ตอน 197: Chapter 197

ก่อนหน้าถัดไป

ฟุคะกาคุ

☆ฝีมือลึกซึ้ง

ไม่คิดเลยว่าจะเก็บดาบจิตมารนี้ไว้ขนาดนี้

ช่วงเวลาที่ห้ามเลือดนี่คาดหวังไม่ได้เลย

เสียเลือดเยอะขนาดนี้ ต้องจัดการให้ล้มก่อนที่จะตาย

“คุณหนูผู้หนีขึ้นไป”

ในบรรดาท่าไม้ตายที่ได้เรียนจากคุณ...

ดาบที่อ่อนโยนนี้คือที่ชอบที่สุด

ถึงจะช่วยไม่ได้...

ก็ยังเหลือทางเลือกที่จะได้รับการช่วยเหลือ

และยังสามารถพูดคุยกันได้จนถึงที่สุด

มัตสึอิ ยูเซย์

ตอนที่ 197 พิชิตและกลับมา 1351

เรื่องราวอะไรนั่นมันไม่จำเป็น!

แค่เดินหน้าต่อไปตามความทะเยอทะยาน โดยไม่เกรงกลัวการเสียสละใดๆ!

และผลลัพธ์ที่ออกมาก็คือการปกครองของคุณที่ทำให้ทุกคนต้องทนทุกข์ทรมาน!

ทั้งประชาชนและตัวข้าเองจะยุติความทะเยอทะยานของเจ้าให้สิ้นซาก!

แล้วก็

จะบุกไปทางทิศตะวันตกเพื่อโค่นล้มต้นเหตุแห่งความวุ่นวายอย่างคุณโทกุชิให้ได้!

ให้ได้!

ความทะเยอทะยานของข้าจะสมหวังได้ก็ต่อเมื่อเป็นใต้ปกครองของคุณโทกุชิเท่านั้น!

นันโปคุจิ โอนิ กุทึ

ฝ่ายทาคามิชิโนะอุจิ แห่งตระกูลอาชิคางะ ตำแหน่งผู้ดูแลฝั่งมินโตะ

ทาคามิ ชิโตะ

วิถีดาบมองทะลุได้เลย

ถ้าหนีต่อไปแบบนี้...

สิ้นสุดแล้ว...

เค็นอินยะ!! เค็นอินยะโนะโกโตะ!

ดาบสั้นกลายเป็นคันธนูแล้วดึงจนตึง

ดาบยาวพุ่งมาแล้ว!

เร็วเกินไป มองทะลุไม่ทัน!

ถ้าอยู่ไกลๆ ก็จะถูกห้ามเลือด

ถ้าอยู่ระยะกลางๆ ก็จะมาแบบนี้

คงต้องทนรับให้ได้จนถึงระยะประชิดเท่านั้น

ความกล้าหาญและฝีมือที่ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียวในระยะประชิด

ยอดเยี่ยมมากเลยครับ คุณโทกิโย

ถ้าคุณเมื่อ 15 ปีก่อน เป็นคุณในตอนนี้ล่ะก็...

คงจะยึดครองใต้หล้าได้แน่ๆ เลย

เมื่อนึกดูแล้ว ตอนที่เราเจอกัน ทั้งเราต่างก็

ซ่อนโชคชะตาอันหนักอึ้งเอาไว้สินะ

อืม

ความปรารถนาของพวกเรา ทั้งคู่คงจะเป็นใต้หล้า

สมัยก่อนก็มีคนมากมายที่มุ่งสู่ใต้หล้าเพื่อชาวไคโจที่เหลือรอด

แต่ความปรารถนาของข้าในตอนนี้มันแตกต่างออกไป

ทำไมคุณถึงยอมแพ้ได้ง่ายดายขนาดนี้ล่ะ

อะไรนะ

หรือว่าคุณมีเป้าหมายที่สูงส่งกว่าใต้หล้าเสียอีก!?

ข้าคือ

สถานที่ที่จิตใจของทุกคนจะกลับมา

ในฐานะชาวไคโจคนสุดท้าย ข้าจะเป็นที่พักพิงใจของชาวไคโจ

และจะสู้ต่อไปจนกว่าทุกคนจะยอมรับได้

กลับมาให้ได้นะ ฟุบุคิ

ใจของเจ้าก็มาอยู่กับข้าด้วย!

เหมือนกำลังไล่ตามช่วงเวลาที่สูญเสียไป

ฉันกับพายุหิมะก็สู้กันด้วยดาบอย่างไม่หยุดหย่อน

แขนของข้ายังไปไม่ถึงเลย

แต่มันคือช่วงเวลาที่ข้าเฝ้าชื่นชมตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นเขา

...อา

สักวันหนึ่งข้าเองก็

จะได้สู้ด้วยดาบอย่างสง่างามแบบนั้นสักที

ข้าเนี่ยนะ คุณวาคาจัง

แค่สองปีที่อยู่ด้วยกันมันเป็นยังไงกัน

เฝ้าคิดถึงผู้ชายที่อยู่ด้วยกันแค่ไม่กี่วันมาตลอดห้าปี

แน่ล่ะ ความคิดถึงของคุณวาคาจังมันจะไปถึงคุณโอโตโกะคนนั้นได้เหมือนกัน

“

ฮะ!

ในที่สุดก็คงที่แล้วสินะ

ไปเถอะ ไปทางคันโตเลย

สายตาดีจริงๆ

เต็มเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยานที่หิวโหย

สู้เพื่อข้าและคุณโทกุชิให้เต็มที่เลยนะ

รักก็ความรู้สึกก็ไม่สนใจแม้แต่นิดเดียว มุ่งสู่จุดสูงสุดเลย!

ตั๊บ

นั่นแหละคือความทะเยอทะยาน!

ฉัวะ

ซากาซากิ โย่ว

...!!

หิมะ

ข้าชอบแผนการของคุณนะ

จุดเด่นของฟุบุคิ

ตำราสอนของฟุบุคิ

ข้าชอบทักษะและการสอนที่คุณมอบให้มากๆ เลย

ฮานะซาคุ ลมมันสุดยอดจริงๆ ไม่ว่าจะสุดยอดตรงไหน มันสุดยอดก่อนเลย แล้วก็เท่สุดๆ จนตาละสายตาไม่ได้ สุดยอดแบบที่ต้องทำให้ครบทั้งสามกระบวนท่าและทำลายมันให้สมบูรณ์แบบให้ได้ เพื่อสิ่งนั้น ข้าต้องทำอะไร? จะมาตรวจสอบจากทิศทางที่ปรากฏออกมา

กลับไปที่กลุ่มนะ ฟุบุคิ

ในความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่คุณวาคาจังปรารถนาน่ะ เธอก็อยู่ในนั้นด้วยนะ

พี่ชายกลายเป็นนักรบแห่งใต้หล้าแล้วจะทำยังไงกันล่ะ

โรคานะ

เจ้าก็อยากไปถึงใต้หล้าเหมือนกันเหรอ?

ข้าจะรอพี่ชายอยู่ที่นี่เองนะ

รอ...เหรอ?

ใต้หล้าคงจะวุ่นวายน่าดู

ข้าจินตนาการไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่ามันจะเหนื่อยขนาดไหน

ฮ่า

ไม่มีที่ให้วางใจและกลับไปพักผ่อนเลยสินะ...

......