ตอน 147: Chapter 147

คุณคัตเตะโน่ อาจารย์แห่งคัตเตะโน่ ท่านผู้นำคัตเตะโน่ ตอนนี้เป็นตำแหน่งคุณคัตเตะโน่ อาจารย์ครับ!!

!?

“คุณหนูผู้หลบหนี”

โดนแล้ว!

รุมโจมตี!

!?

จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณสามีเด็ดขาด

เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ คุณฟุยุคิ

ใช้ม้าเป็นโล่!

แย่แล้ว

ดึงไม่ออก

อึก

ตุ้บ

แข็งแกร่งจัง!

ถึงจะเป็น 6 ต่อ 1 ก็สู้ไม่ได้เลย!

ทั้งวิชา ฝีมือ ปฏิกิริยา มันเร็วเกินไป!

☆เหนือชั้น...

คุณอุรากาวะ ชิโร่!

พวกเราจะเข้าไปช่วยด้วยครับ...

ถ้าเข้าไปช่วยก็จะเกิดการปะทะกับศัตรูที่อยู่ด้านหลัง

นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณหนูต้องการ

ถ้าเป็นคุณหนูผู้หลบหนีคนนั้น คงไม่ถูกจัดการในพริบตาหรอก

พอถึงวิกฤตแล้ว เราจะช่วยแล้วถอยออกมาทันที

เหมือนกับคุณโคคุจิ คิโยฮาระเลย

มันถูกปนเปื้อนด้วยพลังเทพที่ชั่วร้าย

ถ้าเป็นอาการเล็กน้อย บางทีอาจจะรักษาได้ด้วยวิชาของผม...

ชิ!

ทำหน้าแบบไหนอยู่ล่ะ ถึงกล้ามาสู้กับพวกเรา

โชว์หน้าออกมาหน่อยสิ คุณฟุยุคิ!!

ขึ้นไป ข้างบน

ให้สูงขึ้นอีกนิด

ความทะเยอทะยานมันล้นจนหยุดไม่ได้

ครับ!

ภายใต้ชื่อของคุณโทกุชิ

ข้าจะประกาศให้โลกรู้เอง

พลังเทพนั้นโดยพื้นฐานแล้วสถิตอยู่ในเหล่าเทพเจ้ามากมายนับล้าน

เป็นพลังที่มีแนวโน้มที่จะเติมเต็มโลกใบนี้

หากการครอบงำของพลังเทพที่ชั่วร้ายดำเนินต่อไป

ก็จะเกิดความปรารถนาอย่างรุนแรงที่จะเติมเต็มโลกใบนี้

กล่าวคือ ความทะเยอทะยานจะหยุดไม่ได้

นั่นมัน...

ไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว

ดูเหมือนจะรู้จักกันมานานนะ

ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่สามารถสู้กันได้ด้วยการปะทะตรงๆ

ฮ่าา

วิธีการสู้ที่ใส่ใจศัตรูมันทำให้เกิดความเหนื่อยล้า

ฮ่าา

ฮ่าา

มันจะทำให้อาการเหนื่อยล้าและบาดแผลแย่ลงไปอีก

โทกิโย

ถ้าหากว่าเจ้าต้องตายตรงนี้

ก็เป็นเพราะความอ่อนโยนที่สถิตอยู่ในตัวเจ้าไงล่ะ

คุณวาคามะ คุณโวคุนะ!?

ปฏิกิริยาการหลบหนีมันช้า!

เหนื่อยแล้ว!

แย่แล้ว

ท่าตั้งการ์ดนั่น!

คุณหนู!!

คุณโวคุนะ!!

อาาา

ข้าจะต้องตายงั้นรึ

ขอโทษนะ คุณฟุยุคิ

ที่ช่วยคุณไม่ได้

สิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

คงจะเป็นนรกแน่ๆ

ซะซาน...

ซะซาน...

ไฮ ยินดีต้อนรับสู่แม่น้ำซันโดนะ!

เอ๋อออออออ!?

เอ๊ะ

คุณโทริชิเกะ!?

อะไรกัน

การพลิกผันแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!!

เรือประหลาดนี่อะไรกัน! อะไรเนี่ย!?

ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ!

แล้วก็วงกลมประหลาดนั่นด้วย!

ดูเหมือนว่าในยมโลกแล้วยุคสมัยกับศาสนาก็ปะปนกันไปหมดเลยครับ!

ในเมื่อได้มีโอกาสพบกันสักทีแล้ว

ก็ขอให้สนุกให้เต็มที่ไปกับแม่น้ำซันโดเลยนะครับ!!

ฮี้ยยยยยยยยยยยยย!

ถ้าคุณได้ปลดปล่อยปีกแล้ว ก็ขอให้สนุกให้เต็มที่ไปเลยนะ

เส้นทางที่คุณได้เดินผ่านมานั้น...

ไม่มีสิ่งใดผิดพลาดเลยแม้แต่น้อย

ชิชิชิ...

...ที่นี่มันที่ไหนกัน

สวรรค์ชั้นสุขาวดีรึ...?

เบื้องหน้าคือป่าเหมยที่เบ่งบานเต็มที่เลยนี่นา—

ตอนที่ 147 จบแล้ว

คุณหนูโวคุนะผู้หนีรอด