ตอน 167: Chapter 167

☆ลูกศรแห่งความมุ่งมั่นจะไปถึงไหมนะ

เก่งเรื่องหนี คุณหนุ่ม

ตอนที่ 167 วิ่งหนี 1338

มัตสึอิ ยูเซย์

อันตราย...

หืมมม โชคร้ายจริง!

บนชุดเกราะ...!

ให้ตายสิ คุณโทซึ!!

โยคุโมะ คุณเจ้าของ!

อุ๊ย...

จะให้ทำได้ง่ายๆ เหรอ ไอ้คนเถื่อนเอ้ย!!

รวบรวมกองทัพอาชิคางะทั้งหมดในสนามรบได้แล้วครับ

จากนี้ไปจะเข้าโจมตีแบบปิดล้อมสมบูรณ์

อืม

คุณเจ้าของบาดเจ็บสาหัสจนขยับไม่ได้

ทหารที่คอยคุ้มกันก็เหลืออีกนิดเดียว

จะปล่อยให้หลุดรอดไปแม้แต่ 1 ใน 10,000 ก็ไม่ได้เด็ดขาด

...หนีไปเถอะ คุณโทกิ

ก่อนที่การล้อมของศัตรูจะเสร็จสมบูรณ์

ชีวิตของฉันกับ คุณเจ้าของ กำลังจะหมดลง

แต่ที่ที่เจ้าจะต้องตายมันต้องไม่เหมือนกันแน่

ถ้าจะหนีก็ไปด้วยกันเถอะ คุณนัมบุ

พูดได้ปกติเลยเหรอ คุณนัมบุ!?

ตอนที่เราอพยพไปทางเหนือ...

ก็เพื่อที่จะเข้าใจจิตใจของชาวเหนือ เราเลยทิ้งภาษาเดิมไป

...เหมือนกับว่าคุณเจ้าของได้ปรับตัวให้เข้ากับพวกเราแล้วนะ

ก็คิดว่าอย่างน้อยก็ให้สื่อสารกันได้นะ

เอาล่ะ ไปพูดคุยกับคุณเจ้าของกันเถอะ

โทกิ

ข้าถึงตรงนี้แล้วนะ

ตัวเองก็ประหลาดใจเลยว่าไม่มีอะไรค้างคาใจเลยแม้แต่น้อย

ข้าได้ใช้ชีวิตที่ไล่ตามอุดมคติอย่างงดงามของตัวเองจนถึงที่สุดแล้ว

อาจจะดูเป็นการใช้ชีวิตแบบใจร้อนที่คุณหนุ่มไม่ชอบก็ได้นะ

...คุณเจ้าของ

วิถีชีวิตของคุณที่พุ่งทะยานไปเพื่อความงามทางศิลปะ

แต่ว่า

มันแตกต่างจากของผมครับ

กับชีวิตของคุณที่แตกต่างจากผม

กับแสงสว่างที่เจิดจ้ายิ่งนักนั้น

ผมรู้สึกเคารพอย่างที่สุดเลยครับ

เหมือนกันเลย

ข้าเองก็รู้สึกเคารพในวิถีชีวิตของคุณหนุ่มเช่นกัน

เอาล่ะ ไปเถอะ น้องชายแห่งสัตว์ร้าย

เป็นครั้งสุดท้าย

แสดงการหลบหนีที่สมบูรณ์แบบให้ดูหน่อยสิ

เอาสิ่งนั้นเป็นของฝาก...

ข้าจะใช้ชีวิตที่นี่ให้คุ้มค่าที่สุด

จะหนีอีกแล้วเหรอ คุณโทกิ

การหนีไปแล้วทำให้คนอื่นต้องโชคร้ายมันไม่ดีเหรอ

...อะไรนะ?

ตอนนี้หนีไปทิ้งคุณเจ้าของไว้ให้ตาย

แล้วเมื่อ 5 ปีก่อนด้วย

เมื่อ 2 ปีก่อน ก็หนีไปทิ้งคุณโยริชิไว้ให้ตายเหมือนกัน

เพราะเจ้าหนีออกมาจากคามาคุระที่กำลังจะพินาศ...

ข้าเลยถูกพรากอนาคตที่สงบสุขไป

...แกนี่

ใครกันที่พรากอนาคตที่สงบสุขไปจากใครกัน?

เฮ้ มาหยุดกันเถอะ คุณโทกิ

เรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดน่ะ ข้าจะให้อภัย

เจ้าเองก็กลับใจแล้วสิ อย่าหนีแล้วมาสู้กันเลย!

คุณโทซึนะ เยี่ยมเลย!!

ดีมาก

ใช่แล้ว

ตามหลังคุณวากะมิ คุณหนุ่มเลย!

คุณหนุ่มครับ!

นี่แหละคือเวลาที่จะทำให้ความปรารถนาของคิตาโจสำเร็จลุล่วง!!

ชิไท

กองทัพคิตาโจจะต้องรับมือกับกองกำลังเสริมของข้า

คือ

!?

ฮึ!

เจ้าโง่เอ๊ย!

พวกเจ้ากองทัพคิตาโจที่สู้รบกันมาทั้งวันน่ะ

จะไปรับมือกับหน่วยรบชั้นยอดแห่งอาชิคางิที่เพิ่งมาถึงได้ยังไงกัน!

ไม่ไหวแล้วครับ คุณหนุ่ม!

ทุกคนเหนื่อยจนแรงมัน...

...สู้ไม่ได้เลย

...แบบนั้นเหรอ

ตุ้บ

ตุ้บ

ทุกคนฝึกฝนกันมาอย่างสุดชีวิตเลยนะ

เอาล่ะ คุณโทกิ

จะทำเลยไหมครับ

อา...

อ่า...

สู้ไม่ได้

กับผู้ชายคนนี้

สู้ไม่ได้

อย่างเด็ดขาด!!

อูววว

อ๊าาาาาาาาาาาา

ว๊ะ คุณหนุ่ม!?

แย่แล้ว! ข้าจะหนีด้วย!

โอย! เฮ้! อย่าทิ้งกันสิ!

ชิไท

การปิดฉากให้กับคุณเจ้าของ ข้าขอรับหน้าที่เอง

ข้ากับกองกำลังเสริม จะจัดการพวกแมลงพวกนี้เอง

ฮะ!

ดีมาก! พังทลายไปหมดแล้ว

จะจัดการให้จบในคราวเดียวเลยนะ!

ฮึก

ฮึก...

สภาพที่ทรงผมหลุดลุ่ยเพราะความวุ่นวายของการรบนั้นเรียกว่า "โด-ฮัทสึ"

คำว่า "โอ-วะระวะ" มีที่มาจากสภาพที่ผมยุ่งเหยิงอย่างสุดกำลัง

ข้าผู้นี้ คุณโทกิ

เป็นเพราะความโกลาหลของเจ้า ทำให้เราเป็นศัตรูกับองค์จักรพรรดิ

และถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏจากครึ่งหนึ่งของประเทศ

ความอัปยศนี้คงไม่หายไปจนถึงอนาคตแน่ๆ

ถ้าข้าพิชิตความวุ่นวายไปเรื่อยๆ แล้วชื่อเสียงของข้าก็จะโด่งดังขึ้น

ไม่ช้าก็เร็ว จักรพรรดิก็จะถึงวาระสุดท้าย และทุกคนก็น่าจะอวยพรให้ข้าปกครองแผ่นดิน

เจ้าต่างหากที่ทำให้ชีวิตอันสงบสุขของข้าต้องปั่นป่วน!

จงชดใช้ด้วยศีรษะน้อยๆ นั่นซะ!

ศึกการรบที่คารุราเอ

ศึกการรบที่ฝั่งแม่น้ำคารุคะ

ศึกการรบที่อาอินจาลท์

มิมิคาวะ ศึกที่มิมิคาวะ

เรื่องราวแห่งชัยชนะสมบูรณ์จากทั่วทั้งยุคสมัย

กลยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์น่ะ...

"การหนี" นั่นเอง

คุณอสูรครับ ทางนี้!

☆อยู่เหนือฟ้า ใต้ดิน มีเพียงข้าผู้เดียวที่เดินหน้า!

คุณหนุ่มผู้หนีขึ้นไป

ตอนที่ 167 จบแล้ว