ตอน 26: Chapter 26

ปลูกข้าวสาลีในนาช่วงฤดูหนาวที่ข้าวหมดแล้วเหรอครับ

เป็นพืชสองฤดูที่กำลังเป็นที่นิยมเลยนะครับ

ฤดูกาลก็ดำเนินไปอีกขั้น

ทุกคนเก็บเกี่ยวด้วยท่าทางดีใจจัง

ข้าวสาลีที่ปลูกเสริมก็มีข้อตกลงว่าไม่ต้องเก็บเป็นส่วย

ความรักที่หนักอึ้งของนายที่มีต่อข้าวสาลีช่างหนักหน่วงจริงๆ

เดือนเมษายน ช่วงเกี่ยวข้าวสาลี

ชาวบ้านทั้งจังหวัดชิโนะคงจะยิ้มแย้มกันสินะ

คิตะชิโนะ

โฮ้ยยย!!

มาล่ากันเลย!

เดี๋ยวก่อน!

ข้าวสาลีนี่ไม่เอาเป็นส่วยเหรอครับ

เงียบไปเลย!

ในฐานะหมาที่ไปหางให้กับคิตาโจนี่แหละ!

สำหรับพวกอาชญากรน่ะ

ให้คิดไว้เลยว่าแม้แต่ไส้เดือนตัวเดียวก็ไม่มีกรรมสิทธิ์!

ฤดูใบไม้ผลิคือภาษีหนัก

โอ้โห กระเป๋าของข้า กำลังอุ่นขึ้น

☆ผู้ชายคนนี้ชัดเจนว่าไม่ธรรมดาเลย!!

โลกของมาโระวันนี้ก็สงบสุขเหมือนเดิมนะ

☆JC เล่มที่ 2 จะวางจำหน่ายวันที่ 4 สิงหาคม (วันพุธ) // หน้าปกคือโยริชิเกะ

มัตสึอิ ยูเซย์

เจ้าเมืองชินะโนะ คิโยฮาระ ชินะโนะโมริ

ตอนที่ 26 เจ้าเมืองคุนิ 1334

คุณเจ้าเมืองนั่น...

จะเก็บส่วยเฉพาะข้าวที่ปลูกหลักเท่านั้น...

นั่นเป็นข้อตกลงเบื้องต้นครับ

แต่มันก็เป็นข้อตกลงของพวกกบฏอย่างรัฐบาลโชกุนคามาคุระนี่นา

นั่นหมายความว่าชินะโนะอยู่ภายใต้กฎของมาโระ!

มาโระเป็นเจ้าเมืองที่ได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากองค์จักรพรรดิเลยนะ

ในโลกของมาโระน่ะ!

...ฮ่า

ในยามนั้น เจ้าเมืองซะดาโนะ

ข้าบอกแล้วว่าต้องวาดให้สวยงามนะ

เจ้าเองก็เป็นคนที่เคยอาศัยอยู่ในเกียวมาแล้วนี่

อย่าให้ถูกความบ้านนอกนี่ครอบงำจนลืมความสง่างามไปล่ะนะเอ๋

ดูสิ สวยงามไปเลย

เป็นตราประทับของเจ้าเมืองเลยนะ

เจ้าเมืองน่ะเหรอ

ชินซัน ชื่อประเทศ

เป็นตำแหน่งคล้ายผู้ว่าราชการจังหวัดที่สืบทอดกันมาตั้งแต่ยุคโคฟุน

นี่

ในยุคนี้มันก็เป็นแค่ของประดับตกแต่งไปแล้ว

เป็นขุนนางของราชสำนัก ที่มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชาของโชกุนอย่างเป็นทางการ

น่ารักจัง ยิ้มหน่อยสิ

ถึงจะเป็นโชกุน ก็เป็นคนที่ต้องระมัดระวังตัวอยู่ดี

ยังมีหมาที่ยังเห่าอยู่ด้วยนี่นา

จะฆ่าหมาของคิตาโจกุนเท่าไหร่ องค์จักรพรรดิทรงให้อภัยอยู่ดี

บอกให้ฆ่าไป 2-3 ตัวเป็นตัวอย่างซะ

ครับ

ถ้าถึงคราวจำเป็น ข้าจะเรียกกองทัพใหญ่จากเกียวด้วยคำสั่งของมาโระเลยล่ะ

ความไม่พอใจของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในเขตปกครองของเจ้าเมืองคนใหม่นี่...

กำลังระเบิดออกมา

คาวานากาชิมะเหรอครับ?

ใช่ครับ

มีพื้นที่ที่ถูกเรียกว่าอย่างนั้นในคิตะชิโนะครับ

ชาวบ้านที่นั่น คือ โฮชะ ยาซาบุโร่ แห่งกลุ่มซูวะกามิ...

ทนแรงกดขี่ของเจ้าเมืองไม่ไหว เลยก่อการกบฏขึ้นครับ

...ในเขตปกครองของเจ้าเมืองก็มีกลุ่มซูวะกามิอยู่ด้วยเหรอครับ

...ใช่ครับ

คนที่อาศัยอยู่ในฝ่ายศัตรูก็ต้องยอมอยู่ฝ่ายศัตรูไปตามสถานการณ์

เพื่อเลี้ยงดูวงศ์ตระกูลของตัวเองน่ะครับ

เมื่อดูจากความแตกต่างของกำลังพลแล้ว

การกบฏของโฮชะนี่ไม่มีทางชนะได้เลย

ซูวะคงจะส่งกำลังไปช่วยไม่ได้

ถ้าส่งกองทัพใหญ่เข้าไปถึงส่วนลึกของเขตศัตรู มันก็จะกลายเป็นสงครามเต็มรูปแบบไปเลย

ดังนั้น จึงขอรบกวนคุณโทคิโยกะและกลุ่มโทกะวากะครับ

ไปที่คาวานากาชิมะแล้วเกลี้ยกล่อมโฮชะกับพวกพ้อง

ให้หยุดการต่อสู้และช่วยให้พวกเขารอดไปได้อย่างปลอดภัยด้วยครับ

อ่า

ให้พวกหนุ่มๆ ไปทำภารกิจที่อันตรายไกลแสนไกลเลยสินะ

ตอนนั้น ท่านโยริชิเกะกับมิไร...

แค่ไปลาดตระเวนแถวบ้านใกล้ๆ แต่ก็กังวลขนาดนั้นเลย

การรอดชีวิตของท่านโทคิโยกะก็มองเห็นได้แล้วล่ะ โคจิโร่

สิ่งที่มองไม่เห็นน่ะ

คือพวกกลุ่มซูวะกามิจะตายเยอะหรือตายน้อยน่ะครับ

ถึงแม้จะอยู่ไกลจนไม่ถึง

แต่ผู้ที่นับถือเทพเจ้าสุวะก็คือสหายที่สำคัญ

ยิ่งไปกว่านั้น โฮชะก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์และมีความสามารถ

ไม่อยากให้ตายเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้หรอกครับ

แล้วก็คุณโทคิโยกะ

ถึงเวลาแล้วที่การ "หนี" ของคุณจะต้องก้าวไปสู่ขั้นต่อไป

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มันก็จะเป็นแค่การหนีในฐานะ "ปัจเจกบุคคล"

ในฐานะแม่ทัพที่นำ "กองทัพ" แล้ว มันยังไม่เพียงพอเลยครับ

ช่วยหนีให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้นะ

จงเป็นแม่ทัพที่หนีเก่งให้ได้นะ

ใช้เวลาสองวันถึงที่นั่นเลยเหรอ

ฝ่ายหญิงไม่มาเหรอ น่าเบื่อจังเลย

เขาว่าสองคนนั้นอันตรายนะ ถ้าเป็นอนาคตที่คุณโยชิรุเห็น

การรบวุ่นวายก็คาดการณ์ได้อยู่แล้วล่ะสิ แน่นอนอยู่แล้ว

●●●

ถ้าเป็นอนาคตที่พวกหนุ่มๆ ไม่ตายล่ะก็

นั่นอาจจะเป็นเพราะฉันเฝ้าพวกหนุ่มๆ ไว้ตลอดก็ได้นะ

แต่ว่า

ระหว่างที่ทำแบบนั้น กองทัพของพวกพ้องก็จะโดนฆ่าไปเรื่อยๆ

จำนวนศพอาจจะขึ้นอยู่กับฉันก็ได้นะ

หิมะตกหนัก

ครับ ท่านเจ้าเมือง

เวลาที่ต้องการแผนเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องพึ่งพาคุณแล้วล่ะ

ถ้าต้องช่วยให้กลุ่มหนีออกมาได้ พลังของเก็มบะก็น่าจะช่วยได้

จงจำเครื่องมือและความสามารถของเขาไว้ให้ดีนะ

เอ๋~

จะไม่สอนเหรอครับ?

โคจิโร่ เจ้าเคลื่อนไหวได้ตามใจชอบเลยนะ

เจ้าเองก็เป็นคนที่ถูกคาดหวังในฐานะแม่ทัพนะ

ถ้ามีแต่ของขวัญจากฉันมันน่าเบื่อแย่เลยสิ

...นี่นะ เจ้าหนุ่ม

คำพูดแบบนั้นมันเท่ไง ถ้าคนที่จะสู้ได้พูดออกมา

ฮะ!?

อย่าพูดเหมือนกับว่าสู้คนไม่ได้สิ!

...นี่มันอะไรกัน

ไม่ได้ครับ ท่านเจ้าเมือง จะใช้ดาบก็ต้อง...

เหมือนจะเริ่มมีท่าทีเป็นแม่ทัพแล้วนี่นา

ถ้าจะทำอาหาร ก็ต้องใช้มีดให้มันดีๆ หน่อยสิ

คาวานากาจิมะ หรือว่า คาวานากาจิมะ

โฮชะเตรียมพร้อมรบแล้วสินะครับ

อีกฝั่งก็เริ่มตั้งทัพของฝ่ายศัตรูแล้ว

เตรียมตั้งรับที่ฝั่งตรงข้าม ปกป้องดินแดนด้านหลังสินะ

จำนวนมันมากกว่าเป็นหลายเท่า ไม่มีทางชนะหรอก

ดี

ไปคุยกับคุณโฮชะที่กองบัญชาการหลักกันเถอะ

ผู้ส่งสารจากศาลเจ้าสึวะเหรอครับ?

ครับ

มาเพื่อแจ้งคำขอถึงคุณโฮชะครับ

โอ้

เหนื่อยหน่อยนะ เจ้าผู้ส่งสารตัวน้อย

ดี งั้นจะพาไปเอง

...ดูเหมือนว่าเจ้าหนุ่มคนนั้นจะประทับใจคุณนะ

ท่านเจ้าเมืองมีสง่าราศี สามารถทำให้ขวัญกำลังใจของคนสงบลงได้

อืม

การเจรจาแบบนี้ คุณนี่แหละเหมาะสมเลยครับ

ฟุฟุ

เขินจังเลย หิมะตกหนัก

ชมเชยกันหลังจากที่ทำผลงานได้แล้วสิ

กองกำลังเสริมจากศาลเจ้าสึวะเหรอ!?

อ๊าฮิ!

กองกำลังเสริมไม่มี แต่เรื่องราวของมัน...

กองกำลังเสริมไม่มีสินะ

รับทราบแล้วครับ!!

ก็เป็นไปตามแผนที่วางไว้เลย

ตายแน่ พวกคุณทุกคน ทุกท่าน!!!

สึวะคามิโตะ โฮชะ ยาซาบุโร่

ไอ้คุณโทชิฮาระตัวร้ายนั่นน่ะ

มาใช้อำนาจของราชสำนักเป็นฉากบังหน้า แล้วทำอะไรตามใจชอบไปหมดเลย!!

เก็บภาษีหนักแล้วฆ่าชาวบ้านที่จ่ายไม่ไหว

แล้วยังจะยึดที่ดินนี้เป็นบทลงโทษอีกด้วย!

ทดสอบการให้คนตามสัญญา การให้คนตามสัญญา มีฝ่ายที่พร้อมแล้ว การกระทำนี้

เจ้าพวกสัตว์ประหลาดตั้งแต่สมัยโทโมโนะลงมานี่!!

ถึงแม้ว่ากองกำลังเสริมจากเทพอามาเทระจะยังไม่มา

แต่พวกเราคือซามูไร!!

ถึงแม้ว่าโอกาสชนะจะไม่มีเลยก็ตาม

ดินแดนนี้คือชีวิตของซามูไร!!

ก็ต้องแสดงความดื้อรั้นของพวกเราให้เห็นสิ!!

เพื่อชีวิต ก็ต้องตายเป็นเรื่องธรรมดา!!!

เอาล่ะ ตายกันแล้วนะ!!!

โอ้!

โอ้

จะตายอย่างสมเกียรติแล้วนะ!

อ๊าาา...

นี่...

จะหยุดเหรอ?

หน้าสงบของยามเฝ้าประตูคนแรกมันคืออะไรกัน!?

ตายแน่!

จะตายพร้อมกับสาดอวัยวะออกมาด้วยรอยยิ้มเลยล่ะ!

มีแค่หน้าตาเท่านั้นเอง!

เจ้าหนุ่มแห่งนิโคเนะ