ตอน 27: Chapter 27

คุณหนุ่มเก่งเรื่องหนี

มัตสึอิ ยูเซย์

คามคุระ ยุคสมัยคามาคุระ

ตอนที่ 27 อยากตาย 1334

คามคุระ ช่วงสิ้นหวัง หลังการล่มสลายของคามาคุระ

เจ้าเมือง

หลังการล่มสลายของคามาคุระ โดยการแต่งตั้งของจักรพรรดิโกได เหล่าผู้พิทักษ์และเจ้าเมือง อำนาจของตระกูลสึวะจะถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆ

ตระกูลสึวะ

การกบฏ

โงะโบชินโตะ โฮชะ ยาซาบุโร

ผู้พิทักษ์ โอกาซาวาระ ซาดะมุเนะ

เจ้าเมือง คิโยฮาระ ชินโนะคามิ ได้รับอำนาจที่ค่อนข้างมากจากจักรพรรดิโกได แน่นอนว่าต้องเป็นฝ่ายต่อต้านโฮโจ

แผนผังอำนาจแห่งประเทศชินโนะ

ตระกูลสึวะ

★ ตรวจสอบสถานการณ์ของชินโนะ!!

หนีไปเลยนะ ไอ้หนุ่ม!

ช่วยไปเกลี้ยกล่อมเขาด้วยความรับผิดชอบหน่อยสิครับ!

ไม่ไหวๆ ไม่ไหวๆ ไม่ไหวๆๆๆ!

ตายสิ

จะให้หนีตอนนี้ ในเมื่อพวกเขาก็ตั้งใจจะตายขนาดนั้นแล้วเนี่ยนะ!

★สไตล์ภาพต่างกันจังนะ...

จะตายยังไงดีนะ

ฉันจะยืนหยัดอยู่ตรงนี้หลังจากรับลูกศรไปเป็นร้อยดอกเลยล่ะ

งั้นฉันจะกัดศัตรูแล้วตายหลังจากเสียแขนทั้งสองข้างไปเลย!

นี่ไง!

ตอนนี้มันกลายเป็นเหมือนการแสดงตลกแห่งความตายไปแล้ว!

คงเป็นเพราะการกระทำที่น่าอัปยศจากคุณโคคุชิ มันทำให้ความภาคภูมิใจของคุณบาดเจ็บมากสินะ

ถ้าเป็นแบบนั้นแล้ว พวกซามูไรก็ยินดีที่จะเลือกตายเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง

ผมจะแทรกตัวจากด้านหลังของศัตรูในสภาพที่เหลือแค่หัว

แล้วก็กลืนกินเครื่องในทั้งหมดให้หมด ก่อนจะกระโดดออกมาจากหน้าอกพร้อมกับรอยยิ้มและตายไป

คนนั้นน่ะ ไม่ใช่แค่มีความภาคภูมิใจแล้วนะ แต่เป็นคนที่โคตรจะสุดยอดเลยล่ะ!!

ขอสักครู่นะ

พวกคุณเป็นผู้ส่งสารจากศาลเจ้าสึวะจริง ๆ เหรอครับ?

ถ้าคุณถือจดหมายอะไรอยู่ ช่วยให้ผมดูหน่อยได้ไหมครับ

...แล้วคุณล่ะครับ?

ชื่อว่า ชิโนะมิยะ

ยาซาบุโร โฮชะ น่ะ อยู่ในเขตข้างเคียงนะ

คราวนี้มาช่วยหน่อย

ตระกูลสึวะ โชชินมิยะ ซาเอมอน ทาโร่ ชิโนะมิยะ ซาเอมอน ทาโร่

ผู้รับบัญชาจากศาลเจ้า พระหลี่ ต้งจิ่ง

อึก! ความรู้สึกเหมือนการส่งสาร

...อืม

ของจริงนี่นา

เป็นอย่างที่คิดไว้แล้วว่าท่านเมจินต้องการให้หยุดสงครามสินะ

มีใครเข้าใจบ้างไหมเนี่ยาาา~!

ถ้าจะหนีคุณโฮชะไปได้ ก็ต้องหนีไปถึงไหนล่ะ?

ข้ามภูเขาไปทางเหนือ

ถ้าเรายอมแพ้ทางใต้ของแคว้นโฮชะ แล้วรวมกำลังซามูไรไปทางเหนือ

ก็จะสามารถสร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่งร่วมกับแคว้นชิมิยะได้

...ถึงอย่างนั้นก็ตาม

ถึงจะแนะนำให้ยาซาบุโรแล้ว เขาก็ไม่ฟังสักที

แน่นอนว่าก็เพราะเขาอยากจะปกป้องแคว้นของตัวเอง

ข้าจะฆ่าให้ได้ร้อยคนก่อนที่จะตายให้ได้!!

ฮิ้ว

สมกับเป็นท่านเลยครับ!

ตั้งแต่สมัยก่อนเขาก็เป็นแบบนี้แหละ พอหัวร้อนแล้วจะหยุดไม่ได้

พวกพ้องของเขาก็เหมือนกันนั่นแหละ

เวลาปกติเขาเป็นคนดีที่ทำงานได้ดีนะ

ช่วยทำให้เขาไม่ตายได้ไหมครับ

ถ้าเป็นผู้ส่งสารจากศาลเจ้าสึวะ อาจจะทำได้นะ

ถ้าต้องการคนช่วย ก็ให้ฉันออกไปเอง

โอ้! ท่านผู้ส่งสาร!!

กรุณาช่วยเป็นพยานให้ด้วย แล้วไปบอกท่านเมจินด้วยนะครับ!!

ว่ายาซาบุโร โฮชะ ได้ต่อสู้จนสมเกียรติแห่งตระกูลสึวะ และได้เสียชีวิตอย่างสง่างามด้วยครับ!!

●●●●●

...ทุกคน

จะทำยังไงดี

ก็ต้องให้สู้กันเท่านั้นล่ะมั้งครับ

น่าจะใช่นะ

ถ้าไม่ให้เสียเลือดไปบ้าง ความมุ่งมั่นในการสู้รบนั้นก็ไม่ลดลงหรอก

กองทัพโคคุชิ/พันธมิตรผู้พิทักษ์ 580 นาย

แม้จะเป็นความแตกต่างของกำลังรบที่อาจจะพ่ายแพ้ได้ภายในวันนี้...

กองทัพโฮชะ 159 นาย

แต่เราจะทำให้พวกเขาทนอยู่ได้จนถึงพระอาทิตย์ตกดินด้วยมือของเราเอง

แล้วก็โน้มน้าวให้พวกโฮชะที่เหนื่อยล้าจากการรบได้ในตอนกลางคืน...

แล้วหนีไปทางเหนือให้ได้ก่อนถึงตอนเช้า

หนีคือการชนะ

เงื่อนไขชัยชนะแบบนี้ มีแต่แกเท่านั้นที่จะดีใจได้นะ

เอาล่ะ

เริ่มเตรียมการกันเร็วเข้า

โอ้โฮโฮ

ไอ้หมาพวกนั้นมันกำลังเห่าเพราะความมุ่งมั่นในการสู้รบขึ้นมาแล้วล่ะ

คุณโคคุชิ

ถึงแม้จะไม่ต้องเสด็จมายังสมรภูมิด้วยก็ตาม

พูดอะไรน่ะ

การบัญชาการรบแล้วได้รับชัยชนะนี่แหละ ถึงจะแสดงถึงบารมีของโคคุชิได้

ด้วยเพียงสัญญาณจากมารุ ศพของพวกโจรก็กองพะเนินไปแล้ว

เป็นความบันเทิงที่หาไม่ได้ในราชสำนักเลยนะ

การได้รับเกียรติให้เป็นองครักษ์ของคุณโคคุชิ ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ คุณอิจิคาว่า!

น่าเสียดายจัง ไปไม่ได้เพราะตาบวมไปซะแล้ว

...คุณซาดามุหนีไปเพราะมันน่ารำคาญเกินไปแล้วล่ะ

ก็แค่หลับตาเฉยๆ เท่านั้นเองนี่นา

เอาล่ะ!

พวกโจรที่ปฏิเสธโลกนี่! จะต้องเป็นเทศกาลเลือดให้ได้!

ไปเลย เคมารุ!

โฮรา!

ทุกคนตั้งท่าธนูให้พร้อม!

หัวหน้าหน่วยนักรบส่วนตัวของโคคุชิ เคมารุ

มาแล้ว กองทัพโคคุชิสินะ

ก็เริ่มด้วยการยิงธนูตามแบบแผนเลยสินะ!

หลังจากที่ใช้ธนูจำนวนมากมาลดกำลังรบของเราแล้ว...

พวกเขาก็จะข้ามน้ำตื้นๆ แล้วบุกเข้ามาด้วยกองทัพใหญ่เลยล่ะ!

ตามสบายเลย!!

จะลากพวกมันมาเป็นเพื่อนไปให้มากที่สุดเลยล่ะ!!

อะไรน่ะ?

ควันเหรอ?

มองไม่เห็นฝั่งตรงข้ามเลย...

แบบนี้จะเล็งได้ยังไง!

ใครน่ะ!

ไอ้คนที่ก่อกองไฟอยู่ทางลมน่ะ!

โอ้โห

เพิ่งเกี่ยวข้าวเสร็จนี่นา ฟางที่จะเผามันมีไม่จำกัดเลยล่ะ

อ๊ะ!

เจ้าจิ้งจอกนั่น!

เป็นการก่อกวนจากฝ่ายศัตรู

ฆ่ามันแล้วดับไฟซะ!

โอ๊ะ

มันก่อควันไว้เต็มไปหมดในจุดที่ดับยากเลย

พยายามจัดการให้ได้ด้วยกำลังคนและเวลาเถอะ

เออ! ถึงจะเล็งด้วยธนูไม่ได้ ก็พวกโจรก็เหมือนกัน

ถ้าอย่างนั้นลองข้ามแม่น้ำไปโจมตีเลยไหมล่ะ!

ใช้จำนวนเข้าบดขยี้มันซะ!

อั่ก!

ตั้บ!

น้ำเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ข้ามลำบาก...

ท่อนซุงก็ลอยมาด้วย!

ศัตรูจะข้ามช่วงน้ำตื้น ก็จะปล่อยน้ำจากอ่างเก็บน้ำต้นน้ำ

ศัตรูโผล่ออกมาจากควันแล้ว!!

ก่อนที่จำนวนจะครบ ต้องโจมตีแบบรวมศูนย์เลย!!!

ถ้าปล่อยออกมาทีละน้อย ก็จะสามารถยับยั้งกองทัพใหญ่ไม่ให้ข้ามแม่น้ำพร้อมกันได้

แผนการถ่วงเวลาได้ผลนะ แต่ว่า

ถึงอย่างนั้นจำนวนศัตรูก็ยังมากเกินไป

จะทนได้จนถึงตอนพระอาทิตย์ตกดินไหมนะ...?

กึ๊ก...

เฮ้ คุณลุง อย่ามาติดกับพวกตัวกากแบบนั้นสิ!

ศัตรูก็ยังมาเรื่อยๆ เลยนะ!

โอ้!!

เก่งนี่นา ลูกของคุณผู้ใช้!

โฮรา! ต่อไปจะเป็นใครล่ะ ไอ้หมาของโคคุชิ!

โคจิโร่!

ขอบคุณมาก!

ถ้าคุณสู้เต็มที่นะ ตระกูลโฮชะกะก็น่าจะหันมามองพวกเรานะ!

คงจะรับฟังเรื่องการถอยทัพด้วยล่ะมั้ง

น่าประทับใจจริงๆ!!

ช่างเป็นจิตใจที่น่าชื่นชมอะไรเช่นนี้!!

เจ้าเด็กคนนั้นด้วย...

อืมม์

จะตายไปพร้อมกับพวกเราเลยเหรอ!!

พวกเราเองก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ!!

โอ้!

แสดงให้ดูเลยสิว่านักรบมันสู้ยังไง!!

โอ้!

เป็นไงล่ะ คุณผู้ใช้! สวยงามจริงๆ!!

ใบหน้าของนักรบที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดีและเลือกที่จะตายนั้น!!

กิน

โคจิโร่

สู้เพื่อใครกันนะ ด้วยชีวิตนี้...

ห๊ะ?

หยุดสงครามเถอะนะ คุณโฮชะ

ข้าผู้นี้

ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าท่านจะตายแบบไหน

......

อ๊าาา?

คุณหนูแห่งนิเกะอุเระ