ตอนที่ 128

เอะ คุณท่านรุ่นก่อนของชินดะ จะสู้กับหัวหน้าตระกูลฮานะแบบตัวต่อตัวเลยเหรอครับ?

ก่อนการต่อสู้ระหว่างศัตรูคู่นี้!!

อยากดูๆ!

ชินดะ...

คุณครับ

ก็เป็นรุ่นน้องนี่นา เรียกแบบไม่ใส่คำยกย่องก็ได้

โอ้

ถือดาบเท่จังเลยนะ

นั่นอะไรเหรอครับ?

ดาบประจำตระกูลโคคุจูของตระกูลโฮโจ "อิจิมารุ"

...แต่ว่า

ยังไม่เคยเห็นคนหนุ่มที่ใช้มันได้อย่างชำนาญเลยนะ

หัวหน้าครอบครัวก็ยังอ่านไม่ออกเลย

คนที่ฉลาดขนาดนั้น...

เขาจะใช้กลยุทธ์แบบไหนนะ

เก่งเรื่องหนี วาคุซาคุ ไดวะชุคุเมย์ มาตสึอิ ยูเซย์ ตอนที่ 128 ชะตากรรม 1337 มาตสึอิ ยูเซย์

!?

เอ่อ...

แบบนั้นน่ะ

เร็วเกินไป หลบไม่ทันเลย!

ยังไม่ทันได้ปะทะกับดาบแห่งจิตวิญญาณปีศาจเลยด้วยซ้ำ!

●●●

มาซามุเนะ ซาคุ มาซามุเนะ

ฮาจิพายุผึ้ง

คงความยาวของดาบไว้ แต่พยายามให้มีน้ำหนักเบา

ทำให้สามารถแทงด้วยมือเดียวด้วยความเร็วสูงโดยไม่ต้องมีท่าเตรียมการได้

อ่า มือที่ว่างอยู่ก็ทุ่มให้กับการป้องกัน

วิชานี้ที่กำจัดช่องว่างทั้งการรุกและการรับได้นี่!

รู้ไหมว่ามันถูกคิดค้นขึ้นมาเพื่อใคร!?

ใช่แล้ว คุณท่าน

เป็นมาตรการรับมือกับคนเก่งเรื่องหนีอย่างนาย

ถูกกลยุทธ์ที่ไม่คาดคิดเล่นงานจน...

ถึงแม้จะไม่มีโอกาสได้ปกป้องสหายเลยก็ตาม

แต่ก็นับว่าสมบูรณ์แบบมาก เพราะมันสามารถใช้ได้เพื่อไม่ให้สหายผู้กล้าหาญต้องสูญเสียไป

มันเป็นอุดมคติเลยล่ะ!

สัมผัสได้ถึงการแทงแต่ละครั้งเลย

เบื้องหลังแผนการอันเยือกเย็นนั้น เขาคิดถึงสหายมากแค่ไหนกันนะ

ดาบหนักนี่นา

บีบให้ผ่านไปได้เลย!

ผู้รวบรวมฝ่ายอาชิคางะหลังความตายของผม

มีแค่คุณอุเอสึกิเท่านั้นที่ไว้ใจได้ครับ

คุณท่านหัวหน้าตระกูล...

สำหรับผมแล้ว ทายาทของคุณนี่มันหนักเกินไปครับ

...ถึงจะพูดแบบนั้น

แต่ก็คิดว่า "อยากจะทุ่มเทให้กับกิจการภายในที่ชอบกับการทดลองกับร่างกายมากกว่านะ"

...ใช่ไหมครับ

ผมก็อยากจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นมากๆ เลยล่ะครับ

แต่ว่ามันเป็นยุคสมัยแบบนี้

ต้องให้คุณแบกรับภาระอันหนักอึ้งนี้ไว้ครับ

...บางครั้งก็มีช่วงที่ผมคาดการณ์ไปข้างหน้าได้ครับ คุณอุเอสึกิ

ถ้าเกิดมาในอนาคตที่สงบสุข

คุณคงจะประสบความสำเร็จในฐานะนักวิชาการ

ส่วนผมก็เป็นแค่เด็กหนุ่มที่ไม่รับผิดชอบอายุ 17 ปี

อาจจะมีชีวิตแบบนั้นก็ได้

แต่ว่าน่าเสียดายตอนนี้มันเป็นยุคสมัยแห่งความวุ่นวาย

จึงทำได้เพียงภูมิใจในภาระอันหนักอึ้งและสังหารศัตรูที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้นครับ

...ฝ่ายเดียวเลยนะ

คุณท่านรุ่นก่อนเสมอเลยเหรอครับ?

ความเก่งเรื่องหนีที่เป็นจุดเด่นไม่มีเลย

ฮ่า

น้ำหนักของ "อิจิมารุ" มันยังหนักเกินไปสำหรับคนหนุ่มอย่างเขา

อย่างนั้นเหรอครับ ก็แข็งแกร่งกว่า

อย่ามาดูถูกสิ ปกติเขาเป็นพวกโรคจิตขั้นสุดเลยนะ

ฮ่า

โรคจิตขั้นสุด!?

...แถมอีกอย่าง

โดนความมุ่งมั่นและจิตใจอันแข็งแกร่งของคุณท่านกดดันอยู่

ใกล้แล้วล่ะ...

จะเข้าร่วมด้วยความตั้งใจพร้อมรับการตำหนิแล้วหรือยัง

อ่อนแอจัง คุณท่าน

ท่านนี่มันขี้เกียจ รับมือแบบตั้งรับ ไม่เป็นที่นิยม เป็นตัวประกอบ

ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างไร้ค่าเท่านั้นแหละ!

ไม่นะ คุณท่านหัวหน้าตระกูลอย่างคุณจะมาทำให้รู้สึกท้อแท้ได้ยังไง

เข้าใจแล้ว

รู้สึกไม่ดีเลยถ้าไม่มีคนคนนั้นออกมาแสดง

แต่ว่า

โชคชะตาที่แบกรับไว้น่ะ มันน่าจะเหนือกว่าคุณท่านเยอะเลยนะ!

ไม่จริงเหรอ?

ความรู้สึกนับไม่ถ้วนของเหล่าฝ่ายโฮโจที่ฝากไว้กับท่านตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน

จงเปลี่ยนมันให้เป็นพลังของท่านเองเถอะ

การทำให้ ความรู้สึกของทุกคน เป็นจริง นั่นแหละคือโชคชะตาของท่าน

ความรู้สึก...ของทุกคน

ยอดเยี่ยม! จงแสดงให้เห็นถึงการทำภาระอันหนักอึ้งให้สำเร็จสิ!

โชคชะตา...

อิจิมารุมันเบาขึ้นทันทีเลย

ความรู้สึกของบรรพบุรุษที่ฝังอยู่ในดาบวิเศษเล่มนี้

ความรู้สึกของคุณท่านโยริชิเกะ

ความรู้สึกของเหล่าขุนนางที่เฝ้ามองอยู่ข้างหลังทั้ง 3,000 คน

คมดาบพุ่งออกไปราวกับถูกความรู้สึกของทุกคนผลักดัน!

ดาบเล่มนี้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระราวกับมีดสั้น

แถมยังรวดเร็วด้วย

และต่างจากคุณท่าน น้ำหนักของดาบก็ยังคงหนักอยู่

ถ้าเป็นแบบนั้น แม้แต่คนหนุ่มที่อ่อนแออย่างเขา ก็มีพลังทำลายล้างได้เลยนะ

ยิ่งโชคชะตาที่แบกรับไว้มันหนักมากเท่าไหร่...

ดาบเล่มนี้ก็จะยิ่งเบาลงและเพิ่มความคมขึ้นครับ

นั่นไง อิจิมารุ!

ดาบแห่งโชคชะตาสำหรับเหล่าฝ่ายโฮโจผู้เปี่ยมด้วยความรู้สึก!!

สำเร็จแล้ว!

คุณหนุ่มได้ขึ้นไปอยู่บนขั้นที่ได้เปรียบเป็นครั้งแรกแล้วนะ!

คุณท่านนั่นพยายามสู้ไม่ให้ยอมให้ใครขึ้นไปข้างบนเลย แต่ว่า...

ในทางกลับกัน ถ้าคุณท่านโทกิยูกิสามารถรักษาตำแหน่งนั้นไว้ได้ล่ะก็...

!?

หนีออกจากกองทัพอาชิคางะ

☆แผนการของคุณโทกิยูกิคืออะไรกันแน่

คิดท่าออกแล้ว!

มานี่สิ คุณท่านหัวหน้าตระกูล

จบตอนที่ 128

จะใช้คำสอนของอาจารย์ขับเคลื่อนอิจิมารุให้ถึงจุดสิ้นสุด!

คุณหนุ่มโนเกะกาเอะ