ตอน 234: Chapter 234

ลานประหารแห่งมังกร

จะผ่านไปเหรอ?

วันนี้ไม่ประหารเหรอ?

พวกจิโคะที่เลือกความตายด้วยตัวเอง

“คุณหนูแห่งเมืองโนเกะ”

อยากจะประกาศให้ทุกคนได้รับรู้เรื่องการประหารของจิโคะให้ชัดเจนเลย

การประหารเดือนนี้คือวันที่ 20

จะทำในช่วงเย็นหลังเสร็จสิ้นภารกิจของชาวบ้าน

จนถึงตอนนั้นก็จะเก็บไว้ที่คุกของวัดใกล้ๆ

อึก...

อึก...

อึก...

คุณโทกุชิ...

อย่าร้องไห้เรื่องของผมอีกเลยนะ

เย้! ในที่สุดก็ทำได้!

จับจิโคะได้แล้ว! เนี่ย!

นี่แก น้ำตาเมื่อกี้มันแค่การแสดงเหรอ!

สงสัยจะตั้งใจจะแหกข้อตกลงด้วยสินะ!

...ไม่สิ ขอโทษนะ

น้ำตาที่ให้จิโคะ ทั้งการขอโทษทั้งคำขอบคุณ มันมาจากใจจริงนะ

ถึงจะเป็นอย่างนั้น...

ถ้าเป็นเรื่องของข้อตกลงและชีวิตล่ะก็ จะรักษาไว้ให้ได้แน่นอน

ความรู้สึกดีใจนี่ ก็โกหกไม่ได้เหมือนกัน

เจ้าที่ถูกขมขื่นมานับครั้งไม่ถ้วน...

ข้าใช้แผนการที่คิดมาอย่างดีจนมันเข้าเป๊ะเลย

เป็นไงล่ะ สุดท้ายแล้ว ข้า เป็นฝ่ายชนะ!

หลังจากนี้ก็ประหาร

แขวนคอที่คามาคุระก็จบทุกอย่าง

...จะแขวนคอเหรอ

มันไม่ได้เขียนไว้ในสัญญาเลยนะ

เงียบไว้เถอะ

แน่นอนว่าวิธีการตายจะให้เกียรติชื่อเสียงของเจ้า

เผื่อว่าเจ้าจะลังเลที่จะรับโทษประหาร

จะเลือกเซ็ปปุกุหรือตัดหัวก็ได้ตามใจชอบเลย

ได้เห็นหัวเจ้า แล้วก็ได้คุยกันตลอดทั้งคืนนี่แหละที่รอคอย

ข้าอยากจะชนะเจ้ามากขนาดนี้เลยสินะ

ก็อย่างว่าแหละ คนคนนี้มันขาดอะไรไปจริงๆ

ถึงเทพมารจะจากไป แต่นิสัยก็ไม่เปลี่ยนเหมือนเดิมหรอกนะ

คงจะหิวโหยความสนุกสนานมากสินะ

ดีใจแทนเจ้าก็ดีใจที่สุดแล้วล่ะ

แมวไล่จับหนู...

คุณทากะนี่ชอบต้นสนนี่เอง

เพราะต้นสนเป็นสัญลักษณ์ของนักรบ

ยาที่ทำจากสนก็ไม่เหี่ยวแม้ในฤดูหนาว แถมยังเป็นมงคลด้วย

ยางสนก็เอามาเป็นวัตถุดิบทำอาวุธได้

เปลือกหวีก็ใช้เป็นยาหม่องได้

จริงๆ แล้วมันยังเป็นเสบียงยามฉุกเฉินอีกด้วยนะ

การได้พบกันใต้ต้นสนแห่งนี้กับคุณฮิโจที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของตระกูลนักรบ...

คงเป็นโชคชะตาที่นำพามาให้กระมัง

●●

...อาาา

คุณโทกุชิ

จำต้นสนต้นนั้นได้ไหม

วันที่เราเจอกัน เจ้าเคยร้องไห้ตรงโคนต้นนั่นเลยนะ

ถ้าต้องตาย...

ใต้ต้นสนที่เต็มไปด้วยความทรงจำนั้นล่ะนะ

แล้วก็

ตามกฎของผมแล้ว จะไม่ฆ่าตัวตายเอง

...ผมก็คิดว่าเจ้าคงจะพูดแบบนั้นแหละ

ดีล่ะ

จะตัดหัวใต้ต้นสนนั่นแหละ

ตามบันทึกของศาลเจ้าสึกาโอกะฮาจิมัง

จากบันทึกที่คาดว่าเป็นการจับกุมของคุณจิโคะ...

จนถึงบันทึกการประหาร ก็มีช่วงเวลาห่างกันถึง 12 วัน

โอฮาฮาฮา

อาฮาฮา

น่าจะถือเป็นช่วงเวลาเตรียมการสำหรับการประหารต่อหน้าสาธารณชน

จึงพอจะบอกได้ว่ามันไม่ใช่การจัดการแบบลวกๆ เหมือนการประหารในวันเดียว

ถึงกับมีเหล้าให้ด้วย ช่างน่าขอบคุณจริงๆ!

ได้ยินว่าชาวเมืองคามาคุระเป็นคนนำมาให้ด้วยนะ ทั้งซาชิมิและปลาที่ชอบ

กังวลว่าท้องจะไหวไหมจนถึงวันประหาร

เป็นวันที่แสนสุขจริงๆ

โบน

นี่ โบน ตื่นได้แล้ว

เก็นบะ!

นัตสึ!

ชู่ว์

ยามล่ะ?

ผสมยาลงในข้าวแล้วทำให้หลับไป

ก็อย่างว่าแหละ เมื่อเทียบกับคฤหาสน์คุณโทกุชิแล้ว ระวังตัวน้อยกว่าเยอะ

แต่ว่า

คราวหน้าเขาจะระวังตัวแน่ ไม่สามารถใช้ได้อีกแล้ว

โอ้ เก็นบะ

ทำได้ดีมากเลยนะเนี่ย

ไม่มีเวลาแล้วนะ จะถามแค่ครั้งเดียวนะ

หนีกันเถอะ

ทิ้งความรับผิดชอบของตระกูลฮิโจไปเลยเถอะ

เจ้าเป็นคนดีจริงๆ นะ เก็นบะ

คุณโยริชิก็พูดแบบนั้นแล้วช่วยออกเรือให้ด้วยนะ

...ก็คงจะไม่ได้สินะ

อืม

ขอบคุณนะ

ด้วยชีวิตที่เหลือน้อยของฉัน สามารถซื้อที่ดินได้กว้างขวางขนาดนั้น

ไม่อยากให้พันธสัญญาที่ดีที่สุดพังทลายลงเพราะความผิดของฉัน

ช่วยบอกให้พี่น้องทุกคนรู้ด้วยนะ

เก็บศักดิ์ศรีของตระกูลฮิโจไว้ในส่วนลึกสุดใจ

อยากให้เจ้าอุทิศตนเพื่อการพัฒนาของตระกูลในแผ่นดินใหม่...แบบนั้น

...จะบอกไว้นะ

ฉันน่ะ ไม่ได้คิดจะแก้แค้นอะไรหรอกนะ

ทำในสิ่งที่ผิดวิสัยของตัวเอง

มันน่าเสียดายจริงๆ ที่ฉันไม่สามารถมอบประเทศให้เจ้าได้

เจ้าที่รักอิสรภาพและเงินทอง...

ได้รับใช้ฉันมาถึง 20 ปี

ขอให้เจ้ายังคงเป็นอิสระต่อไปนะ

นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันภาคภูมิใจที่สุด

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ช่วยสนับสนุนครอบครัวของฉันด้วยนะ

นัตสึ ขอบคุณนะ

อยู่กับเก็นบะให้ดีนะ

...อา

สิ่งที่ต้องฝากไว้กับครอบครัว

โคจิโร่ กับ ฟุบุกิ ก็โคจิโร่ ฟุบุกิ

เศร้าจัง

ฉันมักจะเขียนจดหมายลาไว้ก่อนออกรบเสมอ

สิ่งที่ชอบในตัวอายโกะ คือ...

อาเซเตะ

สิ่งที่ชอบในตัวคาย คือ...

จดหมายลา

สิ่งที่ชอบ คือ นายา

คำพูดที่บอกไปแล้วกับแต่ละคนก็เพียงพอแล้วล่ะ

จดหมายลา

จดหมายลา

เจ้าคนที่อยากจะอยู่ต่อขนาดนั้น...

ต่อหน้าความตายที่แน่นอนนี่ ทำหน้าเฉยเมยเชียว

เจ้าเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติเป็นราชาแห่งนักรบที่แสนดีเลยนะ

ถึงคุณชินะ

มารดาของเจ้าช่างงดงามที่สุดเลยล่ะ

เพียงเท่านั้น

ถึงคุณโทกุชิ คุณชูงะจิโร่

ก็จะขโมยชื่อเจ้าไป และขอให้ครอบครัวของเจ้ามีความสุขกับชื่อใหม่ที่ไม่มีข้ออ้างได้เลย

...ขอโทษนะ โกจิโร่ ฟุบุกิ (หิมะตก)

สิ่งที่เสียใจที่สุดก็คือการที่ต้องลากพวกเจ้าไปด้วยนี่แหละ

ไม่หรอก

เป็นความรับผิดชอบของตัวเองที่มองไม่เห็นกลยุทธ์อันยอดเยี่ยมของคุณโทกุชิเอง

แต่ว่า

สามารถช่วยคุณชุงะชิโร่ ผู้มีคุณูปการต่อตระกูลฮิโจไว้ได้

เช่นเดียวกับฝ่าบาทของข้า

ได้ใช้ชีวิตของตนเองให้ถึงขีดสุดแล้ว

ข้าจะรับใช้ฝ่าบาทไปจนถึงที่สุด

เพื่อสิ่งนั้น...

ตัวข้าเองก็ได้ชีวิตมาชั่วขณะหนึ่ง

ข้ากับฟุบุกิก็เตรียมพร้อมอยู่เสมอ

ก็รู้ตัวดีอยู่แล้ว แต่เป็นนิสัยไม่ดีของคุณชุงะที่ชอบลังเลแบบนี้

...แต่ว่า

ถ้าอย่างนั้น

ในฐานะเจ้าผู้เป็นนาย การดึงพวกตระกูลมาติดคุกนั้น...

โย

ตอนนี้จะขอลาออกจากพวกตระกูลก่อนสักครู่ครับ

พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา ชิโค!!

ไปจนถึงที่สุดเลยนะ!

การที่มีพวกนายอยู่ตรงนั้น

มันทำให้รู้สึกมั่นคงขนาดไหนกันนะ

ชีวิตของฉันที่เต็มไปด้วยความพ่ายแพ้

มันไม่ดีกว่าเหรอที่เอาเพื่อนมาติดคุกแทนพวกตระกูลล่ะ?

มันมีช่วงเวลาที่รู้สึกโดดเดี่ยวเยอะแยะไปหมด

ฉันคิดแบบนั้นแหละ

เงียบไปเลย โฮจิคุง!

ดื่มให้ได้ตามบรรยากาศเลย!

แค่รู้สึกหงุดหงิดว่ะ...

สุดท้ายก็เป็นไปตามแผนการของคุณโทกุชิสินะ

การหนีของเจ้าหนูคนนั้น

กลับต้องมาตายเพราะเรื่องสัญญาเนี่ยนะ

ว่าแต่เรื่องนั้นน่ะ

มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะทำเป็นครั้งสุดท้าย

ช่วยบอกภรรยาทุกคนให้หน่อยนะ เก็นบะ

ยังอันตรายอยู่ ก็แค่ปลอมตัวแล้วอยู่ห่างๆ ก็พอ

อยากให้พวกเจ้ามาดูการประหารชีวิตของข้าด้วย

ความรู้สึกของข้าที่มีต่อพวกเจ้า...

อยากจะบอกเป็นครั้งสุดท้าย

...กำลังวางแผนอะไรอยู่เหรอ

บอกมาสิ

ปลดปล่อยตัวเองจากโชคชะตาและหน้าที่

ตัวฉันในตอนนี้มันอิสระสุดๆ ไปเลย

ในวาระสุดท้าย ก็เหมือนพ่อ

เหมือนพี่ชาย

อย่างสนุกสนาน

อย่างงดงามและสวยงาม!

วันที่ 20 เดือน 5 ปี 1353

ไม่อยาก!

วันประหารชีวิตของคุณโทกุชิ

ไม่อยากตาย!

ไม่อยากตายเลยโว้ย!!

พอได้แล้ว!

ท่านโชกุนรออยู่ที่ลานประหารแล้วนะ!

หยุดเดี๋ยวนี้เลย เจ้าหนุ่มก็ไม่อยากนี่นา!

อึก

พวกน่าเบื่อและน่าเกลียดชะมัดเลยนะ

...เฮ้ ยังอยู่เหรอเนี่ย

ก็แค่กำลังดิ้นรนว่าไม่อยากตายเท่านั้นเอง

คุณโทกุชิ...

อ๊ะ ในที่สุดก็มาแล้ว

คุณโทกุชิ!

นั่นไง รุ่นก่อนของตระกูลนะ

ดึ๊ก

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

...?

โทกุชิ...

นี่มันท่าทางอะไรกัน

เจ้าคือด้านหน้าและด้านหลังของโชคชะตาที่ข้าไล่ตามมา

อย่าทำให้ผิดหวัง อย่างสงบ จงรับโทษประหาร

ฮ่าา

ฟู่วว

ฟู่วว

เริ่มการประหารได้

ไปประจำที่!

เจ้าหนุ่มโนโงจิ

ครับ!

โทกุชิ อะไรนะ กำลังวางแผนอะไรอยู่!?