ตอน 156: Chapter 156

“เจ้าชายแห่งการหลบหนี”

โค

☆เคยเห็นในหนังสือเรียนเลย!!

เนินเขายักษ์บ้าๆ นี่เป็นสุสานเหรอเนี่ย!?

องค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคโบราณ

เขาบอกว่าเป็นสุสานของจักรพรรดินิตโตคุ

ให้ตายสิ มันเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงที่คนรู้กันในหมู่คนรู้จักนะ

ท่ามกลางพื้นที่ชุ่มน้ำที่ราบเรียบ...

เฉพาะบริเวณนั้นเท่านั้นที่มีภูมิประเทศที่หลากหลายและสัตว์ชอบมาอยู่

เอาล่ะ ไม่มีเวลาเที่ยวเล่นแล้วนะ

เราจะกวาดล้างกองกำลังศัตรูให้หมดตั้งแต่เมืองซากาอิเลย!!

บุกทะลวง!

ฮี้! ศัตรูมาแล้ว!

จำไว้ให้ดีเลยนะ ไอ้โง่!

จำไว้เลยนะ ไอ้โง่! จะไปบอกคุณชินนาโอะให้เอง!

โย่ชิ

แบบนี้湊ก็จะใช้ได้กับพ่อค้าฝ่ายราชสำนักใต้ด้วย

ให้กองทัพทั้งหมดขนสินค้าคงคลังขึ้นเรือให้หมดเลย!

ถ้ายังลังเลอยู่นะ กองทัพของคุณชินนาโอะจะมาตอบโต้แน่!

ตามที่สัญญาไว้เลย

เพราะคุณนี่แหละ สินค้าคงคลังเลยถูกส่งออกไปได้รวดเร็วเลย

ก็ช่วยได้เยอะเลยล่ะ

พวกเราโจรสลัดก็จะได้กำไรมหาศาลจากการขนส่งจำนวนมากเลยนะ

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ

ภายในไม่กี่วัน คุณชินนาโอะก็จะนำทัพใหญ่มาแล้ว

เตรียมตัวสำหรับการรบครั้งสุดท้ายได้เลย

...ดีแล้ว

ตอนนี้ไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

สามารถออกไปรบได้ด้วยสภาพร่างกายที่สมบูรณ์แบบแล้วครับ!

ก็แน่นอนอยู่แล้ว

แค่รอยขีดข่วนเล็กน้อยของเจ้าชายแห่งการหลบหนีเท่านั้นเอง

คนที่เส้นเอ็นแขนขาถูกตัด

คนที่กระดูกหัก

พวกคนแบบนั้น แค่พักฟื้นหนึ่งเดือนก็ไม่หายหรอก

คนที่แผลเริ่มเน่าเปื่อย

ถึงจะมีเจตจำนงในการสู้รบ แต่ก็ไม่สามารถเป็นกำลังรบได้เลย

ทหารที่สู้ได้ตอนนี้มีไม่ถึงหมื่นนาย

แถมศัตรูก็สามารถเสริมกำลังจากเมืองเคียวได้อย่างไม่จำกัด

ส่วนฝ่ายเราที่ออกไปรบ ยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งค่อยๆ อ่อนแอลง

......................

น่าจะตัดสินกันทั้งหมดในการรบครั้งต่อไป

ซวึ้บ

ถ้าชนะ เหล่าซามูไรในบริเวณใกล้เคียงก็จะแห่กันไปโจมตีเมืองเคียวได้เลย

แต่ถ้าแพ้ ก็คงจบแค่นั้นแหละ

นี่มันลูกธนูพิเศษที่ส่งเสียงดังเลยนะ

พอได้ยินเสียงนี้แล้ว ให้รีบหนีไปที่โยชิโนะให้เร็วที่สุดเลย

ถ้าทหารลดลงจนใกล้สูญพันธุ์แบบนี้ ก็น่าจะเลี้ยงดูได้นะ

ถ้าการออกรบครั้งนี้มีการเตรียมการและการสนับสนุนที่สมบูรณ์แบบ

คนๆ นี้ไม่น่าจะต้องมาคิดถึงเรื่องการสูญสิ้นทั้งหมดเลย

...เป็นความผิดของใครกันนะ

คนที่มีความสามารถรอบด้านขนาดนี้ กำลังถูกบีบคั้นอยู่เหรอเนี่ย

●●●

โทกิโยนี่ไม่พอใจองค์จักรพรรดิโกไดโกะรึ?

เอ๊ะ...

กึก

หนาว

●●●●●

นั่นมัน

...ถ้าจะพูดอย่างไม่ให้เกรงใจ แต่ก็พูดตามตรงนะ

ก็พอจะเข้าใจได้ว่ากำลังถูกฉุดรั้งอยู่

งั้น เจ้าชายนี่ ความภักดีมันขึ้นอยู่กับว่ามีวิสัยทัศน์ทางยุทธศาสตร์ไหมล่ะ?

เงื่อนไขที่ข้าจะทุ่มเทความภักดีก็คือ...

ไม่ใช่ตรงนั้นนี่นา

ไม่ใช่ตรงนั้นนะ

●●

ซวึ้บ

ช่างงดงามอะไรเช่นนี้!

การร่ายรำของคุณคิยะแห่งสำนักช่างนั้นยอดเยี่ยมที่สุดในญี่ปุ่นเลย!

นี่คือของสะสมล้ำค่าของข้า ถึงจะเสียดายเหลือเกิน แต่จะมอบให้ทั้งหมดเลย

เจ้าคือของจริง

มีแต่ของจริงเท่านั้นแหละที่คู่ควรกับการประดับประดาของจริง

ไปทางเหนือเถอะ คุณคิยะ

จงประดับประดาประเทศของข้าให้สวยงามเถอะ

ถ้าได้รับคำชมจากท่านคนนั้นล่ะก็

เหตุผลแห่งความภักดีก็เพียงพอแล้ว

เหตุผลแห่งความชอบธรรมก็เพียงพอแล้ว แล้วเจ้าก็ไม่มีคู่แบบนั้นรึ?

ข้าก็รู้สึกดีใจอย่างไม่มีเหตุผลเลย

●●●

ก็มีอยู่บ้างนะ

องค์จักรพรรดิเคยทำผิดพลาดจนสูญเสียแผ่นดินไปครั้งหนึ่ง

แต่เสน่ห์นั้น ออร่าแห่งความสง่างาม และความเฉลียวฉลาดนั้น

ถ้าวิธีการถูกต้อง

รับรองว่าครั้งต่อไปจะต้องเป็น

กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่เหนือกว่าจักรพรรดิในยุค仁徳แน่นอน

หนึ่งสัปดาห์ก่อนการรบครั้งสุดท้าย

คิทาบะ คิยะ ได้ เขียนจดหมายถึง องค์จักรพรรดิโกไดโกะ

เนื้อหาเป็นการวิพากษ์วิจารณ์อย่างเผ็ดร้อนถึงปัญหาของ "การปฏิรูปแห่งเท็นมุ"

และกระตุ้นให้มีการปรับปรุงแก้ไข

"จงรับฟังเสียงของท้องถิ่นให้ดี!

ลดภาษีของประชาชนลง!

คากุเรียว จินจิ ณ ที่ประทับขององค์จักรพรรดิอิชิ กล่าวว่า "เนย์เทย์, ดิโค"

กฎหมายนี้หอมหวาน แต่ก็ยากที่จะทำให้ประชาชนพ้นจากความยากลำบากได้ ถ้าจะกลับไปแก้ไขประชาชนให้ไม่มีอะไรต้องสั่งห้ามก็ไม่ดีเท่ากับไม่มีเลย ดังนั้น จึงกำหนดไว้ 3 ข้อ คือ หากจะนำมาใช้ก็ยากที่จะนำมาปฏิบัติได้

การแต่งตั้งบุคลากรต้องยุติธรรม!

เลิกความฟุ่มเฟือย!

ทำให้กฎหมายชัดเจน!

ถ้ามีความสามารถ แม้แต่สามัญชนก็ต้องได้รับการแต่งตั้ง!

ให้ได้รับผลประโยชน์ร่วมกับเหล่าทหารชั้นนอกที่เปี่ยมล้นด้วยความภักดี มากกว่าพวกขุนนางที่ไม่เก่งและไม่จงรักภักดี!

หากองค์จักรพรรดิไม่คล้อยตามคำทัดทานของข้า

คุณคิยะก็จะลาออกจากตำแหน่งและหายหน้าไป!

จดหมายที่น่าเหลือเชื่อจากชายหนุ่มวัย 21 ปี ที่สามารถชักจูงองค์จักรพรรดิได้โดยตรง

สิ่งที่แผ่ออกมาคือความจริงใจที่คิดถึงองค์จักรพรรดิและประเทศชาติ

ความมั่นใจในตนเองที่ไม่แปดเปื้อน

ความไว้วางใจอย่างแรงกล้าที่มีต่อประชาชนทางภาคเหนือ

และ

การเตรียมพร้อมสู่ความตายที่คืบคลานเข้ามา

ตามรอยของผานหลี

มันราวกับว่า

มันคือจดหมายลา

ถ้าคำทัดทานนี้จะส่งผลถึงองค์จักรพรรดิได้มากที่สุด

เมื่อได้รับชัยชนะ ข้าจะไปกราบทูลองค์จักรพรรดิด้วยตนเอง

นั่นคือตอนที่ข้าชนะรึ

เมื่อถึงวาระสุดท้าย

ให้โยชิโนะหนีไปนำสิ่งนี้ไปถวายองค์จักรพรรดิเถอะ

คือตอนที่ข้าตายต่างหาก

......!

อาคิเอะคิโย คุณคิยะ

คุณนี่ช่างใจร้อนและรีบร้อนตัดสินใจอยู่เสมอ

พวกขยะนี่!

เอาแต่แสดงความเป็นชนชั้นสูงออกมาตลอดเวลา

ชอบความฉูดฉาดและชอบออกมาวุ่นวาย

อ่อนแอจริงๆ นะเจ้า

เป็นพวกหัวรุนแรง

ดูสิ งานฝีมือที่ประณีตนี้

โปรดดูถูกเหล่าทหารที่ต่ำต้อยราวกับสุนัขและสัตว์เดรัจฉานเถอะ! บูฮิ!

เจ้าช่างเจ้าเล่ห์

ถึงกับถูกหัวหน้าครอบครัวอย่างเจ้ากดดันได้เลยรึ

คนที่จะโดดเด่นและส่องประกายที่สุดในการรบครั้งนี้

สมกับความสูงส่งของข้าเลยทีเดียว

ถ้าไม่ได้ยืนอยู่เหนือกว่าตัวเองก็คงไม่รอด

ก็คือข้า!!!

รวดเร็วและแข็งแกร่ง

ถึงแม้จะไม่อยากพูด แต่ก็สวยงามนัก!

เดินนำหน้าไปอย่างสง่างาม

ถึงกับปฏิบัติต่อเด็กอย่างข้าแบบนี้เลย!

อาจจะดูเป็นการล่วงเกินไปหน่อยนะ

ข้าคิดว่าคุณเหมือนพี่ชายของข้าเลยครับ!

น้องชายจะต้องทำให้พี่ชนะให้ได้แน่!

เรื่องบ่นถึงองค์จักรพรรดิ คุณพูดเองเถอะครับ!

ก็ดีทีเดียว

ทำแบบนั้นเถอะ

วันที่ 22 เดือน 5 ปี 1338

โอ๊ะโอ ดูเหมือนศัตรูจะลดลงไปเยอะเลยนะ

รวมถึงกองทัพแนวหลังด้วย ทั้งหมด 15,000 นาย

จำนวนเหรอ?

ฝ่ายเรา 6,000 นาย เป็นกองกำลังที่บาดเจ็บและไม่สามารถรบได้

การจัดวางทั้งหมด รับทราบแล้วครับ

น่าจะเสร็จสิ้นภายในช่วงบ่าย

น่าจะทันเวลาสำหรับการเตรียมอาหารเช้าของคุณโทกุเนะได้ล่ะครับ

จุดไคลแม็กซ์ของการผจญภัย

คือการเริ่มต้นของ "ศึกอิชิซุ"

โยชิโนะหนีไป

ตอนที่ 156 ฉบับหน้าจะหยุดพักนะครับ จบแล้วจะกลับมาที่ WJ 26 (วางจำหน่ายวันที่ 27 พฤษภาคม) ครับ