิกโค

ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว พวกเราต่างจาก

ฟัง

สำหรับโยริชิเกะ มีบางสิ่งที่ต้องตายเพื่อปกป้องไว้

ในเมื่อพ่ายแพ้ไปแล้ว

เพื่อไม่ให้ความรับผิดชอบตกอยู่กับตระกูลสึวะทั้งหมด

การแสดงให้เห็นถึงการตายของตัวการหลักอย่างชัดเจนคือเงื่อนไขที่ต้องมีอย่างแน่นอน

เขาได้เตรียมใจไว้แล้ว

เพื่อช่วยชาวเมืองชินาโนะ

เขาได้ยืนหยัดเพื่อความภักดีต่อพวกเราชาวโฮโจ

เหตุผลนั้นคือ

“ถึงแม้จะต้องเอาชีวิตตัวเองมาเดิมพัน ก็อยากจะปกป้องคนที่สำคัญให้ได้”

โอมุ มีความเมตตา ถ้าเป็นเจ้า ก็น่าจะเข้าใจได้

ว่ามันไม่ใช่การไปตายอย่างเปล่าประโยชน์อย่างแน่นอนนะ

เจ้าผู้ที่มี โรโต่วมากมายถึงเพียงนี้

ก็ไม่ควรไปกล่าวโทษ

การตายของเขา

แม้จะรู้สึกผิดก็ตาม

เพียงแค่ภาคภูมิใจเถอะ!

แล้วลองคิดดูสิ

ว่าต้องทำอะไรถึงจะทำให้โรโต่วภูมิใจและยินดีได้

เรื่องที่เป็นชาวโฮโจน่ะ ชั่วคราวให้ลืมมันไปก่อนเลย

ทำในสิ่งที่เจ้าสามารถทำให้พ่อแม่ได้

เจ้า...

ให้พ่อแม่น่ะ

เรื่องทะเลาะเมื่อกี้เนี่ยนะ จริงๆ แล้วข้ากลับรู้สึกอบอุ่นใจเลยล่ะ

เจ้าเป็นครอบครัวที่ไม่อนุญาตให้ทะเลาะกันแบบพ่อลูกได้ง่ายๆ หรอกนะ

มาอ้อนได้เต็มที่เลยนะ

ข้าจะหนีไปเอง!

เช่นนั้นก็ลาก่อน!

พูดคำสวยหรูแล้วก็หนีไปซะได้!

ข้าจะสู้กับการต่อสู้แบบป่าเถื่อนของข้าต่อไปเอง!

ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ข้าจะต่อต้านให้ได้อีกกี่ครั้งก็ได้!

โดโดโด

ช่างสดชื่นจริงๆ คุณลุงคนนั้นนี่

ไปไล่คุณโยริชิกันเถอะ คุณ

ถ้าเจอแล้วจะทำอะไรล่ะครับ/คะ?

พูดเรื่องแย่ๆ ออกไปซะแล้ว

อยากจะขอโทษ

ดังนั้นต้องช่วยเขาก่อนเลย

ไม่อย่างนั้นเขาก็จะตายในสนามรบจนไม่มีโอกาสแม้แต่จะขอโทษ

แต่ว่า

มันเริ่มไปแล้วนะ

ทหารคุ้มกันเพียงน้อยนิดที่โยริชิทิ้งไว้ มันคงไม่มีประโยชน์อะไรเลย

อย่าลืมทหารส่วนตัวของท่านจิกโคเลยนะครับ/คะ

ฮาจิโร่กับพวกคามาคุระ!

พวกเราเองก็คงจะสลายไปเมื่อการรบจบลง

อยากจะรับใช้ในภารกิจสุดท้ายให้ได้

เรื่องการช่วยออกมานั้น ให้ข้าจัดการเอง

ในเมื่อคุณฟุบุคิไม่อยู่ ข้าจะเป็นเสนาธิการเอง

ขอบคุณนะทุกคน

...ไปกันเถอะ

ชูจิโด ชานะโนะโนะการต่อสู้ที่ชูจิโด

การรบครั้งสุดท้ายที่โยริชิเป็นผู้บัญชาการเองนั้น

กองทัพโฮโจได้สังหารนายทหารของอาชิคางะเป็นจำนวนมากอีกครั้ง

ได้เติมสีสันให้กับความวุ่นวายของเหล่าเยาวชนแล้ว

...แต่ว่า

มา

ในที่สุดก็ไล่คุณโยริชิจนมุมได้แล้ว

เหอ

หนูในถุงเลยนี่นา!

การต่อสู้สมกับชื่อเทพสงครามจริงๆ

ยอดเยี่ยมมากครับ/ค่ะ คุณสุวะอาคามิจิน

พลังเทพที่ใช้ในการปลุกใจก็หมดลงแล้ว

...ถึงขนาดนี้แล้วเหรอ

...ถึงอย่างนั้น จำนวนทหารก็น้อยไปหน่อยนะ

น่าจะมีเป็นหลายเท่าสิครับ/คะ?

กองทัพของเราไม่อนุญาตให้ตายอย่างสูญเปล่า

ทหารส่วนใหญ่ได้ถูกส่งกลับไปยังชินาโนะแล้ว

พวกเขาจะก้าวเดินไปกับเทพองค์ใหม่ที่บริสุทธิ์

ข้ากับจิกึเป็นผู้รับผิดชอบการรบครั้งนี้

และจะสลายไปในสนามรบแห่งนี้

เหรอ...

ครับ/ค่ะ

น่าเสียดายจัง คุณสุวะอาคามิจิน

ถึงอย่างนั้น ข้าก็พอจะมองเห็นอนาคตได้อยู่บ้าง

ในกรณีที่... ใจอ่อน หัวหน้ากลุ่มกบฏ ใจอ่อน ในกรณีนั้น

การกบฏครั้งนั้น จะมีชื่อของผู้บงการอยู่ด้วย

เช่นเดียวกับ "การกบฏแห่งเอมิโอชิ" ที่อยู่ห่างไกลในอดีต

การกบฏครั้งนี้ ก็จะถูกเรียกว่า "การกบฏแห่งสุวะโยริชิ"

ข้าไม่อยากให้ชื่อของคุณถูกจารึกในรูปแบบนั้นเลย

...อะไรน่ะ?

เสียงกระดิ่งสินะ?

...?

คุณซึซึกัน ทางนี้ครับ/ค่ะ

ไปทางที่ไก่ขันกันเถอะ

เวลาหนีในกองทัพ การหนีไปพร้อมกับการต่อสู้ถือเป็นทางที่ดีที่สุด

คุสึโนกิ มาซาชิเงะ คุสึโนะกิ มาซานาริ

ถ้าเป็นนายทหารคนเดียวที่หนี...

การทิ้งดาบ ชุดเกราะ และอาวุธทุกอย่างแล้วหนีไป ถือเป็นทางที่ดีที่สุด

หืม?

ถ้าตัดการโจมตีและการป้องกันออกไปจากความคิดทั้งหมด

แม้แต่เทพเจ้าก็ จะสามารถจับกุมได้ เป็นไปไม่ได้เลยครับ/ค่ะ

ถ้าทุ่มสมาธิทั้งหมดไปกับการหนีเพียงอย่างเดียว

คุณซึซึกัน ทางนี้ครับ/ค่ะ

ไปทางที่ไก่ขันกันเถอะ

ซึ่ก

ผู้เป็นเจ้าของการรบครั้งนี้

จะเป็นผู้กำหนดผลของการรบครั้งนี้

ถ้าสังหารจิกึได้ ก็จะเป็นฝ่ายชนะของโทซึกะ

ตอนที่ 107 จบแล้ว

ถ้าปล่อยไป ก็ถือว่าแพ้ทั้งหมดเลยนะ!

ไม่ใช่แบบนั้น นี่คือการรบของจิกึ

คุณหนูแห่งการหลบหนี