ตอน 3: Chapter 3

เป็นอะไรไปครับ คุณจิกโกะ!

ศัตรูของพี่ชายอยู่ตรงหน้าแล้วนะ!

★เรื่องราวการหลบหนีสุดอลังการยุคกลางที่กำลังเป็นกระแส!! อัปเดตครั้งใหม่ จำนวนเพิ่ม 25 หน้า!!

มัตสึอิ ยู ด้วยใบหน้าที่ไม่เหมือนเดิม

ไดวะ ตอนที่ 3 การล้างแค้นของอาดาอุจ 1333

นั่งบนคมดาบ พบเสือร้าย

ออกไปจากตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย ไอ้ขยะ!

อึก

หมายเลข 11

คุณหนูครับ อยู่ข้างหลังผมครับ!

อาไค ปะทะ นิฮะ ใกล้จะตัดสินแล้ว!

ผลการต่อสู้จะเป็นอย่างไรกันนะ? ยามิซากุซังจิ แผนการใหญ่

!!

สัปดาห์หน้า วันจันทร์ วันที่ 15 วางแผงจำหน่าย

อึก...

ไม่มีช่องโหว่เลย แถมพละกำลังยังแข็งแกร่งอีกด้วย

ทั้งปกป้องคุณหนูและตัวคุณเองด้วย...

ไม่มีเวลาโจมตีเลย!

หลังจากนี้จะทำยังไงดีครับ คุณจิกโกะ!

สองคนที่คุณพามานั่น ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่าผมมากเลยนะ

ถึงจะเป็นแค่ผู้ใหญ่กับเด็ก

ถ้าการโจมตีแบบฉับพลันล้มเหลว ก็จะไม่มีโอกาสชนะแล้วล่ะ!

การลอบโจมตีของไอ้เด็กนี่

แล้วไงล่ะ!

สามคนพร้อมกัน

ข้อดีของผมคือสามารถปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว

เพื่อการมีชีวิตรอด ต่อให้ต้องขายลูกของเจ้านายตัวเองเลยก็ได้!

อย่าทำให้เสียเวลาสิ คุณจิกโกะ!!

พี่ชายของแกก็ยอมให้จับแบบไม่ขัดขืนเลยนะ?

คุณลุง...

ทำไมๆ...

ถึงได้พาพวกศัตรูมาด้วยล่ะ?

รัฐบาลโชกุนถูกอาชิคางะทำลาย

ยุคสมัยก็เลยกลายเป็นยุคแห่งความวุ่นวายไป

บนกระดานลูกเต๋าที่พลิกกลับไปแล้ว...

มีแต่คนที่ปรับตัวได้ในทันทีเท่านั้นที่จะรอดชีวิตได้!!

จิกโกะ!

ยอมจำนนซะ แล้วมาเป็นเชื้อเพลิงให้กับการก้าวหน้าของฉันซะเลย!

แกมันเป็นของโบราณที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังยุคสมัยเลยนี่หว่า!

โคจิโร อายาโกะ

พวกแกถอยไปเลยนะ!

เอ๊ะ...

ไม่เป็นไรเหรอครับ คุณจิกโกะ!

ต้องปกป้อง คุณหนูครับ จะถูกฆ่าเข้าแล้ว...

ไม่เป็นไร กลับมาเถอะ

พวกแกก็ลองมองท่านผู้นั้นดูให้ดีสักหน่อยสิ

ว่าใครกันแน่ที่มีพลังในการปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยแห่งความวุ่นวายนี้

...จริงดิ

มองทะลุการฟันดาบที่รวดเร็วนั่นได้ทั้งหมดเลย

แถมยังดูเหมือนว่า...

กำลังสนุกอยู่ด้วย

ไม่ใช่ท่าทางที่เรียนรู้ได้จากการฝึกเลยนะ

เป็นพรสวรรค์...

เก่งเรื่องการหนีจริงๆ

คุณจิกโกะนี่ไม่กล้าเหรอครับ

ในฐานะนักรบ ก็คิดว่าอย่างนั้นแหละ

เพราะว่าเขาชอบการหนีจริงๆ

พลาดไปก้าวเดียวก็ถึงตายเลย...

ถ้าถูกจับได้ก็ตายทันที

เป็นสัตว์ประหลาดแห่งสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่สนุกกับสถานการณ์คับขันจากก้นบึ้งของหัวใจ

แต่สิ่งที่น่าดึงดูดที่สุดของเขาคือ...

ดูสิ

เขาก็ยังเป็นมนุษย์ธรรมดามากๆ นอกเหนือจากการหนี

ถึงจะเน้นการหนีเพียงอย่างเดียวก็ตาม...

เขาจะไม่หนีจากสมรภูมิที่เผชิญหน้ากับศัตรูของพี่ชายเด็ดขาดเลย

ก่อนการสู้รบ

ท่านผู้นั้นที่ผมเห็นในคามาคุระที่สงบสุขน่ะ...

อนาคตของผมก็สดใสเลยครับ

ใจดีและรักเพื่อนพ้อง

ไม่ชอบการทะเลาะวิวาท

ถึงจะจำไม่ได้ว่าเราหมั้นกันนะ

นี่สิ ไปกินข้าวกันสองคนเถอะครับ

กู๊-งู๊

มันเป็นแค่เรื่องเล่าไปหมดเลยนี่นา!!

เป็นคนเข้ากับคนง่าย ไม่โอ้อวด

นิสัยชอบหนีจากการฝึกที่น่าเบื่อน่ะ เป็นข้อเสียเล็กน้อย

ไว้พรุ่งนี้แล้วกันครับ

วันนี้...

รู้สึกไม่ค่อยสบายเลยครับ...

เด็กธรรมดาๆ ที่อยู่ได้ทุกที่แบบนั้น...

ในสนามรบ

เป็นสัตว์ประหลาดที่สนุกกับการวิ่งไล่จับกับคู่ต่อสู้ตัวยักษ์อย่างน่ารื่นรมย์

คิ

โคจิโร่

อายาโกะ

ไม่คิดเหรอครับว่าการรับใช้เจ้าชีวิตแบบนั้นมันน่าสนุกนะ?

ไม่เคยได้ยินเลยครับว่ามีหัวหน้าแบบชอบหนีซะเอง!

ก็...ถ้าคุณจิกโกะบอกแบบนั้นก็น่าสนุกดีนะ

อยากเป็นเพื่อนด้วยจังเลย~

เอาล่ะ งั้นไปอีกครั้งสิ

อย่าพยายามจะปกป้องเลย

จงเชื่อมั่นในความเก่งเรื่องการหนีของคุณจิกโกะเถอะ

แต่ว่าท่านผู้นั้นน่ะ นอกเหนือจากการหนีแล้ว...

เรื่องการโจมตีนี่แย่จริงๆ เลยนะ

เฮ้!

คาโยโร่

พวกแกน่ะ...

จงถวายโอกาสให้เขาได้ฟันดาบสักครั้งเถอะ

อึก...

เจ้าเด็กนี่...โบกพัดไปมา...!

แถมยังน่ารำคาญอีกด้วย

ทั้งที่เอาแต่หลบจนแทบจะไม่ได้ฟันดาบเลย

แต่ดวงตาของเขาน่ะ...

ถ้าหากว่า เจ้าหมอนี่เนี่ย ตลอดชีวิต...หนีไปเรื่อยๆ แล้วก็ถูกเล็งชีวิตอยู่ตลอด... ...

●

ไม่ว่าจะเป็นวีรบุรุษคนไหน สุดท้ายก็คงต้องตายตามอยู่ดีกระมัง...!

จะดันให้เข้าหาพวกหนุ่มๆ เลยนะ อายาโกะ!

จะฆ่าก็เรื่องของหนุ่มๆ จะหนีก็เรื่องของหนุ่มๆ!

อึก...

รับทราบครับ!

เจ้าเด็กพวกนี้...!!

ไม่ใช่การปกป้องเจ้าชีวิตจากศัตรูนะ

แต่เป็นการส่งเจ้าชีวิตที่กำลังหนีให้แก่ศัตรูต่างหาก...!

เอ้!

เจ้าเด็กพวกนี้โว้ย...

ตอนนี้แหละ พวกหนุ่มๆ!!

พี่ชายครับ/ค่ะ

ท่านพ่อครับ/ค่ะ

ชาวเมืองคามาคุระ

อย่างน้อยก็

ด้วยคอแบบนี้ก็อาจจะไม่พอ

เป็นของฝากสำหรับเส้นทางการตายนี่แหละ!!

แกคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะเป็นวีรบุรุษได้

ฉันรู้สึกแบบนั้นนะ

ทางนี้พอไหมครับ?

ถ้าข้ามเนินไปก็จะออกสู่เส้นทางที่ศัตรูถอนกำลังออกไป

คุณจิกโกะ

รู้สึกยังไงบ้างครับกับการออกรบครั้งแรก?

ออกรบครั้งแรกอะไรกันครับ...

ก็แค่กำลังวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งไป...

อยู่ๆ ก็มีหัวของศัตรูมาอยู่ตรงหน้าแล้ว

● ● ● ● ●

ขอบคุณมากครับ

ในการจะชนะสงครามไล่จับนั้น มีเงื่อนไขอยู่

ในการจะทำให้ครบสองข้อนี้...

คือการที่คุณเป็นแม่ทัพที่มีค่าและถูกเล็งเป้าหมายเป็นอันดับแรกในสมรภูมิ

คือการที่คุณไม่ลืมความภาคภูมิใจของการเป็นทายาทแห่งโฮโจ

คือการที่คุณมีเหล่าขุนนางที่ไว้วางใจได้ให้เป็นดาบ

คือการที่คุณเป็นคนดีที่ผู้คนหลงใหลได้

ถ้าเช่นนั้น

วันหนึ่งคุณก็จะสามารถโค่นล้มอสูรร้ายได้ทุกชนิดเลยล่ะ

...เข้าใจแล้ว

สู้กันเถอะ

ฉันจะต้องกลับไปที่คามาคุระให้ได้

แล้วก็

ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ

จะโค่นล้มต้นตอของทุกสิ่งอย่างอาชิคางะให้ได้!

อ้อ แล้วก็

เมื่อครู่ฉันเก็บอนาคตได้อีกแล้ว

ถ้าโยนดาบจากตรงนั้นลงไป คงจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ๆ

เห้!

0

เอ่อ...คุณโยริชิเกะ

ลำบากแสนสาหัสกับการเปิดทางบนภูเขามาเลยนะ

ถ้าใช้ฝีเท้าแบบนั้น คงจะหนีออกจากตรงหน้าได้แล้วล่ะ

แล้วก็

ไม่ใช่ว่าชอบหนีนะ แต่เป็นแค่คนขี้ขลาดเฉยๆ ใช่ไหมล่ะ?

คุณจิกโกะหนีรอดจากคามาคุระที่กำลังจะล่มสลายมาได้อย่างหวุดหวิด

ซ่อนชะตากรรมอันยิ่งใหญ่ไว้ในร่างที่เล็กจิ๋ว

เด็กหนุ่มที่จะมาสั่นสะเทือนแผ่นดินในภายหลังนั้น...

★หลบหนีออกจากคามาคุระ!! เป้าหมายที่ขาดไม่ได้คือ!!

เรื่องที่ 3 โอวะดะ ตอนที่ 1...

จะเติบโตขึ้นในดินแดนใหม่

คุณหนูผู้หลบหนี