ตอน 16: Chapter 16

ทะเลสาบเม็นเม็น★วิวหิมะ!!

เป็นไงบ้างครับคุณหนู

มันแข็งเป็นน้ำแข็งไปหมดเลยเนอะ

ทะเลสาบสึวะในฤดูหนาวนี่เดินเล่นได้ทุกที่เลยนะ

ผ่านไปแล้วครึ่งปีตั้งแต่รัฐบาลโชกุนล่มสลาย

โฮโจ โทกิโยะได้ต้อนรับปีใหม่ในชีวิตที่ซ่อนตัวอยู่ในสึวะเป็นครั้งแรก

ความวุ่นวายทั่วประเทศก็อยู่ในภาวะสงบลงได้บ้างแล้ว

แต่ก็ยังมีการปะทะกันเล็กๆ น้อยๆ ต่อเนื่องอยู่

แน่นอนว่าซูวะก็เช่นกัน...

มันคงไม่ใช่ว่าจะสงบสุขตลอดไปหรอก

อา...

มาถึงแล้ว

ช่วงเวลาที่มองไม่เห็นอนาคต

หนีขึ้นไปคุณโทคุวะ

ตอนที่ 16 ความกังวล 1334

มัตสึอิ ยูเซย์

ตัวตนที่แท้จริงของโทกิโย

ผู้ที่รู้จัก

สุวะ ยาริชิเกะ ผู้คุ้มครองของโทกิโย

หนี กลุ่มโทกิโย พวกเขาคือกลุ่มเพื่อนที่มีโทกิโยเป็นศูนย์กลางในสายตา

ผู้ที่ไม่รู้จัก

โฮโจ โทคิยูกิ โฮโจ โทกิโย บาคุฟุคามะคุระ รัฐบาลโชกุนแห่งคามาคุระ ไซโกะ เคย์ฉะ ทายาทคนสุดท้าย

โอกาซาวาระ ดามุเนะ โอกาซาวาระ ซาดามุเนะ เล็งหัวหาญไปที่เขตสุวะ แต่กลับโดนเด็กหนุ่มแปลก ๆ เล่นงานเข้า

นากาชิมารุ เด็กใช้แรงงานที่เพิ่งถูกเก็บมาที่ศาลเจ้าวาเคะ

อิจิคาวะ สุเกะ ฟุสะ อิจิโคะสุโบะ ผู้ช่วยซาดามุเนะ แต่ไม่ใช่พวกขุนนาง แต่เป็นกลุ่มอิสระ

ผู้คนของศาลเจ้าสุวะ มีเพียงผู้ที่ปากหนักเท่านั้นที่รู้ตัวตนที่แท้จริง

สุวะ ชินโต ผู้ที่จงรักภักดีต่อยาริชิเกะ เหล่าซามูไร

ชาวบ้านในเขตสุวะ

※เมื่อถึงเวลา ก็จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของโทกิโย

ชินาโนะ ชูโกะยะกะตะ หรือว่า สำนักผู้พิทักษ์ชินาโนะ

ข้าได้ดินแดนใหม่มาอีกแล้ว

ได้ยินว่าเจ้าเป็นพวกตัวร้ายที่น่าเกรงขามดุจปีศาจเลยนะ

ข้าต้องการคนเก่งกาจแบบเจ้าเลยล่ะ

ตัวร้ายอะไรกันครับ

ตอนนี้ข้าก็กลายเป็นคนดีแล้วนี่ครับ

และได้เลือกที่จะรับใช้ท่านซาดามุเนะที่กำลังก้าวหน้าขึ้นครับ

...แต่ว่า

ได้รับคำสั่งให้ "ค่อยๆ ยึดครองเขตแดนของสุวะ"

ข้าเองนั่นแหละที่เหมาะสมที่สุดครับ

การช่วงชิงน่ะ

คือ คือเหตุผลที่ทำให้ข้ามีชีวิตอยู่

ค่ะ

ได้หรือครับคุณซาดามุเนะ?

กลิ่นอายนั้น...

ไม่ใช่ของซามูไร แต่เป็นของโจร

ค่ะ

ในบ้านของข้าน่ะ ขาดคนที่มีความแข็งแกร่ง

ถ้ายังยึดติดอยู่กับสามัญสำนึกของซามูไรแบบนี้...

ยุคสมัยที่วุ่นวายนี้ก็คงจะผ่านไปไม่ได้หรอกค่ะ

โอกาซาวาระเริ่มเคลื่อนไหวไม่น่าไว้วางใจอีกแล้ว!

มีทหารศัตรูแอบดูอยู่ตามแนวชายแดนทางเหนือ...

ส่งใครสักคนไปลาดตระเวนทางเหนือเดี๋ยวนี้!

พวกหน่วยลาดตระเวนฝีมือดีออกไปข้างนอกหมดแล้วครับ

การเคลื่อนไหวของกองทัพศัตรูทางชายแดนตะวันตกก็อันตรายเหมือนกัน...

อึก...

โอกาซาวาระ ซาดามุเนะ ได้รับเขตแดนเก่าของโฮโจจากราชสำนักมาใหม่

สามารถทำการล้อมเขตสุวะได้จากทั้งทางเหนือและทางตะวันตก

เป็นความลับของพวกเรานะ

แย่จังเลย...

บางครั้งก็มีช่วงเวลาที่มองไม่เห็นอนาคตขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ในสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่อยากให้มีปัญหาเกิดขึ้นเลยนะ

●●●●

เอ่อ...

ให้พวกเรากลุ่มหนีโทคุวะไปลาดตระเวนกันไหมครับ?

โอ้ คุณวาคะ เป็นกำลังใจให้จริงๆ เลย!

สมแล้วที่เป็นเสาหลักของตระกูลซามูไร!

เอ๊ะ

เดี๋ยวก่อน

นั่นมันอันตรายนะ...

ไม่เป็นไรครับ

ถ้าเกิดอะไรขึ้น สายเลือดของโฮโจก็จะขาดสะบั้นลง

ถ้าเป็นแค่เด็กๆ คงจะไม่ถูกระวังตัวมากนัก

ความว่องไวของข้า คุณคงจะรู้ดีที่สุด

เป็นความคิดที่ดีมากเลยครับ!

โคจิโร่กับอาโกะก็เคยมีประสบการณ์ลาดตระเวนมาหลายครั้งแล้วด้วย

ถ้าเป็นคุณโทกิโยที่สุภาพเรียบร้อย ชาวบ้านในพื้นที่ก็คงจะวางใจได้!

คุณยาริชิเกะ!

ไปกันเถอะครับ!

คุณยาริชิเกะ

คุณยาริชิเกะ!

...ไม่นะ

ถ้าถูกโจรป่าฆ่าระหว่างทาง

ถ้าเป็นแค่โจรป่าล่ะ พวกข้ากับอาโกะก็ป้องกันได้ครับ

สายเลือดจะขาด

ยังสามารถใช้มายาของสถานที่เพื่อส่งหนีได้ด้วย

ไม่นะ

ถ้าหลงทางแล้วประสบอุบัติเหตุ สายเลือดก็จะ...

ช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ได้ออกไปเที่ยวชมทั่วเขตหลายครั้งเลยครับ

กลับได้จากทุกที่เลยครับ!

ไม่นะ

กินหอยทากข้างทางเข้าไป อาจจะตายเพราะพยาธิก็ได้

เดินสวนกับสาวสวย อาจจะตายเพราะเลือดกำเดาไหลเยอะๆ ก็ได้

อยู่ข้างหน้าผา แล้วนึกถึงอดีตที่น่าอาย อาจจะฆ่าตัวตายตามอารมณ์ก็ได้

นี่มันอะไรกันเนี่ย ตั้งแต่เมื่อกี้!?

วันนี้คุณยาริชิเกะแปลกไปนะครับ!?

ปกติคุณก็ส่งออกไปในที่อันตรายแบบสบายๆ ไม่ใช่เหรอครับ!

มันไม่จบไม่สิ้นเลย

ไปได้ไหมครับ คุณโมริทากะ?

อืม

สถานการณ์ตอนนี้ นี่น่าจะเป็นทางที่ดีที่สุดแล้วล่ะ

ให้ความปลอดภัยของคุณวาเป็นอันดับแรก

เอ๊ะ

เดี๋ยวก่อน!

ที่จริงแล้วคุณโทกิโยก็หนีเก่งไม่ใช่เหรอครับ!

แค่เป็นพวกโรคจิตที่ตื่นเต้นกับการหนีเท่านั้นเอง!

หยาบคาย!!

...เอาล่ะทุกคน

เราต้องเตรียมตัวยังไงสำหรับการลาดตระเวนดี?

ถ้าเป็นแบบคล่องตัวๆ อาหารสำหรับสองวันกับเงินติดตัวนิดหน่อยก็น่าจะพอแล้วล่ะ

ถึงจะอยากได้เงินให้มากที่สุดก็เถอะนะ

มาหลอกคุณโมริทากะแล้วกอบโกยให้เต็มที่กันเถอะ

แม้แต่ที่ศาลเจ้าสึวะก็ยังต้องใช้ข้าวกับเงินอย่างสิ้นเปลือง...

...คุณเก็นบะนี่พูดเรื่องแบบนี้อีกแล้วนะ

ต้องนำไปให้คุณโทกิโยให้ได้นะครับ

คุณยาริชิเกะ

กำลังมองอยู่

ด้วยความเป็นห่วง

หึ

กำลังมองอยู่นะครับ!!

คุณพ่อครับ

เสบียงกับเงินจำนวนมหาศาลแบบนี้ จะเอาไปทำอะไรกันล่ะ?

อ๊ะ

ถ้าคุณโทกิโยอดตายเพราะความหิว...

ไม่นะ...

สายเลือดก็จะขาดไปเลยนะ

ปล่อยไว้แล้วไปกันเถอะ!

อืม

รีบกันเถอะ

●●●●

การป้องกันความหนาวแบบนี้เหรอ

แค่นี้ชิ้นเดียวก็พอแล้วล่ะ

อาวุธก็มีแค่ดาบเดียว

เสื้อคลุมตัวเล็กที่คุณเหวินทำเองนี่อุ่นดีจัง

ถ้าใส่ชุดเบาๆ ก็ไม่น่าสงสัยและหนีง่ายกว่า

แท่นจุดควันสำหรับส่งสัญญาณ

ต้องนำไปให้คุณโทกิโยให้ได้นะครับ

คุณยาริชิเกะ

กำลังมองอยู่

เหมือนเจ้าของร้านอาหารที่ว่างงาน

จ้องมองอยู่เลยล่ะ!

วันนี้คุณยาริชิเกะแปลกไปนะครับ!?

ไม่นะ...

ถ้าแข็งตาย หรือถ้ามีศัตรูเป็นล้านนายอยู่ที่นั่นล่ะก็...

สายเลือด สายเลือด สายเลือด สายเลือด สายเลือด

เป็นพิษสายเลือดเหรอ?

นี่มัน...

นั่นมันอะไรกัน

บางครั้งก็มี ที่มันจะกลายเป็นแบบนั้น

ของวันนี้มันค่อนข้างหนักเลยนะ

กลายเป็นแบบนั้นเหรอ?

แค่ดื่มน้ำก็อ้วนขึ้นได้เลย

ถึงได้ดูเป็นกังวลแบบนั้น

ใครกินโมจิเข้าไปเนี่ย!?

ถึงได้กินแต่ของเปรี้ยวๆ

นี่ใครนะ!?

ถึงได้หงุดหงิดง่ายแบบนั้น

นี่มีลูกอ่อนออกมาแล้วเหรอ

โดนโยกไปมานี่เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่เหมือนเดิมเลย

ที่ได้ส่งออกไปด้วยความเป็นห่วงนี่...

รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยนะ

...แต่ว่า

ที่ปัจจุบันของเค็นโฮะเรียว คือหมู่บ้านนากายามะ โช นากายามะ

มาถึงได้ทันก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดินแบบฉิวเฉียดเลยนะ

มองเผินๆ ดูแล้วก็สงบสุขดีนะ

จะตรวจสอบขั้นตอนนะครับ

ถึงจะเป็นเขตซูวะ แต่ก็เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ดังนั้นข้อมูลจึงน้อย

ดังนั้นก่อนอื่นจะสอบถามข้อมูลในฐานะผู้ส่งสารของศาลเจ้าซูวะ

จากนั้นพรุ่งนี้จะสำรวจรอบๆ หมู่บ้าน

ศัตรูจะมาไหมนะ

ถ้ามา ก็จะเป็นช่วงเวลาและขนาดแค่ไหน

ถ้าจะป้องกัน ต้องใช้ทหารกี่คน

จะรวบรวมข้อมูลทั้งหมด

แล้วจะกลับไปรายงานที่ศาลเจ้าซูวะครับ

...นี่มันอะไรกัน หมู่บ้านนี้

ชายหนุ่มสองดาบที่ปรากฏตัวขึ้นโดยล้อมรอบ

ไปอยู่ฝ่ายศัตรูแล้วนี่นา

คุณหนูแห่งคาเงะอุเตะ