ตอน 13: Chapter 13

...เดี๋ยวก่อน

มีคนอยู่หน้าคลัง

คานโอกาสาวาระ กำลังแทรกซึม!! โอกาสาวาระ กำลังซึม

ถูกจับได้แล้ว

กำลังจะถูกล้อมแล้วสิ

เจอบัญชาแล้ว

จะถอดกระเบื้องหลังคาแล้วปีนออกไปข้างบน

การปกป้องคุณไม่ใช่หน้าที่ของฉัน

ถ้าไม่อยากตายก็ตามมาให้ทันสิ

ไม่เสื่อมเสียเกียรติด้วยพระคุณ

ติดตามบัญชีทวิตเตอร์ทางการของผลงานได้ที่นี่!

☐

☆ภาคพิชิตบัญชาอันยิ่งใหญ่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม! สีตรงกลาง!!

หูนรก 1333

มัทสึอิ ยูเซย์

เร็วเข้าสิ!

จะบุกเข้าไปทันทีที่ล้อมได้!

จิ๊ด

ก่อนที่การล้อมจะสมบูรณ์!

หึ

อึก

อีกคนนี่แหละ

ไอ

ควันกับแสงทำให้มองไม่เห็นโจร!

ให้ฉันหน่อย

ได้ยิน...ได้ยินแล้ว

ใช้ไฟดึงความสนใจ แล้วก็ปีนกำแพงฝั่งตรงข้ามไปแล้ว

อันตราย...

!?

อะไรนะ!?

ฮะ

จิ...

ลูกธนูของคุณซะมุเนะก็ไปไม่ถึงไกล

คุณคนนั้นยังอยู่ไหม!

ข้ามกำแพงออกไปข้างนอกแล้ว!

อา

ในนามของชาวโองาซาวาระ อย่าปล่อยให้โจรหนีไปได้นะ!

สัญญาณ "ไฟ" จากหน้างาน

บอกว่า "เจอแล้ว! ดึงพวกไล่ล่าเข้ามา!"

ตรงนั้นแหละ!

หนีไปทางม้าแล้ว!

มีเสียงม้าวิ่งอยู่...แต่ว่า...

ไม่มีเสียงฝีเท้าเด็กวิ่งจากกำแพงมาถึงม้าเลย

ม้านั่นน่าจะเป็นพวกตัวล่อที่แอบปล่อยไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะ

แม้แต่เสียงฝีเท้าที่เดินจากไปก็ไม่มีเลย

ถ้าเป็นแบบนั้นก็อยู่ใกล้มาก

กำลังกลั้นหายใจนิ่งๆ อยู่ในป่าตรงนั้น

อู้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

ซะมุเนะ โนะ โคชิคาวาซุเคะ ฟุซะ อิจิคาวะสุเกะ โบ

ในคืนมืดมิดแบบนี้ หูนรกนั่นมันโกงเกินไปแล้วว่ะ

มายาของฉันที่หลอกสายตาใช้ไม่ได้ผลเลย!

แย่แล้ว! ซาเกะ!

ตอนนี้เลยจะขายไอ้หมอนี่ไหม?

ถ้าเป็นแบบนี้ก็จะถูกจับได้

ไม่สิ มันสายไปแล้ว

ในเมื่อหนีมาด้วยกันถึงขนาดนี้ ฉันก็คงถูกมองว่าเป็นพวกเดียวกันแล้วล่ะ

พลาดไปแล้วสิ

มาสอนความเป็นจริงให้คุณหนูที่ไม่รู้จักโลกหน่อยแล้วกัน

ก็แค่คิดว่าจะแกล้งให้เขาไม่เชื่อใจคนอื่นเท่านั้นเอง

คนนี่จะปล่อยไว้ก่อน

ถ้าเป็นฉันคนเดียว คงหนีได้

ใครจะสังเกตเห็นย่องเบาของฉันได้นะ!

แย่แล้ว!

ในฐานะโอนิซึเมะ (ปีศาจซ่อนเร้น)

การเคลื่อนไหวในระยะนี้แหละที่น่าจะถูกจับได้มากที่สุด!

โนบุจิ-โช อิจิโกตโตะ

กุ

มิมิ อิคเกตะ อา

จุนพู-มิมิ โทริ คาวะสุเกะ โบ

อึก...

...!!

นุ...

อู

ให้ตายสิ

คิกะ...

การเอาดาบใหญ่มานี่มันล้มเหลวไปแล้วเหรอ

ในป่าแบบนี้มันจะคล่องตัวไม่ได้เลย

นี่

บาดแผลนี่

...ไม่เป็นไร

มันชนกับต้นไม้แล้วหยุดไว้

ทำไมถึงช่วยฉันที่เกือบจะถูกทิ้งไปล่ะ

เมื่อกี้ฉันยังสงสัยในตัวเธออยู่เลยนะ

น่าจะหนีไปคนเดียวให้ดีกว่า

ถ้าเธอตายไป ฉันคงจะขอโทษไม่ไหวแน่ๆ

●●●●

ฉันนี่ใจอ่อน แล้วก็มีภาชนะเล็กด้วย

ไม่นะ...

ต่อไปนี้ฉันก็อาจจะยังสงสัยคุณอยู่บ้างนะ

จะเอาฉันไปขายเหรอ!?

แต่ว่าฉันสาบานได้

ฉันจะไม่หักหลังคุณเด็ดขาด

เพราะว่าการหนีไปกับคุณมันสนุกนี่นา

แม้แต่จากอสูรที่แข็งแกร่งที่ฉันคนเดียวหนีไม่พ้น

ถ้ามีวิชาของคุณอยู่เต็มไปหมด ก็คงจะหนีพ้นได้ล่ะ

พอคิดแบบนั้นแล้วมันก็ตื่นเต้นจนหยุดไม่ได้เลย

ถึงแม้ว่าเธอจะตกอยู่ในสถานการณ์คับขันที่สุดก็ตาม

ถึงแม้ว่าเธอจะหักหลังก็ตาม

ตอนที่หนี ก็ต้องไปด้วยกันเสมอ!

ถึงแม้จะมีประสบการณ์ถูกหักหลังจากผู้คนมากมาย

แต่ก็ไม่เคยมีบันทึกว่าได้หักหลังสหายจากทางของจิกโย

ในยุคสมัยที่การแปรพักตร์หรือแยกตัวเป็นเรื่องปกติ

ก็อาจจะกล่าวได้ว่าเขาเป็นขุนศึกที่ซื่อตรงมากทีเดียว

นุ...

ให้ตายสิ...

โจรอยู่ไหนกัน!

พอแก่ตัวลง ตาในตอนกลางคืนก็ใช้ไม่ได้แล้ว!

ชิ

โง่จริงนะ

ข้าอยู่นี่แล้ว

โอ้ คุณอิชิกาวะ!

หือ?

แค่มีคุณอยู่ตรงนี้ ก็จะกวาดล้างพวกโจรในยามราตรีให้หมดเลย!

ทำไมถึงมาทำเป็นเป็นกันเองกับข้า ผู้ที่อายุและตำแหน่งสูงกว่าล่ะ?

อีกไม่นานแล้ว

อืม

ตรงที่ผ่านป่าไป มีม้าซ่อนไว้นะ

ไปกันเถอะ

...เลือดไหลเยอะเหมือนกันนะ

ถ้าขยับแรงกว่านี้อีก ก็จะถึงขีดจำกัดแล้วนะ

ห๊ะ...

สายฟ้า!?

นี่มัน

บ้าไปแล้ว!

เสียงม้าอยู่ไกลออกไป 100 เมตร

...มาแล้วสินะ

เป็นธนูของซาดามุเนะ

ควรจะเล็งโดนเป๊ะๆ ในยามราตรีแบบนี้สิ...

เชื่อหูข้าแล้วปล่อยไปเถอะ คุณซาดะมุเนะ

...คึคึคึ

ด้วยมือคู่นี้ ข้าได้ฝังศัตรูไปในความมืดมาแล้วกี่คนกันนะ

กลับมาใช้คำสุภาพแล้ว

โล่งใจแล้ว

ยังไกลถึงม้าเลย

ถ้าอยู่กับหมอนี่ คงหนีจากธนูนั้นไม่พ้นหรอก

ให้ตายสิ ไอ้โง่

ถ้าเป็นหนี้ที่มองไม่เห็นก็คงจะเมินเฉยได้

แต่ถ้าเกิดเป็นบาดแผลที่มองเห็นขึ้นมาล่ะก็...

ก็ต้องชดใช้สิ!

☆ชายผู้นั้น คาเซมะ เก็นบะ จงคงความเป็นคู่ต่อสู้ไว้ให้ได้—

คุณหนูผู้หนีรอด

ตอนที่ 13