ตอน 120: Chapter 120

คิตะจิมะ เคนกะ ขอขอบคุณอย่างสูงสำหรับความนิยม สีประจำศูนย์ฯ เนื่องในโอกาสประกาศผลโหวตยอดนิยม!!

อย่าลืมเช็คที่ทวิตเตอร์และเว็บไซต์ทางการด้วยนะ!

ตอนที่ 120 ยันความเข้ากันได้ 1337

มังงะรวมเล่ม 1～11 ประกาศผลยอดนิยมครั้งใหญ่ วางจำหน่ายแล้ว!!

ผลโหวตตัวละครครั้งที่ 1 ที่คุณสนใจ เช็คได้ที่หน้าถัดไป!!

หนีขึ้นไป วากะมามิ วะกะคุง มัตสึอิ ยูเซย์

ตอนนี้แหละ

กองทัพโทกิได้เจาะแนวป้องกันของศัตรูแล้ว!

ยกพลขึ้นบกและกวาดล้างให้สิ้นซะ!

ไอ้พวกบ้าเอ๊ย! บุกเลย!!

...แข็งแกร่งจัง!

ช่างดุดันราวกับสัตว์ร้ายเลย

นี่คือซามูไรจากโอชูที่ค้ำจุนคุณเคียวสินะ!

ตั้งแต่ยุคเฮอัน จนถึงยุคเฮอัน

เหล่าทหารจากแดนเหนือที่ถูกเรียกและดูถูกว่าเป็นเอมิ

แข็งแกร่งกว่าทหารจากส่วนกลางอย่างเทียบไม่ติด

เป็นที่ต้องการอย่างมากในฐานะทหารรับจ้างทั่วประเทศ

และเทคนิคการต่อสู้ของพวกเขาก็ถูกนำไปใช้โดยซามูไรอย่างมาก

แย่แล้วสิ

ปล่อยให้ยกพลขึ้นบกได้เสียแล้ว

จะทำยังไงดีครับ ไม่สิ ท่านหัวหน้าตระกูล?

เราจะเข้าสู่การรบเต็มกำลังที่นี่เลยไหมครับ

...

ข้างล่าง

แก๊

อุเอสึกิ

มุรายามะ

หากเป็นพระบัญชาแล้ว...

ซามูไรทั้งหมดฝั่งใต้ของแม่น้ำริเนะตะ

โยโกยามะ

สึบะ

ชิท์!

โฮโซกาวะ

ทั้งที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวหมากที่รุ่งเรือง

เมื่อไหร่ก็ได้

คิตะชิโอะ เคนกะ

สึบะ

คุณเคียวทาดะ นากาโอะ ผู้ดูแลตระกูลอุเอสึกิ

การวางตัวหมากที่ชื่อว่า "โฮโจ" ตรงนี้มันโกงนะ!

นั่น! นั่น!

...ไม่ครับ

เราถอยทัพครับ

ไม่ว่าจะเป็นพวกตัวประกอบนอกตระกูลก็ตาม...

เราจะปล่อยให้หน่วยรบชั้นยอดผู้ภักดีของตระกูลอาชิคางะลดลงตรงนี้ไม่ได้

คุณเคียว

กองทัพโทกิมีสามพันนายใช่ไหม

คุณอุเอซึกิที่อยู่เหนือขึ้นไป

ขอให้คุณพาผมกลับไปในฐานะคนที่ดื้อรั้นหน่อยนะครับ

ใช่ครับ

...มีแผนอะไรไหมครับ

จะเดินหมากที่ส่งผลต่อกระดานในภายหลังไว้ก่อนครับ

ปล่อยมันซะ!

โทกิยูกิ โทกิคนน่ารังเกียจนั่น!!

ต้องฆ่าให้ได้!!

ฆ่าเพื่อนพ้องของฉันไปตั้งเยอะแยะเลย!

แกนี่มันหน้าตาทำเป็นมีเกียรติ แต่เอาจริงแล้วก็แค่...

ถอยกันเถอะ ท่านหัวหน้าตระกูล!

จะต้องเอาคืนให้เพื่อนพ้องให้ได้ในวันข้างหน้าอย่างแน่นอน!

จะฆ่าให้ได้เลย! โทกิยูกิ โทกิ!

โทกิ!!

...อะไรกัน ทำไมถึงได้โวยวายได้น่าสมเพชแบบนี้

ไอ้หมอนั่น ตั้งแต่ 2 ปีก่อน ก็ไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิด

...นากาโอะ!

ศัตรูถอยแล้ว!

เป็นชัยชนะครั้งใหญ่ในศึกที่แม่น้ำริเนะนะ!

โอ้ ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ โทกิ!

ชัยชนะครั้งนี้เป็นฝีมือของเจ้าเลยนะ

ไม่ครับ ที่มันเกิดผลจากการซุ่มโจมตีก็เพราะว่า...

ศัตรูไม่รู้ถึงการมีชีวิตรอดของผมต่างหากครับ

ตามที่ได้ยินมา...

เขาถึงกับลอกหนังหน้าตัวเองเพื่อจัดฉากให้การตายของผมด้วย

คุณพ่อบุญธรรมของผม

เป็นผลงานที่ได้รับจากพรของสุวะ ยาอิชิเกะครับ

♪♪

ท่านแม่ทัพ~

มาดื่มด้วยกันสักครั้งเถอะนะ~

เอาล่ะ

คราวนี้จะแนะนำเจ้าให้เหล่าขุนพลของข้าเอง

เหล้าพื้นเมืองของทางตะวันออกนี่มันเหม็นจนดื่มไม่ลงเลย

พวกชนชั้นพิเศษอย่างข้า ล้วนฉลองชัยชนะด้วยเหล้าชั้นดีของเมืองหลวงทั้งนั้น

อัซุริอิ!

ท่านโชกุน!

เปียกน้ำแล้วหนาวชิบเป๋งเลย!!

นั่นแหละที่บอกให้เตรียมชุดเปลี่ยนไงล่ะ

หนาวตายไปเลย!!

...กองทัพของคุณนี่ช่างน่าประหลาดจริงๆ คุณเคนกะ

ระหว่างพวกขุนนางและพวกซามูไร

คุณพ่อบุญธรรมอย่างยาอิชิเกะ

มันมีความสามัคคีที่รู้สึกได้ว่าไม่มีกำแพงชนชั้นกั้นอยู่เลย

ท่านเคยรวมเหล่าซามูไรไว้ด้วยพลังแห่งศรัทธาอันแข็งแกร่ง

แต่คุณนี่...

คุณทำได้อย่างไรถึงรวมพวกเขาได้?

ถ้าเป็นข้าล่ะ ในฐานะซามูไร

ถ้าถูกเรียกว่าพวกตะวันออกนี่ คงจะหมดกำลังใจไปเลยล่ะนะ

โคจิโร่สินะ

โคจิโร่!

ห้ามเรียกข้าว่าพวกตะวันออกเด็ดขาด!

เกะกะ!

อย่ามาขวางทางข้าเลย พวกตะวันออก!

กิ...กิ...

นี่มัน...บาดแผล...

แผลธนูมันเป็นหนองแล้วรึ

จูวะ

...แมลงหวี่

เหม็น!

พวกตะวันออกนี่เหม็นไปถึงหนองเลย!

เอาชามาให้หน่อยสิ มาสึฮิเมะ!

ความเคารพของตัวเองก็ต้องแสดงออกด้วยการกระทำ

ความเคารพของอีกฝ่ายก็ต้องอ่านได้จากหัวใจ

แม้จะห้ามใช้คำพูด แต่การแบ่งแยกก็ยังไม่หายไป

ตั้งแต่แรกแล้ว สิ่งมีชีวิตมันก็มีความแตกต่างกันอยู่แล้วนี่นา

ถ้าแค่รักษาเรื่องนั้นไว้ได้ ทั้งสองฝ่ายก็จะรวมกันเป็นหนึ่งเดียวได้

เป็นแบบที่เป็นอยู่ก็ดีแล้วล่ะ

ถ้าแค่ความเคารพมันสื่อถึงกันได้

ความเคารพ...

ใช่แล้ว

ถึงแม้จะเป็นเด็กเล็กของแม่ทัพผู้พ่ายแพ้ แต่ก็ยังให้ความเคารพ

ยังตั้งใจเสี่ยงอันตรายมาพบข้าด้วยตัวเองเลย

ที่ข้าไม่รู้สึกไม่พอใจแม้ว่าจะถูกดูแคลนหรือถูกด่าทอ

ก็เพราะว่าคนผู้นี้

ทำให้ข้ารู้สึกถึงความเคารพที่บริสุทธิ์จากส่วนลึกในใจ

เป็นแม่ทัพที่ใช้ความเคารพในการขับเคลื่อนผู้คนอย่างนั้นรึ

ในตระกูลคิทาบะที่สูงศักดิ์

มันไม่ผิดแน่ที่พวกเขามีจิตสำนึกในการแบ่งแยกอย่างรุนแรงต่อเหล่าซามูไร

แต่ว่า

ถึงอย่างนั้น พวกคนเถื่อนทางเหนือก็

ได้ภักดีอย่างสุดหัวใจในการเดินทัพครั้งใหญ่สองครั้งที่โหดร้ายและบ้าบิ่นนั้น

ไม่ใช่แค่เรื่องสวยหรูหรือความเท่าเทียมแค่เปลือกนอก

แต่เขามีพลังที่จะสร้างความไว้วางใจที่แท้จริงได้

เอาล่ะ โทกิโยะ

นี่คือเหล่าแม่ทัพผู้ภักดีของข้า

ก่อนอื่น

ข้าคือ สึจิ ผู้ดูแลของข้า คาสุะ อาคิคุนิ คาสึคาะ อากิคุนิ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ โทกิโยะคุง

ครับ

เพราะเป็นขุนนาง จึงมีสถานะสูงกว่าคุณนะ

เซ็นโต ชิกิกัน ผู้บัญชาการรบ ดาเตะ ยูกิโทโมะ ดาเตะ โยชิอา

ท่านพ่อของคุณนี่ช่วยดูแลข้าไว้มากเลยนะ

ครับ!

แม้ตำแหน่งจะเปลี่ยนไป แต่ก็เป็นเพื่อนกันนะ

ดูเหมือนว่าลูกน้องใต้ใต้บังคับบัญชาของท่านแม่ทัพจะค่อนข้างเป็นคนมีเหตุผลสินะ

อ้อ

ทุกคนเหมือนคุณคิทาบะนี่มันเหนื่อยจังเลยนะ~

...ยังไม่เข้าใจเลย

ไม่เคยมีครั้งไหนที่ไม่มีพวกโรคจิตหลายคนเลยสักครั้ง

พวกเจ้าด้วย!

พวกเจ้าก็แนะนำตัวตามลำดับมา!

ครับๆๆ!

งั้นข้าเริ่มก่อนเลยนะ!

ข้าคือ ยูคิโนะ มุเนฮิโระ ครับ!

ไม่ว่าจะเป็นแก่ วัยรุ่น หรือเด็ก จะบดขยี้ให้หมดเลย!

เอ๊ะ

●●●●

?

ใบหน้าสงบสุขกับเครื่องหมาย...? ดูคุ้นๆ นะ...

เจ้าหนุ่มผู้หนีขึ้นไปบนยอดเขา

และแล้วจบตอนที่ 120