ตอน 19: Chapter 19

เอาล่ะ ลงมาตามทางลาดแล้ว!

กำจัดศัตรูที่ซุ่มอยู่ในบ้านให้หมด!

“คุณหนูผู้เก่งกาจ

อุ๊ย!

นึ...

น้ำแข็งเหรอ?

มองไกลๆ ก็เป็นแค่ที่ราบธรรมดา...

ทั้งบริเวณมันกลายเป็นน้ำแข็งไปหมดเลย!!”

ฮะ!

ぎぇっ

ぐわっ

ぎゃっ

พวกโจรเอ๊ย!

พวกแกกล้ามาเหยียบย่ำดินแดนของสุวะคามิกามะที่ได้รับจากท่านสุวะคามิกามะเชียวรึ!

สุวะคามิกามะคุโตะ อาซาดะโช เรียวชุ อาซาดะ ทาดาฮิโระ อาซาดะ ทาดาฮิโระ

กั้นทางน้ำให้เป็นแนวกั้นรอบหมู่บ้านแล้ว

แม้แต่ทะเลสาบสุวะก็หนาวเหน็บในฤดูหนาว

แค่คืนเดียวก็สร้างกับดักน้ำแข็งเสร็จแล้ว!

ทำอะไรอยู่ เร็วเข้าสิ!

...ถึงจะพูดแบบนั้น แต่เป็นตอนกลางคืน มองเห็นน้ำแข็งยาก...

ก็เป็นห่วงลูกศรที่บินมาด้วย ทำอะไรไม่ถูกเลย

ぐあっ

พวกพลธนูบนยอดเขาก็ลงมาแล้วจากด้านหลัง!

แย่แล้ว

โดนขนาบแล้ว! เล็งยิงใส่เลย!

หึ

ทางนั้นแหละ ไปเลย

ฮ่าฮะ!

ぎゃっ

คราวนี้เป็นหลุมพราง...

แล้วก็ต่อจากนั้นอีก...

ใบไม้ที่ร่วงกองอยู่เนี่ย แม้แต่เด็กก็ขุดรูได้เยอะแยะเลย

ทางขวาโดนน้ำแข็งทะลุเข้ามาแล้ว!

ฟุจิโมริ! โคมะทสึ มารอบมาป้องกันเลย!

ถึงแม้ว่าจะ อยู่ อยู่ อยู่

ทหารของสุวะคามิกามะที่ชิซึคุรวบรวมมา ถึงจะเป็นจำนวนน้อยแต่ก็ยังน่าเชื่อถือ

การโจมตีจากทั้งสองด้านก็สามารถต้านทานได้ตามแผน

ถึงจะพูดแบบนั้น การกำจัดให้หมดก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

...ศัตรูพวกนี้

ถ้าเป็นแค่ทหารธรรมดาๆ ล่ะก็

พวกพันธมิตรข้างหลังอย่าไปช่วยเลย

ด้วยความแม่นยำของธนูยามค่ำคืน ก็คงไม่ถึงกับกวาดล้างได้หมดหรอก

ตรงกันข้าม ยังสามารถดึงกองทัพศัตรูทั้งหมดให้เข้ามาได้ด้วย

ฮิฮะ!

พวกพลธนูที่คุมการรบทั้งหมดอยู่บนหลังคาน่ะ จะไปจัดการให้หมดเลย!

ถ้าเสียการควบคุมไป การป้องกันทั้งหมดก็จะพังทลายลงเลย

ชิ!

จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน!

แกนนำพรรคเซย์โอ ตายเป็นกระดูกขาว

แกนนำพรรคเซย์กิ ตายเป็นขี้ผึ้ง

แกนนำพรรคเซย์กิ เน่าเฟะ

ไม่แม้แต่จะตื่นตระหนก ก็ทะลุผ่านกับดักน้ำแข็งและหลุมพรางไปได้

แล้วก็กวาดล้างทหารป้องกันไปเลย

แคร์ แคร์

สี่คนนั้นนี่มันสมองดีและแข็งแกร่งจริงๆ

โดยเฉพาะ

ชายคนนั้นที่มองเห็นภาพรวมของการรบได้ชัดเจนเลย

หมอนั่นต้องเป็นแม่ทัพแน่ๆ

นี่! จะทำยังไงกับหิมะพายุที่ว่านั่น!

ถ้าไม่แบ่งคนไปจัดการสี่คนนั้นล่ะก็...

ไม่ครับ

สุวะคามิกามะก็กำลังยุ่งอยู่แล้ว

สึ...

ถ้าแบ่งคนไป การป้องกันก็จะพังทลายลงครับ

...

แล้วจะทำยังไงดีล่ะครับ...

ที่นี่น่ะ

พวกเราเด็กๆ น่ะ

!!

สึตา

ฮึ่ก

ปุ๊!

คัวาา... ตา...!!

เป้าหมายคือหัวของแม่ทัพหัวล้านคนนั้น!

ก่อนอื่นให้ข้าปัดดาบออกไป

แล้วโคจิโร่จัดการปิดฉากเลย!

ฮ่า!

● ● ●

โง่จริง...

วิธีการโจมตีแบบนั้นมันแย่แล้ว!

ไม่ได้ใช้ดาบรับ แต่ใช้เกราะรับแทน!

ไม่ได้ใช้ดาบเพื่อป้องกัน

ตัวข้าที่เต็มไปด้วยช่องโหว่หลังจากการโจมตี

ตรงๆ เลย

นี่...

รึ!

โอ๊ะ พวกเรานี่

นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้สู้กับนักรบชุดเกราะที่ตั้งท่าแข็งทื่อเลยเหรอ?

เงียบไปเลยน่า

วิชาดาบของนักรบชุดเกราะมันแตกต่างจากความรู้ปกติในยุคปัจจุบันโดยสิ้นเชิงเลยนะ

ส่วน "หน้า" น่ะ ใช้หมวกเกราะครอบไว้

ส่วน "ลำตัว" น่ะ ใช้เกราะหุ้มอยู่

ส่วน "แขน" น่ะ ก็ป้องกันได้ด้วยสนับแขนนั่นแหละ

สิ่งที่ต้องระวังก็แค่ช่องว่างเล็กๆ ระหว่างเกราะเท่านั้นแหละ

ส่วนที่อื่นน่ะ ถือว่าหลีกเลี่ยงได้เลย ถึงจะใช้ดาบ

ถ้าพวกนักรบชุดเกราะสู้กันด้วยดาบ

ก็ว่ากันว่า 6, 7 ส่วนนั้นมันตัดสินไม่ได้

...พวกเราพอแล้วใช่ไหมครับ?

วางใจเถอะ

คุณลุงจะไม่ฆ่าเด็กๆ หรอกนะ

ค่อยๆ ถอนฟันกับลิ้นออก

แล้วก็ตัดเอ็นขาขวาให้มันเป็นทาสก็เท่านั้น

ส่วนอย่างอื่นก็จะไม่ทำอะไรแล้วนะ

เมื่อไหร่...

ไอ้คนนอกคอกที่ไม่อาจช่วยได้เลย

อย่ากลัวไปเลยนะ

พวกเธอรวมกันจะมีมูลค่าถึง 150,000 เยนเลยนะ

พวกเธอไม่อยากจะเป็น 150,000 เยนเหรอ?

...ว่าจะทำได้

ถ้าเห็นท่วงท่าดาบของแม่ทัพศัตรูแล้วให้หนีไปเลยนะครับ

ที่บ้านหลังนั้น

!?

อะไรกัน!?

กำแพงด้านนอกมันพลิกกลับมา

เจ้าพวกที่หนีเก่งนั่น...

จะต้องจัดการโค่นล้มให้ได้แน่ๆ เลยครับ

เอาล่ะ

ถึงเวลาที่ตัวข้าจะต้องเข้าร่วมแล้ว

จะฆ่าจากใครดีนะ

วันนี้เป็นการต่อสู้ที่สนุกจริงๆ เลย

☆การต่อสู้จะเข้าสู่การประจัญบานของเหล่าผู้บริหาร!! ฉบับหน้าเป็นสีหลักนะ!!

คุณหนูนักหนี

ตอนที่ 19

จบ