ตอน 146: Chapter 146

งานเลี้ยงแห่งชัยชนะที่ผสมผสานระหว่างขุนนางและนักรบ!!

โอ้

ท่วงทำนองนั้นสวยงามมากเลย

หืม

พวกเจ้าเองก็เข้าใจคุณค่าของดนตรีแล้วสินะ

ดื่มเก่งจริง ๆ ด้วย!

สอนวิธีเป่าหน่อย!!

ได้เลย

ให้ขอยืมขลุ่ยหน่อย!!

จะให้ยืมเหรอ... ถ้าอย่างนั้นก็ให้ขอยืมอันสำหรับฝึกซ้อมแทนแล้วกัน

คุณขุนนางใจกว้างจริง ๆ!

ผ่านชัยชนะของอาโอนอฮาระ

ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวระหว่างขุนนางกับนักรบก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก

ที่ด่านฟุวะเหรอ

คิดถึงจังเลย

ตอนไปเกียวก็ติดแหง็กอยู่นานเลยนะ...

รอดมาได้เพราะสีหน้าของสามีตระกูลไทเลย

พรุ่งนี้จะถึง เกียวไม่ได้หรอก

แล้วก็อีกอย่างนะ

หิมะที่นี่มันทำให้เงินขาดมือแล้วก็หงุดหงิดใจสุดๆ...

ท้อง...

ฮึก

หิมะ...

ตั้งแต่ยอมจำนนต่อคุณโสกุน

ถึงจะมีพรสวรรค์ขนาดนั้น แต่ก็ไม่เคยได้ยินข่าวคราวเลย

นี่มัน

โครกๆ

แย่แล้วครับ คุณขุนนาง!

ที่เลยฟุวะกาวะไปแล้ว...

กองทัพขนาดใหญ่ของศัตรูปรากฏขึ้น!

วิ้ง! วิ้ง! วิ้ง วะเกะซุเกะ

ตอนที่ 146 การพบกันอีกครั้ง 1338

มาซึอิ ยูเซย์

หนาแน่นจัง สัมผัสได้ถึงศัตรูที่แข็งแกร่ง!! ความรู้สึกแห่งชัยชนะก็อยู่ได้เพียงชั่วครู่เองสินะ

เป็นผลงานความกล้าหาญของโทกิเลยนะ

เกือบทันแล้วสินะ

โย โดโมะ ซากิกิสะ

ถ้าไม่ได้รับรางวัลชีวิตคงจะอยู่ไปไม่ได้แล้วล่ะ

คุณอาจารย์ก็สูงส่งเช่นนี้เลย

นั่นมัน...

คุณขุนนางตระกูลอาชิคางิ ทาคาชิ โนะนามาะ!!

การโจมตีมันเร็วจนเกินไป

อาโอนอฮาระ

การที่ความพ่ายแพ้ของโทกิจะไปถึงเกียวก็ต้องใช้เวลาหนึ่งวัน

ส่งข่าวให้ได้ในพริบตา

บึงบิวะ

ออกเดินทางได้ทันทีแล้วยังปิดปากทางออกของแอ่งอีกด้วย

อึก ทำไมล่ะ อึก— ดื่มหน่อย โอ๊ะ ปรากฏตัวขึ้นในโลกนี้

เกียว

ด้วย...

คุณอาจารย์โนะนามาะ!!

คาวามาเอะ กองร้อยของศัตรูที่โผล่ออกมาข้างหน้าแม่น้ำ

อะไรนะ... ความรู้สึกไม่ดี

เอาล่ะ

คุณอาจารย์ มีคำสั่งอะไรไหมครับ?

ได้สั่งการให้คนไปทั่วแล้วครับ

ส่วนผมจะกลับไปที่เกียวเพื่อทำงานของพ่อบ้าน

อะไรกัน!?

แล้วเรื่องหลังจากนี้ล่ะ...

ฝากให้ลูกชายจัดการเอง

แม่ทัพที่สวมหน้ากากนั่น...

ไม่นะ

ตั้งทัพโดยหันหลังให้แม่น้ำ ช่างเป็นคนโง่เขลาจริงๆ

ด้วยจำนวนขนาดนั้น คงจะป้องกันได้ไม่ดีแน่

รีบทะลวงเข้าไปเพื่อรวมกับท่านพ่อ...

เดี๋ยวก่อน

แม่ทัพคนนั้นต้องอันตรายแน่ๆ

ควรจะเคลื่อนไหวหลังจากทำการลาดตระเวนอย่างเต็มที่ก่อนจะดีกว่า

อากิเอะกิโย คุณขุนนาง

กองร้อยของโฮโจจะไปสืบหาแม่ทัพคนนั้นมาให้ครับ

●

ระหว่างนั้นก็จะส่งหน่วยลาดตระเวนไปรอบๆ

เพื่อตรวจสอบว่ามีทหารซุ่มอยู่หรือไม่

ครั้งนี้จะอาสาทำภารกิจอันตรายอีกครั้งไหม

ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บและความเหนื่อยล้าจะสะสมไปมากเลยนะ

ดูเหมือนจะมีเหตุผลบางอย่างนะ

ให้อภัย

ครับ!

ทุกคน ไปกันเถอะ

จะไปพิสูจน์ว่าแม่ทัพคนนั้นคือเขาหรือไม่

อืม

ผมเองก็เรียนวิชาการทหารมา 2 ปีแล้วนะ

มองเผินๆ ก็เหมือนการตั้งทัพแบบตัวน้อยๆ ที่ต้องสู้จนตัวตาย

แต่ว่า

ตึ้กๆ

แม่น้ำ

ระดับน้ำของแม่น้ำช่วงนี้มีร่องรอยว่าลดลง

แน่ๆ เลยว่ามีการกั้นน้ำไว้ที่ต้นน้ำ

สร้างเขื่อนด้วยกระสอบทรายที่ต้นน้ำ

ให้ทหารซุ่มรออยู่

อากิเอะกุน กองทัพอากิเอะ ถ้า

บุกมา

ก็จะถอยโดยเดินลุยแม่น้ำตื้นๆ เพื่อให้ตามเข้ามา

หลังจากนั้นก็ปล่อยน้ำให้ท่วมจนจมน้ำ

แล้วแบ่งกองทัพอากิเอะออกเป็นส่วนๆ ด้วยระดับน้ำที่สูงขึ้น

ฉวยโอกาสจากความโกลาหลนั้น

โจมตีพร้อมกันด้วยกองทัพหลักและทหารซุ่ม

ตึ้กๆ โนะอุชะไฮสุอิ การตั้งทัพแบบมีทหารซุ่มอยู่ด้านหลังแม่น้ำ

จู่ๆ ระดับน้ำก็เพิ่มขึ้นจนข้ามลำบาก...

รู้จักแม่ทัพที่เคยใช้แผนแบบนี้ที่ชินโนนะ

ท่อนซุงลอยมาด้วยเลย!

ผมจำผมสีเงินนั่นไม่ได้เลย...

และดาบสองเล่มนั่นก็มีความทรงจำบางอย่าง

นายใช่ไหม?

พายุหิมะ

ข้าชื่อ ทากาชิ ฟุยุ

ข้าคือ ทากาชิ นาโอชิ ผู้เป็นเสมียนของตระกูลอาชิคางะ

ทากา... ชิฟุยุเหรอ?

พลังเทพชั่วร้าย!!

เคยสู้กับพายุหิมะมาครั้งหนึ่งนะ

ผมกับโคจิโร่ก็เหนือกว่าตอนนั้นเยอะเลย

แม้แต่เหล่านักรบที่สร้างขึ้นของอุเอสุกิที่พายุหิมะต้องลำบากก็ตอนนี้ก็จัดการได้ในพริบตา

อึก...

จะบิดให้กลับมามีสติให้ได้เลย!

!!

เร็วอย่างไม่ธรรมดาเลย!

แล้วก็

แนวดาบเมื่อครู่นี้มันก็เป็นของ

พายุหิมะจริงๆ

ที่ตั้งใจจะฆ่า

โคจิโร่กับผมอย่างจริงจัง

...กลับมาสู่ตัวตนได้แล้ว

พายุหิมะ!!

☆มิเนะอุจิที่คิดถึงสหาย สามารถโค่นศัตรูที่แข็งแกร่งได้

คุณหนูหนีขึ้นไปบนเขา

ตอนที่ 146